Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - Mellekeh

Pagina's: [1]
1
Mijn opa praat er niet over, zelfs niet met mijn oma. Mijn oma zei tegen mijn mama dat hij helemaal was opgefleurd na het bezoek aan het ziekenhuis. Ik denk echt dat hij denkt dat hij gaat genezen  :(. Wat kan je dan het beste doen? Hem zo laten denken zodat hij toch nog kan lachen en de dingen doen die hij wil of zeggen wat hem nog te wachten staat met die chemo met de kans dat hij het niet meer ziet zitten? Moeilijk!! Als die arts duidelijker was geweest en meer uitleg had gegeven over alles dan was hij nu misschien niet in de waan dat hij kan genezen.. Het hatelijkste aan zo een ziekte is dat je niet weet wat er nog kan en gaat gebeuren en dat maakt me zo kwaad en verdrietig!! >:( :(

2
Indian, bedankt voor je reactie! Men mama had gisteren naar zijn dokter gebeld omdat ze van de behandelende arts geen antwoorden kreeg. Is het nu zo moeilijk om te vertellen in welke graad hij kanker heeft, hoe lang hij nog bij ons gaat zijn, hoeveel tijd we kunnen rekken met chemo en of dat het iets gaat uithalen.. Misschien heeft ze dit allemaal niet gezegd omdat mijn opa er bij was maar hij heeft toch ook het recht om dit allemaal te weten? Ik vind niet dat het aan ons is om hem dit alles te vertellen, laat staan dat we hier zelf klaar voor zijn om het tegen hem te zeggen. Het is zo al moeilijk genoeg. Vooral bij oudere mensen zouden ze meer informatie moeten geven over alles omdat zij niet alles duidelijk snappen wat alles inhoud. Ik ben meer met de informatie dat ik vind op internet en forums dan van de arts zelf. Nu is het afwachten tot vrijdag en dan duurt het nog 6 weken vooraleer ze kunnen zeggen of de chemo aanslaat. Je ziet zoveel mensen met kanker, je kent zoveel mensen met kanker, maar je verwacht nooit dat zoiets in je eigen familie kan gebeuren..

3
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Opa met longkanker en hersentumor
« Gepost op: juli 27, 2010, 10:43:03 am  »
3 weken geleden is mijn opa naar de dokter geweest omdat hij al een week zijn vingers niet meer kon bewegen. Deze heeft hem doorgestuurd naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Daar hebben ze een scan genomen en daaruit bleek dat hij een hersentumor heeft en longkanker. (De hersentumor is een uitzaaiing van de longkanker.) Ze hebben een longpunctie gedaan en het is zeer agressieve longkanker (kleincellig). Gisteren terug naar het ziekenhuis en donderdag beginnen ze met chemo (over bestralingen of opereren spreekt men niet). Men mama heeft gisteren nog met zijn dokter gebeld en ze stelde hem de vraag wat hij er van dacht en hoe lang mijn opa nog te leven had en de dokter antwoordde direct dat we niet meer in jaren moesten praten.. De chemo zal ook alleen maar dienen (als hij aanslaat) om zijn leven te rekken, maar wat ben je met bv. een extra maand als je grotendeels van de tijd ziek bent? Zijn behandelende arts in het ziekenhuis heeft maar bitter weinig informatie gegeven over de chemo vertelde mijn moeder. We hebben de indruk dat mijn grootouders nog steeds denken dat mijn opa gaat genezen, ook al is dit niet het geval  :(. Wij kunnen toch niet gaan zeggen dat hij nog van zijn leven moet genieten nu dat hij zich nog goed voelt? Dan lijkt het precies of we willen niet dat hij beter wordt! Het is zo een moeilijke situatie. Men opa spreekt niet over zijn kanker dus dat maakt het extra moeilijk om er met hem over te praten. Ik hoop dat hij niet te veel last gaat hebben van de chemo en dat hij toch nog een lange tijd bij ons kan zijn..  :( Wat een verschrikkelijke ziekte! Zoiets wens je niemand toe, ook niet je ergste vijand!!

Pagina's: [1]