Auteur Topic: KANKER heb je niet alleen...  (gelezen 3462 keer)

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
KANKER heb je niet alleen...
« Gepost op: mei 23, 2012, 14:59:53 pm »
KANKER heb je niet alleen...

Die ziekte overkomt je, en zit tegen je wensen in…., in je lijf...
De diagnose is schrikken en de daaruit voort vloeiende behandelingen en controles draaien om jou..
Je hebt als kankerpatiënt, de angsten..de ongemakken, de veranderingen, de pijnen en veel onzekerheden.. en onduidelijkheden.
Dat is moeilijk om te aanvaarden of om mee om te gaan, en het is niet zo eenvoudig om daar een goede weg in te vinden..
Het is in je leven gekomen..en gaat nooit volledig meer weg.. hoe goed je ook reageert en hersteld, wat het eerste doel is..
Er zijn diverse kankers die kunnen, genezen..of stabiliseren.
De onbevangenheid van voordien, dat je gezond bent en na herstel ook blijft, die ben je voor je verdere leven kwijt..
Ook dat vraagt tijd om te plaatsen..
Er zijn er ook kankers, die blijven of vermeerderen.
Die zich niet laten inpakken en verwijderen door alle mogelijkheden die er gelukkig zijn…en uiteindelijk je leven overnemen en dan meenemen....

Als partner, ouder, kind of thuisfront.. ben je erdoor ook veel  in betrokken,  vaak veel meer, dan de patiënt en “buitenwereld” echt ziet...of wil en kan zien!
De partner of ‘t thuisfront krijgt te maken met dezelfde schrik, met onmacht, onmacht van de patiënt, o.a.’t verdriet en onzekerheid,
wat en hoe of wat is mijn leven, hoe verder, de vragen, de angsten, de zo nodige verzorging..
De veranderingen in ’t zijn, en mogelijkheden, de medische wereld.. regelzaken, acties en reacties van patiënt en de veranderingen in acties en reacties,  van en door de omgeving.

Dit komt bij… en naast, je eigen angsten en zorgen voor diegene die je lief hebt.

Je bent voor de patiënt, een krachtbron, een spons, een rustpunt..
Nuttig, en/of lastig.. of ‘n zorgen punt, als je later alleen verder zou moeten.
Wat onderschat wordt is dat je als partner etc.., te vaak,
zo ook die "" boksbal "" bent geworden, die van 2 kanten de “slagen”  krijgt en opvangt…
Hoe je daar mee leert of moet omgaan..is ook niet mis.. 
En heb je die kracht en flexibiliteit wel.??.
Is je basis wel krachtig genoeg..om het ophangpunt voor die boksbal ook te kunnen te dragen..

Gezien ik, het zelf als patiënt(ex),  ervaren heb wat kanker met je kan doen..fysiek en moreel, en als partner er midden inzit…durf ik dit ook  te schrijven..
Met daarbij weleen heel belangrijke kanttekening…
 "ieder mens en situatie kan verschillen.."
Dat, wat je tegenkomt ook. 
Communicatie, op een open en begripvolle wijze van 2 kanten, is al een groot pluspunt..
Maar als dat niet of nauwelijks mogelijk is of wordt..Tja…
Neem daarbij nog eens de vele verschillen in karakters,  mogelijkheden..en de leefomstandigheden..
dat alles bij elkaar…wil zeggen, dat je niet kunt en mag generaliseren..

Het is wenselijk en wellicht eens goed, om dit stukje met open mind te lezen..

Voor allen heel veel sterkte en kracht.. vertrouwen en positiviteit om het beste er van te maken.

Wat vandaag niet is….kan morgen zijn
En wat is, en komt …kan ook verdwijnen..

Jet ;)

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:KANKER heb je niet alleen...
« Reactie #1 Gepost op: mei 23, 2012, 15:15:58 pm »
hoi Jet,

fijn dat je dit in een nieuw topic zet
vele mensen gaan hier iets aan hebben
veel sterkte voor een dappere, sterke vrouw
xxx Sabine

monody

  • **
  • Berichten: 76
  • Geloof in positieve heling!
    • Bekijk profiel
Re:KANKER heb je niet alleen...
« Reactie #2 Gepost op: juni 06, 2012, 00:16:31 am »
Dag Jet,

je slaat weer nagels met koppen, 't is DE kern van de ganse bedoening. Een duidelijker beschrijf zal er wel niet te vinden zijn... Je leert er maar mee omgaan als je 't zelf meemaakt, vooral omdat je jezelf in vraag stelt "waarom bij mij? wat heb ik verkeerd gedaan ?" Het wordt allemaal als een BOM op je geworpen en er blijft een grote krater achter. Hopelijk kan je die dan opvullen met eigen opgedane wijsheid  afhankelijk van je karakter en inborst. Vechten is nog altijd een taboe want het druist in tegen de positieve benadering, je moet het ondergaan en de positiviteit je leermeester laten zijn. Het slachtoffer kan niet anders dan aanvaarden al is het een bittere pil om te slikken.

Ik sterk mezelf vooral met vergelijkingen in de natuur, 't Is daar ook niet alle dagen rozegeur... altijd op de loer om niet gegeten te worden, de sterkste wint de race van de zwakkeren. Hopelijk vindt men een oplossing om deze vreselijke ziekte in te dammen. Ja, iedere dag is er één die je nu des te meer cadeau krijgt, met beide handen aanpakt om opnieuw te mogen aanvatten met wat je het nauwst aan het hart ligt;
LIEFDE GEVEN én TERUGKRIJGEN !!  Het allermooiste op deze globe, uitgevonden door een speciaal iemand.

Van iemand die gelooft, ik wens jullie allemaal vééél sterkte toe, groetjes Monody ;)