Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - evmyl

Pagina's: [1] 2 3 4
1
Ziehier een stuk van het artikel (stuk van dokters ontbreekt):

Noem Katrien(35) gerust de Vlaamse Angelina Jolie.  Door een fout op het BRCA-gen leit ze na haar boezem ook haar eierstokken preventief wegnemen.  Belangrijk verschil: Katrien, mama van twee, kan wél nog kinderen krijgen.  “Weten dat die kans bestaat, is een hele geruststelling.”
Het zijn niet de romantische komedies waarbij Katrien (*) een traan laat. Eerder de expliciete seksscènes in films, met de borsten bloot in beeld. “Dan komt dat gemis naar boven: dat ik geen gevoel meer heb in mijn nieuwe borsten. Niet dat die amputatie een groot dilemma was. Al van jongs af aan wist ik dat ik ze ooit ging kwijtspelen. In mijn herinnering heb ik ook dat beeld van mijn mama: een vrouw zonder borsten. Ergens was dit zelfs een opluchting: omdat ik ze niet kwijt raakte door kanker, maar preventief.”

Katrien was 18 toen ze haar moeder verloor: de borstkanker was te hevig uitgezaaid. Toch duurde het tot haar 32ste voor ze hoorde dat ze erfelijk belast is, dat er een defect zit op haar BRCA-gen. Haar twee dochtertjes waren er toen al. Katrien: “Ik heb altijd geweten dat het risico op een genetische fout bestond. Een kankerspecialist sprak mij er al over aan toen mijn moeder terminaal was. Die angst lag altijd op de loer. Alleen: ik wilde de test niet zomaar laten doen. Ik wou het niet gewoon weten om te weten. Want als de uitslag positief was, dan zou ik meteen ingrijpen. Dat had ik voor mezelf uitgemaakt. Maar wat voor zin had het om al op mijn achttiende onder het mes te gaan? Zeker als je weet dat ik sowieso elke zes maanden op controle moest, precies door mijn familiegeschiedenis.”

Na de genetische test kon het niet snel genoeg gaan. Twee maanden later al liet ze haar boezem wegsnijden, vorige zomer gingen ook haar eierstokken eruit. Al was dat laatste, net als voor Angelina Jolie, een veel groter vraagstuk. En dat om twee redenen, vertelt Katrien: de twijfel over een derde kind, plus die plotse menopauze. “Voor de buitenwereld is dat anders: je borsten laten wegnemen klinkt ernstiger dan je eierstokken. Maar als jonge mama had ik veel meer schrik voor dat laatste. Ik was bang om ineens een oud vrouwtje te worden. Want kijk om je heen, naar vrouwen die in de menopauze komen: je ziet ze zo verouderen. En bij hen gebeurt de overgang dan nog geleidelijk, na een preventieve ingreep is dat in één-twee-drie. Ook al wist ik dat hormoonpillen – en gels dit waarschijnlijk zouden overnemen, toch was ik enorm angstig.”

Dat de kanker kon toeslaan, wist ze. Wanneer, daar was geen glazen bol voor. Maar dat ze nog nadacht over een derde kind, maakte het er niet makkelijker op. Sprak ze over haar kinderwens, dan gaven specialisten allemaal hun advies. Van “maak eerst nog een derde en laat je eierstokken nadien wegnemen” tot “beter twee kindjes met een mama dan drie zonder”. Katrien: “Dat laatste hakte erin, maar het was ook wel waar. Alleen: het is toch normaal dat je je kinderwens veilig wilt stellen, ook al heb je er twee.”

Veel vrouwen met een defect BRCA-gen staan vandaag voor een tweesprong: volgen ze hun moederhart, met het risico kanker te krijgen? Of spelen ze op veilig, laten ze hun eierstokken wegnemen en bergen ze die kinderwens op? Wat velen niet weten, is dat er een achterpoortje is, zegt Katrien: “Want waarom kiezen tussen twee scenario’s waarbij je inboet? Wil je nog kinderen, geef dat dan niet zomaar op.”

Nog voor haar eierstokken eruit gingen, liet Katrien daarom eicellen wegplukken, bevruchten en invriezen. De ‘klassieke’ manier, zeg maar. Maar ook na haar ingreep – en dat is een pak innovatiever – vingen wetenschappers eitjes op uit haar verwijderde eierstokken (zie kader). De techniek was nog nieuw en de verwachtingen klein, maar het leverde een mooie oogst op. Wil Katrien ooit een kroost van drie, dan heeft ze 22 embryo’s in het vriesvak. Dat lijkt meer dan een moeder aan kan. Maar minstens de helft van de vruchtjes valt af, alleen al door die genetische fout.

Of er nog een derde komt? “Wie weet”, glimlacht Katrien. “Dat de kans bestaat, is alleszins een grote geruststelling. Weten dat het kan is voor ons misschien wel belangrijker dan er effectief gebruik van maken. Want laten we wel wezen: het zijn twee zware jaren geweest. Het zou een andere zwangerschap zijn, via ivf. En een ander moederschap, zonder borstvoeding. Mijn jongste dochter heb ik anderhalf jaar de borst gegeven. Vrij lang. Misschien ook wel omdat ik wist wat er te gebeuren stond.”

Volgt er een nakomertje, dan is er wel die ene opluchting: hier geen risico op een mutatie in het BRCA-gen. Voor haar twee dochtertjes blijft het de loterij, fifty-fifty. Zij werden als embryo niet getest. Omdat de techniek bij de eerste nog ver van ons bed stond, en omdat een tweede snel gewenst was. “Soms kan ik me daar vreselijk schuldig over voelen”, vertelt Katrien. Ze duwt haar duim tegen haar slaap en wrijft haar vingers over het voorhoofd. “Ook al weet ik dat ik mezelf niks moet verwijten.”

Zelf gaat ze nog jaarlijks op controle, puur uit veiligheid. De grootste schrik is eruit. “Al is die angst nu wat verschoven”, voelt Katrien. “Voor mezelf hoef ik niet meer te vrezen. Ik heb me nu zoveel mogelijk ingedekt. Wellicht zie ik mijn meisjes langer opgroeien dan mijn moeder mij. Wie weet word ik ooit oma. Maar als ik daaraan denk, slaat die angst opnieuw toe: worden mijn dochters wel ooit moeder? Als ze zich ooit laten testen, dan hoop ik dat het voor hen anders uitdraait. Dat ze het juiste lootje hebben getrokken.”

2
Ziehier een stuk van het artikel (stuk van dokters ontbreekt):

Noem Katrien(35) gerust de Vlaamse Angelina Jolie.  Door een fout op het BRCA-gen liet ze na haar boezem ook haar eierstokken preventief wegnemen.  Belangrijk verschil: Katrien, mama van twee, kan wél nog kinderen krijgen.  “Weten dat die kans bestaat, is een hele geruststelling.”
Het zijn niet de romantische komedies waarbij Katrien (*) een traan laat. Eerder de expliciete seksscènes in films, met de borsten bloot in beeld. “Dan komt dat gemis naar boven: dat ik geen gevoel meer heb in mijn nieuwe borsten. Niet dat die amputatie een groot dilemma was. Al van jongs af aan wist ik dat ik ze ooit ging kwijtspelen. In mijn herinnering heb ik ook dat beeld van mijn mama: een vrouw zonder borsten. Ergens was dit zelfs een opluchting: omdat ik ze niet kwijt raakte door kanker, maar preventief.”

Katrien was 18 toen ze haar moeder verloor: de borstkanker was te hevig uitgezaaid. Toch duurde het tot haar 32ste voor ze hoorde dat ze erfelijk belast is, dat er een defect zit op haar BRCA-gen. Haar twee dochtertjes waren er toen al. Katrien: “Ik heb altijd geweten dat het risico op een genetische fout bestond. Een kankerspecialist sprak mij er al over aan toen mijn moeder terminaal was. Die angst lag altijd op de loer. Alleen: ik wilde de test niet zomaar laten doen. Ik wou het niet gewoon weten om te weten. Want als de uitslag positief was, dan zou ik meteen ingrijpen. Dat had ik voor mezelf uitgemaakt. Maar wat voor zin had het om al op mijn achttiende onder het mes te gaan? Zeker als je weet dat ik sowieso elke zes maanden op controle moest, precies door mijn familiegeschiedenis.”

Na de genetische test kon het niet snel genoeg gaan. Twee maanden later al liet ze haar boezem wegsnijden, vorige zomer gingen ook haar eierstokken eruit. Al was dat laatste, net als voor Angelina Jolie, een veel groter vraagstuk. En dat om twee redenen, vertelt Katrien: de twijfel over een derde kind, plus die plotse menopauze. “Voor de buitenwereld is dat anders: je borsten laten wegnemen klinkt ernstiger dan je eierstokken. Maar als jonge mama had ik veel meer schrik voor dat laatste. Ik was bang om ineens een oud vrouwtje te worden. Want kijk om je heen, naar vrouwen die in de menopauze komen: je ziet ze zo verouderen. En bij hen gebeurt de overgang dan nog geleidelijk, na een preventieve ingreep is dat in één-twee-drie. Ook al wist ik dat hormoonpillen – en gels dit waarschijnlijk zouden overnemen, toch was ik enorm angstig.”

Dat de kanker kon toeslaan, wist ze. Wanneer, daar was geen glazen bol voor. Maar dat ze nog nadacht over een derde kind, maakte het er niet makkelijker op. Sprak ze over haar kinderwens, dan gaven specialisten allemaal hun advies. Van “maak eerst nog een derde en laat je eierstokken nadien wegnemen” tot “beter twee kindjes met een mama dan drie zonder”. Katrien: “Dat laatste hakte erin, maar het was ook wel waar. Alleen: het is toch normaal dat je je kinderwens veilig wilt stellen, ook al heb je er twee.”

Veel vrouwen met een defect BRCA-gen staan vandaag voor een tweesprong: volgen ze hun moederhart, met het risico kanker te krijgen? Of spelen ze op veilig, laten ze hun eierstokken wegnemen en bergen ze die kinderwens op? Wat velen niet weten, is dat er een achterpoortje is, zegt Katrien: “Want waarom kiezen tussen twee scenario’s waarbij je inboet? Wil je nog kinderen, geef dat dan niet zomaar op.”

Nog voor haar eierstokken eruit gingen, liet Katrien daarom eicellen wegplukken, bevruchten en invriezen. De ‘klassieke’ manier, zeg maar. Maar ook na haar ingreep – en dat is een pak innovatiever – vingen wetenschappers eitjes op uit haar verwijderde eierstokken (zie kader). De techniek was nog nieuw en de verwachtingen klein, maar het leverde een mooie oogst op. Wil Katrien ooit een kroost van drie, dan heeft ze 22 embryo’s in het vriesvak. Dat lijkt meer dan een moeder aan kan. Maar minstens de helft van de vruchtjes valt af, alleen al door die genetische fout.

Of er nog een derde komt? “Wie weet”, glimlacht Katrien. “Dat de kans bestaat, is alleszins een grote geruststelling. Weten dat het kan is voor ons misschien wel belangrijker dan er effectief gebruik van maken. Want laten we wel wezen: het zijn twee zware jaren geweest. Het zou een andere zwangerschap zijn, via ivf. En een ander moederschap, zonder borstvoeding. Mijn jongste dochter heb ik anderhalf jaar de borst gegeven. Vrij lang. Misschien ook wel omdat ik wist wat er te gebeuren stond.”

Volgt er een nakomertje, dan is er wel die ene opluchting: hier geen risico op een mutatie in het BRCA-gen. Voor haar twee dochtertjes blijft het de loterij, fifty-fifty. Zij werden als embryo niet getest. Omdat de techniek bij de eerste nog ver van ons bed stond, en omdat een tweede snel gewenst was. “Soms kan ik me daar vreselijk schuldig over voelen”, vertelt Katrien. Ze duwt haar duim tegen haar slaap en wrijft haar vingers over het voorhoofd. “Ook al weet ik dat ik mezelf niks moet verwijten.”

Zelf gaat ze nog jaarlijks op controle, puur uit veiligheid. De grootste schrik is eruit. “Al is die angst nu wat verschoven”, voelt Katrien. “Voor mezelf hoef ik niet meer te vrezen. Ik heb me nu zoveel mogelijk ingedekt. Wellicht zie ik mijn meisjes langer opgroeien dan mijn moeder mij. Wie weet word ik ooit oma. Maar als ik daaraan denk, slaat die angst opnieuw toe: worden mijn dochters wel ooit moeder? Als ze zich ooit laten testen, dan hoop ik dat het voor hen anders uitdraait. Dat ze het juiste lootje hebben getrokken.”

3
Liefste lotgenootjes,

Hierbij wil ik laten weten dat ik morgen een anonieme getuigenis breng in De Morgen naar aanleiding van bovenstaand onderwerp.
Heel kort samengevat: BRCA1- en op 32-jarige leeftijd besloten om preventieve acties te ondernemen.  De finale beslissing voor verwijdering eierstokken viel veel zwaarder dan aanvankelijk gedacht.  Ook al had ik al 2 kinderen, en zou ik waarschijnlijk geen derde meer hebben, toch was ik daar niet zo zeker over. 
Ik kreeg ook voortdurend tegenstrijdige adviezen: 'wacht nog tot kinderwens zeker voorbij is', 'beter 2 kinderen met mama dan 3 kinderen zonder mama, daar wachten toch wat gevaarlijk leek aangezien de familiale geschiedenis, 'je hebt al 2 kinderen', 'ga eerst nog voor een derde kind', ...  Toegegeven, ik geraakte er niet aan uit.
Eén dokter heeft mij doorverwezen naar UZ Jette, en daar heb ik eerst nog een weg afgelegd om embryo's in te vriezen alvorens eierstokken te verwijderen (eicellen zijn ook een optie, maar ik heb bewust voor embryo's gekozen).  Het was een lange en zware weg, maar ik moet wel toegeven dat het me een enorme gemoedsrust gegeven heeft.  Het offer was iets minder zwaar...

Naar aanleiding van het recente verhaal van Angelina Jolie met melding over verwijdering eierstokken, ben ik gecontacteerd geweest door mijn arts met de vraag om mijn verhaal naar buiten te brengen.  Daar de optie om vruchtbaarheid in zeker zin wel nog behouden kan worden!
Blijkbaar ben ik de enige die preventief de eierstokken heeft verwijderd EN toch eerst nog embryo's heeft laten invriezen.  Velen weten dit niet, ook de dokters melden dit niet. 
Zelfs als je je gaat informeren over wat te doen bij BRCA mutatie, krijg je een lijstje met alle mogelijke opties, maar daar word er nergens gesproken over eventueel eerst invriezen van eicellen/ embryo's om zo je vruchtbaarheid nog wat te behouden.  Ook ik ben enkel daar geraakt doordat ik daar zelf vragen over heb gesteld, en bij veel dokters ten rade geweest ben, en gelukkig 1 arts gehad hebt die mij doorverwezen heeft.

Omdat ik het belangrijk vind dat dit wat meer bekend geraakt, heb ik besloten om in te gaan op dit voorstel en mijn verhaal, anoniem wel, naar buiten te brengen.

Als vragen, dan weet je mij te vinden.

Vele groetjes,

Evelien

4
Liefste lotgenootjes,

Hierbij wil ik laten weten dat ik morgen een anonieme getuigenis breng in De Morgen naar aanleiding van bovenstaand onderwerp.
Heel kort samengevat: BRCA1- en op 32-jarige leeftijd besloten om preventieve acties te ondernemen.  De finale beslissing voor verwijdering eierstokken viel veel zwaarder dan aanvankelijk gedacht.  Ook al had ik al 2 kinderen, en zou ik waarschijnlijk geen derde meer hebben, toch was ik daar niet zo zeker over. 
Ik kreeg ook voortdurend tegenstrijdige adviezen: 'wacht nog tot kinderwens zeker voorbij is', 'beter 2 kinderen met mama dan 3 kinderen zonder mama, daar wachten toch wat gevaarlijk leek aangezien de familiale geschiedenis, 'je hebt al 2 kinderen', 'ga eerst nog voor een derde kind', ...  Toegegeven, ik geraakte er niet aan uit.
Eén dokter heeft mij doorverwezen naar UZ Jette, en daar heb ik eerst nog een weg afgelegd om embryo's in te vriezen alvorens eierstokken te verwijderen (eicellen zijn ook een optie, maar ik heb bewust voor embryo's gekozen).  Het was een lange en zware weg, maar ik moet wel toegeven dat het me een enorme gemoedsrust gegeven heeft.  Het offer was iets minder zwaar...

Naar aanleiding van het recente verhaal van Angelina Jolie met melding over verwijdering eierstokken, ben ik gecontacteerd geweest door mijn arts met de vraag om mijn verhaal naar buiten te brengen.  Daar de optie om vruchtbaarheid in zeker zin wel nog behouden kan worden!
Blijkbaar ben ik de enige die preventief de eierstokken heeft verwijderd EN toch eerst nog embryo's heeft laten invriezen.  Velen weten dit niet, ook de dokters melden dit niet. 
Zelfs als je je gaat informeren over wat te doen bij BRCA mutatie, krijg je een lijstje met alle mogelijke opties, maar daar word er nergens gesproken over eventueel eerst invriezen van eicellen/ embryo's om zo je vruchtbaarheid nog wat te behouden.  Ook ik ben enkel daar geraakt doordat ik daar zelf vragen over heb gesteld, en bij veel dokters ten rade geweest ben, en gelukkig 1 arts gehad hebt die mij doorverwezen heeft.

Omdat ik het belangrijk vind dat dit wat meer bekend geraakt, heb ik besloten om in te gaan op dit voorstel en mijn verhaal, anoniem wel, naar buiten te brengen.

Als vragen, dan weet je mij te vinden.

Vele groetjes,

Evelien

5
Borstkanker / hospitalisatie verzekering - reconstructie
« Gepost op: februari 23, 2015, 20:28:12 pm  »
Beste,

Ik heb een gerelateerd vraagje.  Niet ivm schuldsaldoverzekering, maar ivm hospitalisatieverzekering.
Ik heb preventieve amputatie en reconstructie gehad met implantaten (BRCA1), maar kijk nu om te veranderen van verzekering (voordien verzekering van werk).  Ik krijg een hospitalisatieverzekering, MET uitzondering van borstprothesen en andere plastische ingrepen van de borsten.
Ik had hier graag wat advies rond gehad, als mogelijk.
Heeft er iemand hier ervaring mee?  Ik vermoed dat iedere verzekering op dezelfde manier zal reageren en mij hiervoor zal uitsluiten?
Mag dit wel?  Kan ik dit op een of andere manier aankaarten, aanvechten?
Of beter niet te veel energie mee verliezen, en gewoon aanvaarden en betalen als nodig zou blijken. (ik veronderstel dat het maar voor binnen 10 à 15 jaar zou zijn)

Enige tips?

Alvast bedankt,

Groetjes,

Evelien

6
Beste,

Ik heb een gerelateerd vraagje.  Niet ivm schuldsaldoverzekering, maar ivm hospitalisatieverzekering.
Ik heb preventieve amputatie en reconstructie gehad met implantaten (BRCA1), maar kijk nu om te veranderen van verzekering (voordien verzekering van werk).  Ik krijg een hospitalisatieverzekering, MET uitzondering van borstprothesen en andere plastische ingrepen van de borsten.
Ik had hier graag wat advies rond gehad, als mogelijk.
Heeft er iemand hier ervaring mee?  Ik vermoed dat iedere verzekering op dezelfde manier zal reageren en mij hiervoor zal uitsluiten?
Mag dit wel?  Kan ik dit op een of andere manier aankaarten, aanvechten?
Of beter niet te veel energie mee verliezen, en gewoon aanvaarden en betalen als nodig zou blijken. (ik veronderstel dat het maar voor binnen 10 à 15 jaar zou zijn)

Enige tips?

Alvast bedankt,

Groetjes,

Evelien

7
Borstkanker / Re: Borstcorrectie na borstsparende ingreep
« Gepost op: november 05, 2014, 08:04:21 am  »
Hallo Sara,

Ik kan je over één iets info geven: of je na lipofilling je borsten nog goed kan checken..
Daar kan ik met volle overtuiging ja op zeggen.
Ik heb voorlopig 2 nieuwe borsten volledig uit lipo (implantaten volgen nog).  en ze hebben daar onlangs NMR opgedaan en ik heb ook de foto's gezien.  En alles is heel duidelijk.  Lipo is zelfs duidelijker dan bostweefsel, daar je met klieren zit.  Lipo is volledig vet, dus daar kan je volledig doorkijken.
Over dat punt denk ik dat je je zeker geen zorgen moet maken.


Nog het beste met alles!

Groetjes,

Evelien

8
Borstkanker / Re: BRCA1 en anticonceptie
« Gepost op: juni 29, 2014, 14:19:34 pm  »
Hallo piepmuis,

Ik heb nooit de pil genomen.  'k Heb wel hormonaal spiraal gebruikt (dit mocht in combinatie met BRCA positief).  Nadeel is prijs (+-150 euro?) en is eigenlijk bedoeling voor vijf jaar, je mag het langer laten zitten, maar is beetje jammer van je geld.

Vele groetjes,

Evelien

9
Borstkanker / Re: implantaten
« Gepost op: juni 29, 2014, 14:18:02 pm  »
Hallo piepmuis,


Ja, soms is het moeilijk om door het bos nog de bomen te zien hé.  Er zijn veel opties hé.
Ik moet je wel zeggen dat wat ik doe een nieuwe methode is. (is ook nog maar onlangs op het nieuws gekomen).  En de eerste persoon met lipofilling borst is nog maar juist ontstaan (maar was ook maar langs 1 kant.  Was een mooi resultaat, maar opnieuw, dit is enkel voor in het beste geval een B, en je moet dan wel wat vetreserve hebben.  Meestal wordt dit in combinatie gedaan met eerst lipofilling en dan implantaat.) Grootte is in overlag met arts, maar ik vermoed wel dat hij je onmiddellijk zal zeggen dat implantaat niet te groot mag zijn.
Implantaat achter borstspier is ook aan bod gekomen, maar dan zei hij dat dat dan soms verschuift...  En ook wel om beetje zijn techniek te verkopen hé. 
Maar terug, ik moet wel zeggen dat mijn operatie op zich wel meeviel en dat ik niet beperkt ben in beweging.    Ik heb de pech gehad van ontsteking, en dat mijn vet niet zo graag blijft en beetj te weinig vet (is dan ook wel voor 2 borsten). En je moet geduld hebben... ik zal nu mijn 4de lipofilling (3/07 gecombineerd met implantaten) hebben en er moet telkens minimum 3 maanden tussen, dus je kunt rekenen hoe lang ik al bezig ben! 
De techniek achter borstspier wordt denk ik wel nog meestal toegepast.  Ik ken iemand die een E had, en die via die weg reconstructie gedaan heeft.  Ze zei me ook dat er een klein implantaat was, en de rest via lipofilling.  BIj haar hebben ze wel veel vet kunnen inbrengen, en 'k had ook de idnruk dat dat vet bleef.  'k Heb het resultaat gezien en zag er mooi en voelde ook mooi aan!  (maar ik denk dat je ook al met de persoon in kwestie contact gehad hebt).

Als nog vragen, stel gerust.

Veel succes alvast,

Gr,

Evelien

10
Borstkanker / Re: chemo
« Gepost op: juni 19, 2014, 15:44:14 pm  »
Hallo Sabine,

Ik volg dit topic al een tijdje en las dat je veel in je dagboek geschreven hebt en er uiteindelijk een boek over geschreven hebt.
Bij mijzelf werkt mijn dagboek ook enorm therapeutisch.  Ik herlees het ook enorm veel, wat vaak traantjes veroorzaakt.  Maar toch doe ik het weer en weer.  Het schrijven in mijn dagboek is soms de enige manier om die warboel hiervan boven terug een beetje gestructureerd te krijgen.  En om de woorden naar buiten te krijgen die ik via gesproken taal niet goed kan zeggen.
Mag ik je vragen hoe je boek noemt (om terug te vinden in boekhandel).
En hoe is de stap verlopen van dagboek naar echt boek?  Hoe ben je daar toe gekomen?  En hoe gaat dit praktisch te werk?
Niet dat ik dit ook wil doen, maar ik was toch eens curieus.

Avast bedankt voor de info, als je die met me wil delen natuurlijk.

Vele vele groetjes,

Evelien

11
Borstkanker / Re: implantaten
« Gepost op: juni 17, 2014, 10:50:18 am  »
Hallo,

Mijn implantaten zijn besteld.  De 4de juli 4de lipofilling en implantaten.
Kogel door de kerk, gemengde gevoelens.  'k Hoop gewoon vurig dat ik ze niet voel zitten en geen last van heb.  Enne... ja, gewoon dat het misschien beetje is zoals ervoor?  Als ik jouw verhaal lees Catherine, dan lijkt het misschien een utopie?
Mijn andere redenering is, stel dat ik er te veel last van heb.  Wel, dan lat ik ze weer uithalen.  En dan moet ik mijn situatie maar aanvaarden.
Piepmuis, ik heb voor deze techniek gekozen op aanraden van arts (diepflap geen optie daar reeds vroeger operatie aan buik).  Daar ik kleine borsten heb, leek deze lipofilling techniek ideaal.  (is enkel geschikt voor kleine borsten).  Daar er op die manier geen extra littekens komen of ander invasieve dingen, was de redenering op dat moment: lukt het niet, wel dan kan ik nog de andere technieken doen.  (ja, is natuurlijk in het echt niet zo simpel).
Maar ik moet wel zeggen, ik heb NERGENS last van.  Ik heb geen pijn, voel niets trekken, ... enkel hele kleine borsten.  (Moest ik geen ontsteking gehad hebben, ben ik vrij zeker dat ik het waarschijnlijk zonder implantaten zou doen.  Ik zou natuurlijk geen grote borsten hebben (A).  Mijn ene kant is mooi van vorm, gewoon klein.  De andere kant is door de ontsteking niet zo goed van vorm en zit serieus achter.

Als nog vragen, stel gerust.


Groetjes,

Evelien

12
Borstkanker / implantaten
« Gepost op: mei 26, 2014, 13:19:54 pm  »
Dag lotgenootjes,

Ik vroeg me af wat jullie bevindingen zijn van implantaten?
Ikzelf ben BRCA1-patiënt en heb mij preventief laten opereren.
Reconstructie is gaande.  'k Ben nu in het stadium dat ik moet beslissen of ik implantaten wil om een beetje deftig resultaat te hebben.  Mijn reconstructie bestaat voolopig enkel uit lipofilling (vel is behouden, tepels weg, expander onder vel gestoken, in 3 sessies geleidelijk vet ingebracht via lipofilling.  Nr 4 is gepland voor begin juli, maar om eigenlijk een toonbaar resultaat te hebben, misschien best wel impntaat).
'k Moet eerlijk zeggen dat ik wel een beetje bang ben daarvoor.  Hoe voelt dit aan?  Voel je dit constant?  Wat als je op je buik ligt?  Hoe voelt het als je daar aan komt?  Kan je nog in je borsten 'knijpen' (ja, beetje rare vraag, maar toch).  Kan je alle bewegingen nog doen?  Of voel je dit dan?Hoe is dit na verloop van tijd?  Kans op ontsteking - verharding?

'k Zou het heel leuk vinden als jullie je ervaringen zouden willen delen met me.  En ik wil jullie daar alvast voor bedanken.
En als er mensen zouden zijn die via dezelfde techniek (dus niet implantaten achter borstspier, maar echt implantaten onder vel, met eerst lipofilling gehad te hebben), dan zou ik dit ook heel graag horen!!!

Alvast bedankt!!

Vele groetjes,

Evelien

13
Borstkanker / Re: Nieuw lid op het forum - brca1-gen draagster
« Gepost op: april 15, 2014, 13:46:46 pm  »
Oeps, balen hé!!

Wanneer is je volgende afspraak?  Hopelijk moet je niet te lang wachten?
Ik had al eens zitten nadenken over mogelijke vragen.  Maar ik wou eerst weten of de soort techniek al vastligt?

Vele groetjes,

Evelien
 

14
Borstkanker / Re: Lipofilling borst
« Gepost op: februari 19, 2014, 22:07:56 pm  »
Hallo esther,

Blij van je update te horen.  :)
Ik heb momenteel 2 lipofillings achter de rug, een derde staat gepland voor 04/04.  (ik heb er wat tijd tussen gelaten, voornamelijk voor planning met kindjes en ook om toch efkes op adem te komen.  Ik heb een heel eind zitten sukkelen met reeds steeds terugkerende ontsteking.)

Mijn ene expander is er uit gehaald geweest tussen de eerste en tweede lipofilling, wegens ontsteking.
Mijn andere hebben ze er uitgehaald bij de tweede lipofilling.  Inderdaad, meestal wordt op het moment verwijderen expander een implantaat gestoken.  Maar ik twijfel of ik nog implantaten wil (wegens mijn ontsteking die ik gehad heb).  Ik ga nu voor 4 lipofillings en dan zien we wel.
Ivm lipofilling: ik denk dat het sterk afhankelijk is van waar ze vet nemen en hoeveel vet je hebt.  Mijn eerste keer was vna de bovenbenen, en dit stond enorm blauw en ik had daar toch wel last van.  De tweede keer was van de achterkant benen en bovenkant kont.  Maar dit alles stond niet zo blauw en pijn was dan ook veel beter te doen.  Dus afwachten geblazen   :)

Een vraagje, gebeurt dit ook bij Stillaert?  Zijn je expanders onder de borstspier gestoken of gewoon onder het vel?


Vele groetjes en als je nog vragen hebt, stel gerust hé!

Evelien

15
Borstkanker / Re: Fania
« Gepost op: februari 17, 2014, 21:20:19 pm  »
Hallo Fania,

Super om dit te horen!!!

Dikke knuffel,

Evelien

Pagina's: [1] 2 3 4