Auteur Topic: de dood van mijn vrouw door kanker  (gelezen 2433 keer)

john

  • Gast
de dood van mijn vrouw door kanker
« Gepost op: augustus 11, 2007, 12:20:04 pm »
 :'( ik heb mijn vrouw verleden jaar verloren in het ziekenhuis te oostende
en ik twijfel heel erg of ze daar wel veilig werken daar de ontsmettings producten er achter dev gordijn hangen en de patiënten door de gang vervoerd worden waar alle ramen opstaan zodat ze nog eens een longonsteking daar bovenop krijgen en hun overlevinskans tot nihil is gebracht.
Nu mijn vraag? Er wordt zoveel reklame gemaakt voor kom op tegen kanker maar in die ziekenhuizen doet men er gewoon niets aan ze laten de mensen er gewoon stilletjes sterven, een vrouw van 60 jaar is toch veel te jong.
ik hoop dat dit bericht andere levens daar zal redden
bedankt dat u dit bericht eens zal lezen en begrijpen welke droefheid ik nu doormaak. Groeten aan allen john
« Laatst bewerkt op: augustus 14, 2007, 09:34:19 am door sociale dienst VLK »

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:de dood van mijn vrouw door kanker
« Reactie #1 Gepost op: augustus 11, 2007, 15:26:15 pm »
Hey John,

Over welke kanker spreken we hier?
Het is normaal dat je probeert een schuldige te zoeken voor het verlies van je echtgenote - die van mij was pas half zo oud - maar de oorzaak van haar heengaan was in ieder geval ten gevolge van de kanker die ze had. Maar je reactie is normaal... De vraag "Waarom?" zal immers steeds zonder antwoord gesteld worden; helaas. En ik verzeker u dat ik uit pure ondervinding spreek!!!

Groetjes, Steven

Flavie

  • Gast
Re:de dood van mijn vrouw door kanker
« Reactie #2 Gepost op: augustus 25, 2007, 02:17:30 am »
John

Ik begrijp je volkomen...  mijn moeder is op 4/8 overleden, amper een maand na de diagnose....  Ik had ook mijn vragen ivm steriliteit en derglijke... en ik stel me de vraag ook "waarom", goed wetende dat daar nooit een antwoord op zal komen...  net zoals op de vraag "waarom werd ze toch geopereerd... als ze al wisten dat..." enz...

Ik wens je héél veel sterkte toe.... maar ik weet uit ondervinding dat deze woorden op dit ogenblik heel "banaal" klinken...  Je voelt je er juist geen "lap" beter door...  ook al zijn ze goed bedoeld...

FLavie