Lotgenotenforum

Andere forums => Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving => Topic gestart door: mercator op juni 11, 2012, 06:52:11 am

Titel: Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 11, 2012, 06:52:11 am
Laat me me even voorstellen, Mercator, uit Vlaanderen, 52 jaar. Mijn Nederlandse vriendin, 48 jr. heb ik nu net een week geleden naar het ziekenhuis in Sittard gereden , waar ze meer dood dan levend aankwam. Op 3 dagen tijd was ze totaal ingestort hoewel ze de weken tevoren wel wat hoestte, dat leek gewoon een wat langdurige griep. De diagnose was keihard, massieve uitgezaaide longkanker, die voortkwam uit een tumor aan de baarmoeder. Haar levensduur rekenen we nu in maanden, mss zelfs maar weken.
We hebben besloten dat de chemo-en radio lijdensweg achterwege wordt gelaten, dat heeft geen zin meer, de doktoren zijn het daar gelukkig mee eens. Het is ongelooflijk hard om zo iets te verwerken.
Wat ik tegelijk ergerlijk maar ook wel grappig vindt is die commentaar die ik vaak krijg "oh hoe erg ! Ze heeft wel veel gerookt zeker?"  En neen, ze heeft dus nog nooit in haar leven gerookt. t Is een merkwaardig bijverschijnsel van al die hysterische anti-rook campagnes, dat kan toch de bedoeling niet geweest zijn. En ik heb trouwens ook in geen 30 jaar een sigaret aangeraakt, want dat zou men ook nog kunnen gaan denken, dat het door MIJ komt  ::)....
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 11, 2012, 14:19:53 pm
Hallo Mercator...

Jullie wereld is acuut veranderd in een nachtmerrie...
De verpletterende diagnose en gelijk geen prognose meer... oeff.. zo heftig.
Maar wat goed en knap van jullie om gelijk te kunnen beslissen ...dit is wat we nog willen.. en er samen voor gaan.
Echt dapper!!! Moge het jullie ook geven, dat waar je beiden nood aan hebt!

En voor jou, zal het echt pittig gaan worden.. De verzorging met een eigen bedrijf ernaast..
Het zal je beslist ook gaan lukken!!!
Ach, de mensen die het horen, zoeken meestal wel naar een oorzaak.. is ook wel veilig hé...
Als je daarom ook verantwoord zou kunnen zeggen zie..je nu wel..dat roken of  ???? niet gezond is..
Dan kunnen ze zich daar achter blijven verschuilen..en is de mogelijkheid, dat ze zelf ook ooit zo'n soort confrontatie met zieke en komende sterven niet  voelbaar aanwezig.
Ik zie het, als een beschermend muurtje bouwen om zich heen..
Het ..komt natuurlijk niet goed bij je over.
Voelt afstandelijk... of een beetje beschuldigend, alsof je, je ook nog moet verantwoorden over je levens stijl..
EN dat HOEFT echt niet en nooit!! Je hoeft niet iedereen zomaar verantwoording af te gaan leggen over iets wat niet eens aan de orde was en is..
Tja, Het is gewoonlijk zo, dat er meer/ vaker niet, dan wel, altijd een aanwijsbare oorzaak is, die zo duidelijk is en zo de redenen aangeeft...
Als dat zo was..stond men al veel verder in de medische wereld, zowel preventief ,  in opsporing en /of snellere behandelingen ..

De komende tijd, dagen, weken, misschien wel maanden.. niemand weet precies hoe het zal verder gaan.. Zijn speciaal voor jullie samen.. Dat zal je straks ook de kracht geven om,  verder  te kunnen .. Het zal naast de vele fijne en mooie momenten die nog komen, ook een stukje in teken van onmacht en verdriet staan.

Ik wens jullie, heel veel moed, vertrouwen en kracht..
Steun en veel lieve en fijne ervaringen.. om zo samen de tijd die er is.. het best mogelijke te laten ervaren!
Dikke knuffel voor beiden.

Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 11, 2012, 23:21:53 pm

Ik wens jullie, heel veel moed, vertrouwen en kracht..
Steun en veel lieve en fijne ervaringen.. om zo samen de tijd die er is.. het best mogelijke te laten ervaren!


Hey dank je. Nu woensdag komt ze naar huis, de woonkamer is volledig gereorganiseerd, morgen worden zuurstof apparaat en ziekenhuisbed geleverd. En dan maar voortgaan van dag tot dag nietwaar. We grapten er vandaag nog over: "zeg Sophia, het is nu wel het moment om over te gaan op een Turks Fruit scenario hé, volop sex, zuipen en drugs gebruiken zoals in die film met Monique van de Ven en Rutger Hauer !" Waarop zij: die sex dat deden we samen, het zuipen was voor 75 % voor jouw rekening, en drugs hebben we helemaal NOOIT gebruikt dus waar heb jij het nu over  :D " !
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 11, 2012, 23:36:21 pm
 ;) :D ;D HUMOR....
Whaw....'t is een super krachtbron!
en dat is zo waardevol...
Inderdaad..van dag tot dag...
Hopelijk zijn er dat veel, en gevuld met "de alles overulende HUMOR ".
Hey... ik mis nog iets in de kamer voor woensdag...wordt er ook nog een gezellig zomerboeketje bij geleverd??
Geniet samen zolang je kunt!!

Gr. Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 11, 2012, 23:53:31 pm

Hey... ik mis nog iets in de kamer voor woensdag...wordt er ook nog een gezellig zomerboeketje bij geleverd??
Geniet samen zolang je kunt!!


Ja daar wordt voor gezorgd, door mij dan, niet door de officials van de revalidatie-shop. Ook haar hond zal opgelucht zijn, die zit heel de tijd achter me aan te lopen en verliest me geen moment uit het oog. Raar hoe zo een beest daarop reageert: als Sophia in de flat was blafte die voor het minste gerucht buiten, zodat we er zelf wel s beroerd van werden. Nu het bazinnetje zowat een week weg is hoor ik die haast nooit meer blaffen. k Kan het alleen maar verklaren dat ie haar wilde waarschuwen en beschermen, voor mij vindt die dat niet nodig  :D ! Ongetwijfeld kan een hondenfluisteraar daar waardevolle info over verstrekken.

We zijn een waar "multicultureel" koppel, zij Nederlandse uit regio Maastricht en ik Vlaming uit Mechelen. Om het nog wat specialer te maken, zij is Getuige van Jehovah en ik ben ongelovig, atheïst of hoe moet je dat ook noemen. Ze is er vast van overtuigd me ooit terug te zien, ik heb die overtuiging helaas niet.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 12, 2012, 10:22:33 am
Hey... dat bloemeke zit nergens in het pakket helaas... terwijl het soms ook een pilleke zou kunnen vervangen.
Maar ..als jij dat stukje op je neemt...zal ze er ook blij van worden..en daar gaat het om!

Honden...ach dat is nou het aparte, die voelen feilloos de stemming aan, en het baasje...is toch ook belangrijk..
Ik heb al veel "steun/troost" gehad van mijn hond.. Als de mens er niet was...was er wel mijn hond..
Die trapt er namelijk niet in als je, je vrolijk houdt...en van binnen  :'( bent, de mens heel vaak wel.
Wij, mijn man en ik....zijn het zelfde soort koppel als jullie.. wat landen betreft. Is ook wel eens niet zo handig..haha..
Er zijn echt wel verschillen, ja,ja, die verwarring gegeven hebben.. en nog na jaren moet ik soms heel goed luisteren en omschakelen..
zeker in het ziekenhuis.. in België.. waar ze soms toch meer 't vlaams spreken..
Dat is voor mij wel een verschil.. In Nederland merk ik er minder van, dat de streektaal ik een ziekenhuis gesproken wordt..
Ach, als ik het niet goed oppak...vraag ik het wel na...
Tja, dat is dan weer Nederlands hoor ik ze wel eens zeggen... die zijn...haha.."een beetje brutaler/vrijer"..haha. ;).

Wat je wel of niet als overtuiging hebt..daar mag voor mij iedereen zijn of haar beleving in hebben.
"t Respecteren, en niet gaan indoctrineren, als dat bestaat tussen de mensen...,
dan is er alleen maar de vreugde om wat je als mens bent.. en voor elkaar of anderen kunt betekenen..
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 12, 2012, 20:57:06 pm

Er zijn echt wel verschillen, ja,ja, die verwarring gegeven hebben.. en nog na jaren moet ik soms heel goed luisteren en omschakelen..
zeker in het ziekenhuis.. in België.. waar ze soms toch meer 't vlaams spreken..
Dat is voor mij wel een verschil.. In Nederland merk ik er minder van, dat de streektaal ik een ziekenhuis gesproken wordt..


De streektaal in dat ziekenhuis van Sittard staat verder af van het "normale" Nederlands dan Vlaams is me opgevallen. Het is eerder een raar soort Duits.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 12, 2012, 22:06:55 pm
Kan best... zo zuiderlijk heb ik geen ervaring met ziekenhuizen in nederland..
Wel met de spreek taal daar.. en die heeft ook duitse invloeden..
Voor morgen een goede thuiskomst samen... ;)
Gr. Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 13, 2012, 07:40:25 am
Kan best... zo zuiderlijk heb ik geen ervaring met ziekenhuizen in nederland..
Wel met de spreek taal daar.. en die heeft ook duitse invloeden..
Voor morgen een goede thuiskomst samen... ;)
Gr. Jet


t Zal een totaal andere fase zijn in ons leven, maar k heb me voorgenomen om onze normale routine zoveel mogelijk te behouden. En ook voor mijn levenskwaliteit te zorgen. Als ik nu ook s ga instorten...neen dat kunnen we missen als kiespijn! Dat risico is er wel merk ik, ik eet nauwelijks, slaap slecht en mijn werk doen is me een corvee. Het komt allemaal wat samen....mijn moeder van 82 jaar heeft ook mijn aandacht nodig, lk heb ook nog een dochter van bijna 18 jr uit een vorige relatie die net nu haar eindexamen doet, dat moet ook wat gemonitord worden. K Twijfel regelmatig of ik dat allemaal ga aankunnen.

Helaas zijn de 2 volwassen dochters van mijn vriendin eerder een last dan een hulp. Ze hebben mij altijd wat als een indringer beschouwd en zijn nu al aan het ruzieën over de verdeling van de spulletjes van hun mama. Verleden maandag stonden ze met een vrachtwagen bij onze flat, ik wist wel dat ze het bankstel kwamen halen om plaats te maken voor het ziekenhuisbed dat er moest komen. Maar zij-en hun partners-vertelden me doodleuk dat ze ook wel even de eethoek, de televisie, de relax-zetel en ons bed zouden komen meenemen, want "mama had dat toch allemaal niet meer nodig" snap je....ik mocht dan maar van de grond eten en op de grond slapen blijkbaar. Ze waren zelfs al aan het kibbelen over wie de Ipad van mama zou nemen, stel je voor...

t Is intriest dat zo iets kan gebeuren, zeker in deze eind fase.

Nu kan ik jullie wel vertellen dat heel dat plannetje niet is door gegaan, ze zijn met hun bankstel kunnen vertrekken en niks anders. Ik heb hen moeten de les lezen in de zin van "vanaf nu tot haar dood gaan we doen wat jullie mama wil. En vermits zij jullie niet meer aankan betekent dus dat je naar MIJ gaat luisteren. En nu oprotten!"
Hulp had ik er toch al niet van verwacht. Ze hebben helemaal niks gedaan tijdens de ziekenhuisopname, raar is dat. Oh ja, toch wel, eentje heeft een dag de hond opgepast bij haar thuis. Toen mijnheer de hond terug thuis was wilde ik die zijn eten gaan geven, maar dat was weg, de zak hondenbrokken was meegenomen zodat ze alvast geen voer moesten kopen! Echt tragikomisch.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 13, 2012, 10:58:31 am
Hoi Mercator...

Allereerst...een ferme kracht en steun knuff... om je de nodige extra energie te geven die je nodig hebt, maar ook moet houden!!
Inderdaad door goed voor jezelf te zorgen ..zo kun je ook echt en goed, voor de ander er zijn...en dat is niet egoïstisch, wat sommigen ervan kunnen gaan zeggen.

Kinderen... Tja, je hebt heel veel geluk met, steunende of/ en waardevolle nazaten dus warme en lieve kinderen, maar dat is niet overal zo, en dat ervaar je nu, er zijn ook andere...
Dat doet naast wat ze teweeg brengen, ook veel verdriet.. Herkenbaar...helaas. zoveel gelijkenissen behalve de landen.. Je gaat van iemand houden, en krijgt het andere erbij!!!
Je hebt goed gehandeld... en je partner beschermd.. Dat extra stuk verdriet..is zo wie zo al zo moeilijk voor haar..
Het zijn en blijven haar kinderen... Verwacht dan soms ook, uit dat oogpunt gezien, een reactie..wat je misschien soms niet gelijk goed kunt plaatsen!!!
Ook herkenbaar bij mij.. Tact, rust, en toch nog dat luisterend oor hebben, 3 heel belangrijke punten om het in goede banen te leiden..
Het is helaas, niet altijd zo eenvoudig als dat ik het nu schrijf!!
Ik wens je die kwaliteiten ook heel krachtig toe!!! En vergeet je eigen kind niet...daar moet je er ook voor zijn!!

Je gaat het echt wel aankunnen, ieder mens heeft ongekende krachten…die boven komen als ze nodig zijn..
En als je doet wat je schreef…ook voor je zelf zorgen…(wel goed gaan eten dan) door af en toe even eruit te gaan voor een wandelingetje, een gesprekje met een goede vriend of vriendin.. gewoon iets doen wat voor jezelf is.. dan onderbreek je heel even het negatieve of het energie vretende..en dat geeft je kracht..
Ook het van je afschrijven, zoals je nu doet is daar fijn bij.. dat geeft ook ff een uitlaat klep, en dat heeft iedereen soms zo broodnodig!!!

Oplossingen zijn er niet altijd…maar wel het luisterend oor en de steun voor je!!

Voor samen een goede tijd met begrip voor elkaar!!

Warme groet, Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 15, 2012, 01:02:16 am

 En vergeet je eigen kind niet...daar moet je er ook voor zijn!!


Dat is iets wat me nu nog het meeste-er bovenop dan-kwelt. Mijn dochter is 17 jaar( bijna 18), kerngezond, knap en levendig zoals het dames van die leeftijd betaamt,en een hele toekomst voor zich, en ik zit hier mijn tijd te verdoen met een vrouw die toch einde verhaal is, verloren moeite in feite. Het is cru gesteld maar de facto is de situatie exact wat ze is. Ergens hoop ik dat het snel gedaan is met mijn Nederlandse vriendin, dat zou in feite beter zijn voor alle betrokken partijen.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 15, 2012, 08:51:48 am

Voor samen een goede tijd met begrip voor elkaar!!

Wat mij diep bedroeft is dat die weinige tijd die we voor elkaar nog hebben de godganse dag-en nacht!- verstoord wordt door familie, kennissen, verpleegsters, sociaal werkers, dokters en wat al niet meer. Wij waren o zo gesteld op onze privacy en nu lijkt het hier wel doorlopend spitsuur in de stationshal.
Ik sta daar dan hulpeloos op te kijken, zodanig dat ik me erop betrap om hier weg te kunnen om te gaan werken. Ik kom er toch niet aan te pas en alles wordt buiten mij om door anderen beslist.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 15, 2012, 13:38:20 pm
Héy...Mercator..

Je laat mij ff heel heftig schrikken...zoveel onmacht en verdriet lees ik in je woorden die je schreef...
Ik begrijp ook wel dat, dat dit nu ook even in je opkomt...
Soms heb ik ook wel eens heel kort de gedachten gehad,.. dat je liever hebt, dat er minder tijd van lijden en onzekerheid zou mogen zijn..
Als je van iemand houd…wil je alleen maar vreugde geven en liefst niet aanzien hoeveel verdriet, pijn en onzekerheid er is..en komt!
Dat klem zitten..tussen de diverse werelden, waarin je nu enigszins ook MOET leven.
Daar wordt je radeloos van!!  Probeer te blijven realiseren dat zij, nog jij dat konden bepalen..het overkomt je.. Gelukkig maar dat wij op voorhand niet weten wat er nog komt..

Jullie wereld is door alles wat er gebeurd rondom jullie, zo,…. niet meer jullie wereld.
Er wordt zoveel “overgenomen” je/jullie huis is niet meer van jullie …oef… zo voelde ik het ook toen de thuiszorg de eerste keer kwam..wetende dat , dat pas het begin was..
Tja, maar het is ook zo nodig.. om de goede zorg te verlenen…en dat is, weet ik zeker, dat is wat je  haar, in je hart absoluut ook wil geven… En dat is niet zinloos, maar zinvol!!
Tja, je kunt het niet alleen, hoe graag je dat ook zou wensen..
Verdorie jongen… stap even over jezelf heen.. en slik een keertje.. wat alle zorgverlening betreft.
Weglopen… is geen oplossing…

Dat wil niet zeggen dat je, door de familie over je/jullie heen moet laten lopen..
Daar mag je, je partner zeker heel veel mee steunen en afschermen..
Niet op eigen houtje gaan afblokken!! (dat zou je natuurlijk het liefste doen)
Familie…kan voor haar ook heel waardevol zijn..en tegelijk voor jou minder.
Probeer er samen over te spreken…en daar een oplossing voor te vinden.. bijv.. tijd afspraken.. en hoe vaak.. Ook zou een mail of brief, die jullie samen kunnen opstellen.. daar wat in kunnen betekenen…zodat er ook duidelijkheid is omtrent haar ziekte en haar WENSEN naar de familieleden toe..
Schrijven kan voor je vriendin gemakkelijker zijn, dan het rechtstreeks te moeten verwoorden..
Voor schrijven kun je wat tijd nemen…een keertje strepen of bij zetten alvorens het naar de zin is..
Als je dat dan aan de mensen die nu zoveel storing geven , geeft../ stuurt, dan heb je een handvat ..om te reageren en om naar te verwijzen..
Dit kan echt iets worden van jullie samen!!
Het zal voor je vriendin ook rust geven…En een mooie laatste fase. Dat is wat er nu ook te weinig is.. Als ziekte zo plots zo heftig in je leven komt… is het moeilijk en schrikken..
Dat is ook voor de familie zo!!
Mijn gezegde is altijd geweest…als ze eerst geen belangstelling of tijd hadden… hoeven ze nu ook geen nr1 te zijn of worden, maar dierbare en mensen die je graag ziet.. mogen wel wat extra tijd krijgen…als het ook kan en past!!  
Als het goed gaat zijn er veel mensen niet voor je…zodra het slechter gaat.. dan, moeten ze zo nodig.. en op dat vlak ben ik het absoluut met je eens!

In de opstartfase van de thuiszorg..is het gewoon ook ff wat drukker.  Beslissen over je hoofd heen… tja, dat ligt er ook heel veel aan wat je vriendin wil, en hoe jullie band en afspraken op dat gebied zijn of waren! Praat er over!! Liefdevol, tactvol en met geduld.. het is al allemaal zo heftig voor haar!!
Ik wens jullie wijsheid, overzicht en de nodige daadkracht..om de voor jullie als gewenste en beste keuzes te doen uitkomen!

Staan de bloemetjes mooi in de kamer? Haal iets lekkers in huis..om zo, elkaar nog eens te verwennen…  En als snoepen/eten  moeilijk gaat.. verzin dan iets wat wel kan!  Een lief kaartje met wat lieve woorden neerzetten..is ook verwennen!!

Warme knuffel,
Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 15, 2012, 21:23:50 pm
Staan de bloemetjes mooi in de kamer? Haal iets lekkers in huis..om zo, elkaar nog eens te verwennen…  En als snoepen/eten  moeilijk gaat.. verzin dan iets wat wel kan!  Een lief kaartje met wat lieve woorden neerzetten..is ook verwennen!!

We hebben gisteren zelfs nog voor de laatste maal sex gehad. Niet op de wijze die we gewoon waren, maar toch. Dat moest dan maar tussen het doktersbezoek en de verpleegster door. Maar we hebben er allebei volop van genoten. Per slot van rekening zijn we nog flink wat te jong toch om dat hoofdstuk in alle bedachtzaamheid af te sluiten?

Deze middag heeft S. de euthanasie papieren getekend. Haar oudere zus en de dokter waren erbij. Het is een hele procedure, waarbij een 2de arts dan nog s een gesprek komt voeren etc., maar spijtig genoeg moet die procedure helemaal doorlopen worden om wettelijk in orde te zijn. Het zij zo. Het hielp wel dat wij aan de ontbijttafel zulke toestanden al lang besproken hadden, nog voor de diagnose. Maar dan wel in dien verstande dat we daar pas binnen 20 jaar of zo mee geconfronteerd zouden worden, niet nu!


Voor mezelf heb ik die beslissing ook al lang geleden genomen.

Ik hoop dat die afschuwelijke pijn wat kan verlicht worden, want zoals het nu gaat, dat wens je een hond nog niet toe. Ik schrijf dit op het moment dat S. op het ziekenhuisbed in onze flat ligt en probeert wat te slapen ondanks de pijn. De morfine dosis is verdubbeld nu en ze kan wat slapen, maar ze "is" er niet meer, ze is suf en reageert nauwelijks.

k Heb een roulatie systeem bedacht: 1 koud washandje ligt op haar voorhoofd, 1 ligt af te koelen in de ijskast en zo verwisselen we dat telkens.

Deze middag was er een paniek situatie: het zuurstof apparaat begon luidruchtig te piepen en hield het na een paar minuten voor bekeken. Ik als een gek beginnen die gebruiksaanwijzing te lezen, maar ja je kent dat, met trillende handen en een patiënt die daar begint te stikken wil dat niet zo goed vlotten. Gelukkig herinnerde ik me dat haar zus dat toestel wat verplaatst had om aan de wasmachine te kunnen , en zo was de stroomkabel aan de kant van het apparaat los komen te zitten. Dat is zo een "Amerikaanse" kabel waarmee de computers uit de jaren 90 waren uitgerust. Je moet het maar weten...

Verder alle lof voor de mensen van de verpleging, de sociale dienst, de doktoren... het gedicht van Gerard Reve komt bij me op, ik parafraseer even:

Zuster Immaculata
Die al veertig jaar in alle stilte zieke mensen wast, verzorgt en eten voert
zal nooit haar naam vermeld zien in de krant
Maar elke ongewassen aap, die met een bord dat ie
voor dat, of tegen dat, is
daarmee des middags het verkeer verspert
ziet s avonds al zijn eigen smoel op de teevee

al goed dat er een God is
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 16, 2012, 00:13:24 am
Hoi,

Goed om te lezen dat jullie samen nog genoten van elkaar. En ook dat er goede zorg is, naast jouw zorgzaamheid..
Tja, zo'n machine wat ff hapert.. oei, oei.. dat is stressen.. Gelukkig was je allert en kon je het oplossen.. Goed gedaan!!
 Pijn...is naar en niet zo gewenst in deze fase.. en ook moeilijk om als partner te ervaren..
Morfine..is fijn, maar zorg op tijd voor aanpasing bij de pijnklacht en .. Niet bang zijn om de arts of verpleegkundige er op te attenderen..
Nadeel is het slaperige..en suf zijn.. hoe ze dat zelf wil en aankan is nog wat aftasten vermoed ik zo..

Ik heb je ook een prive berichtje gestuurd.. met een tip!!
Voor beiden .. de nodige kracht en een steunknuff van mij.
Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 16, 2012, 06:41:49 am

Goed om te lezen dat jullie samen nog genoten van elkaar. En ook dat er goede zorg is, naast jouw zorgzaamheid..


Ik moet zeggen ,dat is allemaal prima geregeld. Voor zover ik kan beoordelen veel beter in Nederland dan in België.


Tja, zo'n machine wat ff hapert.. oei, oei.. dat is stressen.. Gelukkig was je allert en kon je het oplossen.. Goed gedaan!!

Vertel me wat! Een handleiding lezen is één ding, maar dat dan ook toepassen als er daar iemand dreigt te stikken is iets helemaal anders. Het is niet zoals bij het installeren van een nieuwe printer of iets dergelijks!


 
Nadeel is het slaperige..en suf zijn.. hoe ze dat zelf wil en aankan is nog wat aftasten vermoed ik zo..

Ja ze lijkt wel debiel geworden, hoe alert en opmerkzaam ze tot voor een tiental dagen ook was.

Ik heb je ook een prive berichtje gestuurd.. met een tip!!

Dankje wel, ik heb de tip opgevolgd.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 16, 2012, 08:44:02 am


Weglopen… is geen oplossing…


Nee, dat zou ik ook nooit doen, begrijp me niet verkeerd. Ik geef gewoon exact weer wat in me omgaat. Als ze bloed ophoest denk ik ook wel s "zeg, kan het wat minder met die onsmakelijke vertoning  ?" Maar tegelijk voel ik enorm met haar mee, die twee contrasterende emoties kunnen perfect samen gaan.


Familie…kan voor haar ook heel waardevol zijn..en tegelijk voor jou minder.

In zo een situatie als deze ervaar je heel snel wie echt begaan is en ook daadwerkelijk iets doet, en wie niet. En dat kan heel verrassend uitpakken. Zo wie zo heb ik weinig met haar familie, ook niet met haar kinderen. We kennen elkaar ook nog maar zo een goede 4 jaar. Aan haar dochters-nochtans volwassen meiden- hebben we niets. Ik ben daar zeer in ontgoocheld maar ik zeg daar niets van tegen mijn vriendin, dat zou het alleen maar NOG pijnlijker voor haar maken.


Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juni 16, 2012, 14:08:27 pm
Hoi Mercator...

Zo verrassend als de ziekte jullie overviel.. :(
Zo verrassend snel zie je mensen soms ook met andere ogen..omdat dat eerder niet aan de orde was!
Gelukkig ervaar je naast het negatieve ook het positieve!!
Je hebt een goede instelling wat haar kinderen betreft...
Het zal soms best nog wel eens heel moeilijk voor je zijn, of worden om te zwijgen.. of er tactvol mee om te gaan.
Als je dat blijft lukken,....  geef je haar zo, zo superveel!! 
Ik wens je dat vermogen ook toe!!
Het zal echt weleens diep zuchten en slikken zijn/worden..
Er is al zoveel, wat er nu en de komende tijd nog in haar hoofd zal opspelen!
Hopelijk zijn/komen er nog veel kleine mooie momenten voor jullie samen..
Voor beiden...nog "veel" goede dagen... kracht, met de nodige zorgzame hulpverleners!

Dikke steunknuff, ;)
Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 16, 2012, 15:22:26 pm

Je hebt een goede instelling wat haar kinderen betreft...
Het zal soms best nog wel eens heel moeilijk voor je zijn, of worden om te zwijgen.. of er tactvol mee om te gaan.
Als je dat blijft lukken,....  geef je haar zo, zo superveel!!  
Ik wens je dat vermogen ook toe!!

*
Dat gaat zeker lukken. Ik heb wel wat beters te doen dan mij op te winden in het gedrag-of liever, de afwezigheid van gedrag-van bepaalde mensen. t Is soms even slikken maar ik zet dat heel snel van me af. S. zelf bekijkt het ,zoals ze zelf zegt, als een win-win situatie. Als Getuige van Jehovah is ze overtuigd van het hiernamaals. "Zo lang ik nog leef heb ik hier mijn dierbaren,vooral jouw, en net na ik de ogen sluit zie ik mijn mama en mijn overleden broers en zussen terug". Ze komt uit een gezin van 13(!) kinderen dus dat gaat een drukke boel worden.

Ik vind dat heel fijn voor haar, maar ik kan zo iets niet geloven. Wie gaat er bij mij zijn als ik de ogen sluit ? Mijn moeder is 82 jaar, zij dus heel wss niet, en verder heb ik alleen maar mijn dochter.
*
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 16, 2012, 23:32:59 pm
Het gaat pijlsnel achteruit met mijn lieve vriendin, terwijl we donderdag nog samen iets konden eten heeft ze vandaag alleen maar folterende pijnen gekend, die niet door de morfinetabletten onder controle kunnen worden gehouden. Ik zit daar bij, loop aan en af met koude compressen, warme kersenpitkussens, pillen, drankjes....maar ik zie nu wel dat het een uitgemaakte zaak is, veel sneller dan ik in mij kwaadste dromen had kunnen vermoeden. Ik wist wel dat ze dood ging gaan, maar ik had de hoop dat we toch nog enige tijd kwaliteitsvol zouden kunnen doorbrengen maar ik zie nu dat daar helemaal geen sprake meer van kan zijn. Als ze bij bewustzijn is lijdt ze ondraaglijke pijnen, bij verhoging van de morfine dosis reageert ze nauwelijks nog. Maandag komt de dokter en we gaan de euthanasie procedure in gang zetten, want DIT kan echt niet.

Ik merk dat ik me er nu redelijk kalm en rationeel bij gedraag, en heb de wens "ach laat deze nachtmerrie ajb zo snel mogelijk voorbij zijn , voor haar, maar ook voor mij".  Een ter dood veroordeelde dan ook nog s wreed folteren tot het einde? Neen dat kan écht niet.

Ik weet wel wat pijn is, bij een stom ongeval jaren geleden is mijn rechterhand zwaar verbrand geraakt, mensen dat deed zeer. Maar uiteindelijk was die pijn weg en is die hand ook nog wonderwel hersteld, zij het met een naargeestig litteken en een verlamde vinger, maar ik kan daar alles mee doen. Maar wat ik nu zie van pijn....dat slaat alles, dat wens je je ergste vijand niet s toe.

En nu maar wat proberen slapen, de nachtbewaking komt zo en dan moet ik me discreet terugtrekken in wat nog geen 2 weken geleden ONZE slaapkamer was. Ik begrijp het ook wel, ik ken niks van medische toestanden en bij een calamiteit zou ik bij god niet weten wat te doen behalve de hulpdiensten bellen. Maar feit is dat ik wil dat deze situatie zo snel mogelijk eindigt. Niet dat ik harteloos ben of zo iets, of mijn vriendin niet graag zie, maar het is toch een hopeloze zaak.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juni 17, 2012, 10:41:54 am

Dit kan echt iets worden van jullie samen!!
Het zal voor je vriendin ook rust geven…En een mooie laatste fase.
*
Dat is waar ik op gehoopt en gerekend had, maar het is helemaal anders. Het is helemaal niet mooi. S. glijdt mentaal helemaal weg, dat is zo mogelijk nog erger dan de lichamelijke uitputting. Net vroeg ze me nog "jij zou willen dat ik al dood was hé ?". Natuurlijk niet, ik zou willen dat ik toch nog een beetje kwaliteitsvolle tijd met haar zou kunnen beleven maar het is gewoon een doffe ellende, en daar ben ik heel eerlijk in.
*
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juli 04, 2012, 21:20:02 pm
Mercator... :(

Het was een zeer pittige periode voor jullie... "t leek op een nare droom...maar helaas het was geen droom...het gebeurde werkelijk.
Woorden tekort om dit te bevatten... 4 weken slechts was de tijd, van diagnose naar...afscheidnemen.
Maar het is goed zo! Onmenselijk lijden.. mocht ook niet te lang duren..

Heel veel sterkte  om dit verlies te dragen  en heel veel kracht om verder te kunnen gaan..
Jullie liefde was puur en mooi...laat dat, je telkens opnieuw, troost en power geven..
om verder te gaan.
Haar laatste woorden...geven je de kracht
om te doorstaan, de komende eenzame zwarte nacht.

Steunknuff,
Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 05, 2012, 07:31:04 am
Dankjewel. Ik mis haar enorm.

Vrijdag 29 juni heeft ze mij haar laatste sms gestuurd vanuit het hospice terwijl in aan het werk was: " ik verheug me er ook op om jou morgen te zien. Wacht op het kusje.Hou heel veel van je en je zit in mijn hart.Tot morgen, dikke kus en knuffel.Slaapwel voor straks."   

Ik heb haar mobiele telefoon "geërfd" en ik zie nu dat dit het allerlaatste verzonden bericht is. De latere ingekomen berichten heeft ze niet meer kunnen beantwoorden.

Alleen zondag nog heeft ze nog wat kunnen praten "schat, is er nog iets dat verteld moet worden?" ik antwoordde "nee lieveling, er schiet mij helemaal niks te binnen. Ik houd van jouw'.

Dinsdag ochtend liet ik de arts haar in een kunstmatige coma brengen, vlak daarvoor zei ze nog nauwelijks hoorbaar-haar zus moest dat voor me vertalen-"ik houd van jouw". Van dat moment af 11 h ongeveer tot de daaropvolgende nacht waakten haar 2 zussen en ikzelf bij haar, toen viel haar ademhaling weg en was het afgelopen.
Ze is gestorven in die nacht van 4 juli, om 5 voor 2 h exact.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: witte vlinder op juli 05, 2012, 09:21:35 am
hoi mercator

héél véél sterkte met dit verlies
het is zo onwerkelijk, het is allemaal veel te rap gegaan
ik wens je veel moed en kracht toe in deze zware periode
dikke steunknuffel
xxx Sabine
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 05, 2012, 10:30:04 am
het is zo onwerkelijk, het is allemaal veel te rap gegaan
ik wens je veel moed en kracht toe in deze zware periode
dikke steunknuffel
xxx Sabine

Dankjewel, de voorbije maand was enerzijds een nachtmerrie, anderzijds de bevestiging van de onvoorwaardelijke liefde tussen mijn vriendin S. en ikzelf. Niet dat"we dichter bij elkaar zijn gekomen" of zo, je hoort dat wel s, maar we bleven gewoon doen tegen elkaar. Of ik nu naar haar toeging terwijl ze in blakende gezondheid was-ze was verdienstelijk zwemster in haar jongere jaren- op haar flat, of in veel mindere toestand in het ziekenhuis of in catastrofale toestand in het sterfhuis, ik ging altijd met even veel plezier naar haar toe, maakte helemaal niks uit.

Ik ga mijn verdriet en gemis niet te veel etaleren, iedereen hier begrijpt wel wat ik doormaak.

Ik wil toch even iets nuttigs signaleren, dat voor anderen ook van belang kan zijn:
*
Let op met die euthanasie regelgeving!
*
 Die is erop gericht om de artsen juridisch veilig te stellen, NIET op de wil van de patiënt.
Er worden zoveel voorwaarden en regels en tijdverlies aan gekoppeld dat échte euthanasie maar heel zelden zal gebeuren, hoe graag de patiënt dat ook zou willen. Ik heb het zelf ervaren.
Mijn vriendin hàd die papieren van op voorhand getekend, maar toen ze echt vreselijk begon te lijden moest ze dan nog wachten tot haar huisarts kwam, die moest dan een gesprekje met haar voeren, daar een nachtje over slapen, dan nog s 24 u bedenktijd geven, de "scan-"arts was niet vrij in het weekend....etc., en dat terwijl ze rillend en schokkend van de pijn niet eens meer kon praten.
Iemand die rustig wat kan keuvelen met zijn/haar dokter over het levenseinde en dan zin heeft om braafjes te wachten tot een andere dokter ook nog wat wil komen babbelen is nog zo goed bij lijf en leden dat die geen euthanasie zal vragen. Heel die regelgeving dient om zo weinig mogelijk euthanasie-ingrepen uit te voeren.

Daarom dat ik in de plaats van mijn lieve vriendin heb beslist "dit lijden moet NU stoppen, jullie geven haar een massieve dosis van een of ander middel om ze in een coma te brengen waar ze niet meer uit ontwaakt".
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: witte vlinder op juli 05, 2012, 12:45:29 pm
hoi mercator,

ja ik begrijp wel wat je doormaakt
heb vorig jaar ook een lieve vriend moeten afgeven, heb hem maar een jaar mogen kennen
het is moeilijk in het begin, loodzwaar
maar ik putte héél véél troost en kracht uit 1 van zijn laatste zinnen
ik zei altijd tegen hem dat ik hem niet kon missen, niet kon loslaten
ik ga helemaal niet weg zei hij, je kan altijd met me blijven praten, je hoort mijn stem meer, maar ik blijf altijd bij jou
ik zit in je hart, en daar ga ik nooit meer uit
jouw vriendin zei toch ook tegen jou dat jij in haar hart zit
ik hoop dat jouw dat ook troost en kracht kan geven
een mens is pas dood als hij uit je hart is, vind ik ook een waardevolle zin
koester de mooie herinneringen aan haar

wat onbegrijpelijk dat die euthanasie niet kon toen je vriendin het nodig had
vind het niet kunnen dat je huisarts daar zolang over moest doen
goed van jou dat jij hebt beslist om het lijden van je vriendin te stoppen
zal ongetwijfeld zwaar voor je geweest zijn, maar toch zeker de juiste beslissing
sterkte nog
Sabine
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 08, 2012, 07:08:04 am
hoi mercator,


jouw vriendin zei toch ook tegen jou dat jij in haar hart zit

*
Dit schreef ze o.m. in mijn agenda op 1 januari 2009:
"Ik hoop met heel mijn hart dat jij voor de rest van mijn leven mijn partner blijft"...

En zo is het ook gebeurd.

Op 28 juni 2012 schreef ze het allerlaatste, 4 dagen voor haar dood:
"Lieve Chr.
Weet dat ik heel veel vn jou hou. Jij zit in mijn hart! Ik ben zo blij dat ik jou destijds heb leren kennen.
Dikke knuffel en kus, jouw L
Heerlen, 28 juni 2012"

Het handschrift is precies hetzelfde merk ik. Zij was linkshandig, net zoals ik.

Wij waren nogal "literair" aangelegd. Nu blijkt dat zij letterlijk ALLES wat wij naar elkaar hebben geschreven via e mail, sms, heeft bijgehouden, bijna 5 jaar lang, van in het prille begin.

wat onbegrijpelijk dat die euthanasie niet kon toen je vriendin het nodig had
vind het niet kunnen dat je huisarts daar zolang over moest doen

*
Ik verwijt die dokter niks hoor, die deed wat ie moest doen volgens de wet. Ook hij was verrast door de snelheid van haar ondergang. Zaterdag 30 juni was mijn liefste nog redelijk stabiel, zat in haar rolstoel buiten, maandag stortte ze helemaal in en kon  vanaf dat moment niets meer. Vreselijke zaken heb ik toen gezien die 2 dagen, zaken die ik van mijn netvlies zou willen bannen als het enigszins kon. Dat had niemand voorzien, ook de dokter niet. Op dat moment dinsdag ochtend besliste ik tot die morfinepomp om haar in coma te brengen. Wat je in feite een verkapte vorm van euthanasie kan noemen. En daar ging de dokter onmiddellijk in mee.
*

Tja nu is alles over. Mijn lieve schat is uit haar pijn verlost en ik zit met een enorm gemis. Hoe dat gaat evolueren weet ik nog niet.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: witte vlinder op juli 08, 2012, 10:20:49 am
hoi Mercator,

ik begrijp wel ergens dat je huisarts niet anders kon omdat het volgens de wet moest
maar toch, ik zou toch kwaad op hem zijn denk ik
ik weet dat het momenteel een schrale troost voor je is
maar ze zit in je hart en gaat daar nooit meer uit
na verloop van tijd ga je daar troost en kracht uithalen
bij mij is het zo toch gegaan
nu is de pijn nog veel té heftig en te schrijnend
je weet amper hoe je verder moet
veel sterkte in dit moeilijk en pijnlijk proces
ik leef met je mee
Sabine
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juli 08, 2012, 12:08:46 pm
 :o
zon en regen
wat kom je tegen
alles heeft zin
verlies en gewin
Begrip en begrepen worden...
tijd... krijgen, op tijd zien
bergen en dalen
zon en zee
neem het leven wat het is, was en dee
© Jet
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 09, 2012, 07:47:30 am
:o
zon en regen
wat kom je tegen

t Is gek, maar bij het idee dat Sophia de wolken,de regen, het zonlicht, de bomen...niet meer zou kunnen zien, niet meer zou kunnen genieten van een kop thee of een glas likeur, (of mij, waarom niet...)stortte ik de voorbije maand helemaal in. Ik moest die gedachte echt wegdrukken of ik kon niet meer functioneren.

Met gedachten als "zingeving", "doel van het leven" etc. heb ik nooit iets gehad,ik kan mij daar niks bij voorstellen. Ik ben daar wss te simpel voor.

Zij was wél gelovig, was Getuige van Jehovah-niet echt practiserend, maar haar sympathie ging naar die club. Op het einde van haar bestaan nam ze daar helemaal afstand van. Hoe zieker zij werd, hoe meer Getuigen van Jehovah haar kwamen opzoeken om wat bij te kletsen over God, Jezus, het Paradijs etc. Met haar laatste krachten vertelde ze me:" Christian(zo heet ik), JIJ hebt me bijgestaan, JIJ hebt mijn koude compressen ververst, mij op de po-stoel gezet, mijn rug gemasseerd tegen de pijn...naar die Broeders en Zusters heb ik geluisterd omdat ik beleefd wilde zijn en hen niet voor het hoofd wilde stoten....maar ik wil dat ze nu écht niet meer komen, zeg tegen de directie dat ik geen bezoek meer wil ontvangen, en al helemààl geen Getuigen van Jehovah. Ik heb daar niets meer mee. Ik wil alleen nog jouw en mijn naaste familie zien."

Maar ze bleven komen, onaangekondigd, tot op haar laatste dag toe, om voor te lezen uit hun boekjes. Ik heb er zelf 2 moeten wegsturen, die hadden het gore lef om zich bij de directie van het hospice aan te dienen als "familie". Die liepen naar de deur van haar sterfkamer ondanks het bordje "geen bezoek", ik kon die net op tijd onderscheppen met hun zalvende praatjes en papierzooi.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 09, 2012, 09:47:32 am
Beste forumleden

Ik ga denk ik de draad hier afsluiten wat mijn bijdragen betreft. Ik heb het hele lijdensproces van mijn partner van begin tot eind op een luttele maand meegemaakt. Ik deed haar op 4 juni naar het ziekenhuis voor een spoedopname en exact een maand later op 4 juli is ze in mijn armen gestorven.Verder kan ik over het verschijnsel "kanker" niet veel vertellen.

Wel houd ik mij beschikbaar voor ev. vragen over het exacte verloop van het ziekteproces en het instorten van mijn geliefde partner. Dat kan via privé bericht, want dat is TE confronterend en triggerend op een openbaar forum. Maar ik kan wel mensen helpen om zich heel concreet voor te bereiden op wat kan gebeuren.

Ik hoop dat jullie dat begrijpen.

VRiendelijke groeten en beste wensen

Mercator
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juli 09, 2012, 10:02:53 am
Hoi Mercator,

Fijn dat je voor Sofhia... opkwam, goed gedaan..
Het is zo jammer dat er mensen zijn, die geen gehoor geven aan de wensen van ernstig zieke mensen.
Dat, dat belang niet voldoende gezien kan worden. Zelfs op een minder nette manier toch willen doordringen..
Daar kan ik niet bij.. totaal ongepast en voor mij zeer negatief!!!
Tja, waar draait het dan om?? Niet om Sofhia... is mijn mening, zover die geventileerd mag/kan worden op een forum.

Voor dinsdag....  en de komende dagen, weken...nog heel veel sterkte!!
Neem de tijd.. om het te verwerken.
Geniet na, van al het goede wat je overkwam samen met Sofhia..koester die mooie herinneringen..
Heb je nood aan...het van je af te schrijven...vooral blijven doen.

Het leven komt, geeft en neemt.. Ieder volgt zijn eigen pad.. er is geen programma of Tom-Tom voor..
En dat is uiteindelijk ook goed!!!

Veel wijsheid, vertrouwen en mooie ervaringen op jouw verdere route!
 ;)Jet



Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 09, 2012, 16:47:52 pm
Fijn dat je voor Sofhia... opkwam, goed gedaan..

*
Dat is toch maar vanzelfsprekend?
*
Het is zo jammer dat er mensen zijn, die geen gehoor geven aan de wensen van ernstig zieke mensen.

*
Je bedoelt die getuigen van Jehovah ? Ach, die leven in hun eigen wereldje, ze bedoelen dat niet kwaad. Ik vergelijk het maar met een stofzuigerverkoper die er écht van overtuigd is dat hij een prima stofzuiger kan leveren.
*
Dat, dat belang niet voldoende gezien kan worden. Zelfs op een minder nette manier toch willen doordringen..
Daar kan ik niet bij.. totaal ongepast en voor mij zeer negatief!!!

*
Dat klopt, maar ze kregen dan ook lik op stuk, ze werden aan de deur gezet als schooiers.
*

Geniet na, van al het goede wat je overkwam samen met Sofhia..koester die mooie herinneringen..

*
het verwerkingsproces lijkt al wat op gang te komen. Alleen, daarnet: ik wilde nette kleren voor morgen kopen voor de uitvaart en ik raakte helemaal gestresseerd, ik wist niet wat kiezen. Sofia deed dat voormij, ik schoot even helemaal vol in dat pashokje.
*

Veel wijsheid, vertrouwen en mooie ervaringen op jouw verdere route!
 ;)Jet

*
Dankjewel Jet. Ik heb alleszins veel over Sofia, mijzelf en anderen geleerd de voorbije rampmaand. Dat echte liefde bijv. echt bestaat, da's geen verzinsel. En dat het het enige is waarop je kan vertrouwen-als het er is. Niet op een idee of een boek van 2000 jaar geleden.
*




[/quote]
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: witte vlinder op juli 09, 2012, 20:40:00 pm
hoi Mercator,

ik wens jou ook nog veel sterkte voor morgen
Ik kan er net als Jet niet bij dat sommige mensen zo onbeschoft kunnen zijn
goed dat je ze aan de deur hebt gezet
groetjes Sabine
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: mercator op juli 11, 2012, 09:30:40 am
De uitvaartdienst(crematie) gisteren om half 2 is nagenoeg perfect verlopen. Ik had een stuk muziek gecomponeerd voor haar bij het begin van onze liefdesverhouding begin 2008, dat werd als achtergrondmuziek gebruikt bij een power point presentatie met foto's van S., dat had haar oudste dochter gemaakt.
Ik zat naast haar 2 zussen die samen met mij aan haar doodsbed bleven waken die vreselijke nacht van 3 op 4 juli.
Toen ik haar rouwfoto zag bij de kist stortte ik heel eventjes in. Ik had die nl. gemaakt meer dan 4 jaar geleden, ik wist precies waar en wanneer.

Nu zit ik dit moment in de flat in Nederland waar ik als geboren Vlaming de laatste 4 jaar zo vaak verbleven heb. Deze middag ga ik nog even iets drinken met de benedenbuurvrouw en haar vriend-die heeft S. en mezelf ook prima geholpen de laatste vreselijke weken, en dan sluit ik hier definitief af. Ik ga terug naar België, ga een tijdje bij mijn moeder van 82 jaar inwonen en zie dan wel wat ik verder doe.

Ik voel dat het verwerkingsproces op gang is gekomen, ik huil nagenoeg niet meer. Ik merk aan een bepaald detail dat heel de tragische toestand mij fysiek ook zwaar belast heeft: als ik met de kam door mijn haren ga blijft daar telkens een bos haar in kleven, iets wat ik tevoren nooit had. Mijn haar begint dus letterlijk uit te vallen van verdriet blijkbaar.
Titel: Re:Partner met terminale longkanker
Bericht door: Jet op juli 11, 2012, 10:28:19 am
Hallo,

Ziekte en verdriet...doet veel meer met je, dan dat je bedacht. (is ook niet te plannen of helemaal te voorkomen)
Ook lichamelijk... haaruitval door ziekte en stress, is daar een onderdeel van.
Rationeel denken, zien en redenerend bekijken, is echt iets anders dan  't emotioneel alsnog te ervaren.
Emoties..komen en zijn er, ook als je ze liever niet hebt..  en komen vaak onverwachts.
Laat komen... zo komt, ontstaat  of is er al, een balans..om te blijven functioneren.. in moeilijke en veranderde leefomstandigheden.
Het was een heftige tijd.. en dat suddert op een andere manier nog wel even door.
De passende crematie.. met de aanvulling van je/jullie persoonlijke beelden en muziek zal  in de herinnering blijven bestaan

Het samen nog wat ondernemen met mensen die het van dichtbij mee maakten, en er voor jullie waren is een mooi iets daarin.
Stap voor stap... geen gekke of  te snelle grote sprongen  maken.. blijf het overzien.
En ondanks alles is het wel fijn voor je, dat je weer even terug kunt gaan naar het huis en de warmte van of bij  je moeder!!

Bij deze, kracht en veel goeds voor de komende tijd!
Jet