Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - AMG

Pagina's: [1]
1
Hersentumor / Astrocytoom graad II/III
« Gepost op: juni 06, 2010, 18:36:27 pm  »
Hallo iedereen,

Ik weet niet of ik hier op de juiste plaats zit, maar ik wou toch even m'n verhaal kwijt....

Eind 2007 werd mijn levenspartner met spoed opgenomen in het ziekenhuis, waar we de afschuwelijke diagnose te horen kreeg dat ze zowel aan de linker- als de rechter voorste hersenhelft een tumor had. Onze wereld stortte zowaar in.... Vooral de tumor aan de linkerzijde werd nauwlettend in het oog gehouden omdat die ook de grootste was. Omdat de tumor aan de linkerkant ook in een gebied lag waar vele belangrijke bloedvaten doorstromen, werd er besloten om een afwachtende houding aan te nemen. Gedurende 2 jaar moest ze regelmatig op controle komen om te zien of er geen veranderingen optraden. Alles verliep goed tot ze in maart 2010 op controle moest komen. Er was nog een derde tumor bijgekomen aan de linkerzijde en in tegenstelling tot de "oude" tumoren was deze wel actief aan het groeien.... Opnieuw stortte onze wereld in, des te meer dat er opnieuw geen operatie mogelijk was omdat ook die derde tumor in een zeer cruciaal gebied gelegen was. Na de biopsie bleek het om een mengvorm astrocytoom graad II/III te gaan.

We zijn dan aan een bestralingskuur van 30 dagen begonnen die normaal gesproken gevolgd zou worden door een kuur met Temodal. Helaas, we zijn niet verder geraakt dan de 10de bestralingsdag..... Op 27-jarige leeftijd (ze had nog maar net haar verjaardag gevierd) en na een korte strijd van amper een paar weken, is m'n levenspartner uit het leven gerukt.... Het is gewoonweg verschrikkelijk.... We hebben zelfs geen tijd gehad om na te denken wat er ons te wachten zou kunnen staan, laat staan over wat er in die korte tijd gebeurd was. En het meest verschrikkelijke was haar aftakeling, ze kon haar rechterarm en -been niet meer gebruiken, haar zicht verslechterde zienderogen, spreken kon ze bijna niet meer....

We hadden ons aangesloten bij de Werkgroep Hersentumoren, iets wat ik iedereen kan aanraden. Mijn levenspartner is er helaas maar een keer naartoe kunnen gaan, maar ook daar heeft dit snelle gebeuren z'n sporen nagelaten. Niemand heeft daar ooit meegemaakt dat iemand zo snel zo verslechterd en laat staan zo snel overlijd.... Zelfs in het ziekenhuis hadden ze dit nog nooit meegemaakt.

Ik heb nog een afspraak kunnen maken met haar neuroloog om de situatie op het einde te bespreken, want alles is zo snel gegaan dat ik het nog steeds niet goed besef....

Het verlies is afschuwelijk, maar gelukkig zijn er een heleboel mooie herinneringen waarnaar ik mag terugblikken. Desondanks blijft het knagen, maar dat zal natuurlijk niet op 1, 2, 3 verdwijnen....

...


Pagina's: [1]