Lotgenotenforum

Soorten kanker => Hersentumor => Topic gestart door: Tinita op augustus 26, 2007, 08:22:08 am

Titel: M'n vader
Bericht door: Tinita op augustus 26, 2007, 08:22:08 am
Hallo,

3 dagen geleden heb ik het nieuws gekregen dat bij m'n vader een hersentumor werd vastgesteld (2,8 cm in lengte).  Eergisteren is hij reeds naar de neuroloog kunnen gaan, oogarts (druk op de ogen bleek goed te zijn), NMR genomen, bloedonderzoek was reeds gebeurd, maar daar was niets op te zien.

Steven, na jullie verhaal te lezen, leid ik af dat de positieve bloedwaarden eigenlijk niets zeggen bij een hersentumor?  M'n ouders houden zich daar voorlopig aan vast omdat zij de ervaring hebben dat die waarden zo cruciaal zijn ivm kanker (m'n vader heeft 9 jaar geleden nierkanker gehad).  De kwaadaardige cellen zaten ingekapseld in z'n nier, die is verwijderd en had geen bestralingen of chemo nodig.  Heb schrik dat er een kwaadaardige cel toch gaan verdwalen is en dat dit de hersentumor veroorzaakt heeft.  Om de zoveel maand is hij op bloedcontrole moeten komen, maar telkens waren die goed, kan een vertekend beeld gegeven hebben?  Heb de laatste dagen m'n ma ook horen vernoemen dat m'n pa (kleine) dingen vergeet, zaken die m'n moeder anders gezegd zou hebben bv.

Ben echt bang voor de toekomst, morgen horen we de resultaten van de NMR.  (is deze scan hetzelfde als MRI?)

Bange groetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op augustus 27, 2007, 08:01:58 am
Hey Tinita,

Bijna juist... Een PRIMAIRE hersentumor wordt niet gededecteerd aan de hand van de bloedwaarden!!! Je kan wel een hersentumor krijgen die begonnen is met een andere kanker, maar dan spreken we over een uitzaaiing. En die komt dus niet alleen en is (volgens mij) wel in het bloed af te lezen. Hersentumoren komen vaak per toeval aan het licht OF door (veelal) een epileptische aanval en ook vaak door problemen met aanhoudende hoofdpijn en(later) troebel en dan dubbel zicht.
Het beste kan je hierover natuurlijk eens praten met de neuroloog en neurochirurg.
Ik denk wel dat dit dezelfde 'soort' scan is waarover je praat.

Groetjes en sterkte, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op augustus 28, 2007, 19:34:00 pm
Dank je wel Steven voor je bericht.  Intussen hebben we de resultaten van de NMR gekregen en de twijfel bestaat tussen een pineocytoma en een pineoblastoma. Deze avond gaan m'n ouders naar de neurochirurg voor verdere bespreking wat er moet gebeuren om tot een juiste diagnose te kunnen komen, wat neerkomt op een biopsie nemen...

Groetjes
T.



Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op augustus 29, 2007, 08:37:05 am
Hey Tinita,

Laat je iets weten over het verdere onderzoek en de vooropgestelde behandeling?!
Met een biopsie verkrijgen ze natuurlijk wel de nodige zekerheid over wat het juist is. Mag ik je vragen in welke stad je naar het ziekenhuis (neurochirurg) gaat?

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op september 01, 2007, 07:39:07 am
Hallo Steven,

We gaan naar het St Blasiusziekenhuis in Dendermonde, operatie wordt binnen 2 weken uitgevoerd.  Heel veel uitleg gekregen van de neurochirurg daar, m'n ouders gaan de ingreep weliswaar met grote schrik tegemoet maar ze hebben vertrouwen in de chirurg en dat is toch ook voornaam, niet?  Det tumor zit diep in de hersenen, dus er dient een openschedeloperatie te gebeuren, daar de chirurg de risico's van een plaatselijke boring te riskant vindt.  Naar het schijnt is dit allemaal computergestuurd of toch op basis van.  Hij kon m'n ouders al zeggen dat er 95 % kans is dat het goedaardig is, maar er rest nog altijd 5 % en die wou hij niet uitsluiten.

Langs de ene kant is dit goed nieuws maar het blijft een zware ingreep.  Aan de hand van het vocht dat tijdens de operatie vrijkomt kunnen ze al een beetje afleiden welke kant het uit zal gaan, maar verder onderzoek van de tumor eens hij verwijderd is, zal pas uitsluitsel geven natuurlijk.

Intussen proberen we de tijd te verdrijven door m'n pa verder te blijven werken en m'n moeder zoveel mogelijk voor de kleinkindjes te laten zorgen.

Weet je: we kregen ook de reactie van iemand: ik dacht dat als je 5 jaar gezond bent na kanker gehad te hebben dat je dan met een gerust hart kunt verder leven, maar ook al is dit zo, psychisch draag je het toch voor altijd mee, niet?

Groetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 01, 2007, 14:32:30 pm
Hey Tinita,

Het is zeer belangrijk om vertrouwen te kunnen hebben in je arts!!! Ook wij hadden dat (in Roeselare). Maar zoals je zelf ook schrijft: je kan natuurlijk nooit iets uitsluiten hé. De artsen doen wonderen, maar helaas geen mirakels.
De ingreep op zich is wel zwaar, maar An was ook na 10 dagen al terug thuis én goed!
Ik denk dat eens kanker in je leven gekomen is, je NOOIT meer voor een volle 100% met een gerust geweten blijft. Het mag wel geen obsessie worden. Het risico is sowieso groter. Maar er zijn wel degelijk gevallen van mensen die jaren aan een stuk kankervrij gebleven zijn en nu nog steeds rondlopen!!! Ergens moeten we ons daaraan optrekken.

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op september 02, 2007, 08:14:07 am
Hey Steven,

Dank je wel voor je woorden, ik kan er gelukkig goed over praten met m'n partner, maar voor dat ietsje meer ben ik toch wel blij dat ik dit forum heb.  Hier krijg je geen onbezonnen antwoorden en weet men waar men over praat, want de mensen kunnen toch nogal uitdrukkingen maken.  Zo kreeg ik van iemand de crue vergelijking dat zijn familielid maar 47 jaar geworden is en dat ik al blij mag zijn dat m'n pa al iets ouder is.  Dat zijn dingen die je nu eenmaal niet wil horen.

10 dagen hospitalisatie bij An, dat is minder dan dat ze bij m'n pa vooropstellen (16)!  Dat geeft wel moed hoor!  Gisteren een daguitstap gedaan met m'n ouders en dan ben ik zo bang dat ze iets zullen raken tijdens de operatie, of dat m'n vader verkeerd reageert op de nodige medicatie en dat hij na de operatie niet meer dezelfde zal zijn.

Wat je zegt van die obsessie: dat is waar, gisteren zei m'n vriend dat hij hoofdpijn had, komt wel meer voor de laatste tijd en dan denk ik: nee, niets verder denken, zal wel door de huidige stresserende tijd komen op z'n werk, er bestaat nog iets al ontstressingshoofdpijn en van die zaken.  Als ik dat vertel bij een terloops bezoek bij de huisarts, dan zegt ze dat dit een heel normale reactie is van me, maar dat ik het moet plaatsen.
Een vriend van ons heeft laatst plots zonder enig voorafgaand feit een epileptische aanval gekregen en dan hoop ik daar ook weer dat er mettertijd niets geconstateerd zal worden.

Je moet er mee geconfronteerd worden om te weten wat het is, kanker.
Maar toch moet je die glimlach proberen te bewaren, want dat vind ik zo erg he, zo verbitterde mensen zien.

Chapeau voor jou hoor Steven, positief door het leven gaan, ondanks de dingen die je meemaakt, is een gouden iets.  Heb eens ergens in een ziekenhuisafdeling een postertje zien ophangen "Always look up at the sky" en dat verwoordde perfect dat je altijd hoop moet hebben en je je niet mag laten neerhalen, door wat er ook gebeurt.

Zal de dag hier ook maar eens laten beginnen, mag vanaf vandaag zeggen dat ik een jaartje ouder geworden ben. 'k Wou m'n verjaardag dit jaar maar eens aan me voorbij laten gaan, maar gisteren hebben m'n ouders voor een kleine, maar voor groot geapprecieerde, verrassing gezorgd, dus dat gaan we vandaag een beetje verder zetten he ;O)

Groetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 02, 2007, 11:35:41 am
Hey Tinita,

Proficiat met je verjaardag. Maak er maar iets mooi van !!!

De eerste weken na het slechte nieuws en het overlijden van An heb ik ook zéér veel pijnstillers genomen voor dergelijke hoofdpijn. Maar ook dat gaat over hoor!
"Always look at the bright sight of life" (kleine variant)

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op september 13, 2007, 06:35:47 am
Hey Steven en anderen,

Gisteren is m'n vader geopereerd, de operatie op zich heeft 7 u geduurd, plus 1,5 u voorbereiding (toegang maken tot).  De chirurg heeft gebeld van zo gauw hij de operatiezaal verliet, gaf veel uitleg aan m'n moeder, wat we erg apprecieerden.  De operatie was redelijk goed verlopen zei hij, de tumor is (tot hiertoe) volledig kunnen weggenomen worden, de tijd en resultaten van het labo zullen uitmaken of m'n pa nog nazorg nodig heeft ja dan neen. (bestraling of drainage plaatsen)
Gisteravond laat nog voor een 2de keer naar het ziekenhuis gereden en hem op intensieve mogen bezoeken (zo koud dat z'n handen nog waren, ik had ze zeker 10 min in m'n handen en ze raakten maar niet opgewarmd) en hij was tijdens z'n wakkere momenten al grapjes aan het maken.  Hij zei dan ineens tegen mij de naam van m'n zus, om ons in verwarring te brengen, gniffel.  Toen hij me zag, zo knijpen in m'n hand... Tegen mij ma ocharme "Wij ben jij??" lachje

Er zijn weer heel veel tranen gelaten, wat m'n partner niet te goed begrijpt, voor hem is de operatie geslaagd, maar hij begrijpt niet dat de kous daarmee nog niet af is en denk ook dat het deels tranen zijn van ontstressen.

M'n vader zal wel veel hoofdpijn krijgen zei de chirurg want ze hebben hem redelijk naar onder moeten leggen, waardoor er nu lucht gekomen is op de plaats waar de tumor gezeten heeft.

Hopelijk verloopt alles verder goed.

Groetjes en heel veel sterkte aan anderen.
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 14, 2007, 17:39:21 pm
Hey Tinita,

Blij te mogen vernemen dat eerste (zware) deel al achter de rug én tevens goed verlopen is.

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op september 18, 2007, 19:45:00 pm
Hey Steven ea,

M'n vader is na 4 dagen op intensieve naar z'n eigen kamer kunnen gaan (heeft een schat van een kamergenoot, is een halve verpleger extra voor m'n vader)  Momenteel heeft hij nog een "sonde" die het hersenvocht afleidt, maar hij maakt nog zoveel aan, dat eens hij helder hersenvocht produceert, dat er dan een inwendige catheter wordt ingeplant, zodat er een extra brugje ontstaat en dit extra vocht in z'n lichaam kan verwerkt worden.

Hij stelt het goed, maar hij is nog zo verward, kan tijdens een gesprek wel 3 keer dezelfde vraag stellen.  En hij beseft dat hij niet alles meer helder weet (wie er op welke dag op bezoek geweest is bv) heeft de raarste dromen, gelukkig weet hij alles nog van vroeger. Dit is toch normaal niet, dat hij nu in zo'n periode zit?  De neurochirurg zei dat dit een zeer vermoeiende ingreep is voor de patiënt op zich, dus?

Nu begint het bezoek ook te komen, we hebben die de eerste dagen zoveel mogelijk laten weten dat het nog niet de tijd was om langs te komen, hoop dat het m'n vader niet teveel vermoeid.  Want je merkt het toch wel, dat, als hij moe wordt, dat de verwardheid dan nog toeneemt.  Doet wel pijn dit te merken.

Weet je: aan de ingang van het ziekenhuis stond de "Kom op tegen kanker"stand, met azaleaatjes, is het normaal dat ik de gedachte had, toen ik ze zag staan: "Ik kan jullie nu ffetjes niet zien...?"  Had ik ook toen m'n moeder jaren geleden met baarmoederhalskanker geconfronteerd werd, was ook in diezelfde campagnetijd, toen kon ik de affiches en reclame op tv ook niet zien...

Groetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 18, 2007, 19:59:02 pm
Hey Tinita,

Als deze geheugenmankementen tijdelijk zijn, heb ik geen ervaring mee. An was amper 22u op intensief en was zéér goed bij de pinken indertijd. Ze was wel nog geen 30 jaar toen. Jongere mensen herstellen nu eenmaal sneller hé. Wel heeft ze enkele maandjes later - na algemene verwikkelingen t.g.v. de snelgroeiende tumor - ook zo'n inwendige drain geplaatst gekregen. Toen verbeterde het weer wat. Wat zegt de neurochirurg hierover? Kan dit tijdelijk zijn?
Stonden verleden week ook aan de supermarkt hier met die bloemmetjes. Dacht bij mezelf om eens te vragen of ze ooit al eens op het forum gesurft had. Heb het maar niet gedaan. Kanker heeft al genoeg van m'n leven beheerst :-\. Heb dus ook niks gekocht. Denk dat dit een normale reactie is voor iemand gelijk ons...

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op september 18, 2007, 22:16:36 pm
Steven,

Zulke drains worden heel veel gebruikt na zo'n operatie, zou er ook voor zorgen dat de persoon op zich gespaard blijft van hoofdpijn, zo komt er geen extra druk in de hersenen.  De meeste mensen maken teveel hersenvocht aan na zo'n operatie Bij m'n vader is het blijvend.  De dokter vertelde zelfs, als hij in de toekomst nog eens een NMR moet laten nemen, dat we de dokters dan zeker moeten wijzen op de aanwezigheid van die drain en dat ze na de opname moeten controleren of de drain nog op dezelfde plaats zit als ervoor, door de magnetische velden kan deze zich namelijk verplaatsen.

Blijkt nu dat de chirurg heel dicht tegen de hersenstam moeten werken heeft, m'n vader heeft minder gevoel in z'n één been, als de dokter nog iets verder had moeten werken was de kans op verlamming heel groot zei hij.  De hoop wordt nu gesteld op kinesitherapie en herstel van de zenuwen,  maar ben me intussen al aan het bevragen bij een heel bevriend ervaren orthopedist, wat er in het slechtste geval kan gedaan worden om m'n vader ook op dat vlak vooruit te helpen.

Ivm die actie: ik liep met m'n ma het ziekenhuis binnen en ik zei haar nog dat ik die mensen zo graag zou aanspreken, of ze daar al bij stilgestaan hebben dat er mensen binnen wandelen die effectief met kanker te maken hebben, wat dit voor die mensen doet.   Maar ik heb me ook ingehouden.  De kamergenoot van m'n vader heeft reeds 3 bloemetjes gaan kopen en daar kon ik niets op zeggen natuurlijk, want als de andere mensen die niet kopen, dan kan er effectief minder onderzoek gedaan worden.  Maar ik laat het nu liever aan mij passeren.  Doet toch wel goed te horen van jou dat ik niet de enige ben die er zo over denkt.

Als ik je andere topics lees, dan hoop ik dat je verder het geluk mag proeven Steven.

Dikke knuffel
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 19, 2007, 17:54:08 pm
Hey Tinita,

Klopt inderdaad van die druk veroorzaakt door vocht na een operatie. Had ook liever gehad dat ze dat ineens plaatsten. Maar dat wist ik toen natuurlijk nog niet. Het is ook hoofdpijn die niet zomaar verdwijnt met een simpel pijnstillertje hé.
Dat ze zo ver gegaan zijn bij de operatie heeft natuurlijk ook wel zijn voordelen. Weegt het ene op tegen het andere? Daar kunnen we nooit, en best zelf, niet op antwoorden.
Ik ben wel vóór die akties ten voordele van 'Kom op tegen Kanker', want ze zijn zeker goed bedoeld en nuttig. Maar het staat inderdaad eenieder vrij om daar toch een eigen mening op na te houden. Net zoals ook wij doen. Met dat verschil dat wij er al véél te dicht bijstaan en mee te maken krijgen/kregen.

Thx voor je steun  ;)

Warme groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op september 20, 2007, 18:14:10 pm
Hey Tinita,

Ik voelde al nattigheid... maar helaas is mij dat geluk voorlopig niet gegund.
Je kan er meer van lezen in m'n dagboek  :( :(

Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: md op september 21, 2007, 13:33:49 pm
Hey steven,

Ik heb je dagboek gelezen. Ik vind het spijtig voor je. Ik denk ook wel dat het niet gemakkelijk is om terug een relatie te beginnen. :P  Ik wens je veel sterkte.

Groetjes,
Martine
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op december 30, 2007, 07:51:56 am
Hey Steven,

Is al een hele tijd geleden dat ik nog iets postte...
Hoe is het intussen met je?  En de anderen ook natuurlijk.

M'n vader is intussen nog herstellende, maar stelt het al bij al goed.  Op scan is gezien dat er nog een stukje van de tumor achtergebleven is aan de hersenstam, in de maand maart moet hij een controlescan laten doen om te zien hoe de tumor evolueert/groeit.  Maar de dokter heeft hem verzekerd dat hij er terug 50 jaar tegenaan kan, dat zulk een tumor heel traag groeit.  Hij komt intussen al buiten voor wandelingen, fietsen, maar de feestdagen zijn wel vermoeiend en laten z'n sporen na.  Hij heeft ook nog wel problemen met het geheugen, recente dingen moet je nog een paar keer herhalen.  En net daarover kan ik met niemand praten, of wil er eigenlijk niet over praten.  Als we zien waar we nu staan, prijzen we ons heel gelukkig!  Maar het is toch wel iets dat aan mij "vreet".  Zal ook wel zijn omdat ik hem ongelooflijk graag zie, m'n vader.

Laatst ben ik zelf ook naar de neuroloog gegaan, sukkel nu toch wel al een jaar met geregelde hoofdpijn en de laatste tijd kreeg ik het niet meer bekoeld met pijnstillers... op NMR is er gezien dat ik een cyste heb van 1 cm omvang... op juist dezelfde plaats als m'n vader...
De neuroloog (in hetzelfde ziekenhuis als m'n vader) zei ons dat hersentumoren niét erfelijk zijn.  Maar bij m'n 2de consult bij haar, zei ze dat ze zich niet meer op statistieken kan betrouwen, dat het wel héél toevallig is.   Toen m'n pa van mij te horen kreeg, stortte hij in, had het er heel moeilijk mee.  Hij is ook wel kwaad om het feit "dat die statistieken niet blijken te kloppen".   Ik vergeleek het bij de dokter ook wel als dat de bank, als je gaat kijken voor een lening voor je huis, je verzekert van: een miljoenste kans dat je de lening niet krijgt.  Maar we hadden het wel zitten!  Toen ik die vergelijking maakte bij de neuroloog, lachtte ze, inderdaad geen beter voorbeeld.  
Voorlopig dien ik iets te nemen voor m'n bloeddruk, want die staat te hoog en sinds enkele dagen ook Deseril, maar daar heb ik wel serieuze bijwerkingen van.  Is de bedoeling dat ik dit een maand neem en dat de hoofdpijn dan verdwenen moet zijn.  M'n vader denkt nog altijd dat ik ook overdruk in m'n hoofd heb en dat daardoor de hoofdpijn komt, net zoals bij hem.  Eerst was er een opname gepland bij mij van 3 dagen, met verschillende onderzoeken in petto, maar er is nu toch beslist van eerst te proberen met dit medicament en af te wachten.  Binnen 6 maand moet ik terug een NMR laten doen om te zien hoe de cyste zich manifesteert.  Het feit dat ik laatst een paar keer na elkaar flauw gevallen ben, stemde de dokter wel ongerust, maar ze kan er niet te goed aan uit.  Uit de stelling dat ik me kan helpen met koffie voor m'n hoofdpijn, weet ze ook geen raad mee.  Als het iets met m'n hersenvocht zou zijn, dan is het eerder koffie dat me niét zou helpen.  Ze vertelde dat als ze patiënten opereren aan de verkalkingen die op de plaats van mijn cyste zitten, en die mensen hebben na de operatie te weinig hersenvocht, dat ze dan koffie of cola voorschrijven, zodat het hersenvocht terug op peil komt, maar dat strookt dan weer niet met het feit dat ze bij mij aan overdruk denken.

Enfin, het is voorlopig uitproberen.  Maar het schudt je wederom eens door elkaar.

Veel liefs
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op december 30, 2007, 08:30:56 am
Hey Tinita,

Amai, wat een boterham zeg  :o
Hersentumoren zouden inderdaad niet erfelijk zijn. Maar dat neem natuurlijk de mogelijkheid niet weg dat hij wel in directe lijn kan voorkomen in eenzelfde familie, zoals nu bij jullie het geval is. Hoewel… ik zie je het woord cyste schrijven. Of behoed je je ook voor dat gewraakte woord? Ik hoop inderdaad voor jou dat het iets onschuldiger mag zijn hoor. Ik zou je willen aanraden om je nu nog niet onnodig zorgen te maken, want anders gaan die 6 maand misschien wel heel lang duren. Maar de ervaring heeft me ook al geleerd dat dit een beetje loze woorden zijn. Probeer anders maar om je controle iets te vervroegen, dan ben je toch iets sneller gerustgesteld.
Statistieken  :-\ Bwaah, wat haat ik dat woord. Zeker in dez materie, waarbij nog zoveel onzekerheden zijn en de kennis op medisch gebied toch niet zó overdreven is (in vergelijking met andere tumoren). Je mag je ook niet te veel blindstaren op al die statistieken. Je hebt altijd uitschieters in beide richtingen. Zo kan je je nodeloos ongerust maken wanneer dit eigenlijk niet hoort.
Als ex-migrainelijder doet je koffieverhaal me een beetje terugdenken aan mijn tijd dat ik daar nog last van had. Ik nam toen geregeld Cafergot. Misschien iets om toch eens naar voor te schuiven bij je neuroloog?!

 :-* Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: kleinetuinkabouter op december 30, 2007, 09:56:59 am

Hey Tinita en Steven,

Inderdaad Steven, statistieken, blijven statistieken...
En zoals hier reeds meerdere malen op dit forum naar voren werd gebracht, de éne mens is de andere niet, en niemand kan beter spreken over een bepaald soort kanker, dan de personen die er rééds "zelf"of "mede" werden geconfronteerd...

Toch beste Tinita, zou ik afwachten tot er méér resultaten zullen zijn...
Alhoewel sommige dingen U "bekend" in de oren klinken, omdat U vader lijd aan een hersentumor, waarvan hij nu herstellende is, is het
bij U misschien niet zo "ernstig"...
Het is perfect te begroijpen, dat gij, maar ook Uw vader, zich nu de grootste zorgen maakt, over Uw verder onderzoek...
Dit bewijst ééns te méér dat ook jouw vader, jou werkelijk graag ziet...
Afwachten op verdere resultaten, en de voorgeschreven medicijnen nemen,  is nu zeker niet gemakkelijk...maar zal uiteindelijk toch lijden naar méér duidelijkheid voor iederéén.....
Véél sterkte  en een liefdevol 2008!

groetjes,

Daniël

Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op december 30, 2007, 20:16:10 pm
Dag Daniël, Steven,

Ben al blij dat ik voor de zomervakantie terug mag op controle, hoewel ja, veel maakt dat niet uit he.  De neuroloog had me gezegd dat ik de scan vroeger mag laten gebeuren (4 maand) als ik me extra ongerust maak, dat ze daar zeker geen probleem over maakt, gezien m'n vader z'n verhaal.

Ze vertelde dat ze een cyste van 1 cm niet opereren, dat ze daarvoor te klein is, maar m'n vader heeft wel zoiets van: "als het nodig is, wacht dan aub niet te lang, niet tot hij de hersenstam raakt, zoals bij mij"
Weet wel niet hoe ze de cyste op zich nu al kunnen onderzoeken, zal waarschijnlijk afhangen van wat de scan in juni zegt.  Voorlopig is het afgaan op de beelden?  

Cafergot ga ik zeker in m'n achterhoofd houden Steven.  Hoe lang heb je dit moeten nemen of was dit niet continu?  Had koffie dan hetzelfde effect bij jou?

'k Had één schrik voor wat de neuroloog zou zeggen: "mevrouwtje het komt door de stress" want dat krijg ik geregeld naar m'n hoofd gegooid.  Gelukkig geloofde ze me dat er aan gewerkt moest worden.
Van dichte familie kreeg ik te horen dat ik niet alles aan mekaar mocht linken (vermoeidheid, misselijkheid, duizeligheid, flauwvallen) want dat je zo alles aan elkaar kunt linken, tjah... die cyste beeld ik me ook in zeker.  ::)

Sommige mensen he.

Eén van m'n 2 kleine ukkepukken komt me hier opeisen...

'k Wens jullie een heel warm en deugddoend 2008, met een goede gezondheid voorop, de rest: daar moeten we veel geluk mee hebben, maar kunnen we meestal zelf wel in de juiste richting sturen.

Veel groetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Bostie op december 30, 2007, 20:29:56 pm
Hey Tinita,

Die Cafergot was enkel maar bij heel hevige migraineaanvallen. Was in zetpilvorm. Zijn ooit eens gesmolten in m'n handschoenenkastje van de wagen ;D.
Eventueel overwegen om een "second opinion" bij een andere neuroloog en/of neurochirurg?
Spreken ze dan van een andere behandeling in plaats van die operatie? Chemo en/of bestraling?
Weet niet van waar je juist bent, maar ken hier in ieder geval een zeer goeie en precieze neurochirurg (is overgekomen van A'pen). Dat was ook de verklaring van de uiterst snelle recuperatie van mijn vrouwtje vroeger. Ze heeft na een 7 en een half uur durende operatie 'amper' 22u op intensieve gelegen. En ze was er al sneller klaar voor hoor. En haar tumor zat verdraaid diep.

Groetjes, Steven
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: Tinita op december 31, 2007, 05:46:11 am
Hey Steven,

Tja, zo'n pilletjes kunnen niet tegen té hevige temperaturen he  :)  

Wel, bij m'n vader was er twijfel of ze nog nazorg zouden toedienen onder bestraling ja dan neen, maar die is (voorlopig?) niet nodig.  Dus was ik bij mij aan het denken, of ze dit zouden bespreken ja dan neen.  Maar heb ook al gelezen op het internet dat ze van sommige cysten beter afblijven?  Over behandeling van de cyste is tot dus ver niet gesproken.  

Ikzelf woon in Oost-Vlaanderen en de neurochirurg van m'n vader is opgeleid in Gent heb ik vernomen, bij een zeer befaamde prof, m'n collega z'n vrouw is door die prof geopereerd aan een hersentumor en moet ook nog jaarlijks onder de scan ter controle, zat wel op een andere plaats in de hersenen.

Hm, misschien toch eens over nadenken, ik heb de NMR meegekregen en het protocol heb ik van de huisarts.  Probleem is dat m'n vader voor een second opinion naar het ziekenhuis gegaan is waar hij uiteindelijk geopereerd werd, de aanvankelijke neuroloog (in een ander zkh) stelde een biopsie voor die volgens de neurochirurg van m'n vader toch wel heel riskant zou geweest zijn.

Dat is inderdaad niet lang dat je vrouwke op intensieve gelegen heeft, m'n vader toch wel een paar dagen, maar hij heeft daar een opspeling gehad van z'n hart (Brugadasyndroom), ze wisten zich daar eerst geen raad mee, daarom dat ze hem nog een dagje langer gehouden hebben.

Ochtendgroetjes
T.
Titel: Re:M'n vader
Bericht door: kleinetuinkabouter op december 31, 2007, 11:57:17 am
Hey Tinita,

Tracht vanavond, samen met jouw papa, te "genieten" van de kleine dingen die dit jaar nog te bieden heeft.
Morgen, zal  de duisternis  plaatsmaken voor "nieuw licht"
 en is er 2008....!

Prettig eindejaar en zalig 2008!


Daniël