Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - Vedette

Pagina's: [1] 2
1
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: februari 12, 2010, 12:08:09 pm  »
aan Arwynatty:
Het is volkomen normaal dat je je mama haar ziekte nog rationeel bekijkt. Dat was ook zo bij mij,...
Je weet tenslotte niet waar je voorstaat. En misschien komt het ook weer goed! Dan kan je dit alles als een nachtmerrie achter jou laten.
Ik hoop het voor jou. Het zou leuk zijn ook eens een 'happy end' te lezen.
Nu hebben er hier een aantal mensen, op heel korte tijd hun dierbaren verloren. Op de momenten dat ze er nog zijn, besef je niet altijd wat je doormaakt. Je wordt ook een beetje geleefd: je zorgt voor hun, je gezin is er nog enz..., enz...,
En tenslotte: ze zijn er nog. Je geeft ze nog eens een flinke knuffel. Dat kan je nog, en daar put je ook troost en kracht uit.
Groetjes van Ve

2
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: februari 12, 2010, 11:48:53 am  »
Met tranen in mijn ogen, lees ik jullie berichtjes. Met momenten is het inderdaad zwaar.
Net na het overlijden van mijn moeder, leek ik ook nog sterker. Je hebt zoveel om handen, eigenlijk zijn we de laatste dagen constant bij haar geweest, we hebben het allemaal heel intens beleefd. Op die momenten was het een opluchting dat haar lijden gedaan was.
Je wordt wat geleefd, het duurde wel een tijdje (tot na nieuwjaar, dus 3 maand na haar overlijden) voor ik 'goed' kon zeggen, als iemand me vroeg hoe het met me was. Nieuwjaar gaf het precies toch een beetje een 'plaats'. Maar niets is minder waar, intussen heb ik een moeilijke week achter de rug. Het gemis, de beelden, het feit: dat je moeder er niet meer is. Eén van de dierbaarste personen uit mijn leven.
En ja, je weent..., als je alleen bent. Je loopt er niet mee te koop. Voor de buitenwereld lijkt het alsof het een plaatsje heeft. Behalve voor de mensen die het ook hebben meegemaakt. Die voelen je nu perfect aan.
Zelf mijn man, dacht één maand nadat mijn moeder overleden was, dat alles al in orde was! Zeurt dan om het minste, terwijl ik dat dan echt kan missen. Als ik hem er attent op maak, dat ik het nog wel moeilijk heb, herpakt hij zich gelukkig wel. Maar toch vergeet hij het soms.
Ikzelf ben ook veranderd. Veel rustiger geworden. Vroeger wou ik omringd zijn door mensen (ook al voelden die niet als vrienden aan). Nu niet meer. Nu hou ik dan liever afstand.

3
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: februari 08, 2010, 11:13:24 am  »
Beste Christoph, Fienemie,
Ik ben lange tijd niet meer komen kijken. Nu ik het weer wat moeilijker heb, kwam ik troost zoeken op de site, tenslotte hebben we hier de 'levende' momenten van onze ouder neergeschreven.
Ik wens jullie veel sterkte. Een rouwproces gaat met ups en downs.
Veel liefs...
Ve

4
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: november 01, 2009, 17:57:53 pm  »
Dag Ilse3,
Wat een rot nieuws!  Ik kan me voorstellen dat het nog slechter is, gezien datgene wat je juist meegemaakt hebt.
Na het overlijden van mijn mama, dacht ik onmiddellijk van: 'dat ik vroeg of laat nog met kanker zal geconfronteerd worden, kan ik niet vermijden. Maar dat ze er me nu toch een tijdje van gerust laten'.

Christof,
Ik vind geen juiste woorden om te schrijven. Soms vraag ik me af wat het zwaarst is: de periode dat onze dierbare lijdt, of erna...
Hopelijk ziet je schoonmama niet te veel af. Hoewel het overgeven ook geen leuk neveneffect is.
Geniet van elk moment, Christof, het wordt veel geschreven en klinkt cliché, maar het is de waarheid. Er zijn momenten waar ik echt kracht uit kan putten. Zo heb ik de moment (net voor haar overlijden), heel dicht tegen haar aangekropen, zodat ze mijn adem nog kon voelen tegen haar gezicht.
De kleinkinderen hebben nog liedjes gezongen in haar kamer. Die momenten koester ik heel erg. En ben ik blij dat we die gehad hebben!

5
Darmkanker / Re:mijn vader heeft kanker
« Gepost op: oktober 25, 2009, 14:12:35 pm  »
Dag Saskia, Katrien,
Ik wens jullie veel sterkte. Ik weet welke hel jullie doormaken.
Geniet van de momenten, en vul de goede dagen van jullie ouders op met leuke dingen die jullie samen nog kunnen doen.

Saskia, probeer toch zo positief mogelijk te zijn. Zolang er geen uitzaaiingen zijn, kan het nog een hele goede richting opgaan.

Katrien, sterkte. Ik durf niet veel te schrijven om niets verkeerds te schrijven. De diagnose is inderdaad niet goed. Hopelijk kunnen ze het in de mate van het mogelijke toch onder controle houden, en kan je nog veel mooie momenten met je mama meemaken.

Groetjes
Ve

6
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: oktober 25, 2009, 14:03:01 pm  »
Dag allemaal,
Ik kom hier nogmaals kijken.
@Ilse 3: met mijn broer lukt het. Het is beter dat we nu goed overeenkomen, om alles 'goed' af te handelen.
Hoe lukt het met jullie tegenwoordig?
Het lijkt alsof ik me nog vrij sterk kan houden, toch sta ik ermee op, en ga ik ermee slapen. Ik mis mijn moeder heel erg...
Vele groetjes
Ve...

7
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:mama verliezen
« Gepost op: oktober 10, 2009, 20:06:10 pm  »
Dag Bebbie,
Mijn moeder heeft haar strijd tegen kanker 9 dagen geleden verloren..., plots ging het heel snel. Zoals ook de dokter had voorspeld.
Naar het einde toe zijn we bijna niet van haar zijde weggeweest. Alle laatste momenten hebben we heel intens beleefd.
Elke stap was heel moeilijk. Zoals, gaan kijken als ze geborgen lag enz..., maar door haar daar zo vredig te zien liggen, kwam er een rust over me heen.
De laatste dag van haar leven, ben ik heel dicht bij haar aan gekropen, zodat ze mijn warmte goed kon voelen. Haar kleinkinderen (haar trots die ze zo graag had zien opgroeien) zongen liedjes bij haar.
Als je zo dicht bij iemand staat, ben je zelf vaak de laatste die het ziet hoe snel ze achteruit gaan...
Soms denk ik nog van 'dit overkomt me niet echt'.
Ik wens je veel sterkte de komende periode. Geniet echt van elk moment dat je samen bent, zoals al zo vaak geschreven, maar zoals ik (wij) het ook heel bewust beleefd hebben.

8
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Thuizorg is zwaar.
« Gepost op: oktober 07, 2009, 21:28:27 pm  »
Beste,
Allemaal heel erg bedankt voor deze lieve woorden. Het is mijn broer eens ontschoten het moment het hem allemaal eens teveel werd.
Daarna "gelukkig" niet meer. Kon ook niet, want toen het duidelijk werd dat ons moeder heel snel achteruit ging, ben ik amper bij haar weggegaan.
Mijn moeder is vorige week donderdag gestorven. Woensdagnacht zijn we met 3 bij haar blijven slapen (mijn man, broer en ik). Dat zouden we ook donderdagnacht doen,..., mocht het nog nodig geweest zijn. De laatste dag heb ik nog intens bij haar in bed gekropen, zodanig dat ze mijn adem goed kon voelen... (lag in coma). Mijn schuldgevoel is "gelukkig" verdwenen.
Mijn broer en ik verwerken het overlijden van ons mama op een heel verschillende manier...,
Verpleegsters en verzorgenden maakten er ons meer dan eens attent op dat we totaal andere karakters zijn. Na het berichtje hier op het forum, heb ik ook bij hun mijn hart gelucht, en ze hebben mij op het hart gedrukt dat ik fantastisch werk geleverd heb. Mijn broer ook trouwens. Maar toch compleet anders...

9
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: oktober 07, 2009, 21:09:45 pm  »
Beste mensen,
Onze pc was stuk, waardoor ik een aantal dagen niet op pc kon.

Ons moeder heeft vorige week donderdag (1 okt) de strijd tegen kanker verloren.  :(

Wat ooit zo onwezenlijk leek, is werkelijkheid geworden. Op het laatste ging ze peilsnel achteruit. De kracht verdween volledig uit haar lichaam.
T/m woensdagavond was ze nog heel bewust. Donderdag in coma gevallen, en s'avonds ons verlaten.

10
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Thuizorg is zwaar.
« Gepost op: september 26, 2009, 11:47:38 am  »
Ik weet niet hoe ik moet beginnen. Mijn (alleenstaande) moeder is palliatief. Ze wordt thuis verzorgd, door mij, mijn broer, een verpleegster, en zoveel mogelijk familieleden en vrienden die inspringen.
Ik mis haar verschrikkelijk de momenten dat ik niet bij haar kan zijn, en heb het ontzettend moeilijk het feit haar te zullen verliezen.
Wat er nog bijkomt is, dat mijn broer en ik niet altijd even goed kunnen communiceren over haar thuiszorg.
Hij woont kortbij, ik doe er een tijdje over om bij haar te geraken. (een uur aan vervoer). Wat mij niet nalaat, al de mogelijke tijd dat mij lukt bij haar te gaan (zijn). Als vrouw schommel ik echter tussen de zorg van mijn moeder, mijn gezin (man en kinderen), het huishouden en werken (gelukkig maar parttime). Toen haar toestand nog vrij stabiel was ging ik 4xweek. Nu ze achteruit gaat uiteraard dagelijks. Omdat ik verder woon (of is dit geen goed excuus) blijf ik meerdere uren na elkaar, en ga ik max. 2x/dag.
Mijn broer springt dagelijks meerdere keren 'binnen', blijft s'nachts ook slapen (moet niet omzien naar zijn kinderen en gezin, gezien zij dagelijks verzorgd worden door zijn vrouw en zijn schoonouders). Hij werkt ook in de buurt, (rijdt er met een wagen rond), waardoor hij ook de mogelijkheden heeft tijdens zijn werkuren bij haar binnen te springen.
Ik doe al het mogelijke dat in ons bereik ligt, en krijg het verwijt niet genoeg te doen. Ik vind dit heel moeilijk. Ik doe mijn best, maar blijkbaar is mijn best zelf nog niet goed genoeg. Palliatieve stelt steun door vrijwilligers voor enz..., maar daar moet hij niet van weten: geen buitenstaander moet zich 'bemoeien', zegt hij dan. Ik weet dat hij het ook heel moeilijk heeft, en heel veel voor ons moeder doet, daar ga ik geen woord slecht over zeggen! Maar hij kan het niet nalaten mijn enorme schuldgevoelens op te zadelen, en verwijten dat ik nog meer tijd bij ons moeder moet doorbrengen. Omdat ze tot dan 'bezoek' heeft zou ik straks tegen 16 uur gaan, er blijven slapen, en dan er morgen blijven tot na 14 uur. Om dan tegen de avond er opnieuw naartoe te gaan. En nog scheld hij mij aan telefoon uit dat het niet genoeg is..., dat dat er nog allemaal moet bijkomen?!  :'(, ben ik dan echt zo slecht bezig?

11
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: september 26, 2009, 11:29:47 am  »
Beste Koen,
Ik vind het heel erg voor jou. Verschrikkelijk dat na maanden er nog zoveel verdriet is. Dat is waarschijnlijk normaal. Ik weet het nu (nog) niet. Zo dichtbij heb ik nog nooit iemand verloren. Ik heb ook al heel wat afgehuild, terwijl ze er nog is. Met de gedachte dat ze er niet meer zal zijn, kan ik me niet verzoenen. (wie wel natuurlijk).
Ook voor jou nog heel veel moed en sterkte!
Ve

12
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: september 23, 2009, 21:16:26 pm  »
Wij hebben vandaag opnieuw slecht(er) nieuws gekregen. Gezien mijn moeder sinds zaterdag aan het 'achteruitgaan' is, hebben ze toch nog eens bloed getrokken. De kankerwaarden staan ontzettend hoog, wat wijst op uitzaaiingen over haar hele lichaam. Ook haar lever is opnieuw zwaar aangetast, bloedarmoede enz... Het is een kwestie van dagen... (weken?)
Nu is de moed en de hoop op een mirakel wel heel ver weg.

aan Pam, Barb, zoals Ilse3 schrijft: ook jammergenoeg welkom hier. De ene start zijn gevecht, bij mijn moeder is het al een hele zware strijd geweest, die ze al heel moedig gestreden heeft. Hoe ze het zelf nog beleeft, durf ik niet over te praten. Ze weet wel dat ze nieuwjaar niet zal halen.  Dat heeft ze iemand toevertrouwd. Tegen mij en mijn broer zal ze hier niets van zeggen.
Vorige week zat ze nog vol nieuwe hoop: ze zou een relaxzetel aankopen.

13
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: september 18, 2009, 11:00:12 am  »
Dag Fienemie,
Het is juist, jij bent er ook nog! Mijn bericht was vertrokken toen ik eraan dacht.
Ik blijf het onvoorstelbaar vinden hoe snel het bij de mama van Ilse en Elsken gegaan is. Ze was nog zo'n jonge vrouw...

Dag Ilse3,
Blij dat je hier nog blijft komen. Ik denk wel dat dit forum nog een houvast blijft.
Krijg je dan echt zulke reacties? Van het was toch verwacht enz..., mensen zijn soms ongelooflijk.
Weet je, enkele maanden geleden kwam er een vrouw mijn moeder ergens tegen, en die strooide rond dat ze 'commedie' speelde, want ze zag er zo ziek niet uit. Kan je je voorstellen!
Mijn moeder heeft zo'n speciale matras. Goh, die erfeniskwestie, ik mag er niet aan denken. Eigenlijk zijn er bij mijn moeder enkel ik en mijn broer, maar mijn broer kan soms ook zo vreemd uit de hoek komen en/of moeilijk doen. Ik hoop ook dat we daar niet meer tijd, ruzie en verdriet in zullen moeten steken achteraf.
Hij doet nu al lastig; hij woont (en werkt) dichtbij en springt dagelijks meerdere keren (kort) binnen. Ik ga +/- 4x per week, maar woon veel verder, en ben minstens 5 uur weg..., hij lijkt nu ook al te laten uitschijnen dat ik niets zou doen..., dat kwetst ook. Temeer omdat ik al anderhalf jaar bijna al mijn vrije tijd ga helpen bij mijn moeder. En het soms ook eens zwaar heb. Zowel emotioneel, maar soms ook eens wat tijd voor mezelf nodig heb. Hoewel zij nu voor gaat..., het evenwicht is soms moeilijk.

14
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: september 16, 2009, 21:45:48 pm  »
Dag Ilse29 en Elsken2511: heel veel sterkte!
Ik schrok heel hard van je bericht! Het is dan ook nog niet zo lang geleden dat de behandelingen bij jullie moeder stopgezet werden.
het is ook nog niet zo lang geleden dat jullie met haar gingen winkelen.
Ze is er in geslaagd het doopfeest van je kindje te halen! Ik ben heel blij voor jullie dat ze daar nog bij was.
En dan zo plots..., ging ze dan zo erg achteruit de laatste dagen (weken)?
En was het de koorts, die maar niet wou dalen?

Ik schrik hier heel hard van. Mijn moeder maakt gelukkig geen koorts. De dokter begrijpt er niets van. Daarom ook dat ik nu zeker niet naar haar toe ga met mijn verkoudheid. (ze mag niets opdoen!) Hoewel dit niet gemakkelijk is. De angst zit er wel in dat ze het niet zal halen, en ik haar de laatste dagen dan niet gezien heb.
We weten natuurlijk niet hoe het met haar lever gesteld is. Er zijn al veel te lange tijd geen onderzoeken meer gedaan. Na haar botmeta's is er gewoon beslist haar laatste levensfase zo pijnloos mogelijk te laten doorbrengen. Haar zware leveroperatie (januari 2009) is goed verlopen. (gezwel van 10cm weg, en 60% lever weg + gal uitgenomen). Is het omdat haar lever nog werkt dat het goed loopt.
We weten zo weinig. Ze is ook niet in staat om onderzoeken te ondergaan en/of om naar het ziekenhuis gebracht te worden.

Het is hier nu alsof ik de enige overblijvende ben van de vrouwen die hier steun kwamen zoeken omdat hun ouder slecht was...
Ik wens jullie allen veel sterkte. Ik hoop, Ilse3,Ilse29 en elsken2511,Katrien81 dat jullie nog gelegenheid krijgen om hier op het forum eens te komen kijken. Veel liefs en sterkte van mij...
Ve

15
Darmkanker / Re:Colontumor met uitzaaiingen in lever/longen
« Gepost op: september 16, 2009, 11:02:04 am  »
Dag Gavobe,
Ik wens je veel moed. Je bent inderdaad veel te jong om dit allemaal door te moeten maken. (mijn mama is 66), ze beseft ook dat dit minstens 15 jaar te vroeg komt.

Dag Ilse3,
Bedankt om er naar te vragen! Fijn dat je nog eens op de site komt kijken. Lukt het om je verdriet een plaats te geven, of is het allemaal nog te pril? Klopt het dat we tijdens de ziekte van onze ouders, een soort rouwproces al doormaken?
Met mijn mama gaat het op en af. Goede dagen (hoewel goed relatief is: goede dagen is dat ze zich niet ziek voelt) en slechte dagen wisselen mekaar af. Haar lichaam wil minder en minder mee. Het lijkt alsof ze minder pijn heeft, maar dat komt omdat ze ter hoogte van haar ruggengraat achteraan (meer en meer) verlamd. Het gevoel is ook weg. Ze voelt ook niet meer als ze naar toilet moet enz...,
Toch denkt ze nog te herstellen..., dat ze gewoon nog wat tijd en rust nodig heeft. Hoewel ze meer en meer thuishulp nodig heeft...
Zelf ben ik nu verkouden, dus kan ik niet naar haar toe. Ze mag niets extra's opdoen...

Pagina's: [1] 2