Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - Jet

Pagina's: [1]
1
Borstkanker / Opkikkertje voor Witte Vlinder
« Gepost op: april 24, 2017, 15:19:54 pm  »
Hallo lotjes, meelezende /meelevende, schrijvende.

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik op dit forum schreef.. ( voor de nieuwkomers, dus een onbekende)
Een forum waar ik lief en leed v.a. 2011 deelde, steun kreeg en gaf..  Zo leerde ik o.a. ook Witte Vlinder kennen..  en vele andere kanjers waarvan er enkele helaas hun strijd niet hebben kunnen winnen, maar ook velen die de kracht, power of het geluk hadden dat hun behandelingen positief uitpakten.
Tja, wat versta ik onder positief...
Positief uitpakken kan genezen zijn, (voor zover dat ook op dat moment is), maar ook een levensverlengende behandelsucces..ook al is dat niet voor iedereen even comfortabel.

Witte Vlinder, ofwel Sabine Moons is voor mij een power madam.. die de strijd al 2 keer aanging.. (borstkanker- kanker achter haar oog) met positief resultaat..qua uitslagen na inspannende behandelplannen. (Ze schreef er een boek over.)
Dat, dat niet voldoende is gebleven..blijkt uit de laatste uitslag... Opnieuw zal ze de strijd weer op moeten gaan pakken.  Er is bij haar voor de 3de keer kanker ontdekt.. en dat op een andere moeilijke plaats..

Het zou heel fijn zijn, als ze van velen een bemoedigend woordje zou kunnen lezen.. 
Voor iedereen geld nl..  dat steun, positief zijn en vertrouwen hebben een van de sterke kanker bestrijders is, naast datgene wat medisch noodzakelijk is..

Begrip en steun...aandacht en warmte doet ieder mens goed.

Voor iedereen veel power, vertrouwen en zoveel mogelijk succes als maar kan.. met de aantekening dat als het succes uitblijft... er toch nog heel veel moois kan zijn...  Dat heb ik ook ervaren nl..

Veel goeds,
Jet ;)

2
Borstkanker / Witte Vlinder jarig..hoera!!
« Gepost op: februari 16, 2013, 09:26:55 am  »
Hallo Vlinderke....

Dit liedje is voor jou!

https://www.youtube.com/watch?v=JUetI5FZrLg

Hieperdepiep....hoera,
17 februari is de dag
waarop ik jou, lieve SABINE feliciteren mag
Yes.. op de start van een nieuw persoonlijk jaar
wens ik je veel geluk, vertrouwen, kracht en moed
Lieverd...je doet het heel goed
tegenslagen zijn om te overwinnen
ga maar snel aan een mooi nieuw jaar beginnen
 je bent zoals velen hier een dappere madamme, gewoon een kanjer

Dikke verjaardags knuffel en zoen
Jet

3
Prostaatkanker / 20-10 2010 -2012
« Gepost op: oktober 19, 2012, 23:06:27 pm  »
Op 20-10...  was 't onze trouwdag in 2010  ;D

2 jaar verder 20-10-2012  wordt het, zoals het er nu uitziet, onze laatste trouwdag.
Dit is niet wat we planden en op hoopten, toen we na jaren toch besloten om te trouwen.. we gingen voor minstens 10, maar het liefst nog voor 20 jaar.. nog samen om te genieten.. (al was dat laatste toen al niet reëel)
Zoals ik ook wel vaker schrijf... het leven komt en gaat en neemt daarbij zijn eigen route..
Dat deed het bij ons gelijk al op onze huwelijks reis.. en die rit gaat steeds sneller en sneller..
Daardoor werd de tijd die er voor samen kon komen,  korter en korter..
Ons aantal  huwelijksjaren en tijd zal niet zijn wat we graag hadden.. maar toch is het goed zo!
 Kwaliteit in het samenzijn, is altijd nog belangrijker dan veel tijd, vol onnodige pijn en nare strijd!!
Dus maken we er een super klein aangepast feestje van..  
Vandaag al de voorpret van wat  op het menu kon komen.. kiezen.. aanpassen enz.. en morgen hopen dat het net zo goed smaakt als dat manlief verwacht.. ;) En dat gaat absoluut lukken.. we zijn breed  in mogelijkheden die snel aangepast kunnen worden  :D.
Samen met een goed stel vrienden ff 't glas heffen, niet denken aan wat er komt, maar genieten van wat er is en was en de tijd die we nog krijgen..!!  
In onze trouwdatum zit het wellicht al verborgen er was geen 3..
en dus zijn we morgen ook super blij met onze  2de huwelijksverjaardag!!

Dromen zijn mooi, de werkelijkheid , tja, dat is waar we mee gaan en moeten dealen!!

20-10  is en blijft een dag om te genieten!!
Lieve allemaal.. geniet van het leven.. bij de een is het lang.. en bij de ander even!!
Gelukkig weet je nooit zeker hoeveel tijd je wordt gegeven.. ;)
Maar eerst is het 20-10-2012.. ;D
En daar proost ik alvast op!!
Jet

4
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / KANKER heb je niet alleen..
« Gepost op: mei 23, 2012, 15:12:08 pm  »
KANKER heb je niet alleen...

Die ziekte overkomt je, en zit tegen je wensen in…., in je lijf...
De diagnose is schrikken en de daaruit voort vloeiende behandelingen en controles draaien om jou..
Je hebt als kankerpatiënt, de angsten..de ongemakken, de veranderingen, de pijnen en veel onzekerheden.. en onduidelijkheden.
Dat is moeilijk om te aanvaarden of om mee om te gaan, en het is niet zo eenvoudig om daar een goede weg in te vinden..
Het is in je leven gekomen..en gaat nooit volledig meer weg.. hoe goed je ook reageert en hersteld, wat het eerste doel is..
Er zijn diverse kankers die kunnen, genezen..of stabiliseren.
De onbevangenheid van voordien, dat je gezond bent en na herstel ook blijft, die ben je voor je verdere leven kwijt..
Ook dat vraagt tijd om te plaatsen..
Er zijn er ook kankers, die blijven of vermeerderen.
Die zich niet laten inpakken en verwijderen door alle mogelijkheden die er gelukkig zijn…en uiteindelijk je leven overnemen en dan meenemen....

Als partner, ouder, kind of thuisfront.. ben je erdoor ook veel  in betrokken,  vaak veel meer, dan de patiënt en “buitenwereld” echt ziet...of wil en kan zien!
De partner of ‘t thuisfront krijgt te maken met dezelfde schrik, met onmacht, onmacht van de patiënt, o.a.’t verdriet en onzekerheid,
wat en hoe of wat is mijn leven, hoe verder, de vragen, de angsten, de zo nodige verzorging..
De veranderingen in ’t zijn, en mogelijkheden, de medische wereld.. regelzaken, acties en reacties van patiënt en de veranderingen in acties en reacties,  van en door de omgeving.

Dit komt bij… en naast, je eigen angsten en zorgen voor diegene die je lief hebt.

Je bent voor de patiënt, een krachtbron, een spons, een rustpunt..
Nuttig, en/of lastig.. of ‘n zorgen punt, als je later alleen verder zou moeten.
Wat onderschat wordt is dat je als partner etc.., te vaak,
zo ook die "" boksbal "" bent geworden, die van 2 kanten de “slagen”  krijgt en opvangt…
Hoe je daar mee leert of moet omgaan..is ook niet mis..  
En heb je die kracht en flexibiliteit wel.??.
Is je basis wel krachtig genoeg..om het ophangpunt voor die boksbal ook te kunnen te dragen..

Gezien ik, het zelf als patiënt(ex),  ervaren heb wat kanker met je kan doen..fysiek en moreel, en als partner er midden inzit…durf ik dit ook  te schrijven..
Met daarbij weleen heel belangrijke kanttekening…
 "ieder mens en situatie kan verschillen.."
Dat, wat je tegenkomt ook.  
Communicatie, op een open en begripvolle wijze van 2 kanten, is al een groot pluspunt..
Echt praten, is meer dan woorden zeggen.. en als dat moeizaam gaat..doet dat pijn!

 En als dat niet of nauwelijks mogelijk is of wordt..Tja…
Neem daarbij nog eens de vele verschillen in karakters,  mogelijkheden..en de leefomstandigheden..
dat alles bij elkaar…wil zeggen, dat je niet kunt en mag generaliseren..

Het is wenselijk en wellicht eens goed, om dit stukje met open mind te lezen..

Voor allen heel veel sterkte en kracht.. vertrouwen en positiviteit om het beste er van te maken.

Wat vandaag niet is….kan morgen zijn
En wat is, en komt …kan ook verdwijnen..

Jet

5
Prostaatkanker / KANKER heb je niet alleen...
« Gepost op: mei 23, 2012, 14:59:53 pm  »
KANKER heb je niet alleen...

Die ziekte overkomt je, en zit tegen je wensen in…., in je lijf...
De diagnose is schrikken en de daaruit voort vloeiende behandelingen en controles draaien om jou..
Je hebt als kankerpatiënt, de angsten..de ongemakken, de veranderingen, de pijnen en veel onzekerheden.. en onduidelijkheden.
Dat is moeilijk om te aanvaarden of om mee om te gaan, en het is niet zo eenvoudig om daar een goede weg in te vinden..
Het is in je leven gekomen..en gaat nooit volledig meer weg.. hoe goed je ook reageert en hersteld, wat het eerste doel is..
Er zijn diverse kankers die kunnen, genezen..of stabiliseren.
De onbevangenheid van voordien, dat je gezond bent en na herstel ook blijft, die ben je voor je verdere leven kwijt..
Ook dat vraagt tijd om te plaatsen..
Er zijn er ook kankers, die blijven of vermeerderen.
Die zich niet laten inpakken en verwijderen door alle mogelijkheden die er gelukkig zijn…en uiteindelijk je leven overnemen en dan meenemen....

Als partner, ouder, kind of thuisfront.. ben je erdoor ook veel  in betrokken,  vaak veel meer, dan de patiënt en “buitenwereld” echt ziet...of wil en kan zien!
De partner of ‘t thuisfront krijgt te maken met dezelfde schrik, met onmacht, onmacht van de patiënt, o.a.’t verdriet en onzekerheid,
wat en hoe of wat is mijn leven, hoe verder, de vragen, de angsten, de zo nodige verzorging..
De veranderingen in ’t zijn, en mogelijkheden, de medische wereld.. regelzaken, acties en reacties van patiënt en de veranderingen in acties en reacties,  van en door de omgeving.

Dit komt bij… en naast, je eigen angsten en zorgen voor diegene die je lief hebt.

Je bent voor de patiënt, een krachtbron, een spons, een rustpunt..
Nuttig, en/of lastig.. of ‘n zorgen punt, als je later alleen verder zou moeten.
Wat onderschat wordt is dat je als partner etc.., te vaak,
zo ook die "" boksbal "" bent geworden, die van 2 kanten de “slagen”  krijgt en opvangt…
Hoe je daar mee leert of moet omgaan..is ook niet mis.. 
En heb je die kracht en flexibiliteit wel.??.
Is je basis wel krachtig genoeg..om het ophangpunt voor die boksbal ook te kunnen te dragen..

Gezien ik, het zelf als patiënt(ex),  ervaren heb wat kanker met je kan doen..fysiek en moreel, en als partner er midden inzit…durf ik dit ook  te schrijven..
Met daarbij weleen heel belangrijke kanttekening…
 "ieder mens en situatie kan verschillen.."
Dat, wat je tegenkomt ook. 
Communicatie, op een open en begripvolle wijze van 2 kanten, is al een groot pluspunt..
Maar als dat niet of nauwelijks mogelijk is of wordt..Tja…
Neem daarbij nog eens de vele verschillen in karakters,  mogelijkheden..en de leefomstandigheden..
dat alles bij elkaar…wil zeggen, dat je niet kunt en mag generaliseren..

Het is wenselijk en wellicht eens goed, om dit stukje met open mind te lezen..

Voor allen heel veel sterkte en kracht.. vertrouwen en positiviteit om het beste er van te maken.

Wat vandaag niet is….kan morgen zijn
En wat is, en komt …kan ook verdwijnen..

Jet ;)

6
Prostaatkanker / Abiraterone (Zytiga) bij uitgezaaide prostaatkanker
« Gepost op: april 30, 2012, 21:50:23 pm  »
Hallo forum leden en bezoekers..

Donderdag start mijn man met Abiraterone (Zytiga)...Als er niets veranderd..!!
Abiraterone (Zytiga) een vrij nieuw middel nog, wat ingezet kan worden in een latere fase bij prostaatkanker... nadat de chemo enz. niets meer doet.
Wat mogen we wel of niet verwachten.
Wellicht zijn er lezers die het gebruiken...of gebruikt hebben..
Of in hun omgeving mensen kennen die er mee bekend zijn.
Schroom niet om te schrijven..
Zowel positief als negatief, is oké. (openheid is fijn)
Natuurlijk zal het veel uitmaken hoe de conditie is/was bij de start...
Mijn man heeft slecht werkende nieren..
Maar verdraagt over het algemeen de vele verschillende medicaties die er al waren goed.

Groetjes, Jet

7
Poëzie / Leven, van licht naar donker
« Gepost op: april 22, 2012, 11:20:40 am  »
Leven, van licht naar donker

Jong en onbezonnen
Zo is het leven ooit begonnen
Totdat het  k..monstertje kwam plagen
Zonder te vragen
Veranderde het ’t licht, in het leven

Langzaam verandert zo, de zonnige dag
Van zon naar avondrood, in schemerig grijs en zwart
Verdorie…. Het helpt je, weinig of niets, als je lacht
De duisternis die langzaam opkomt… gaat eens over in de nacht

Het verdwijnen van de gezondheid als, levenszon, in het leven
Was, is en blijft ongewenst, dat is ook moeilijk te verkroppen
Ondanks alles, wat er voor werd en nog wordt gedaan, gezocht en gegeven
’t K-monster is onverstoorbaar…  laat zich niet meer foppen

Daar is geen goed draaiboek voor uitgevonden
Ieder mogelijk pad is door de jaren heen, inmiddels al betreden
Met zonnige en minder zonnige uitzichten
Positieve en negatieve berichten

Helaas, aan het einde van die wegen
Kom je, de duisternis stilaan steeds meer tegen
Nee, niet alles is ondertussen onverwacht
Aan ‘t einde van wisselende bewolkte en zonnige dagen.. komt uiteindelijk toch …
Die onvermijdelijke zwarte nacht

Van jaren, naar maanden, weken, Uren of dagen
Waarin de hoop steeds meer gaat vervagen
Leven…’t genieten gaat stilaan over, in meer strijden en lijden
Het levenslicht en de zon verdwijnen echter pas voorgoed
Als straks, een onvermijdelijke nacht verschijnt…die de zon voor altijd doven doet.

Jet


8
 Tja, in mei 2009, kreeg ik een slechte uitslag.  >:(
Op de valreep voor mij. “t was de allerlaatste jaarlijkse controle van het Baarmoederhalskankerbevolkingsonderzoek voor vrouwen tot 60 jaar.  Tijdens het onderzoek maakte ik nog een grapje met de huisarts..van zo..."als je 60 wordt ben je zeker afgeschreven."..
Hoezo zei hij.."nou, zei ik, omdat er daarna geen algemene controle meer plaatsvindt"
Nou, nee, zo is het niet, was zijn serieus antwoordt, na de 60, komt het nog zelden voor, en dan is het grote algemene landelijk onderzoek een te groot en logmiddel met een hoogkosten plaatje t.a.v. de zeer weinige of zeldzame aantal personen wat daar uit voortvloeit. Natuurlijk is en blijft er wel controle voor alle vrouwen waar ook maar enigszins aanleiding voor is om het te volgen. Maar dit gaat dan niet meer landelijk..

Door allerlei andere oorzaken, was ik eigenlijk al te laat voor de oproep... en had zoiets van dit is dan dus de laatste keer.. en dan is dat probleem niet meer aan de orde..
Tja, en dan schrik je enorm, als je over de uitslag plots door de huisarts zelf gebeld wordt, met de mededeling, de uitslag van het uitstrijkje is niet goed..
Met spoed contact opnemen en afspraak met gynaecoloog regelen.. Je krijgt een code van mij zodat je ook direct ingepland wordt.

Ook met die code..was het moeilijk om een afspraak te regen.. Het secretariaat wilde mij niet zomaar inplannen..toen ik belde..
"Waarom", zei ik "kunnen jullie mij niet inplannen.. als ik het vraag... jullie hebben toch een afsprakenboek, er zal toch wel ergens een gaatje in zijn in de komende weken"..
Normaal wel mevrouw, maar met deze code is het aan de gynaecoloog om aan ons aan te geven wat hij er mee wil.. 
Tja, en dan dringt het tot je door dat er toch iets meer aan de hand is dan gewoon maar een minder goede uitslag... ( Ik was niet zo bang in eerste instantie, omdat ik 2002 had ik al eerder een keer een mindere uitslag had, en er is toen een paar keer vaker gecontroleerd geweest,, middels een uitstrijkje. Wat later ook weer een normale waarde had.)

Afijn de volgende dag, de dinsdag werd ik al door het ZH terug gebeld met de mededeling dat ik donderdagmorgen verwacht werd en dat ik niet alleen moest komen....  Donderdags is mijn dochter meegegaan, ik had nog steeds zoiets van, dat is toch niet nodig, het zal wel een eenvoudig onderzoek zijn.. en gezien ik, in mijn leven al meer met het ziekenhuis te maken had en heb, wat niet altijd simpel was en is, voor mijn man,, kon ik dit ook wel zelf ff afhandelen.. was mijn insteek.. geen mensen onnodig ongerust maken en beren op de weg zien  als het niet nodig is..
Ik had, dan ook weinig ruchtbaarheid gegeven aan het feit dat ik binnen 1 week na het telefonisch uitslag naar het ZH moest. Zo ga ik er mee om..eerst ff rustig bekijken en luisteren wat er werkelijk is en dan in schatten of het ook nodig is. Gezien mijn man prostaatkanker heeft in een palliatieven fase en in die week ook op controle moest in België, heb ik het ook naar hem toe heel summier gehouden.. Met ach, het zal wel een extra controle zijn en dan is het weer klaar.. Ga jij maar, ik kan dit wel ff alleen, heeft niks om het lijf..

En dat was dit keer een foute inschatting, bleek. Er was geen simpele controle, maar 'n opname bleek. Hé, zei ik daar, jullie hebben het fout, er moet ergens een wisseling van patiënten gegevens plaats gehad hebben, ik kom maar voor controle..en meer niet.
Nee, mevrouw, u staat al ingepland voor operatie.... "Dat dacht ik toch echt niet, zei ik... controleer het allemaal nog maar eens heel goed. Ondertussen lag ik al op de opname en werd ik voorbereidt.. voor de OK.  Nou dat is dan heel onwezenlijk.... Even later kwam het antwoord, nadat ze contact gehad hadden met de Gynaecoloog op de OK.  De Dokter meldde dat hier voor besloten was, omdat dit de snelste wijze was, en er van uit gegaan was, dat ik dat wist, omdat hij verwachtte dat ik door de huisarts of iemand vanuit het ZH daarvan op de hoogte gebracht was... dus niet!!
Ik nog heel nuchter, ach, zo'n vaart zal het wel niet lopen toch..

Afijn, dan komt mijn nuchterheid en praktische kant boven.... oké, laat maar verder gaan, wat moet, dat moet! 
Op de OK maakte ik dus voor het eerst kennis met de gynaecoloog.. "Mevrouw, sorry dat er zoveel miscommunicatie is blijkbaar, maar gezien je uitslag is dit de snelste methode voor u en mij. ‘t Voorkomt  ook onnodig afwachten..en tijdsverlies. Ik kan zo ook gelijk correct zien wat er is, en het zo nodig als het gunstig zit en 't nog niet te gecompliceerd is, direct wegsnijden. Dat is dan ook gedaan... Gezien ik '(t klinkt vele misschien raar in de oren) heel vaak aanwezig was bij een keizersnee van grote honden, was het allemaal niet zo vreemd wat ik daar zag. Omdat ik vroeg om mee te mogen kijken op het scherm, was ook heel duidelijk wat de gynaecoloog mij vertelde,  over wat hij zag en wat hij ging doen. Hij heeft een stuk aangetast weefsel direct uit de baarmoedermond weggesneden.
 Afijn... daarna moest ik eigenlijk nog een nachtje blijven, wat ik niet gedaan heb, omdat ik mij goed voelde en er thuis ook alle hulp zou zijn die nodig was.

 Daarna kwam eigenlijk pas voor het eerst de angst... het wachten op de uitslag of alles goed weg was...dat waren rotdagen van onzekerheid..
Toen dat ook goed was.. kwam er rust en ook blijdschap.. Omdat bleek, dat ‘t dus eigenlijk 5 voor twaalf  was geweest voor mij, en ik toch het geluk had, dat ik die laatste controle aangegaan was.. waardoor er nu zo gehandeld kon worden en de sluipmoordenaar in mijn lijf aangepakt was!
Eerst waren de controles om de 3 maand, daarna half  jaar en dit keer om het jaar.. Super goed toch .. tot dusver..
Morgen is er weer controle, ik had in augustus al gemoeten,  dat heb ik, gezien alle problemen door de kanker van en rond om mijn man...te lang uitgesteld gehad..
Soms wil je het niet weten.. je hebt al zoveel angst om je partner en werd de angst dat het ook niet goed zou kunnen zijn, sterker, dan mijn gezond verstand.. Als je dan al zoveel en diep met je partner met kanker bezig bent, verwaarloos , je, jezelf en dat is niet goed.. Het is zelfbescherming , omdat er ff niet meer bij zou kunnen..
Echter... dan zijn er de kinderen die mij vragen gaan stellen.. en zeggen ..Mam , wanneer ben jij op controle geweest en hoe was het.. wij horen niets.. Tja, uhh nog niet geweest.. "Mam' je bent zo druk met je partner, en dat moet ook wel, maar jij bent er ook en je bent wel ons mam...en daar maken wij ons ook zorgen over, jij mag jezelf niet vergeten!  Maak een afspraak!! 
1 maart.. is het zover..  Zoals bij zo velen is en blijft het ook spannend. Ben je blij als alles weer goed blijkt te zijn. Er zal altijd ook een stukje angst zijn en blijven.. zodra je eenmaal met de K..sluipmoordenaar kennis hebt gemaakt..

Ik realiseer mij heel goed, dat ik persoonlijk tot nu toe een bofkont, ofwel een geluksvogel ben op dat kl...kankervlak.. 
Ze waren er ook nu weer snel bij (in 1995 ook al eens bij de borst) en het is allemaal supergoed en positief verlopen.
De andere kant, waarin niet zoveel geluk is, en het niet zo goed en positief verloopt, dat ervaar ik iedere dag bij, en met mijn partner
Het is dus zo dubbel allemaal.. wat ik meemaak en midden inzit!


9
Prostaatkanker / Wat is nog mogelijk na....taxetaire chemo?????
« Gepost op: november 10, 2011, 22:26:50 pm  »
Hallo forumbezoekers,

Wie kan en wil mij helpen aan meer informatie en ervaringen met behandeling van uitgezaaide prostaatkanker als taxetaire chemo niet meer aanslaat?
Gisteren heeft mijn man voor de 2de keer een turp operatie gehad en is er een nieuwe stent gezet....hoe verder,,,tja, dat is nog onbekent,, vandaar mijn vraag.

Het zou fijn zijn wat meer van diverse medicatie en of andere chemo's te weten zodat ik ook beter in   gesprek kan gaan met behandelende uroloog.


Alvast bedankt,

Jet

10
Prostaatkanker / Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Gepost op: oktober 16, 2011, 13:17:12 pm  »
Vanmorgen stond ik op... was net als gisteren en..eergisteren niet echt vrolijk en had eigenlijk nergens zin in, in wat het ook maar moge zijn.. terwijl ik nog zo veel te doen heb, omdat we na de chemo van a.s. maandag van mijn man op vakantie gaan.. Was strijken, koffer pakken, hond kammen...zodat die goed verzorgd achterblijft. Hond weg brengen enz.. We gaan ff 14 dagen naar de zon voor rust van hoofd en lijf.. Ik zit gewoon ff niet zo lekker in mijn velletje. Er is teveel gebeurd wat inpact heeft in mijn leven..de laatste weken. o.a. Zwager (van de trap gevallen) en vriend (met prostaatkanker)in 1 week tijd overleden. Daarbij dan de onzekerheden die er steeds meer komen in de mogelijkheden en behandeling van de prostaatkanker bij mijn man... afijn.. Ik ben gewoon ff mentaal en fysiek wat moe...   Dat gevoel moest ik ff kwijt.. vandaar dat ik het ff van mij afschreef.. hier...en op papier. Dat gevoel zal bij meerdere herkenbaar zijn die met kanker te maken hebben. Persoonlijk, of als partner, ouder, kind van..vriend/vriendin..etc..   Dit is wat er op papier kwam te staan:
Gevoelens .. ???
Gevoel of uitstraling.....Wie neem ik in de maling?
Met dat gevoel ben ik innerlijk in strijd,.... Kan die strijd momenteel eigenlijk nergens kwijt.
Mijn buitenkant laat kracht en sterkte zien,.... Innerlijk ben ik steeds vaker onzekerder dan 10.
Waar ben ik..en waar gaat het heen,.... Hoe houd ik mij..zo, nog lang krachtig en sterk op de been?
Ik dreig in een poel te geraken wat het nog moeilijker kan gaan maken.
Sterk moet ik zijn voor mijn man,.... Omdat hij met zijn ziekte anders, niet echt verder kan.
De onzekerheid in zijn behandelplan en leven,.... heeft mij al veel vragen en moeilijkheden geven.
Al zijn medicatie…… is geen traktatie,... humeur en vergeetachtigheid is er steeds in een verschillende variatie.
Maakt hem moeilijk in gedrag waar ik dan niets,…… van zeggen mag,...
Het is een jojo, en met regelmaat een ongeleid projectiel,..... er vallen woorden die mij diep kwetsen in bot en ziel.
Die klote kanker…  de strijd en alles er omheen ,.....maakt dat de innerlijke zekerheid bij mij vaker verdween.
Wat wel en hoe dan..is wel,  of niet goed.. je kunt dat niet goed ventileren bij de naaste die je ontmoet.
Het is voor hen, bijna ook niet te snappen hoe het werkelijk gaat,..... Als, daar een uiterlijk sterke man voor je staat..
Zijn en mijn leven is op zijn kop gezet, daar kan ik niets aan veranderen,.. Ik wil graag zijn en blijven zoals ik altijd was, Vrolijk en sterk..voor mijzelf en voor vele anderen.
Dat gevoel en die uitstraling loopt vast…en dat is niet mijn ding!
Door het even van mij af te schrijven, ontstaat er weer wat lucht,... Of……...ben ik nu voor mijzelf op de vlucht?
Ik stop met schrijven en laat het gevoel ff zakken,.... om dadelijk de draad weer op te pakken.
Buiten schijnt de zon, vol kracht en vrolijkheid.
Kom op…meid ook al ben je geestelijk en fysiek moe,.... Spreek ik mezelf toe,
Ga aan de slag,.... En maak iets van de dag!
Mijn gevoel vertelt me, dat het zo ook moet,.... Anders gaat het straks….echt niet goed!
Dat wil ik absoluut voorkomen,.... Dus weg met die wolken, die voor mijn innerlijke zon en krachtbron, dreigen te komen..
Muziek aan, dat maakt mij blij of laat mij ff huilen…’t raakt mijn gevoel.
Geeft kracht…om in iedere keer weer opnieuw in balans te komen en te blijven dat is mijn doel!
Mijn kracht is de altijd terugkerende positiviteit, en dat zal mij daarbij ook dit keer gaan helpen en bijstaan.. weer!!

Voor iedereen veel energie en kracht! Jet

Pagina's: [1]