Auteur Topic: niet eerlijk  (gelezen 4696 keer)

eviemientje

  • Gast
niet eerlijk
« Gepost op: mei 22, 2007, 13:55:49 pm »
hallo allemaal, ben nog nieuw op het forum. ben nu maart 10 jaar geleden men mama verloren aan borstkanker,ze was net 64 jaar. ik en mijn 3 zussen en broers hebben het daar heel moeilijk mee ook ook al omdat we het jaar ervoor onze papa al hadden moeten afgeven. ik dacht dat onze familie nu al wel genoeg geleden had,maar niks is minder waar. de wereld rondom ons bleef vorige donderdag stilstaan toen we vernamen dat nu ook een van men zussen borstkanker heeft. waarom,kan iemand me vertellen waarom ze nu ook nog aan mijn zussen of broers gaan beginnen;we hangen zo erg aan elkaar,ik vind dit zo onfair;ik ben boos op de hele wereld,en weet met mijn eigen geen blijf;ik slaap niet en ik kan van stress niet eten.hoe moet ik nu verder.ik heb een schat van een man en 2 lieve dochters van 11 en 13 jaar waar ik sterk voor moet zijn. maar ik heb zo een pijn en verdriet. een hopeloze en verdrietige zus

Lieve47

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:niet eerlijk
« Reactie #1 Gepost op: mei 22, 2007, 15:25:00 pm »
evemientje, het is verschrikkelijk dat je je moeder en vader al zo vroeg bent verloren. Als iemand sterft is het altijd te vroeg. Ik ben mijn vader al 19 jaar kwijt.  En nu heeft je zus ook kanker. Het leven is inderdaad niet eerlijk
Maar, en je mag me dit niet kwalijk nemen. Je moeder heeft haar kinderen zien opgroeien, ze heeft waarschijnlijk nog kleinkinderen gekend.
Maar wij hebben op 15 januari van dit jaar onze zoon verloren aan kanker. Hij was pas 23. Zijn leven moest nog beginnen. Het is tegen de natuur dat een kind voor zijn ouders sterft.
Op je vraag WAAROM kan niemand je een antwoord geven. Ook ik vraag mij dagelijks af waarom hij, een brave jongen en al die boeven en slechterikken die blijven rondlopen. Maar ik krijg nooit een antwoord. Niemand kan mij vertellen waarom mijn zoon juist kanker kreeg, net zoals bij je moeder en nu bij je zus.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:niet eerlijk
« Reactie #2 Gepost op: mei 22, 2007, 17:21:56 pm »
Hey Eviemientje,

Borstkanker hoeft per definitie toch niet slecht af te lopen? Probeer je op te trekken aan de positieve ervaringen van meerdere lotgenotes. Akkoord het is een harde noot om kraken, maar het is niet onoverkomelijk (heb ik hier ergens gelezen van iemand anders).
Je hoeft je heus niet sterker voor te doen als mogelijk hoor. Laat gerust je gevoelens en traantjes maar eens de vrije loop gaan; zelfs in het bijzijn van  je kinderen!!! Het is niet verkeerd om hen te tonen dat je hier verdrietig om bent. En praat ook veel met hen, zodat ook zij niet met onbeantwoorde vragen blijven zitten.

Groetjes en kop op hé,
Steven

Nan

  • ****
  • Berichten: 318
    • Bekijk profiel
Re:niet eerlijk
« Reactie #3 Gepost op: mei 22, 2007, 17:38:22 pm »
Hey,

T is inderdaad niet eerlijk. Maar we kunnen er niets aandoen, sijtig genoeg; Maar geef de moed niet op, die BK van je zus kan toch goed aflopen..anders zijn we allemaal afgeschreven en dat wil ik echt niet geloven. De meesten komen er toch door; Geloof nu ook maar dat je zus erdoor komt. Altijd positief blijven denken, echt. En als je dat doet, reflecteer je dat onbewust over naar je medemensen. En zou gaat iedereen wel positief denken. Mijn zussen hebben de avond toen mijn verdict gevallen was, allemaal zitten huilen hier bij mij thuis (ik ben de jongste van 5) Door hen te troosten , werd ik wel sterker. En nu staan ze er ook allemaal heel positief tegenover. Ik denk niet dat er nog iemand denkt dat ik ga sterven. Draag je positivisme over en je zus komt er wel, samen met jou.
En lucht je hart hier maar dat is de beste plaats. Echt.
Heel veel sterkte, en hou de moed er in.

Dikke knuffel,
Nan

eviemientje

  • Gast
Re:niet eerlijk
« Reactie #4 Gepost op: mei 22, 2007, 21:12:48 pm »
hoi nan,steven en lieve, alvast heel erg bedankt voor jullie warme reacties. jullie zullen wel gelijk hebben ,dat ik het wat van de positiever kant moet bekijken; maar bij mijn ma , ik spreek dan wel van 10 jaar terug ,is toen wel alles wat kon mislopen toen ze kanker had misgelopen,van hartstilstand bij het plaatsen van een portocat,enz... vandaar het zwart kijken op het moment ,en het bang zijn voor wat gaat komen. mijn zus zelf is zo bang, dat ze zich zelfs niet wil laten behandelen moesten ze uitzaaiingen vinden,zo zit er bij ons de schrik in.  ik hoop dat we volgende week wat beter nieuws krijgen, en dat we haar kunnen ompraten samen met de arts om zich te laten behandelen. samen met de mensen op dit forum lukt het me misschien weer om de zon onieuw wat binnen te laten  in mijn hart.  voor jullie wens ik allemaal heel veel sterkte, en als jullie nood hebben aan een luisterend oor dan mail maar. liefs marleen

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:niet eerlijk
« Reactie #5 Gepost op: mei 22, 2007, 22:04:29 pm »
Hey Marleen,

Blijf er in geloven!! We helpen duimen dat je zus met een relatief eenvoudige behandeling te genezen valt. Samen met jou!

Knuffel, Steven

Kimmeke

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
    • Studio Sleyckzift
Re:niet eerlijk
« Reactie #6 Gepost op: mei 23, 2007, 01:58:59 am »
Hey Marleen,

vooral de moed niet laten zakken!!!!
In het begin moet je inderdaad wennen én kunnen aanvaarden dat je borstkanker hebt maar we hebben allemaal een natuurlijke vechtlust gekregen.

Wat er 10 jaar geleden is gebeurd met je mama, mag je vooral niet vergelijken met nu. Alles is zo veranderd én verbeterd.

Ik geloof in mijn dokters, in de medicijnen, in mijn eigen kracht én in mijn genezing. Probeer allemaal zo positief mogelijk te blijven, het is niet altijd even makkelijk maar dat lukt jullie echt wel!

Vergeet niet naar elkaar te luisteren en durf ook je gevoelens bloot te leggen bij je zus. Een lach werkt meestal aanstekelijk en dat moeten jullie vooral blijven doen !!

Ik wens jullie héél veel moed, en moest je zus informatie willen van mede-lotgenoten, ze kan altijd bij ons terecht in het borstkanker-forum. Wij zijn er tenslotte om elkaar te helpen (en geloof me, dat gebeurt echt!!!)

Ik wens jullie héél veel moed én sterkte!

dikke knuffel,
Kim.

eviemientje

  • Gast
Re:niet eerlijk
« Reactie #7 Gepost op: juni 03, 2007, 22:13:11 pm »
hallo allemaal, mijn zus heeft zich dan toch de donderdag laten opereren; er waren geen uitzaaiingen in longen ,lever,en botten.dat was toch al een hele opluchting voor haar en voor ons allemaal. maar nu zit ik toch met vraagje namelijk:  ze kwam terug van operatie,was al helemaal wakker,heel raar ,geen traantjes maar big smile;en nu nog altijd geen een traantje ,lachen ,plezier. ik vind dit raar; niet dat ik steeds zwartkijker ben,maar zou ze alles willen verdringen?

Nan

  • ****
  • Berichten: 318
    • Bekijk profiel
Re:niet eerlijk
« Reactie #8 Gepost op: juni 03, 2007, 22:22:02 pm »
Hey,


Ik heb de dagen na de operatie ook niet zoveel geweend. Alleen als ik alleen was. Ik heb, als er mensen op bezoek kwamen, me altijd heel sterk gehouden. Geef je zus de tijd om alles te verwerken. Ze moet het misschien nog allemaal goed plaatsen. En ze zal nog wel wat wenen maar laat ze maar doen.
En ze zal waarschijnlijk heel blij zijn dat er geen uitzaaiingen zijn.
Komt wel goed. Maar het vraagt tijd, heel veel tijd.
Veel sterkte, groetjes,
Nan

md

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:niet eerlijk
« Reactie #9 Gepost op: juni 04, 2007, 08:26:42 am »
hallo,

Goed nieuws dat er geen uitzaaingen zijn. Dat je zus niet weent kan zeker een teken zijn dat ze alles verdringt. Maar dat is geen abnormale reactie. Elk mens reageert anders. Ik, in mijn geval heb de eerste weken heel veel geweend en toch was ik heel positief . Ik heb nooit de moed opgeveven maar die tranen, die waren er nu eenmaal. Ik ben dan ook een echte 'bleit' ( zoals ze dat hier in mijn gezinnetje zeggen).

Er zal zeker wel een moment komen dat je zus het allemaal niet meer zo ziet zitten. Probeer er dan voor haar te zijn. Geef de moed zeker niet op.

Veel sterkte,
Martine