Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - Mavic

Pagina's: [1]
1
Behandeling en nevenwerkingen / Chemo bij prostaatkanker : het valt best mee.
« Gepost op: december 31, 2010, 15:30:58 pm  »
Zeg het woord Chemo en iedereen begint bezorgd te kijken.  Haarverlies, gewichtsverlies, misselijkheid, doodziek voelen, kotsen, je weet het wel. In de populaire pers wordt chemo tot het uiterste gedramatiseerd.  Voor het gemak vergeet men dan dat iedere soort kanker zijn eigen chemobehandeling heeft en dat iedereen anders reageert.

Voor één keer hebben prostaatkankerpatienten geluk : de chemobehandeling is relatief zachtaardig, met beperkte bijwerkingen. De standaard is momenteel om de 3 weken een Taxotere (docetaxel) baxter plus iedere dag 2 x 5 mg Prednisone pillen.

Omdat er weinig concrete informatie over te vinden is ga ik proberen een overzicht te geven van mijn eigen chemobehandeling.

Iets waar je moet aan denken is op welke manier je chemo wil krijgen.  Dit gaat natuurlijk via de aders, maar het is niet zomaar een prikje.  Je krijgt een katheder in je ader (een klein buisje) dat daar voor enkele uren inzit.  Omdat dit niet alleen iedere 3 weken gebeurt, maar b.v. ook bij scans of Zometa, is dit tamelijk belastend voor je aders, die er telkens een beetje door beschadigd worden.  Daarom wordt vaak een kathederpoort gebruikt (merknaam o.a. Port-a-Cath).  Dit is een plastic plaatje met een buisje.  Het wordt onder lokale verdoving ingeplant en het buisje gaat permanent een ader in. Telkens je nu een injectie nodig hebt gebeurt dit via deze kathederpoort.  De prik gaat door je huid in het plastic plaatje, dat zich nadien automatisch weer afsluit. Praat er zeker met je dokter eens over.

Dit is mijn ervaring per sessie :

Chemo 1
De eerste twee nachten zweet ik heel hard.  De slaapkamer riekt niet echt aangenaam.
De smaak van eten valt erg tegen.  Ik kan de meeste gerechten nauwelijks binnen krijgen. Na een paar dagen wordt dit beter. Wat blijft is dat alles veel extremer smaakt. Zoute dingen worden te zout, zoete te zoet. In alcoholische dranken overheerst de alcoholsmaak alles.  Bij rode wijn proef je zeer duidelijk de eerste slok, de ontwikkeling in de mond en de nadronk.  Geen enkele is echter lekker.
De eerste week ben ik tamelijk moe.  Ik probeer iedere dag nog een of twee extra dutjes te doen. Dit wordt geleidelijk beter.
Omdat mijn bloedwaarden eigenlijk te laag zijn voor chemo krijg ik na één week Epo toegediend. Dat zou ook mijn vermoeidheid moeten helpen.
Nogal snel begint mijn haar uit te vallen, zowel op mijn hoofd als mijn baard.
Ik merk wel dat ik mij tegen het einde van de derde week beter begin te voelen.  Mijn PSA blijkt meer dan gehalveerd te zijn.  De chemo werkt dus !
Omdat is veel last heb van pijn in mijn rug krijg ik nog steed sterke pijnstillers : Tramadol + Dafalgan.

Chemo 2
De eerste paar dagen valt mijn haar weer sterker uit.
Ik merk dat mijn ogen plots sterk zijn achteruitgegaan.  Mijn één jaar oude bril is niet sterk genoeg meer om ver te zien. ’s Avonds met een auto rijden is niet meer verantwoord.
De eerste week ben ik weer tamelijk moe.  Een extra dutje is dagelijkse kost.
De zesde dag begin ik rare spiertrekingen te krijgen in mijn benen. Het lijken wel of er nu en dan een electrisch schok door de spieren loopt.  Zeer irritant, vooral ’s nachts. Dit blijft vijf dagen doorgaan.
Na een tiental dagen begin ik mij weer beter te voelen.

Chemo 3
Het wordt een vast patroon : de eerste week tamelijk vermoeid, de tweede week gaat al beter en de derde week voel ik mij best goed.
De derde dag beginnen de electrische schokjes in mijn benen opnieuw, voor drie dagen. Ook de smaak van het eten begint geleidelijk mee te vallen.
Mijn haaruitval heeft zich gestabiliseerd. Op mijn hoofd stond voordien al niet veel meer en dat is niet opvallend slechter nu.  Mijn baard is heel dun geworden, maar mijn snor is nog steeds normaal.
Mijn rugpijn is steeds minder aan het worden. Ik experimenteer wat met mijn pijnmedicatie en besluit om er maar volledig mee te stoppen. Hoe minder medicatie hoe beter, ik zal er later nog wel genoeg nodig hebben.
 
Chemo 4
Zelfde patroon als Chemo 3, inclusief de beenproblemen.  De eerste drie dagen voel ik mij ook grieperig, met stijve spieren.
Het haar op mijn hoofd is stabiel, maar is op de rest van mijn lijf verdwenen.
Ik merk dat mijn oogproblemen bijna verdwenen zijn.  Een bezoek aan de oogarts bevestigd dat alles weer normaal is.
Ik probeer een glaasje wijn, en tot mijn verbazing begint het nog te smaken ook.  Een paar dagen later blijkt dat ook mijn smaakvermogen volledig normaal is geworden. We kunnen ons weer in de gastronomische maaltijden gooien.  Ik vertrek die week ook voor 10 dagen naar Puerto de la Cruz Tenerife. Een carajillo en een brandy na de maaltijd behoren voortaan weer tot de dagelijkse gewoonte.
Omdat mijn conditie al maanden niet denderend was en het weer ook niet echt uitnodigde tot veel wandelen heb ik al een hele tijd in een zetel thuis gezeten.  In Tenerife krijg ik dank zij het goede weer opnieuw zin om wat te wandelen.  De eerste dagen gaat het nog wat moeizaam, maar tegen het einde lukt een paar kilometer per dag gemakkelijk.  Helaas kwan ik bij mijn terugkeer in België in sneeuwweer terecht en is in de koude rond lopen niet mijn favorite bezigheid.  Ik voel wel dat mijn fysische conditie daardoor weer achteruitgaat.

Chemo 5
Ook nu weer een griepgevoel gedurende 3 dagen. Alle spieren doen pijn en ook de beenprikkels gaan door.  Ik neem maar opnieuw 3 dagen Tramadol en dat helpt om te slapen.
Door het gebrek aan lichaamsbeweging begint mijn rug ook weer meer pijn te doen.
Voor de rest het nu klassiek patroon : 1 week moe, 1 week normaal, 1 week goed.

Chemo 6
De Epo heeft zijn werk goed gedaan en mijn hemoglobine waarden zijn bijna normaal.  Daardoor krijg ik deze keer geen Epo.  Dat zal het ziekenfond plezierig vinden, want Epo kost hen ongeveer 1.150 € per keer.
Zelfde patroon als week 5, maar deze keer is mijn griepgevoel minder erg.  Helaas begint mijn smaakgevoel weer te verminderen.  Het lijkt wel alsof ik mijn tong aan te hete soep verbrand heb en de papillen niet meer werken.  Hopelijk gaat dit over.


Nu en dan heb ik ook rare verschijnselen.  Zo krijg ik ’s nachts soms kramp in mijn linker grote teen, die plots vertikaal gaat staan.  Dit gebeurt nooit met mijn rechtse teen.
Ik krijg ook lichte neusbloedingen, b.v. als ik uit de koude weer binnen kom.  Dit is nauwelijks merkbaar, maar ik zie het als ik mijn neus snuit.

Mijn eigen situatie hoeft echter niet de normale gang van zaken te zijn.  De chemo valt bij mij heel erg mee en ik voel mij stukken beter dan voor ik ermee begon. Het zou echter interessant zijn mocht iedereen die aan de chemo gaat of geweest is hier zelf zijn ervaringen mededeelt. Wij kunnen er alleen maar van bijleren. Ik stel voor dat dit gebeurt in het forumdeel voor prostaatkanker, om het overzichtelijk te houden.   

2
Prostaatkanker / Chemo : dat valt best mee
« Gepost op: december 31, 2010, 15:26:18 pm  »
Zeg het woord Chemo en iedereen begint bezorgd te kijken.  Haarverlies, gewichtsverlies, misselijkheid, doodziek voelen, kotsen, je weet het wel. In de populaire pers wordt chemo tot het uiterste gedramatiseerd.  Voor het gemak vergeet men dan dat iedere soort kanker zijn eigen chemobehandeling heeft en dat iedereen anders reageert.

Voor één keer hebben prostaatkankerpatienten geluk : de chemobehandeling is relatief zachtaardig, met beperkte bijwerkingen. De standaard is momenteel om de 3 weken een Taxotere (docetaxel) baxter plus iedere dag 2 x 5 mg Prednisone pillen.

Omdat er weinig concrete informatie over te vinden is ga ik proberen een overzicht te geven van mijn eigen chemobehandeling.

Iets waar je moet aan denken is op welke manier je chemo wil krijgen.  Dit gaat natuurlijk via de aders, maar het is niet zomaar een prikje.  Je krijgt een katheder in je ader (een klein buisje) dat daar voor enkele uren inzit.  Omdat dit niet alleen iedere 3 weken gebeurt, maar b.v. ook bij scans of Zometa, is dit tamelijk belastend voor je aders, die er telkens een beetje door beschadigd worden.  Daarom wordt vaak een kathederpoort gebruikt (merknaam o.a. Port-a-Cath).  Dit is een plastic plaatje met een buisje.  Het wordt onder lokale verdoving ingeplant en het buisje gaat permanent een ader in. Telkens je nu een injectie nodig hebt gebeurt dit via deze kathederpoort.  De prik gaat door je huid in het plastic plaatje, dat zich nadien automatisch weer afsluit. Praat er zeker met je dokter eens over.

Dit is mijn ervaring per sessie :

Chemo 1
De eerste twee nachten zweet ik heel hard.  De slaapkamer riekt niet echt aangenaam.
De smaak van eten valt erg tegen.  Ik kan de meeste gerechten nauwelijks binnen krijgen. Na een paar dagen wordt dit beter. Wat blijft is dat alles veel extremer smaakt. Zoute dingen worden te zout, zoete te zoet. In alcoholische dranken overheerst de alcoholsmaak alles.  Bij rode wijn proef je zeer duidelijk de eerste slok, de ontwikkeling in de mond en de nadronk.  Geen enkele is echter lekker.
De eerste week ben ik tamelijk moe.  Ik probeer iedere dag nog een of twee extra dutjes te doen. Dit wordt geleidelijk beter.
Omdat mijn bloedwaarden eigenlijk te laag zijn voor chemo krijg ik na één week Epo toegediend. Dat zou ook mijn vermoeidheid moeten helpen.
Nogal snel begint mijn haar uit te vallen, zowel op mijn hoofd als mijn baard.
Ik merk wel dat ik mij tegen het einde van de derde week beter begin te voelen.  Mijn PSA blijkt meer dan gehalveerd te zijn.  De chemo werkt dus !
Omdat is veel last heb van pijn in mijn rug krijg ik nog steed sterke pijnstillers : Tramadol + Dafalgan.

Chemo 2
De eerste paar dagen valt mijn haar weer sterker uit.
Ik merk dat mijn ogen plots sterk zijn achteruitgegaan.  Mijn één jaar oude bril is niet sterk genoeg meer om ver te zien. ’s Avonds met een auto rijden is niet meer verantwoord.
De eerste week ben ik weer tamelijk moe.  Een extra dutje is dagelijkse kost.
De zesde dag begin ik rare spiertrekingen te krijgen in mijn benen. Het lijken wel of er nu en dan een electrisch schok door de spieren loopt.  Zeer irritant, vooral ’s nachts. Dit blijft vijf dagen doorgaan.
Na een tiental dagen begin ik mij weer beter te voelen.

Chemo 3
Het wordt een vast patroon : de eerste week tamelijk vermoeid, de tweede week gaat al beter en de derde week voel ik mij best goed.
De derde dag beginnen de electrische schokjes in mijn benen opnieuw, voor drie dagen. Ook de smaak van het eten begint geleidelijk mee te vallen.
Mijn haaruitval heeft zich gestabiliseerd. Op mijn hoofd stond voordien al niet veel meer en dat is niet opvallend slechter nu.  Mijn baard is heel dun geworden, maar mijn snor is nog steeds normaal.
Mijn rugpijn is steeds minder aan het worden. Ik experimenteer wat met mijn pijnmedicatie en besluit om er maar volledig mee te stoppen. Hoe minder medicatie hoe beter, ik zal er later nog wel genoeg nodig hebben.
 
Chemo 4
Zelfde patroon als Chemo 3, inclusief de beenproblemen.  De eerste drie dagen voel ik mij ook grieperig, met stijve spieren.
Het haar op mijn hoofd is stabiel, maar is op de rest van mijn lijf verdwenen.
Ik merk dat mijn oogproblemen bijna verdwenen zijn.  Een bezoek aan de oogarts bevestigd dat alles weer normaal is.
Ik probeer een glaasje wijn, en tot mijn verbazing begint het nog te smaken ook.  Een paar dagen later blijkt dat ook mijn smaakvermogen volledig normaal is geworden. We kunnen ons weer in de gastronomische maaltijden gooien.  Ik vertrek die week ook voor 10 dagen naar Puerto de la Cruz Tenerife. Een carajillo en een brandy na de maaltijd behoren voortaan weer tot de dagelijkse gewoonte.
Omdat mijn conditie al maanden niet denderend was en het weer ook niet echt uitnodigde tot veel wandelen heb ik al een hele tijd in een zetel thuis gezeten.  In Tenerife krijg ik dank zij het goede weer opnieuw zin om wat te wandelen.  De eerste dagen gaat het nog wat moeizaam, maar tegen het einde lukt een paar kilometer per dag gemakkelijk.  Helaas kwan ik bij mijn terugkeer in België in sneeuwweer terecht en is in de koude rond lopen niet mijn favorite bezigheid.  Ik voel wel dat mijn fysische conditie daardoor weer achteruitgaat.

Chemo 5
Ook nu weer een griepgevoel gedurende 3 dagen. Alle spieren doen pijn en ook de beenprikkels gaan door.  Ik neem maar opnieuw 3 dagen Tramadol en dat helpt om te slapen.
Door het gebrek aan lichaamsbeweging begint mijn rug ook weer meer pijn te doen.
Voor de rest het nu klassiek patroon : 1 week moe, 1 week normaal, 1 week goed.

Chemo 6
De Epo heeft zijn werk goed gedaan en mijn hemoglobine waarden zijn bijna normaal.  Daardoor krijg ik deze keer geen Epo.  Dat zal het ziekenfond plezierig vinden, want Epo kost hen ongeveer 1.150 € per keer.
Zelfde patroon als week 5, maar deze keer is mijn griepgevoel minder erg.  Helaas begint mijn smaakgevoel weer te verminderen.  Het lijkt wel alsof ik mijn tong aan te hete soep verbrand heb en de papillen niet meer werken.  Hopelijk gaat dit over.


Nu en dan heb ik ook rare verschijnselen.  Zo krijg ik ’s nachts soms kramp in mijn linker grote teen, die plots vertikaal gaat staan.  Dit gebeurt nooit met mijn rechtse teen.
Ik krijg ook lichte neusbloedingen, b.v. als ik uit de koude weer binnen kom.  Dit is nauwelijks merkbaar, maar ik zie het als ik mijn neus snuit.

Ik probeer om in de toekomst een update te geven van de evolutie. Mijn eigen situatie hoeft echter niet de normale gang van zaken te zijn.  De chemo valt bij mij heel erg mee en ik voel mij stukken beter dan voor ik ermee begon. Het zou echter interessant zijn mocht iedereen die aan de chemo gaat of geweest is hier zelf zijn ervaringen mededeelt. Wij kunnen er alleen maar van bijleren.   

3
Prostaatkanker / Wetenschappelijk onderzoek naar voedingssupplementen
« Gepost op: oktober 07, 2009, 14:08:02 pm  »
Op de volgende site kun je een voordracht zien over voedingssupplementen die in de alternatieve sektor enige reputatie hebben.  Vooral ontluisterend is het duidelijk bedrog dat bij enkele produkten (zoals Saw Palmetto) gebeurt.  Ook zijn er enkele die ronduit gevaarlijk kunnen zijn voor de gezondheid, zonder aantoonbare voordelen.

http://www.urotoday.com/media/presentations/auany2009/lowe_alternative_medicine_10_05_2009/player.html

4
Prostaatkanker / Nieuwe medicatie in het vooruitzicht
« Gepost op: augustus 23, 2009, 17:36:58 pm  »
In 1993 had deed enkel farmaceutisch bedrijf opzoekingen naar een nieuwe middel voor geavanceerde prostaatkanker. In 2009 zijn er 30 middelen die momenteel in de onderzoekfase zitten en lopen er 60 medische testen die in fase II of III zitten.  De kans dat er binnen enkele jaren een nieuwe en betere behandeling op de markt komt is dus zeer groot.

Dit werpt ook een nieuw licht op de overlevingsstatistieken.  De meest recente cijfers weerspiegelen patienten waarbij de behandeling vóór 2000 gestart is, met medicatie die toen beschikbaar was. Met de recent beschikbare medicatie en die welke nu in de pijplijn zitten kan dat er heel wat beter uitzien.

Alle kleine beetjes van informatie helpen om er de moed in te houden... 

5
Prostaatkanker / Opvliegers
« Gepost op: juli 07, 2009, 16:48:08 pm  »
Bij hormoonbehandeling krijg je opvliegers.  De dokter had gezegd dat dit wel een paar keer per dag kan voorkomen.  Ik ben hierop blijkbaar een uitzondering.  Na 4 maand behandeling met Depo-Eligard zit ik momenteel aan één opvlieger per 30 minuten, die telkens ongeveer 4 minuten duurt.  Je kunt er bijna je uurwerk op afregelen...

Er blijken wel wat  middelen te bestaan om hieraan iets te doen, maar door de bijwerkingen zijn ze blijkbaar ook niet echt een aanrader.

Heeft iemand hier wel goede ervaringen mee ?

Pagina's: [1]