Auteur Topic: seks na prostaatkanker  (gelezen 1327 keer)

kvandeperre

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
seks na prostaatkanker
« Gepost op: maart 22, 2018, 14:07:26 pm »
Hallo,

ik ben Kim Van de Perre, journaliste van de krant De Morgen. Voor onze weekendkrant werk ik aan een artikel nav het 20 jarig bestaan van viagra. Geen sensatiestuk, wel een stuk om te peilen wat voor impact het medicijn heeft gehad. Bijvoorbeeld op het (seks-)leven van koppels waarvan de man met prostaatkanker kreeg af te rekenen.
Graag had ik gesproken met enkele mensen die ervaring hebben met het medicijn en daar iets over willen vertellen. Dat kan volledig anoniem. Wie geïnteresseerd is, kan mij bereiken op dit mailadres: kim.vandeperre@demorgen.be.

Veel groeten,

Kim

limman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re: seks na prostaatkanker
« Reactie #1 Gepost op: maart 23, 2018, 20:05:58 pm »
Beste ,

Ik zelf ben nu iets meer dan een jaar geopereerd van prostaatkanker alles is weggenomen dit door de methode met een robot .
Mijn leven gaat gewoon verder nu met vallen en opstaan,goede en minder goede dagen maar dat zal ook zo wel zijn voor de man in de straat.
Wat betreft seks na prostaatkanker ,ik gebruik nu bijna eens per week Cialis of het afgeleid product en goedkopere versie ervan en mijn ervaring na 13 maanden is dat het soms geen werking geeft, en dat een echte erectie krijgen zoals voor de operatie nooit meer zal komen daar heb ik mij al bij neergelegd ,hoop dat ik me vergis maar toch .

Groeten,Rudi

monody

  • **
  • Berichten: 71
  • Geloof in positieve heling!
    • Bekijk profiel
Re: seks na prostaatkanker
« Reactie #2 Gepost op: april 02, 2018, 18:02:34 pm »
Dag Kim,

Ben blij dat'r over dit onderwerp nu eens kan 'gesproken' worden. Ik ben in 2011 na een kwaadaardige prostaatkanker volledig ontdaan van alles wat met de voortplanting te maken heeft en kan je verzekeren dat dit tot héél veel frustraties, en nog, heeft geleidt. Ik was toen 53 jaar en dit heeft 'n hele grote inpakt gehad op m'n beroepsleven omdat ik na de ingreep incontinent geworden ben. Na 2 jaar nog gewerkt te hebben met allerlei opvangmaterialen aan m'n been waarbij dikwijls heel dat zaakje loskwam en de urine tot in m'n schoenen stond heb ik op aanraden van de bedrijfsarts en m'n uroloog een Male sling laten plaatsen met vanaf dag 1 tot op heden zware pijn in m'n scrotumgebied. Sinds 2014 ben ik nu RIZIV +66% invalide omdat ik niet meer tillen kan en die vervloekte altijd aanwezige pijnen m'n leven lang zullen blijven ambeteren. Medicatie en spuitjes rechtstreeks in de penis hielpen helemaal niks en bezorgden me alleen nog meer pijn en ongemak. Het was evengoed om je geld in de riool te gooien want de stank, vooral in de zomer bij gebruik van opvangzakken en pampers is minstens even erg, honden bespringen dan zelfs m'n kruis omdat ze mij aanzien als 'n vreemde indringer in hun territorium. Ik ben van in den beginne ook een trouwe schrijver bij het VLK-forum waar het me opvalt dat meestal de vrouwen over 's mans prostaat berichten. Er zijn 'r wel die daarover berichten maar zeer weinigen durven iets zeggen over dit nog altijd sterk aanwezige taboe. grappen worden er genoeg over gemaakt maar wanneer je er zelf over begint hoor je toch veel miserie-verhalen die wanneer men er vroeger mee naar de arts was geweest voor veel minder erge gevolgen zou gezorgd hebben. Meestal sterven mannen aan hartziekten terwijl ze nog geeneens weet hebben dat ze aan prostaatkanker lijden. Vroeger verwijderde men het hele zaakje op 'n klassieke wijze en tegenwoordig bestaan er vele andere technieken waarbij oudere mannen een hormonentherapie wordt opgestart. Doorat ik nog zo jong was moest dat beest 'r zo snel mogelijk uit want ik had plots 'n PSA-waarde van 13,2 en Gleason 6. De chirurg kon nog negatief in het gezonde weefsel er omheen snijden en ik had het bijkomende geluk dat'r geen uitzaaiing was zodat ik ontsnapt ben aan aan chemo en/of bestraling achteraf.
Het enige waar ik nu alle verdere dagen van m'n leven mee moet leren leven is die pijn die uitstraalt vanuit de schaamstreek naar het linkerbeen dat altijd in kramp trekt en me ook nog belemmerd om ver te stappen, lang te zitten en recht te blijven staan. Gelukkig voel ik geen pijn bij 't zwemmen en wanneer ik plat lig waardoor ik gelukkig goed kan slapen.

Zo, Kim nu heb je hier mijn verslagje van 7 jaar miserie en nu ben ik actief bij Meshed-up.eu en Bekkenbodemproblemen.be om toekomstige pijn- en matjes (=meshe) patiënten voorlichting te geven om zoiets nooit in zich te laten inbouwen want die pijn na zo'n ingreep is nog veel erger. Vriendelijke groet, Monody

limman

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re: seks na prostaatkanker
« Reactie #3 Gepost op: april 03, 2018, 17:37:40 pm »
Beste Monody ,

Veel mannen durven er niks over zeggen of schrijven laat staan het tegen derde te vertellen . Ik zelf ben 13 maand geleden geopereerd  en bij mij is ook alles weggehaald ,ben wel iets ouder 62 jaar maar mentaal had -en heb ik het er soms ook nog moeilijk mee niettegenstaande ik fysiek geen pijn heb of er last van heb .De operatie was met de techniek van de robot dewelke toch voordelen heeft, ik weet niet of in Uw periode deze methode ook al in gebruik was want de vooruitgang gaat ook zo snel en misschien komt er ooit iets op de markt dat het nog eenvoudiger zal gaan zulke ingreep uit te voeren.En uit je reactie kan ik opmaken dat je veel miserie hebt gehad  of nog hebt ,niet elke operatie is dezelfde en niet elke mens is dezelfde .
Ik heb ook lange tijd pampers gedragen soms psychologisch maar dat is gelukkig een maand of drie gedaan en eerlijk gezegd loopt dat nu wel goed soms bij ongecontroleerde  bewegingen lekt er wel wat urine maar dat is echt miniem .
Uit recente bloedcontrole is gebleken dat mijn PSA nu goed is dus geen verhoging of wat dan ook .
Maar ik begrijp ook je frustraties hoor ,het leven is nooit meer zoals ervoor mede door het feit dat men geen zaadlozing meer heeft en ook dat erecties dienen gebeuren bij wijze op bestelling ( medicatie ) het is anders leren denken .En laat andere er maar grappen over maken daar stoor ik me niet aan ik ondervind nu ook wel dat deze ingreep ook bij mij een inpakt heeft gehad en dat een mens niet steeds alles moet  opschuiven naar later maar dat je nu moet van proberen te genieten want wij zitten dan nog in de groep die nog op een iets of wat menselijke manier kunnen verder leven, als ik hier sommige verhalen lees dan prijs ik me bij de gelukkigen .
Ik hoop dat het verder toch wat beter mag gaan met U en na het negatieve toch ook een positieve noot te horen is .
Hou je goed makker .

Groeten,Rudi