Auteur Topic: slokdarmkanker  (gelezen 16263 keer)

GRETA13

  • Gast
Re:slokdarmkanker
« Reactie #15 Gepost op: juni 02, 2008, 16:58:57 pm »
een klein maar triestig berichtje... mijn broer is vorige week overleden aan zijn slokdarmkanker na 5 maanden van verschrikkelijke pijn...ik zal hem missen...

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:slokdarmkanker
« Reactie #16 Gepost op: juni 02, 2008, 19:01:17 pm »
Hey Greta,

Hoewel je het beslist anders had gewild, weet dat je lieve broer nu niet meer nodeloos hoeft te lijden. Het zijn schrale woorden, maar laat dit ergens een klein troost wezen. Hou je vast aan die mooie momenten die je samen had en put daar ook je kracht uit. Dat zou je broer zeker gewild hebben.

Groetjes, Steven

omamanita

  • *****
  • Berichten: 523
    • Bekijk profiel
Re:slokdarmkanker
« Reactie #17 Gepost op: juni 02, 2008, 19:24:30 pm »
Je hebt alles gedaan wat je kon voor je broer, ik wens je veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.
Gr. Omamanita

dominique

  • Gast
Re:slokdarmkanker
« Reactie #18 Gepost op: juni 02, 2008, 19:27:00 pm »
Greta,

Heel veel sterkte in je verdriet om je broer.
Het is om er eventjes stil van te worden vooral omdat ook de prognoses van mijn man niet zo best zijn.

groetjes,

Dominique

GRETA13

  • Gast
Re:slokdarmkanker
« Reactie #19 Gepost op: juni 08, 2008, 11:28:22 am »
hallo iedereen,

hartelijk dank voor jullie steun. Het gaat al wat beter dankzij steven zijn zinnetje van `Hou je vast aan die mooie momenten die je samen had en put daar ook je kracht uit. Dat zou je broer zeker gewild hebben.`ik kan gerust nu aan hem denken zonder daarbij een traantje te laten. Het is hard als dit in je familie gebeurd, ik heb ook al 3 familieleden verloren aan kanker de laatste 9 jaar... ben nu wel bang dat ik het ook ga krijgen..
Dominique hoe gaat het met je man?? Als je wat wil weten aarzel dan niet om contact op te nemen, ik weet dat mijn broer zijn situatie niet positief was maar ik heb het meegemaakt en kan je misschien toch wat steun geven.
Het allerbeste en nu moet ik de strijd aan met mijn broer zijn kinderen die alleen maar op zijn geld uit zijn en nog de moed niet hadden om naar zijn begrafenis te komen....

groetjes greta

Wiske

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:slokdarmkanker
« Reactie #20 Gepost op: juli 16, 2008, 13:29:28 pm »
Mijn vader is in oktober 2007 geopereerd aan slokdarmkanker. Helaas moet ik zeggen dat, nu 9 maanden na de operatie, zijn leven nog niet echt plezierig geweest is. De operatie zelf was heel zwaar, 6 weken opname in ziekenhuis, zware en tergend trage recuperatie thuis, steeds moeilijkheden met eten en drinken, regelmatig terug naar ziekenhuis voor dilatatie (=oprekken slokdarm omdat deze steeds weer dichttrok thv litteken), na enkele maanden reeds terugkeer van kankercellen thv litteken, radiotherapie: = geen resultaat, ondertussen 2 maal chemo achter de rug, en nu met longonsteking in ziekenhuis opgenomen in 'omgekeerde isolatie', omdat de witte bloedcellen-stand zo laag is dat hij geen afweer meer heeft... Chemo is nu uit den boze.
Mijn vaders' toestand is momenteel heel erg slecht. We moeten voorbereid zijn.

Slokdarmkanker is een zeer agressieve kanker. Je moet geluk hebben die te overleven. Dat is de realiteit. Er zijn mensen die dat geluk hebben, anderen niet.
Proberen de moed erin te houden is de boodschap, en vooral de kleine mooie momenten plukken en koesteren.
Meer kan je niet doen.
Het is hard, heel hard.

Wie me graag wil contacteren met vragen over hoe en wat, mag men dat gerust doen, als ik iemand kan helpen met onze ervaringen ivm slokdarmkanker te delen , zal ik dat zeker doen.
Heb zelf een blogje aangemaakt:  http://levenmetkanker.skynetblogs.be/  en op de Homepage kan je mijn emailadres terugvinden.

Ik wens iedereen heel veel sterkte, en heel veel moed.

rojosa

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re:slokdarmkanker
« Reactie #21 Gepost op: juli 22, 2008, 00:10:23 am »
Hallo,
mijn vader heeft eind april het slechte nieuws ontvangen,
ik ging samen met hem naar de specialist omdat hij last had om te slikken,
bleek dat er een gezwel zat, je begint dan al direct te panikeren, en dingen op te zoeken via het internet, maar je weet eigenlijk nog niets, de week erna na verdere onderzoeken blijkt dat hij kanker heeft, ik zit met hem bij de specialist, terwijl ze nog een scan uitvoeren, laat de specialist mij zien hoe groot de kanker is 7 cm, met uitzaaiingen in de lever, en achter zijn longen,
ik ben blij dat mijn vader dit niet gezien heeft, maar enkel ik, ik kon het niet vatten,
hij zweeg enkel, wist ook niet dat de uitslag zo slecht zou zijn,
dan zijn we eigenlijk direct voor consultatie naar het ziekenhuis gegaan in Hasselt, en daar zijn ze direct met een chemokuur gestart. Omdat hij problemen kreeg met slikken, hebben ze dan na 2 weken een stent gestoken, maar daar heeft hij eigenlijk niets meer aan gehad. Sinds toen kan mijn vader niet meer eten, geen eetlust meer, alles smaakt naar niks, geen levenslust meer. De kuur die hij heeft gekregen was 6 keer chemo om de 2 weken, na iedere chemo zag je hem meer en meer aftakelen, de problemen stapelden ze zich op, dan een ontsteking, dan last van zijn darmen, 30 kg afgevallen, ... Na deze kuur hebben ze hem opnieuw onder de scan geplaatst, maar het resultaat was vreselijk, het had niets uitgehaald, de kanker was nog verder gevorderd, en had zich nog meer uitgezaaid.
Het enige wat mijn vader nu nog doet is naar de muur staren, hij wil helemaal niet meer eten, het liefst van al wil hij nu sterven. Het vreselijkste vind ik dat hij het heeft opgegeven, en niet meer wil vechten! De dokter zegt nog 2 maanden, maar ik vermoed op de wijze waarop mijn vader ermee omgaat dat dit nog maar een kwestie is van weken.
Ik zou zo graag hebben dat hij de 1ste verjaardag van mijn dochtertje nog kan meemaken, maar hijzelf zegt dat het hem allemaal niets meer kan schelen.
De moed is mezelf in de schoenen gezakt, mijn moeder kan het niet aanvaarden dat de man van haar dromen alles opgeeft, ik vind steun in jullie verhalen, en hoop dat jullie meer geluk mogen hebben dan de pech die mijn vader heeft ondervonden. Op enkele maanden tijd ligt heel je leven overhoop, en weet je niet meer hoe je verder moet.
Het ergste vind ik het voortdurende afwachten, hoe lang nog, wat gaat er nog komen, hoe slecht zal hij worden, hoeveel pijn heeft hij, ...

Rozemarijn.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:slokdarmkanker
« Reactie #22 Gepost op: juli 22, 2008, 17:12:03 pm »
Hey Rozemarijn,

Het is steeds weer moeilijk om dergelijk nieuws van een naaste te moeten aanhoren. Nooit wen je aan zoiets. Hoe hard het ook moge zijn, ergens neemt je vader toch wel een moedige beslissing. De moed die hij opbrengt om toch maar niet te vechten tegen die allesverwoestende ziekte. Dat vraagt een moment van bezinning. En als je er dan inderdaad dieper op ingaat... je vader is een zeer moedig man die een grote pluim verdient. Probeer om het niet zó negatief te bekijken, maar aanvaard deze - ook voor hem - moeilijke beslissing die hij genomen heeft. Hij ziet jullie zeker en vast nog héél graag, maar ook hij weet dat jullie hem liever niet zien lijden!
Maak er nog een mooie tijd van en geniet van de positieve momenten die jullie samen nog kunnen beleven!!

Groetjes en sterkte,
Steven

rojosa

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re:slokdarmkanker
« Reactie #23 Gepost op: augustus 23, 2008, 13:30:16 pm »
Ik wou jullie laten weten dat papa het niet gehaald heeft,
op 30 juli is hij overleden,
hij is gestorven omringd door zijn vrouw, ons de kinderen, en zijn moeder.
Hij heeft heel moedig gevochten tegen de kanker,
maar heeft het onderspit moeten delven.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:slokdarmkanker
« Reactie #24 Gepost op: augustus 23, 2008, 21:14:11 pm »
Hey Rozemarijn,

Ik zie dat alles blijkbaar toch zeer snel is gegaan. Ergens is hij van zijn pijnen verlost, doch het gemis voor jullie blijft natuurlijk nazinderen. Hou jullie vast aan de mooie herinneringen die jullie samen mochten delen.

Sterkte, Steven

adje

  • ****
  • Berichten: 256
    • Bekijk profiel
Re:slokdarmkanker
« Reactie #25 Gepost op: augustus 27, 2008, 15:53:23 pm »
Hoi Rozemarijn.

Je vader had het al aangegeven als ik een eerder bericht van je lees... hij wilde hier niet verder mee... Zijn 'wens' is uitgekomen, al heb ik het idee dat er niet veel vechten meer mogelijk was aangezien de ziekte al zover gevorderd was... Wat erg!

Voor jullie is het natuurlijk kei-en keihard.
Oké, je hebt afscheid kunnen nemen,
oké, je was er voor hem,
oké, jullie waren er samen toen de strijd ten einde kwam
Maar het blijft hard
en zo verschrikkelijk verdrietig.

Ik wens jullie veel troost toe
bij het verwerken van het verlies van je vader.