Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - Naduah

Pagina's: [1]
1
Sinds november 2016 behoren we in ons gezin helaas tot lotgenoten.
We zijn een nieuw samengesteld gezin en mijn vriend werd een dik jaar geleden gediagnosticeerd met AML
Je wereld staat aan een kant stil en aan de andere kant draait hij op volle toeren.
Iedereen zegt dan 'we zijn er voor je, laat maar weten als je iets nodig hebt'
Dat dat heel erg moeilijk is om aan te geven wat je net nodig hebt daar staat niemand bij stil ..
Je kan zelf niet eens goed benoemen wat je allemaal voelt, laat staan dat je weet wat je nodig hebt om deze loodzware periode door te komen.

Na chemokuren en aansluitend een allogene stamceltransplantatie met aansluitend een nodige loodzware revalidatie in volle gang, durf ik nu met alle voorzichtigheid te zeggen dat het 'vrij goed' gaat met mijn vriend. Toch merk ik dat ik het nu moeilijker heb dan ooit tevoren.
De drive om te overleven heeft plaats gemaakt voor de weerslag.
Ik voel me zo vaak onbegrepen door de omgeving, verdriet en eenzaamheidsgevoel wegen met momenten door.
Ook merk ik dat er een enorme taboe heerst in het aangeven dat het minder gaat met je als partner.

Zijn er anderen die ook dit gevoel hebben?


Pagina's: [1]