Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Berichten - chanta

Pagina's: [1] 2 3 4
1
Beste,

Wat een mooie tekst.
Ik begrijp je zo goed.
Mijn echtgenoot is begin deze maand overleden. Op de palliatieve afdeling.
Van één ding hebben we echt spijt gehad: dat hij niet vroeger naar deze afdeling is gegaan!
Toen hij daar aankwam, had hij ook een gevoel van ' nu ben ik in het paradijs' !! Echt waar, dat waren zijn woorden.
En dit toen hij er nog maar een paar uurtjes was. Gewoon door de vriendelijkheid en warmte van al de mensen daar. Net zoals je papa het
zo mooi verwoord heeft.
Spijtig dat je hiervoor geen publiciteit kan maken ..
Palliatief is percies nog taboe!
Ik wil ze in ieder geval heel hartelijk danken. En, ik zeg het voort!!
Chantal

2
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 23, 2013, 15:46:52 pm  »
Aan iedereen die mij zo gesteund heeft ,

Sinds het overlijden van mijn man op 5/2 ben ik hier niet meer komen kijken. Ik had het te moeilijk om deze site te openen..
Te gevoelig.
Dat ik van hem hield wist ik wel, maar dat het zooooo pijn doet om te weten dat het echt 'nooit niets meer samen' is, dat wist ik niet ...
Ben terug beginnen te werken, wat wel voor afleiding zorgt. Toch voel ik me zwak. Ik wil verder.
Is dit nu echt normaal, dat het gemis zo zwaar is?
Als ik aan hem denk, vloeien automatisch de tranen. Vanwaar ze blijven komen , weet ik niet ...
Iedereen is heel lief met mij, iedereen wil helpen en komen, iedereen vraagt of ik niet wil komen ..
Ze zeggen allemaal , dat ik Moet buitenkomen ...
De tijd zal wel helpen...zeggen 'ze ' ... maar wat weten zij ervan !!!
Gelukkig komt de lente , 's morgens is er al licht bij het wakker worden .
Nu besef ik echt dat je van de kleine dingens moet genieten, want als ik achteruit kijk waren dat de kostbaarste momenten!!
Chantal


3
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 06, 2013, 00:41:57 am  »
Vanmiddag is mijn lieve man in mijn armen heengegaan. Samen hebben we naar zijn laatste adem verlangt.
Het was een opluchting, mijn tranen gleden van mijn wangen op zijn wangen, en toch had ik een glimlach . Eindelijk was hij voorgoed verlost van die vreselijke oneerlijke strijd..
Samen met de kinderen zijn we vanavond bezig geweest met de tekst voor de rouwkaarten.
Zaterdag begrafenis. Het wordt mooi en vooral innig, echt , en vol liefde. er zal veel muziek zijn, vooral The Beatles, want die hoorde hij zo graag !
Jet, wat een mooie tekst van Borsato !
Bedankt voor de diepe steun, hier op het forum. Want enkel wie dit meemaakt, begrijpt echt.
Chantal

4
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 04, 2013, 23:36:12 pm  »
beste Marja,jwat en mooi gedicht !
De palliatieve sedatie is gisteren om 16 u op gang gezet . Blijkbaar reageert hij moeilijk omdat zijn lichaam al zoveel medicatie gewoon is. Ze moeten steeds bijgeven omdat hij nog steeds reageert op prikkels..
ik heb het er moeilijk mee en begrijp niet waarom ze niet ineens een hoge dosis geven opdat hij vlugger in diepe slaap valt ? ze zeggen me dat iedere patient anders reageert en dat men de tijd moet geven aan de patient omzelf te kiezen wanneer hij wil loslaten ..een kalme weg naar de andere kant is zoals een laatste geschenk aan de zieke ...
ik zal dit maar aannemen, het belangrijkste is dat hij geen pijn meer heeft. Hij ligt relax te slapen, of zo lijkt het toch..
het is in elk geval een heel raar gevoel , naast hem te zitten, en te weten dat hij nooit meer wakker wordt, hoewel hij warm aanvoelt en zachtjes ligt te ademem ... Ik zie hem zo graag !

5
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 04, 2013, 00:04:21 am  »
bedankt Jet voor je aangrijpend verhaal. Ik begrijp dat dit moeilijk is om te schrijven. Weet maar zeker dat je man je niets verwijt , jij kan er immers niets aan doen, het zijn nu eenmaal die domme wetten ...
Vanmiddag werd er dan toch beslist om bij mijn man over te gaan op palliatieve sedatie.
Ik kon nog communicieren met hem. Heb hem nog vele lieve woordjes gezegd, heb hem gezoend op zijn lippen, Als ik hem een vraag stelde , zei ik dat hij het mij moest laten zien.Ik zag reactie in de beweging van zijn wenkbrauwen en tong. Ik heb het hem dan ook gevraagd of hij akkoord ging met de sedatie. Er was geen twijfel mogelijk, mijn kinderen stonden erbij, hij zei JA ! Nu ligt hij vredig te slapen . Het kan uren of dagen duren. Voor mij is alles goed, hij heeft geen pijn meer...en ik hou me sterk .
Chantal

6
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 03, 2013, 08:51:00 am  »
Bedankt voor jullie vlugge reacties. Er is niet veel meer tijd over denk ik, en daarom is het zo hartverwarmend om jullie te lezen.
Jullie hebben hetzelfde meegemaakt, en weten echt waarover ik praat.
Wat ik nog even kwijt wilde, is dat ik worstel met een tweestrijd vanbinnen, en dan voel ik me slecht.. : als ik hem zo zie , dan hard pijn hebben , en dan
zo verward zijn, dan denk ik echt dat het beter zou zijn dat alles gedaan was. Dan zou ik zelf willen roepen, stop ermee aub ! Maar als hij dan weer zachtjes
slaap , en ik zijn warme hand nog kan vasthouden, dan wil ik hem nooit kwijt ..  Ben ik dan egoistisch?
Ik ken hem inderdaad het best, en ik weet dat  hij DIT nooit gewild heeft. Het is zeker niet mensonwaardig - nee er wordt met veel respect voor hem gezorgd- maar het is gewoon niet meer de man die hij was.
De papieren van euthanasie liggen klaar. Dat wilde hij zeker. Dit had hij onmiddellijk beslist toen ze hem vertelde dat hij niet meer kon genezen.
Toen hij wist dat  hij naar palliatieve eenheid mocht gaan, heeft hij inderdaad zijn grenzen verlegd. Euthanasie hoefde niet meer, want ik legde hem uit
dat ze hier palliatieve sedatie deden , als hij dat wou... Dat vond hij ook goed. Eigenlijk hetzelfde, maar minder brutaal. We waren het er allebei over eens. Ik zou altijd achter hem staan, en vragen wat HIJ wou.
Maar kan ik het hem nog vragen? Ik ga vandaag proberen. Gaan ze mij geloven? Gaan ze doen wat hij vraagt? Ja ik denk van wel. Ik heb vertrouwen in die mensen.
Morgen komen de dokters samen, ze gaan praten over de medicaties. Te veel , te weinig. Ik weet het niet.
Ik wil niet te veel zeggen, ik wil niet slecht overkomen. Ik wil niet dat er ook maar iemand denkt dat ik vlug van hem af wil.
Oh nee, ik had hem toch zoooo graag langer gehad. Het was zo mooi. Ik kan hem niet loslaten.
Chantal

7
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: februari 02, 2013, 22:29:50 pm  »
Sinds woensdagmorgen werd hij opgenomen op de palliatieve eenheid. Wat een verschil met een gewoon ziekenhuis! Alleen lieve mensen rondom, geen 'nummergevoel' meer, er wordt echt naar u geluisterd, geen stress, rust en nog eens rust. Niets moet, alleen comfort voor patient is belangrijkste.
Dit is alles geeft goed gevoel, ondanks die vreselijke situatie...
Alles wordt gedaan om de pijn te verminderen, wat heel moeilijk is bij botmetastasen blijkbaar . Vandaag was een heel moeilijke dag. Mijn man hallucineerde en zei rare dingens , op het agressieve toe. ik heb het hier zo moeilijk mee want dat is hij niet meer .. dit had hij ook niet gewild. ik troost me bij het idee dat hij geen pijn heeft, maar hoop toch dat het morgen beter zal zijn en dat hij terug 'de oude' is ..en zonder pijn.
Hij heeft morfinepomp, morfinepleisters, morfinespuiten en nog komt die pijn erdoor !!!
Waarom moet dit toch, niemand verdient dit. En ik sta ernaast en kan niets doen.
chantal

8
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: januari 15, 2013, 23:29:49 pm  »
Beste Marja en Jet,

Jullie zeggen beiden dat ik moet vechten voor hem. Inderdaad zo is het, want hij zegt niet meer veel. Ik moet altijd naar de verpleging lopen en
vertellen wat hij wil. Dan moet ik dat met heel veel tact zeggen. ( Ik schreef dit ook al in andere topic bij slokdarmkanker) Ik moet percies
een rolletje spelen om toch iets te bekomen .. "Jazeker, natuurlijk, bedankt, ja ik begrijp dat jullie niet veel tijd hebben, ik begrijp dat de apotheek nu al gesloten is, ik begrijp dat jullie niet mogen beslissen zonder doktersadvies eerst , etc etc " Ik zou zo graag willen roepen: Godverdomme, geef hem eender wat ! Dat de pijn stopt !! Soms ga ik wel die richting uit ... ik word immers  hoe langer hoe assertiever ... . Maar inderdaad het helpt soms.

Bedankt voor jullie medeleven op deze site. Het helpt toch echt.
Chantal

9
Andere kankersoorten / Re:Slokdarmkanker
« Gepost op: januari 15, 2013, 23:18:06 pm  »
Jetje,

Jij begrijpt zo goed wat ik meemaak en voel. Jij vindt de juiste woorden. Ocharme, en dit vooral omdat je hetzelfde heb meegemaakt..
Inderdaad in het ziekenhuis voelt ge nog meer vermoeidheid, triestheid en onbegrip.
Ik zie het aan hem; hij heeft te veel tijd om na te denken. Hij zit daar maar te liggen, pijn te lijden  en te wachten. Wachten op wat ? Voor hem zo afgrijselijk.
Niets echt leuk om naar uit te kijken. Zelfs die mirakelpomp die ze hem beloofden, doet het blijkbaar niet zoals het hoort.
Hij is er erger aan toe dan toen hij vorige week binnenging. Hij ervaart het ook zo, hoewel ik steeds probeer positief te blijven.
Het zijn inderdaad moeilijke tijden. Ik probeer zoveel mogelijk naar hem te gaan. 's Middags en 's avonds ga ik naar hem. Als ik kan blijf ik stilletjes
bij hem, zonder te veel te praten. Dan sluit hij zijn ogen, maar ik weet dat hij er is. Dat zijn warme momentjes.
Hij wordt daar goed verzorgd, ik weet dat hij nog niet klaar is om naar huis te komen. Maar toch ben ik  het beu altijd te moeten knikken, bedanken, glimlachen , heel vriendelijk zijn, om zeker te zijn dat ze met hem goed zijn als ik er niet ben...
Chantal

10
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: januari 13, 2013, 20:59:32 pm  »
De morfinepomp is uiteindelijk niet toen geplaatst.. er was een kleine vermindering van pijn door inname van Ibuprofen.
Maar vorige week was het weer zo erg, dat er toch beslist werd de pomp te plaatsen.
Hij werd woensdag opgenomen voor de ingreep. Nu ligt hij al 5 dagen in het ziekenhuis. De pijn is amper verminderd en hij heeft nog niets gegeten.
Ik ben zo bang dat hij te veel afzwakt en de moed verliest om te vechten. De dokter zegt dat het beter zal gaan maar dat de exacte dosering moet gevonden worden. Morgen mag hij opstaan en beetje wandelen. Ik hoop echt dat het beter wordt. Hij hoopte zo erg dat 'de' pomp hem zou helpen.

Beste Jet, voor jou is het alweer een maand geleden .. Ik hoop dat je het niet te moeilijk hebt. Ik denk aan jou.
Chantal

11
Andere kankersoorten / Re:Slokdarmkanker
« Gepost op: januari 12, 2013, 23:06:01 pm  »
Mijn man ligt momenteel in het ziekenhuis. Woensdag hebben ze bij hem een morfinepomp geplaatst. Hij moet nog een paar dagen blijven want de juiste dosering moet nog gevonden worden ..
Hij ligt daar echt heel triestig te liggen. Hij heeft nog niets gegeten , heeft nog steeds veel pijn, en heeft veel braakneigingen. Hij heeft nog steeds zijn
vroegere pijnmedicatie ook. Deze moet nog afgebouwd worden.
Mag al 4 dagen niet uit bed. Hij is het beu en vindt geen enkele goede ligging om geen pijn te voelen.
Ik vind het fantastisch hoe hij toch nog blijft vechten. Ik probeer zoveel mogelijk naar hem te gaan. Ik heb het ook heel moeilijk hem daar zo te zien liggen.
En hoe goed de verpleging ook zijn best doet, je hangt van hen af en durft toch niet te veel vragen of zeggen, want ge voelt goed dat niemand echt tijd heeft voor je...
Zo'n moeilijke tijden, dat begrijp je alleen als je ze zelf meemaakt.

12
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Re:Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: december 07, 2012, 21:46:24 pm  »
Beste Christel, Marja , en Jet,
Lieve mensen toch, hoe lief zijn jullie in jullie reacties! Het doet zo goed van binnen. Het treft me hard, want al wat jullie  zeggen is gewoon echt. Jullie
weten waarover jullie spreken, want zelf meegemaakt.. helaas. Ik vind het ook zo spijtig voor jullie. Ik geloof alles , en neem alles ook aan.
Jullie reactie is zo anders, dan de reacties die ik soms krijg van mensen die denken dat ze iets moeten zeggen, en die gewoon domme dingen zeggen die helemaal niet helpen , integendeel .
Vandaag heeft de oncologe kunnen regelen dat mijn man een morfinepomp krijgt. Deze zullen ze maandagnamiddag plaatsen. Ik ben blij voor hem.
Toen ik hem daarnet zei, dat hij minder pijn zal hebben volgende week, zei hij dat hij dat hoopt want dat hij anders  ...
Ik ben de dokter dankbaar dat we die morfinepomp krijgen, nu nog net voor de kerstdagen. Ik hoop echt dat we nog van warme dagen samen en met onze dierbaren kunnen genieten.
Afscheid moeten nemen, rond de kerstdagen , is iets dat ieder jaar opnieuw een schaduw brengt , denk ik. Vooral voor de familie, want ikzelf  zal er altijd aan denken , niet alleen met kerstmis.
Ik bewonder jullie moed.
Lieve Jet, ik hoop dat de dag vandaag niet te moeilijk was. Ik ben ervan overtuigd dat je er iets fantastisch, diep en innig van gemaakt hebt. Je man zal fier zijn van zijn vrouw !Je zal energie vinden in de herinnering aan deze dag.
Marja, je verhaal is heel mooi. Het einde is zo rustig. Momenteel wil mijn man niets weten van palliatieve verzorging. HIj wil het zelf in handen hebben, zegt hij. Ik denk: we zien wel.. Hopelijk helpt die morfinepomp goed ..
Christel, inderdaad het lucht zo op , hier te kunnen komen. Alles is zo herkenbaar. Ik voel me minder alleen met mijn verdriet.
Bedankt iedereen. Ik kom zeker nog terug.


13
Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving / Mijn man heeft zoveel pijn
« Gepost op: december 05, 2012, 21:51:35 pm  »
Mijn man heeft zoveel pijn , en ik kan niets doen .. Ik vind dat vreselijk.
Hij heeft slokdarmkanker met nu uitzaaiingen naar de botten. Er is niets meer aan te doen. Genezing onmogelijk. Alleen de pijn kan nog bestreden worden.
Of, dat probeert men toch.
Tot vorige week ging het  goed met de medicatie. De pijn leek dragelijk. Maar sinds een paar dagen, wordt het erger.
Hij heeft pleisters, dafalgan, en Oxynorm , maar blijkbaar helpt deze medicatie weinig. Ik zie hem pijn lijden, en weet niet wat doen.
Er zijn nog goede momenten - als hij net de medicatie genomen heeft - maar die worden minder en korter.
Alles is in orde voor euthanasie, daarvoor heeft hij 100% gekozen. Ik durf er niet aan denken dat die dag zal komen...
Uiteraard wil ik niet dat hij voor niets lijdt. Ik zal er zijn voor hem, ik respecteer zijn keuze.
Ben wel bang van de dag dat hij voor euthanasie gaat kiezen. Hij zegt me dat hij voelt dat het niet meer lang zal duren. Hoe kan ik dat rekken?
We proberen nog te genieten van hele kleine dingen samen. Iedere dag gewonnen is er eentje, maar brengt ons ook dichter bij het afscheid.
De oncologe zei ons 4 of misschien 6 maanden nog .. 1 maand is nu voorbij, en het is al zo moeilijk..
Hij was op internet gaan zoeken over de morfinepomp..Zou dat helpen, zou dat kunnen ?
Hij wil niet meer naar het ziekenhuis. Alleen nog om te sterven , zegt hij. Dus, palliatieve eenheid is geen optie.
We spreken veel over de dood. We leven percies met zijn drieën... hij , ik en de dood. Constante schaduw op ons leven. En toch willen we het zo.
Hij wil over alles spreken, hij wil dat alles in orde is voor mij, voor als hij er niet meer zal zijn.
We beseffen hoe graag we elkaar zien, hoe goed het toch altijd 'klikte' ..Waarom toch, alles gebeurt met een reden. Ik vind die reden toch niet. Oneerlijk.
Morgen gaan we praten met begrafenisondernemer. Eigenlijk vind ik dit ook goed. Als het zover zal zijn, zal ik toch niet kunnen nadenken.
Ik heb veel steun aan mijn familie en mijn collega's op werk. Tranen komen, glijden over mijn wangen. Dan verdwijnen ze weer. Het doet zo pijn.
Ik heb al veel steun gevonden in dit forum. Dank u. Chantal

14
Andere kankersoorten / Re:Slokdarmkanker
« Gepost op: september 30, 2012, 13:19:47 pm  »
Beste Pedi,
Dat is toch goed nieuws, van die inspuiting onder narcose!
Inderdaad , als de pijn maar weg is, dan pas kan je terug leven en wil je ook terug genieten .
Ik hoop echt dat je nog heel lang alles onder controle kan houden. Ik vind dat je heel veel moed hebt, je hebt al heel
veel behandelingen achter de rug ! Ocharme !
' t is allemaal zo oneerlijk... je mag daar niet aan denken.
En eigenlijk, al die behandelingen die ze je voorstellen ... je hebt geen keus hé, je aanvaardt alles blindelings en vol vertrouwen, want je wil niet
opgeven, niet voor jezelf niet voor je geliefden.
Je bent een beetje een heldin.. alle kankerpatienten die vechten, zijn eigenlijk helden; ik heb veel respect voor jou.
Een knuffel
Chantal

15
Andere kankersoorten / Re:Slokdarmkanker
« Gepost op: september 29, 2012, 17:33:52 pm  »
Bedankt Jet , voor je lieve woorden.
En ja de 2nd opinion heeft alleen maar bevestigd wat we al wisten..
geen genezing meer mogelijk , wel pijnbestrijding
Ondertussen heeft mijn man al zijn bestraling gekregen ( borstbeen , bekken). Hij was daar 's avonds echt niet goed van.. Heel veel pijn.
's anderendaags beter. Een baxter met Zometa om zijn beenderen te verstevigen heeft hij ook al gehad.
De pijn houdt hij onder controle met zijn pleisters en met Ms direct als het te hevig is. Hij rust veel.

We willen nog genieten van kleine momenten. Ik dacht aan een citytripje!
Volgende week heeft hij me gezegd, als de bestraling zijn werk zal gedaan hebben, en hij minder pijn heeft, zal hij beslissen of we een citytrip doen ..
Ik hoop het echt. Ben al aan het zoeken op internet! Of ben ik gek ?
Bij Touring zou een annulatieverzekering bestaan en reisbijstand met dekking voorafbestaande ziekten ?! Heeft iemand hier weet van?

Bedankt voor de warme woorden. Hier voel ik me minder alleen.



Pagina's: [1] 2 3 4