Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - chanta

Pagina's: [1]
1
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: december 05, 2012, 21:51:35 pm  »
Mijn man heeft zoveel pijn , en ik kan niets doen .. Ik vind dat vreselijk.
Hij heeft slokdarmkanker met nu uitzaaiingen naar de botten. Er is niets meer aan te doen. Genezing onmogelijk. Alleen de pijn kan nog bestreden worden.
Of, dat probeert men toch.
Tot vorige week ging het  goed met de medicatie. De pijn leek dragelijk. Maar sinds een paar dagen, wordt het erger.
Hij heeft pleisters, dafalgan, en Oxynorm , maar blijkbaar helpt deze medicatie weinig. Ik zie hem pijn lijden, en weet niet wat doen.
Er zijn nog goede momenten - als hij net de medicatie genomen heeft - maar die worden minder en korter.
Alles is in orde voor euthanasie, daarvoor heeft hij 100% gekozen. Ik durf er niet aan denken dat die dag zal komen...
Uiteraard wil ik niet dat hij voor niets lijdt. Ik zal er zijn voor hem, ik respecteer zijn keuze.
Ben wel bang van de dag dat hij voor euthanasie gaat kiezen. Hij zegt me dat hij voelt dat het niet meer lang zal duren. Hoe kan ik dat rekken?
We proberen nog te genieten van hele kleine dingen samen. Iedere dag gewonnen is er eentje, maar brengt ons ook dichter bij het afscheid.
De oncologe zei ons 4 of misschien 6 maanden nog .. 1 maand is nu voorbij, en het is al zo moeilijk..
Hij was op internet gaan zoeken over de morfinepomp..Zou dat helpen, zou dat kunnen ?
Hij wil niet meer naar het ziekenhuis. Alleen nog om te sterven , zegt hij. Dus, palliatieve eenheid is geen optie.
We spreken veel over de dood. We leven percies met zijn drieën... hij , ik en de dood. Constante schaduw op ons leven. En toch willen we het zo.
Hij wil over alles spreken, hij wil dat alles in orde is voor mij, voor als hij er niet meer zal zijn.
We beseffen hoe graag we elkaar zien, hoe goed het toch altijd 'klikte' ..Waarom toch, alles gebeurt met een reden. Ik vind die reden toch niet. Oneerlijk.
Morgen gaan we praten met begrafenisondernemer. Eigenlijk vind ik dit ook goed. Als het zover zal zijn, zal ik toch niet kunnen nadenken.
Ik heb veel steun aan mijn familie en mijn collega's op werk. Tranen komen, glijden over mijn wangen. Dan verdwijnen ze weer. Het doet zo pijn.
Ik heb al veel steun gevonden in dit forum. Dank u. Chantal

2
Behandeling en nevenwerkingen / Geen smaak meer na bestralingen
« Gepost op: september 25, 2009, 17:09:10 pm  »
Hello
Ik ben 30 x bestraald geweest voor een tumor in mijn hoofd, achter mijn oor.
Eerst heb ik een operatie gehad, en daarna was reeds mijn smaak aangetast.
Maar nu na die bestralingen, is het erger.
Ik proef percies altijd zeep in mijn mond!
En suiker is te zoet ( en ik ben een grote snoeper )
Heeft iemand hier ervaring mee?
Gaat dat nog lang duren?
Als ik kook , kan ik niets proeven!
Ruiken wel. En dan krijg ik zin in iets, maar als ik dan proef, dan proef ik niets! Frustrerend!
Bedankt voor eventuele tip.
Chantal

3
Hersentumor / Schwannoom of brughoektumor
« Gepost op: mei 31, 2009, 14:15:36 pm  »
Bij mij werd na veel zoeken en testen en biopsie een Schwannoom ontdekt in mijn hoofd achter mijn oor. Ik had reeds geruime tijd last van gesuis en slecht horen .
Ik zocht naar meer informatie op Google , en vond dat deze tumor ook brughoektumor heet.
Bij de laatste consultatie kreeg ik theoretische uitleg van wat er moest gebeuren, nl de tumor moet er uit.
Op dat ogenblik zit je gewoon te luisteren en laat je het maar op je afkomen.. achteraf echter kwamen de vragen bij mij.
De exacte datum van de ingreep ken ik nog niet; Ik zal opgebeld worden.  Maar het wachten duurt lang. 3  weken al .
Ik denk te veel . Ook negatief. Vooral aan de mogelijke gevolgen denk ik. Deze tumor ligt dicht bij de gelaatszenuw. In hoeverre zal ik verlamd zijn, en voor hoelang?
Ik zoek vooral naar meer duidelijke info over  -de voorbereidingen van de ingreep: scheren ze veel haar weg? - wat als je wakker wordt? is je hoofd dan ingepakt?
- hoelang duurt de ingreep? - heb je pijn als je wakker wordt? - hoe lang moet je in het ziekenhuis blijven? - kun je direct praten? eten? stappen? - hoeveel weken moetje zeker rekenen dat je terug 'tussen de mensen' kan?
Misschien wel domme vragen, maar ik zit hier zo mee in! Ik denk er constant aan.
Mocht iemand mij wat meer uitleg kunnen geven, zou ik het zeker heel erg apprecieren. Bedankt op voorhand.

Pagina's: [1]