Auteur Topic: euthanasie  (gelezen 3280 keer)

zus

  • Gast
euthanasie
« Gepost op: maart 16, 2007, 11:52:21 am »
Het is een onderwerp waar al veel over gepraat is, waar er tegenstanders en voorstanders zijn.

Nu moet ik zeggen ik ben werkelijk een voorstander, ik heb het 2 weken meegemaakt bij mijn broer. Ik had me geen mooiere dood voor hem kunnen voorstellen. Dit klinkt misschien cru, maar als de dood nu eenmaal zo dichtbij is, is het beter dat je op een waardige manier sterft.
Ik heb hier al verschillende verhalen gelezen van mensen die hun dierbaren moeten verliezen op een onwaardige manier. Langzaam, geen voedsel meer geven, meer medicatie,... Op die manier zou ik persoonlijk het heel moeilijk mee gehad hebben.

Mijn broer had darmkanker, toen ze het ontdekt hadden had hij ook een uitzaaiing naar de lever. Deze waren voor een tijdje 'overwonnen'. Een tijdje later bleek zijn longen ook aangetast, nog later kwam er nog een aantasting aan zijn botten, lever en uiteindelijk zijn hersenen.

Mijn broer heeft zijn beslissing genomen op een moment dat hij mentaal nog voor 100% was. Hij is optimistisch geweest tot op de laatste seconde. De familie en enkele vrienden hebben met hem de laatste uren of dagen op een fijne manier kunnen doorbrengen, we hebben zelfs heel veel kunnen lachen, herinneringen opgehaald,... Zijn beslissing om euthanasie te plegen was een echte opluchting voor hem, dat zag je.

Ik heb hierbij nog één van zijn laatste berichtjes:

“De tijd die me rest is nog maar kort (over 13 uur is het “D-day en H-hour” voor mij), daarom deze toch wel waarschijnlijk iets te korte boodschap.
Ik heb steeds veel steun gehad van iedereen van jullie steun naar mij toe, in mijn strijd tegen de kanker, waarvoor ik jullie dan ook zeer erg wil bedanken.
De beslissing om er toch een eind aan te maken, is vooral van medische kant, de laatste diagnoses, en komende prognoses, waren van deze aard dat verder vechten medisch gezien geen zin meer had.
Ook uit respect voor mijn familie, en mijn ma en pa in het bijzonder voor het enorme “verzorgingswerk” en rijden naar het UZ, 2 a 3 keer per week (dat toch geen zin meer had), heeft me in mijn beslissing gesterkt.
Ook gezien dat mijn levenskwaliteit slechter en slechter ging worden (zowel naar beweeglijkheid toe, als sociale contacten die ik zelf niet meer in de hand zou hebben), hebben bij mij mijn beslissing deze kant laten overhellen..
De beslissing om het te laten uitvoeren is trouwens niet van de laatste week, maar was voor mij al maanden geleden een uitgemaakte zaak.
Mijn bekendmaking van mijn wens aan de eerste arts echter, is nog maar enkele dagen oud.
Ik wens dan ook alle betrokken artsen hierbij van harte te bedanken dat de tijd tussen eerste wens en uitvoering, zo kort mogelijk is gehouden."



Als er nog mensen zijn die hierover willen praten, dit ook meegemaakt hebben, twijfels hebben, vragen willen stellen,....Liefst!!!!

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Re:euthanasie
« Reactie #1 Gepost op: maart 16, 2007, 15:30:44 pm »
Dag zus,
Fijn dat het voor jullie allen goed verlopen is en in het bijzonder voor je broer !
Graag wil ik hier verwijzen naar een heel genuanceerde visie hierover in het boek "zoals ik het wil" zie http://www.zoalsikhetwil.be daarin kan je vanuit allerlei standpunten euthanasie bekijken. Zowel vanuit de patiënt, als de familie,als de verpleging, de artsen, de ruime omgeving enz. Dus niet enkel een "voor" of "tegen" boek.
Dan is er nog een heel goed boek : "Als het zover is : verhalen over euthanasie" te verkrijgen bij uitgeverij Epo. Isbn 90 6445 404 3 Daarin staan meerdere getuigenissen van mensen uit Antwerpen. Ook heel genuanceerd.
Er komt heel veel bij kijken, zowel op het gebied van de wetgeving als ethiek en vanuit de gevoelens van ieder die ermee geconfronteerd wordt. In die zin vind ik dat een goed geïnformeerd patiënt er 2 waard is. Ik ga die boeken dus nog een aantal keren herlezen. Ik kreeg de indruk dat een wilsbeschikking maken niet genoeg is en dus ga ik nog eens nazien wat men daar nu juist over geschreven heeft in het boekje "als het zover is".
Blij dat jullie de correcte afspraken hebben kunnen maken en dat iedereen het als een "mooi" of sereen einde heeft kunnen beleven.
Bedankt voor je openheid !
LLDM
PS In het 1ste boek krijg je op het einde een verwijzing, niet enkel naar het levenseinde informatie forum (leiflijn) maar ook  naar de VZW Recht op waardig sterven en naar de federatie palliatieve zorg Vlaanderen
« Laatst bewerkt op: maart 16, 2007, 15:40:04 pm door LLDM »

zus

  • Gast
Re:euthanasie
« Reactie #2 Gepost op: maart 22, 2007, 20:45:10 pm »
LLDM,
Dank voor je antwoord! Ben je erover aan het nadenken om ook eventueel euthanasie te vragen als de tijd er is? (of heb ik dit verkeerd begrepen)
Eerlijk gezegd waren er geen "correcte" afspraken. Hij heeft het via zijn dokter op een maandagavond vertelt aan mijn moeder. Woensdagnamiddag, 2 dagen daarop is hij al overleden. Hij heeft ons nooit ingelicht, maar ik ben persoonlijk ook niet geschrokken van zijn beslissing.  Het was alleen zo vlug, maar dit was dan ook beter zo denk ik achteraf. Als het moment zo ver is kan je toch aan niets anders denken dan aan die persoon, het is heel intens. Ik denk als dit bvb een week had geduurd ik helemaal er onderdoor was gegaan. Nu ik dit meegemaakt heb, je ziet iemand lijden, je weet dat het einde dichtbij komt en die persoon is sterk genoeg om dit beslissen denk ik dat hier weinig mensen iets tegen kunnen hebben. Hij zei nog dat hij ook nog zelfmoord had kunnen plegen, dan leek me dit toch een beter oplossing. Ik weet ook niet of ik zijn beslissing op voorhand zou willen weten, het was mijn broer, van mijn partner zou ik dit wel willen weten. Mijn broer had het recht op geheimen, hij had het recht om dit alleen te beslissen. (niet dat een partner dit heeft, ik zou het alleen moeilijker mee hebben denk ik)
Waar ik nu soms moeilijk mee heb is dat je van mensen hoort dat niemand het recht heeft om over leven of dood te beslissen. Hebben zij dan wel het recht om te zeggen dat iemand MOET lijden? Voelen zij zich dan zo superieur om te kiezen over iemand zijn leven? (dat hij moet leven en moet lijden)
Bon, dit moest er even uit.
LLDM
Als je over aan het nadenken bent wens ik veel sterkte toe!
Zus

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Re:euthanasie
« Reactie #3 Gepost op: maart 22, 2007, 23:00:14 pm »
Zus,
Eu-thanasie... het woord zegt het zelf : een goede dood...
Een heel moeilijke ethische kwestie, dus ik ben er nog niet mee rond. Moet er nog één en ander over lezen en er nog goed over nadenken. En eens ik dat gedaan heb, dan ga ik erover in discussie met een ethicus, waarvan ik hoop dat hij zelf nog lang mag leven, want hij heeft zelf iets ernstigs meegemaakt ivm zijn gezondheid. En eens dat achter de rug is, dan pas, zal ik erover proberen spreken met mijn specialist en mijn huisarts, die allebei al over mijn wilsbeschikking beschikken die ik in de periode tussen mijn eerste kuren gemaakt heb. Volledig wettelijk bij de notaris, met getuigen en met mijn partner en één van mijn zussen als vertrouwenspersonen.
Voor het moment voel ik me heel goed en kan het dat alles nog herzien wordt, maar ik ben er dus nog niet mee rond. Stiekem hoop ik dat het nooit aan de orde zal zijn en ik weg ben zonder dat het hoefde, zoals blijkt uit een aantal verhalen uit de aangehaalde verwijzingen naar die boeken die ik vermeldde. Maar zoals ik dus zei : ik moet terug nadenken en zou om de zoveel tijd eens die boeken willen herlezen. Dat is nu een eerste keer gebeurd en dat zal terug gebeuren. Nu is het niet het juiste moment naar mijn aanvoelen. Nu zit ik op een keerpunt naar meer afstand nemen van alles, veel loslaten maar ook veel genieten van gewone dingen en meer uit de ziektesfeer. Alles gaat zo'n beetje met zijn ups en downs en ik ben , na een weer wat mindere periode, aan een betere periode toe (wel met mijn ziekte in alles geïntegreerd, gewoon als een onderdeel dat ik toch niet meer omheen kan). Ik kan en wil en mag niks forceren maar 2006 was naar mijn gevoel een schitterend jaar. 2007 is nogal dubbelzinnig begonnen naar mijn gevoel en nu wil ik er weer voor gaan. Kan best dat ik probeer in een zeer goeie periode weer die boeken te lezen want ik vind dat ik ze moet lezen en herlezen op momenten dat ik heel verschillende gevoelens heb. Trouwens : gezonde mensen lopen ook het riscico straks te sterven door bvb een ongeval... dus eigenlijk moet euthanasie geen taboe-onderwerp zijn. Zo zie ik het een beetje.
Wat je einde van je bericht betreft zou ik zeggen : laat je leven niet bepalen door wat "anderen" zeggen. Jij hebt je leven en mag het leiden zoals jij het goed vindt, mits anderen niet te schaden door die levenswijze en je beslissingen. Dat zou moeten voldoende zijn. Verder vind ik dit ook een goeie leefregel : doe wel en zie niet om. Leef zoveel mogelijk in het heden, het nu, zonder je verleden noch je toekomst je geluk van nu te laten bepalen.
Zus, stel het goed !
Bedankt voor je eerlijke berichten.
LLDM