Lotgenotenforum

Andere forums => Kanker in het gezin of in uw nabije omgeving => Topic gestart door: geert op oktober 07, 2007, 23:48:27 pm

Titel: Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 07, 2007, 23:48:27 pm
Hallo,

Hier Geert, ben 35 jaar, gehuwd en twee schatten van dochters, 3 en 7 jaar.

In februari, kreeg Hilde een griepje, maar dat banale griepje verergerde, ze kon bijna niks meer binnenhouden. Ook kloeg ze van een hard bolletje in haar buik. Ze was al enkele maanden in behandeling voor een maagzweer. Daarom besloten we toch eens een andere opinie te vragen. De arts nam een echo van de buik en een biopsie van de maag. Hij zag 'iets' op de echo, maar niet genoeg om te weten wat er zat, daarom moesten we de dag nadien binnenkomen voor verdere onderzoeken in het ziekenhuis.

Scans werden genomen, en enkele dagen later kregen we het verdict. De uitslag van de biopsie van de maag was maagkanker. Alsof het nog niet erg genoeg was kregen we enkele dagen nadien te horen dat er uitzaaiingen waren in de darmen en op het buikvlies.

Ondertussen heeft ze 2 x 3 chemokuren gekregen, maar steeds bleef te tumor in de buik verdergroeien. Alle hoop (maar die was ons eigenlijk al ontnomen van in het begin) is nu weg.

Profiteer nog van wat ge nog samen kunt hebben, zeggen ze dan. Maar van wat moet ge nog profiteren???? Het is zo moeilijk om afscheid te nemen op deze leeftijd (ik denk trouwens op elke leeftijd). Hoe vertel je dit aan kinderen van 3 en 7 ??? Heb onlangs een voordracht bijgewoond van Lut Celie, en psychotherapeute gespecialisseerd in het rouwproces van kinderen en ga morgen met haar contact opnemen.

Momenteel ligt ze weer in het ziekenhuis, kan geen voedsel of drinken meer binnenhouden. Deze middag zijn ze haar komen halen met de 100. Het afscheid met de kinderen was weer hartverscheurend.

Ik hoop langs deze weg steun te vinden bij mensen met dezelfde ervaringen. Ik moet nog harde tijden tegemoet, maar zal proberen mijn kruis te dragen, zoals mijn vrouw dat ook zo moedig doet.
Ze probeert zich nog steeds weg te cijferen voor anderen, heeft zo lang al gevochten en moed gehad. Helaas is de strijd niet eerlijk en is de moed ondertussen omgeslagen in gelatenheid. Ze wil en kan niet meer zegt ze. Het is zo moeilijk afscheid te moeten nemen van je vrouw.

In maart 2007, kregen we het verdict te horen, het was zoals ze zeggen "een donderslag bij heldere hemel", maagkanker

Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Lieve47 op oktober 08, 2007, 12:31:46 pm
Beste Geert,

Ik kan mij zo goed voorstellen wat je nu doormaakt. Afscheid nemen van iemand van wie je houdt is zo verschrikkelijk moeilijk, zo onwezenlijk. En profiteren kan niet meer, maar je kan nog wel praten, zoveel mogelijk. Het zullen ook moeilijke dingen zijn waarover je moet praten, zoals de begrafenis hoe ze die wil enzo. Ik weet dat dit cru klinkt, maar toen mijn zoon het verdict hoorde dat hij het niet zou halen, zei hij meteen dat hij wilde begraven worden. Hij heeft zelf nog de liedjes uitgekozen die moesten gespeeld worden op zijn begrafenis. Ook wij, mijn man, dochter en ik praatten over die zaken. Ik zei dan dikwijls, waarover zijn wij hier nu eigelijk aan het praten. Maar als je voor zo'n voldongen feit wordt gesteld kan je niet anders.
Voor je kindjes is dit ook verschrikkelijk. Misschien moet je eens praten met Bostie die hier ook veel komt. Die heeft zijn vrouw ook zo vroeg verloren en had ook nog twee kleine kindjes.
Ik wens je veel sterkte om deze moeilijk tijd door te komen.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 08, 2007, 13:52:09 pm
Hey Geert,

Inderdaad, onze kindjes waren 2,5 en 5 toen ze hun Mama verloren.
Wij hadden een boekje gekregen van de palliatieve thuiszorg waarin uitgelegd stond hoe kinderen (per leeftijdscategorie) reageren op ziekte/overlijden in hun omgeving.
Persoonlijk kan ik je aanraden om NERGENS doekjes om te winden en steeds eerlijk en open over de ziekte en mogelijke gevolgen met hen te praten. Al dan niet met bijstand van iemand anders (psycholoog, arts, verpleegkundige, familielid). Wel te verstaan dat je alles uitlegt in een voor hun verstaanbare taal. Hou het simpel, maar wees eerlijk.
Probeer hen ook steeds te betrekken bij de evolutie in de ziekte!!! Want dat had ik zelf met de jongste iets minder gedaan. Ik vond haar nog te jong om de begrafenisdienst bij te wonen. Ze was wel mee naar het kerkhof nadien. Ik denk dat ze daar een stuk in het verloop van het afscheid heeft gemist en hierdoor ook iets moeilijker kon verstaan dat Mama er 'plots' niet meer was. Deze raad kreeg ik trouwens zelf ook van de psychologe verbonden aan de palliatieve zorgenheid.
Als je op mijn naam klikt, kan je de link naar mijn website (en dagboek) vinden. Je mag me ook steeds contacteren als je dat wil!

Groetjes, Steven

P.S.: Lieve Thx  :-*
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Lieve47 op oktober 08, 2007, 14:04:36 pm
 't niets Bostie. Tenslotte kan jij je hierin beter inleven dan ik. Ik heb mijn partner nog. Maar ben wel mijn kind kwijt en dat is natuurlijk anders.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 08, 2007, 14:26:09 pm
Hey Geert,

Nog even een link naar de rubriek borstkanker (hieronder) over een Mama en haar 2 kindjes:
http://tegenkanker.net.apache01.hostbasket.com/forum/index.php?board=11;action=display;threadid=1103
Het is inderdaad niet verkeerd om je kinderen te tonen dat je verdriet hebt... Door er over te praten kunnen ze ook beter begrijpen waarom.

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 08, 2007, 15:55:14 pm
Hey,

Bedankt voor jullie snelle reactie.

Ook ik heb een boekje gekregen 'een bed bij het raam' van de palliatieve thuiszorg, ben hier in beginnen voorlezen, maar het kwam toch niet aan bij de kinderen zoals ik verwachtte. Heb het boekje dan zelf uitgelezen en in mijn eigen woorden en volgens onze specifieke situatie overgebracht aan de kinderen. Dit was wel reeds rond mei (na de eerste 3 chemokuren), toen we vernamen dat de tumor was blijven doorgroeien. We zijn intussen toch al enkele maanden verder en het is nu moeilijk te plaatsen voor de kinderen. De jongste vraagt soms recht op de man af "wanneer gaat mama nu dood gaan, want mama heeft toch kanker hé ?'.

Ook m'n vrouw is heel realistisch (de dagen verschillen natuurlijk), ze houdt een dagboek bij, heeft ook al gezegd dat ze in een witte kist wil begraven worden enzo. En inderdaad Lieve dan vraag je je af, waarover moeten wij het hier nu hebben, het had allemaal zo mooi kunnen zijn, waarom wij, ....

Steven, zal vanavond eens een bezoekje brengen aan je website, hoop hier nog wat steun in te vinden.



Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 08, 2007, 19:21:47 pm
Hey Geert,

Ik kan je nu al zeggen dat zelf de muziek voor haar uitvaart heeft helpen uitkiezen. Ik heb die pas op CD kunnen zetten de avond voor het overlijden. Op die bewuste dag was ze langzaam in coma gegaan en heeft ze zich pas laten gaan nadat ze die muziek heeft kunnen beluistern in het bijzijn van ikzelf en onze 2 meisjes. Toen wist ze dat alles geregeld was...
Ook de lijst van mensen die een rouwbrief moesten ontvangen heeft ze zelf aan meegewerkt. Noem het maar op... ze heeft er haar deel in gedaan.
Ook hebben we een gipsafdruk van haar hand laten maken en die laten bewerken. Dit alles toen ze er nog volop van bewust was. Het moeten harde tijden geweest zijn voor haar.
Nu stel je daar vragen bij en komt dit zo verdomd hard aan. Ooit (helaas) zal er een tijd komen dat je haar zal bewonderen om deze zeer moedige daad te durven stellen. Moet je een verdraaid sterk karakter voor hebben om dit onderwerp te durven aansnijden.

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: dobrevjetser op oktober 08, 2007, 19:54:05 pm
Hey Geert,

Veel sterkte man, dit is een moeilijke periode, die je zowel goede als slechte herinneringen zal geven.
Veel meer kan ik niet zeggen; krijg er ook een krop in m'n keel van.

Groetjes,

Marc
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 12, 2007, 23:09:12 pm
Hey, Lieve, Steven, Marc,...

Bedankt voor jullie steun tot nog toe. Helaas gaat het steeds slechter met haar, ligt sinds vorige  zondag terug in het ziekenhuis, kan niks meer binnenhouden, zelfs een slokje water lukt niet.
De strijd is helaas gestreden, ze heeft lang gestreden en gevochten om zo lang mogelijk bij haar kindjes en ons te zijn, maar nu is de moed op, de gelatenheid neemt de bovenhand. Ze vraagt ook om de dosis morfine op te drijven, want ze heeft nog steeds pijn, en dat mag ze toch niet hebben zeggen ze dan, maar wanneer stopt de pijn dan? Misschien wordt ze maandag overgeplaatst naar Beveren, een palliatief ziekenhuis. Het is zo moeilijk je geliefde zo te zien, niet eerlijk,... Heb het heel moeilijk op dit moment, het komt allemaal zo benauwd dichtbij...Ze is nu ook heel suf van de morfine, dommelt steeds weg, kan niet meer duidelijk praten,... Het is zo moeilijk afscheid te moeten nemen van je geliefde!!!!!!!Ook al hebben we veel gepraat en heeft ze dingen kunnen voorbereiden, het had allemaal nog niet mogen zijn. Ik zou zo graag nog heel veel en heel lang met haar willen praten, knuffelen, ... Ik mis haar zo.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 12, 2007, 23:19:34 pm
Hey Geert,

Krijg er een krop van in de keel :'(.
Neem haar gerust in je armen en knuffel haar!! Ze zal het heus wel aanvoelen.
Geert, het kan hard klinken maar... vergeet vooral niet om ook je kinderen hierbij te betrekken en te informeren over hoe de toestand evolueert. Het feit alleen al is reeds zo moeilijk, doch op deze manier gaat het voor hen iets meer trapsgewijs en komt die klap iets meer verwacht aan. Het kan hen later helpen in een betere plaatsing en verwerking. Doen hé!
Je mag me steeds contacteren als je daar behoefte aan mocht hebben; zowel nu als later!

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Lieve47 op oktober 12, 2007, 23:27:17 pm
Geert,

Het zou inderdaad niet mogen zijn, nog zo jong en al afscheid moeten nemen van het leven. Het leven is niet eerlijk hé.
Je zal nog een moeilijke periode tegemoet gaan.
Probeer toch nog zo veel mogelijk bij haar te zijn, zelfs bij haar blijven slapen in het ziekenhuis, als je die mogelijkheid hebt. Ze zal heus wel beseffen en aanvoelen dat je bij haar bent.
En zoals Bostie zegt, betrek je kinderen er zoveel mogelijk bij.
Veel moed.

veel liefs
Lieve
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 12, 2007, 23:28:23 pm
Dank u Steven,

Kinderen zijn deze avond nog meegegaan naar het ziekenhuis, probeer hen zo kort mogelijk de situatie te laten volgen, maar ons oudste probeert het weg te zwijgen, heeft het heel moeilijk en is in de loop van de ziekte al verandert, wat ook niet verwonderlijk is langs een zijde, het leven is hier ook niet echt zo leuk meer voor hen zoals voordien, moeten stil zijn, moeten lief zijn voor mama,...
Dinsdag heb ik een afspraak met psychotherapeute die zich bezighoud met het rouwproces voor kinderen, denk dat ik daar goed aan doe, zal dinsdag wel zien.
Steven het is fijn zo'n steun te vinden bij jou, ook al moet het voor u ook niet gemakkelijk zijn, alles terug herbeleven? En ik beloof, als de tijd rijp is, dat ik zeker contact met u zal opnemen.

Groetjes, Geert
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 12, 2007, 23:37:22 pm
Daar doe je heel goed aan om nu reeds die psychotherapeute erbij te betrekken!!! Daar zal jij, en vooral de kinderen, later de vruchten van dragen!!!
Weet je... neem je oudste eens goed vast. Een vader/dochter-omhelzing en... ja, laat die traantjes maar eens vloeien :'( :'( :'(. Jullie mogen gerust SAMEN verdrietig zijn. Dat is zeker geen schande als ouder hoor; wel integendeel!! Jullie band kan er alleen maar hechter bij worden. En ze zullen je nog nodig hebben hoor Geert!!
Neem de tijd die je zelf nodig denkt te hebben. Nee ik heb het (ook) niet makkelijk, maar dat is heus niet jouw zorg op dit moment. Denk nu maar aan jullie. Ik vrees dat mijn sentiment de eindejaarsperiode alweer voelt aankomen. Zal zeker ook weer eens de psychologe gaan opzoeken.
P.S.: Ik doe dit met plezier hoor voor je!

@Lieve : Ik heb het zelf ook niet aangekund om bij An te blijven overnachten aan haar sterfbed. Ik wou bij mijn kinderen zijn; thuis. Ik heb hen enkele keren elders laten logeren maar kwam toen thuis in een volledig leeg huis. Ik heb geschreid als een kind en gezworen dat mijn dochtertje 's anderendaags bij mij thuis zouden slapen. Ik miste hen te veel!!

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Lieve47 op oktober 12, 2007, 23:44:54 pm
Dat kan ik heel goed geloven Steven. Dat je er wou zijn voor je kinderen en dat siert je, echt waar.
Het verdriet dat jullie doormaken is natuurlijk anders dan het mijne.
Ik probeer ook alleen maar een steun te zijn voor iemand die door zo'n nachtmerrie doormoet. En dat je er zo machteloos tegenover staat, vind ik nog het ergste.

groetjes
Lieve
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 12, 2007, 23:51:42 pm
Machteloos... daar zeg je zoiets...
Het valt niet te vatten. En de vraag "Waarom?"... die blijft voor altijd onbeantwoord :-\ :-\

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 12, 2007, 23:55:38 pm
Ook ik zou constant bij haar willen zijn en blijven slapen in het ziekenhuis, maar zoals Steven zegt, er zijn de kinderen. In het verloop van de ziekte wou iedereen de kinderen ontzien. Ja vandaag mogen ze eens mee met ons, en morgen gaan we naar Plopsaland en de week nadien naar Plankendael,...
tot ik op een gegeven moment besefte dat dit zo niet verder kon. De kinderen vonden dit natuurlijk heel leuk, maar op den duur vonden ze dit allemaal normaal te vinden. Heb dan ook met de mensen van palliatieve thuiszorg gepraat en deze raadden me ook aan de kinderen er zo veel mogelijk in te betrekken ook al is de jongste nog maar drie jaar. Heb haar raad opgevolgd en tot nu toe kunnen we er toch over praten al is het moeilijk zoals ik al zei met de oudste, maar met vallen en opstaan en hulp van buitenaf zal het toch misschien ietsje helpen om dit alles op een rijtje te zetten en te verwerken. Het hier van me afschrijven ontlucht al een beetje.

Groetjes Geert.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 13, 2007, 00:03:58 am
Geert,

Ga nu maar een poging doen om te slapen zodat je morgen toch iets of wat fris bent om met de kids naar Mama te gaan!

Slaapwel, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: dobrevjetser op oktober 13, 2007, 01:02:39 am
Geert,


Ik begrijp maar al te goed hoe moeilijk het is.
Probeer erbij te zijn als ze de strijd opgeeft. Het geeft een troostend gevoel dat je er tot het laatste bij was.

Ikzelf heb het moment niet zien aankomen en was er niet bij.
Ik verwijt het mijzelf nog steeds...

Veel sterkte,

Marc
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op oktober 15, 2007, 20:35:09 pm
Hey,

Helaas, mama is na een lange strijd rustig ingeslapen.

Het is heel moeilijk, ook al wisten we wat er ging komen, nu beseffen dat je nooit meer iets tegen elkaar gaat kunnen zeggen, je elkaar nooit meer zult zien, nooit meer.....

Groetjes geert.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 15, 2007, 20:42:34 pm
 :-X :'( :-X
Het is iets waar we ons nooit echt op kunnen voorbereiden Geert.
Weet niet goed wat zeggen (en zal zeker niet de enige zijn!)...
Het is een schrale troost te weten dat je vrouwtje niet meer hoeft te lijden. Ook al zie of hoor je haar nu niet meer, ze zal er toch steeds zijn hoor. In jullie gedachten... Laat al die mooie herinneringen de gedachte aan je lieve Hilde levendig houden.
Als je er behoefte aan hebt... we zijn er om je te steunen!

Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Lieve47 op oktober 15, 2007, 22:03:24 pm
 :'( :-X
Op zoiets kan je je nooit voorbereiden.
Ik wil je mijn diep medeleven betuigen Geert, maar er zijn geen woorden voor dit verlies.
En al voel je dat nu nog niet, het is zoals Bostie zegt, je vrouwtje zal altijd bij je zijn. In alles wat je doet, zal ze over jou en de kindjes waken.
Veel sterkte.

groetjes
Lieve
Titel: Rouw
Bericht door: LLDM op oktober 15, 2007, 22:38:21 pm
Geert,
Innige deelneming, woorden schieten te kort.
Wou je enkel dit nog meegeven , kan je misschien echt helpen : kijk eens op http://www.clairevandenabbeele.be en op http://www.rouwzorgvlaanderen.be daar kan nog vanalles te vinden zijn wat je kan helpen in je rouwproces , samen met de kinderen.
Sterkte !
LLDM
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: dobrevjetser op oktober 15, 2007, 23:09:01 pm
Sterkte Geert. Het was een moedige maar ongelijke strijd! Helaas.

Marc
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Kimmeke op oktober 15, 2007, 23:30:26 pm
Hey Geert,

ik wil jou héél veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijden!
Ik heb jouw berichtjes gelezen maar kon het toen niet opbrengen om iets te schrijven...
Hilde is veel te jong moeten gaan, maar de korte tijd die ze hier was, is een tijd om nooit meer te vergeten!

Innige deelneming,
Kim.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: md op oktober 16, 2007, 07:31:45 am
Veel sterkte in deze moeilijke periode Geert.

groeten, Martine
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: jurgen op oktober 29, 2007, 23:00:00 pm
Geert,
Ik word hier echt stil van...
Het is echt niet eerlijk. Hou je sterk voor je kindjes en herinner hen er altijd aan hoe geweldig hun mama was.
Ik wou dat er een manier was om de pijn te verzachten
Heel veel sterkte,
Jurgen
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op oktober 30, 2007, 17:04:17 pm
Hey Geert,

Probeer je gevoelens gerust maar eens van je af te schrijven. Samen het leed dragen, maakt het iets makkelijker om dragen en daarvoor dienen ook je lotgenoten hier. We zijn er om je bij te staan!!
Hoe reageren de kids?
Heb je wat steun van familie en/of vrienden waar je op terug kan vallen?

Groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: geert op november 05, 2007, 12:46:47 pm
Hey Steven,

Bedankt, gevoelens van je afschrijven, ja, het helpt een beetje, zo ben ik ook op dit forum terecht gekomen, maar de pijn blijft. Elke dag opnieuw, alleen wakker worden, zonder mama aan tafel, zonder afscheid te nemen naar werk vertrekken, zonder....
Vorige week was een moeilijke week, kinderen en ik hadden een week verlof, 1 november, papierwerk dat nog in orde moet gebracht worden,...
Thuis zijn is nog het moeilijkste, zijn dan ook veel op stap geweest, naar zee, gaan wandelen in het bos, ...
Wat de kinderen betreft, tot nu toe valt het mee, wat je meevallen kunt noemen natuurlijk. De kleinste is 1 nacht wakker geworden dat ze naar mama vroeg en begon te huilen, maar zij kan er eigenlijk het beste over praten, vraagt dingen, ... De oudste praat er moeilijker over en wil van alles wat aan mama doet herinneren een beetje afstand nemen. Ben naar een psychotherapeute geweest met de kids, Lut Celie, viel op zich wel mee. Gaf me de raad verder te doen zoals ik bezig was. We hebben er van in het begin vrij over gesproken en niks verborgen voor hen. Heb hen ook de keuze gelaten of ze mama nog zouden willen zien nu ze dood was, en dat hebben ze ook gedaan.
We proberen zoals ze dat zo gemakkelijk zeggen 'de draad op te pakken', maar het valt toch heel zwaar, te beseffen dat je nooit meer iets samen gaat kunnen doen, nooit meer iets kunt zeggen tegen elkaar, nooit meer....
En ja steun bij vrienden en familie heb ik, op dat gebied mag ik niet klagen, en dat doet deugd, net als te weten dat ook hier mensen zijn die aan je denken, ook al ken je ze niet, nogmaals bedankt voor jullie steun.


Groetjes Geert.
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op november 05, 2007, 20:26:40 pm
Hoi Geert,

Daar zeg je iets. Thuis zijn?! Op een bepaald moment vroeg m'n oudste mij om eens thuis te blijven omdat ze geen goesting had om ergens naar toe te gaan. Toen is mijne frank (eurocent) lichtjes beginnen vallen.
Nu ook nog zouden de meisjes "Mama" al eens durven aanhalen als "excuus" als ze bvb een slechte droom gehad hebben. Maar ook in andere situaties. Als ze simpelweg eens tegen hun voeten gekregen hebben of als ze doodmoe zijn... In het begin had ik het daar héél moeilijk mee, maar ik heb daar dan ook - noodgedwongen - komaf mee gemaakt. Ze mogen gerust verdrietig zijn voor Mama, maar niet als dat als uitvlucht is na één of andere opmerking. Het is sindsdien wel verbeterd moet ik zeggen. Maar je weet evengoed als ik dat een vermoeid kind nog maar voor weinig rede vatbaar is hé.
Vooral het eerste jaar is het allermoeilijkste. Je beleeft alle gebeurtenissen (feesten, verjaardagen, eindejaar, speciale data) voor het eerst 'alleen'. Velen beweren dat het 2de jaar nog moeilijker is, maar dat ga ik persoonlijk wél tegenspreken. De ene mens is dan ook de andere niet. De pijn en het gemis bliven, maar na verloop van tijd, leer je het wel beter te plaatsen. Daar ben jij zeker nog niet aan toe. Nu leef je van dag tot dag. 1 per 1; En meer hoeft dat nu ook niet te zijn. Net als ik, heb je ook veel verstrooiing aan je meisjes en alles wat daar bij komt kijken.
Weet je wat het voordeel is van de steun hier op het forum; van onbekende mensen? Dat we ten eerste in dezelfde schoentjes staan en ten tweede... dat we geen blad voor de mond houden! Daar heb je véél meer aan dan mensen die je proberen te 'sparen'. En toch bedoelen die het goed met ons hoor.
Je hebt nog een héél lange, harde en moeilijke weg af te leggen, doch hij is niet onoverkomelijk!!! Hou je aan die goeie herinneringen die jullie samen hadden en laat nu en dan ook eens de mogelijkheid om SAMEN verdrietig te zijn (héééééél belangrijk).

Vele groetjes, Steven
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Watervrwk op november 08, 2007, 21:38:29 pm
Geert,
10 dagen nadat ikzelf afscheid heb moeten nemen, kwam ook jouw afscheid nemen...

Gelukkig heb je je kinderen om je aan recht te houden.

Wens je veel sterkte, en het is inderdaad van dag tot dag leven momenteel.

Knuffel,
Tanja
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: kleinetuinkabouter op januari 11, 2008, 19:18:33 pm
.................................................
............Weet je wat het voordeel is van de steun hier op het forum; van onbekende mensen? Dat we ten eerste in dezelfde schoentjes staan en ten tweede... dat we geen blad voor de mond houden! Daar heb je véél meer aan dan mensen die je proberen te 'sparen'. En toch bedoelen die het goed met ons hoor.
Je hebt nog een héél lange, harde en moeilijke weg af te leggen, doch hij is niet onoverkomelijk!!! Hou je aan die goeie herinneringen die jullie samen hadden en laat nu en dan ook eens de mogelijkheid om SAMEN verdrietig te zijn (héééééél belangrijk).

Vele groetjes, Steven
-----------

-------------------------------------------------------------------------------------

Beste Steven,

Inderdaad....iederéén heeft recht om ééns "samen verdrietig" te zijn...
Het is vooral rond, de periodes, dat we "terugdenken" aan de momenten, toen we nog "samen" waren,samen bv. "een verjaardag vierden...samen nog  een gelukkig gezinnetje waren, dat we het extra moeilijk kunnen hebben.....
Zich stil terugtrekken, samen met de achterblijvende familieleden, en samen...verdrietig zijn..
Wie dit niet doet, is iemand die niet "leeft" om te(over) leven,maar die leeft, enkelvoor " materiële" zaken.....
Zaken als een gezin, ouders, kinderen; zijn nog steeds voor een "echte mens" het allerbelangrijkste ;)

groetjes,

Daniël
Titel: Re:Afscheid moeten nemen van je vrouw
Bericht door: Bostie op januari 11, 2008, 19:51:40 pm
Dat ge dat maar weet Daniel !!!

Soms is die stap om samen eens verdrietig te zijn wel moeilijk om te nemen. Het is een soort van drempel die je moet DURVEN overschrijden. Maar met naasten en/of familie die je goed begrijpen, moet dat zeker kunnen én in orde komen.
Ik ben zéér blij dit ook gekund te hebben; samen wenen met mijn dochtertjes of een schoonbroer... Dat doet echt wel eens deugd.

Thx, Steven