Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - md

Pagina's: [1] 2 3 ... 11
1
Borstkanker / Re:Marieke: 1 jaar geleden
« Gepost op: november 28, 2008, 09:51:05 am  »
Het is onbegrijpelijk. Ik was maar pas op het forum toen Marieke 'overleed'. Dat heeft me toen echt gepakt.

Kinderen doen soms rare dingen. Ik heb twee weken geleden ook zoiets meegemaakt. Een vriendinnetje van mijn dochtertje (10jaar) ,haar klasgenootje, vertelde tegen mijn dochtertje dathaar mama borstkanker had. Dit ligt bij mijn dochtertje heel gevoelig. Ze kwam daar mee thuis en ook ik was helemaal onder de voet. Dat kind had al zo veel mee gemaakt. Haar ouders waren met veel problemen gescheiden en zij leed daar enorm onder.
Ik lag de hele nacht wakker. Ik was ook vooral bezorgd om de inpact dat dit had op mijn dochtertje daar zij er bij mij veel onder geleden had en nu eindelijk een beetje begon te 'vergeten'. De volgende morgen ging ik mee naar school en praatte even met haar klasgenootje. Ook tegen mij zei ze daar haar mama kanker had. Mijn dochtertje nam haar vast en zei : ik zal u wel helpen en je er door heen helpen. Dat pakte mij zo dat ik begon te wenen. Een andere mama zag dat en vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde het. OP zo een moment schrik je toch weer steeds dat die kanker nog zo een invloed op je heeft. De mama van dat meisje had ik nog niet gezien maar ik besloot om haar even te laten bekomen en dan mijn 'hulp' aan te bieden.
Mijn dochtertje ontfermde zicht volledig over haar vriendinnetje, ik werd bang dat dit voor haar teveel zou worden. Die andere mama waar ik mee  gesproken had besloot om een sms te doen naar de 'zieke' mama. Zo kwam het dus uit dat het een verzonnen verhaal was. Mijn eerste reactie was een enorme opluchting, ik was zo blij dat het niet waar was. Bij mijn dochtertje lag dat wel anders. Zij kon niet begrijpen dat je over zoiets ergs liegt.Ik heb heel lang met haar moeten praten. Dat vriendinnetje en haar mama zijn die avond bij ons langs geweest. Ze moest haar komen excuseren bij ons. Haar mama was enorm aangedaan omdat ze ook weet wat kanker voor ons betekent Waarom ze het deed? Ze moet in het weekend naar haar papa en wil dat niet. En dan begint ze te liegen.
Ik kon niet kwaad zijn op dat kind, had eerder medelijden met haar. Kinderen doen rare dingen als ze problemen hebben. Natuurlijk spijtig dat ze over zoiets loog omdat dat voor ons een heel gevoelig onderwerp is. Ze heeft haar les wel geleerd.
Marieke zal ook wel haar problemen gehad hebben zeker. Laten we maar opgelucht zijn dat het niet waar is, dat ze nog leeft .Spijtig voor al het verdriet en leed dat ze ons bezorgd heeft.

martine

2
Borstkanker / Re:enkele weken
« Gepost op: oktober 16, 2008, 10:22:34 am  »
Hey Tina,

Ik wil even reageren op je laatste berichtje. Toen ik kanker had was mijn kleinste meisje ook 7. Haar zusje (8 toen) reageerde heel fel op mijn ziekte, daar moesten we veel mee praten en zo. Maar mijn kleinste leek het allemaal niet zo erg te vinden, bleef zorgeloos alles verder doen. Tenminste dat dachten we toch. Zij plaste al enkele jaren niet meer in haar bedje s'nachts. Maar toen begon het terug. Dat heeft ruim een jaar geduurd, zelfs 2 jaar eer het volledig gedaan was. Ik ben er zeker van dat dat kwam door mijn ziekte. Elk kind reageert anders.
Dat je wel eens hard reageert als dat gebeurd is heel normaal. Het is voor iedereen moeilijk. Ik vond het toen ook best moeilijk, ik was zo ziek van de chemo en dan was haar bedje ook nog altijd nat. Na een tijdje heb ik haar ook terug pamperbroekjes aangedaan s'nachts. Maar nu is het dat terug voorbij.
Praat maar veel met haar en knuffel haar maar eens goed. Dat doet jullie allebei goed.

Veel sterkte nog
martine

3
Borstkanker / Re:mijn mama is niet meer
« Gepost op: oktober 10, 2008, 20:15:37 pm  »
Lieve Yvette,

Mijn innige deelneming Yvette en ik wens jou en je familie veel sterkte in deze moeilijke periode.

Martine

4
Borstkanker / Re:preventief weghalen eierstokken
« Gepost op: mei 01, 2008, 23:39:13 pm  »
Hallo Helga,

Ik heb borstkanker gekregen op mijn 34, twee jaar geleden. Ik neem nu Nolvadex. Een jaar geleden heb ik ook mijn eierstokken laten wegnemen. Zo moest ik dan geen zoladex krijgen en zo kan ik ook geen eierstokkanker krijgen. Ik begrijp wel dat je het moeilijk vind. Mijn eierstokken waren ook nog gezond. De ingreep op zich is niet zo erg. Maar door dat te doen kom je dus wel definitief in je menopauze. Hormonaal verandert er dan veel in je lichaam. Doordat ik zo jong en zo bruusk in de menopauze ben gekomen heb ik enorm veel last van gewrichtspijnen(enkels, polsen...). Volgens de dokters is dat daar zeker een gevolg van en kan daar spijtig genoeg niets aan gedaan worden. En het zal ook nooit meer beteren. Ik vind het heel spijtig dat men dit niet op voorhand tegen mij heeft verteld. Ik weet niet of ik dan iets anders had beslist maar dan had ik daar in ieder geval de kans toe gehad. Dus ik zou zeggen, beslis niet te snel, denk er maar goed over na.
Veel sterkte.

Martine

5
Borstkanker / Re:borstreconstructie
« Gepost op: maart 25, 2008, 15:53:05 pm  »
Hallo,

Ik heb een borstreconstructie laten doen in Roeselare.
Ik heb je een persoonlijk bericht gestuurd.

groetjes
Martine

6
Behandeling en nevenwerkingen / Re:Emend vergoed door ziekteverzekering?
« Gepost op: maart 05, 2008, 15:41:56 pm  »
Hallo adje,

Ik kreeg emend in pilvorm. Ik moest er één nemen en een uur later startten ze dan met de chemo via baxter. De volgende 2 dagen moest ik er nog elke dag één nemen. Die maagpijn? Ik weet het niet maar de chemo wordt via baxters gegeven, dus dat komt niet in de maag en toch moet je daar van braken. Ik denk dat braken een reactie is op al dat 'vergif' dat je binnen krijgt en dat je maag daar dan pijn van doet is normaal. Maar ik had de indruk dat omdat ik door de emend niet kon braken mijn maag nog meer pijn deed. Sorry, dit klinkt allemaal nogal verwarrend zeker? EIgenlijk weet ik allemaal niet zo goed, ik weet dat ik van die chemo altijd enorm ziek was. En of die emend nu geholpen heeft of niet? Ik had bij elke chemo het gevoel dat ik er niet zou door komen, en na mijn vijfde chemo zijn ze ook gestopt omdat het niet meer ging.
Nog veel sterkte,

liefs
Martine

7
Borstkanker / Re:lichte afwijking bij eerste controle : ik ben weer bang
« Gepost op: maart 05, 2008, 15:24:43 pm  »
Hey Yvette,

Ik volg je verhaal hier erg. Ik krijg namelijk ook een van deze weken mijn resultaat van het genetisch onderzoek. Ik ben er eerlijk gezegd heel bang voor. Ik heb twee dochtertjes en aan de kant van mijn vader zijn er wel wat borstkankers dus.. Ik weet alleen niet of ik zo sterk zal zijn om zulke zware beslissingen te nemen. Weer een borstamputatie? Ik weet niet of ik daar wel sterk genoeg voor ben.  Ik probeer om me nu nog geen zorgen te maken, maar het wordt moeilijk. Ik heb al bang om de brievenbus elke dag te ledigen, bang dat de brief met het resultaat er in zit.
Ik wil jou veel sterkte toe wensen en hoop dat alles goed verloopt.


Martine

8
Behandeling en nevenwerkingen / Re:Emend vergoed door ziekteverzekering?
« Gepost op: maart 04, 2008, 16:59:54 pm  »
Hallo Adje,

Ik heb ook Emend gekregen tijdens mijn chemo. Het wordt inderdaad niet vergoed door het ziekenfonds maar bij mij werd het wel terugbetaald door mijn hospitaliteitsverzekering.
Wat de werking betreft, ik moest er inderdaad ook minder van braken maar het gevoel om te  braken had ik nog heel erg. Ende pijn in mijn maag was enorm. Soms dacht ik dat het misschien beter was om het niet meer te nemen zodat ik toch kon braken.Maar misschien was het nog erger als ik emend niet genomen had?

groetjes
Martine

9
Borstkanker / Re:Buizerdje
« Gepost op: februari 20, 2008, 15:09:59 pm  »
het is de libelle van 4 oktober 2007. Er stonden vier portretten in van vrouwen met borstkanker. Alle 4 dames van het forum trouwens.
 
martine

10
Borstkanker / Re:Buizerdje
« Gepost op: februari 20, 2008, 13:33:19 pm  »
Ik heb net zoals Eve mijn Libelle boven gehaald om naar haar foto te kijken. Goedele was altijd zo moedig en was voor iedereen hier een enorme steun. Ik weet niet goed wat te zeggen. Ik wil jou Sven en je familie veel sterkte toewensen.

Martine

11
Borstkanker / Re:"dommer" na chemo enz???
« Gepost op: februari 06, 2008, 20:31:08 pm  »
Oeioei, seffens krijg ik hier al de mannen op mijn kap!  
Wel knap dat jij wel 2 dingen tegelijk kan. Mijn man zegt altijd dat hij dat niet kan, maar misschien is dat maar een uitvlucht om geen 2 dingen te moeten doen!
 
Martine,

ps: een beetje humor doet inderdaad goed.

12
Borstkanker / Re:"dommer" na chemo enz???
« Gepost op: februari 06, 2008, 20:07:23 pm  »
Hallo marianne,

Ik herken heel goed jou verhaal hier. Ik had ook veel last van vergeten en had ook concentratiestoornissen. Iedereen zei toen tegen me dat dat normaal was, dat ik moe was en dat het daar een gevolg van was. Maar ik wist dat dat niet alleen de oorzaak kon zijn. Toen er in een inloophuis van de kankerliga een infonamiddag werd gegeven ivm geheugen- en concentratiestoornissen ten gevolge van chemo ben ik daar ook naar toe geweest. En inderdaad, bij sommige mensen komt dit zeker voor. Het heeft te maken met het korte termijngeheugen. Hoe het juist komt weten ze nog niet goed ,maar dat dit probleem bestaat is wel zeker. Ik moest echt alles opschrijven om niks te vergeten. Ook in mijn dagelijkse bezigheden had ik problemen (het strijkijzer laten opstaan, eten laten aanbranden) dingen die ik vroeger helemaal niet deed. Ik moest me ook een agenda aanschaffen. Maar te weten dat dit niet abnormaal was en dat ik er niet alleen mee zat gaf me toch moed. Een oplossing was er blijkbaar niet echt, en dit kan ook wel een paar jaar duren. Ondertussen ben ik ook terug beginnen werken (administratief werk). Ik was anderhalf jaar thuis geweest en was echt wel benieuwd (bang) of ik alles nog zou kunnen. Al het werk dat hetzelfde was gebleven kon ik nog zeer goed(zelfs codes, nrs kende ik nog goed) maar met nieuwe dingen gaat het moeilijker. Het kost me veel meer moeite om iets nieuws te leren, te onthouden, me te concentreren. Maar ik pas me aan en schrijf alles op, overloop het een keer meer en vooral ik pobeer me er bij neer te leggen dat het allemaal niet zo snel meer gaat. En ik krijg ook begrip van mijn collega's. Ik ben voor hen niet meer de collega die alles uit haar hoofd wist en waar ze alles aan konden vragen. Mijn mannelijke collega's lachen er soms mee en zeggen dan dat ik nu één van hen ben. Ik kan geen 2 dingen meer tegelijk en kan niet alles meer onthouden, typisch mannelijk (sorry voor de heren hier). Het is inderdaad soms vervelend maar als je weet dat het zo is en als je wat begrip heb van de mensen om je heen, lukt het wel.

Nog veel sterkte en groetjes
Martine

13
Lotgenotencontact / Re:Mag je er nog over praten als "alles voorbij is"?
« Gepost op: januari 21, 2008, 18:37:27 pm  »
Hey Annette,

Ik zat deze morgen achter de computer en wou eigenlijk hetzelfde verhaal doen als jij. Maar ik had er de moed niet toe. Ik voel me zo hetzelfde als jij. Mijn chemo is nu anderhalf jaar geleden. Ik ben een goede maand geleden terug beginnen werken. Ik heb nog steeds enorm veel pijn in mijn gewrichten. De laatste dagen waren verschrikkelijk. Nachten slaap ik niet van de pijn en ook niet van die vervelende vapeurs (homoonbehandelingen na hormoongevoelige kanker). Iedereen zegt dat ik goed uitzie, en dat is ook wel. Ik wil er ook goed uitzien. Maar de pijn en vermoeidheid die ik voel zien zij niet. Ik  wil ook altijd wel positief zijn. Als ik dan toch zeg hoe ik me eigenlijk voel krijg ik dikwijls de reactie dat ik toch blij mag zijn dat ik nog leef. En daar ben ik ook wel blij om maar ik voel me nog lang niet zoals vroeger. Mensen willen niet horen wat er nog allemaal scheelt. Ik wil heel graag terug gaan sporten maar dat gaat gewoon niet.
En dan is er ook nog de angst om terug ziek te worden. Ik heb dagen dat ik het echt niet meer zie zitten. Maar dan zeggen anderen dat ik daar niet aan moet denken. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik weet nu eenmaal wat het is om kanker te hebben en ik vind ook dat ik realistisch moet zijn en moet beseffen dat de kans er is om ter hervallen.

Ik ben eigenlijk blij dat jij je verhaal hier doet. Te weten dat ik me niet alleen zo voel doet al goed. Ik was tijdens mijn chemo ook verschrikkelijk ziek. Als ik daar aan terug denk word ik weer misselijk. Als ik naar het ziekenhuis moet voor controle wordt ik misselijk omdat me dat herinnert aan die chemo. Mijn 'hoofd' werkt ook niet meer zoals vroeger. Ik vergeet alles en kan me heel moeilijk concentreren. Ik las graag boeken maar dat is nu meer vermoeiend dan ontspannend.  
Op je vraag of iemand dit allemaal herkent, ja ik dus. Maar hoe je ermee moet omgaan weet ik momenteel ook niet. Ik probeer wel altijd te luisteren naar mijn lichaam, als ik moe ben rust ik. Ik hoop maar dat alles snel betert en dat ik er binnenkort niet alleen goed uitzie maar me goed voel.
Ik wil wel nog even zeggen dat ik een gezinnetje heb die me wel begrijpt en steunt. Mijn man en twee dochtertjes zijn nog steeds heel bezorgd en verzorgen me goed. Ik hoop dat er ooit een tijd komt dat ik terug voor hen kan zorgen zoals vroeger en dat we terug uitstapjes kunnen doen zonder dat ik in iets beperkt ben (binnenkort gaan we op skivakantie maar ik vrees dat ik dit jaar weer niet kan mee skiën, spijtig).

Zo ik wens je nog het beste
Martine :D

14
Borstkanker / Re:praatcafé jongeren met kanker
« Gepost op: januari 17, 2008, 13:49:36 pm  »
Hey Griet,

Hier toch één van de 'jongeren' (wat leeftijd betreft dan toch want aan mijn gewrichten te voelen behoor ik zeker tot de oudjes).
Het spijt me maar ik kan niet komen vandaag. Ik weet eigenlijk ook niet of dat iets voor mij is.
Misschien volgende keer   ???

Groetjes
Martine

15
Borstkanker / Re:4 januari
« Gepost op: december 29, 2007, 11:20:11 am  »
Hallo,

Sorry maar ik kan er niet bij zijn vrijdag. Spijtig.  :'(  Volgende keer beter.

Martine

Pagina's: [1] 2 3 ... 11