Auteur Topic: Het zoveelste Lijf- en ik gesprek  (gelezen 43 keer)

Anemos

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 27
    • Bekijk profiel
Het zoveelste Lijf- en ik gesprek
« Gepost op: augustus 12, 2019, 11:09:40 am »
Toen ik dacht dat het nog wel eens zou gebeuren, maar niet gebeurde - mijn eigen lijf terug krijgen - werd ik al wel eens boos op mijn lichaam. Ik ben niet meer zo boos nu, maar de teleurstelling van niet meer hebben wat was (of nog zou kunnen zijn), is er nu nog steeds, een soort verslagenheid.
Het gedicht dateert van april 2018. Ik reageerde heftig op een therapie die ik kreeg en die moest dus stop gezet worden.

Het zoveelste Lijf- en ik gesprek.

Ik praat nog een keer tégen dit lijf van mij,
Ik praat nog een keer mét dit lijf van mij,
Intussen denk ik te weten wat het lijf van mij denkt,
Doch echt zeker ben ik niet,
Alsof we de communicatie tussen ons een beetje kwijt zijn.
Wat wil je, Lijf van mij, dat ik doe?

Je tergt me, je put me uit, je maakt me misselijk
weeral verkouden, koorts, ellende !

Zie nu wat er gebeurt ! Stop zetten van therapie!
Allez zeg, ik moet jou toch niet grappig vinden … of zo?

Misschien moet ik je dít maar eens vertellen:
‘Komaan, Lijf, ge weet ik u lief heb. Ik heb niks anders om mee te leven.
Ik weet dat ge graag hebt dat iemand anders weer op een keer u liefheeft,
Maar werk dan aub een beetje mee! Aub!’

Want nu herken ik u niet meer.

AMK