Auteur Topic: Chemo  (gelezen 1671 keer)

Anny

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 13
    • Bekijk profiel
Chemo
« Gepost op: november 16, 2006, 19:06:04 pm »
Hallo,
Volgende dinsdag begint de chemokuur.  Het zal dan vier weken zijn dat ik geopereerd ben van borstkanker.  Sedert ik weet dat ik kanker heb, is het alsof ik nergens meer thuis hoor.  Bij de operatie zijn ook de okselklieren weggenomen, waardoor ik nog problemen heb met mijn linker arm.  Dat gevoel is dan nog versterkt want mijn man moet tal van dingen van mij overnemen en dit versterkt nog gevoel van thuisloosheid.  Ik heb een aantal hobbies en daarbij voel ik hetzelfde.  
Heeft nog iemand dit gevoel gehad?  

LLDM

  • ***
  • Berichten: 127
    • Bekijk profiel
Re:Chemo
« Reactie #1 Gepost op: november 16, 2006, 20:06:30 pm »
Dag Anny,
Als ik je vorige berichten zo lees, krijg jij toch wel héél veel op je bordje. Ik meen eruit af te leiden dat je niet alleen Multipel Myeloom (Kahler) kreeg maar nog eens borstkanker erbovenop !
Je zou van minder al het gevoel krijgen dat je nergens meer thuis hoort. Een héél normaal gevoel.
Toen ik, als MM-er voor de 1ste keer naar het inloophuis ging, kreeg ik een heel erg gevoel van : hier hoor ik niet thuis. Dit zijn allemaal borstkankerpatiënten en ik heb Kahler en het ongeneeslijke ervan woog dan erg door. Er zijn momenten geweest dat ik me afvroeg wat ik nu eigenlijk wou, hoewel ik dat vroeger nooit had, maar je kan zo flauw van gezondheid zijn in de zware behandeling en dan is het helemaal niet raar dat je je precies nergens meer goed voelt.
Je voelt je te ziek voor de gezonde wereld en op bepaalde momenten voel je je te goed voor de zieke omgeving, maar als je je wil gaan gedragen als een gezonde , dat loopt helemaal fout. Kanker is voor mij nog altijd evenwicht vinden in wat je wel en niet (meer) kan. Een verlies van wat je niet meer kan, maar evengoed nieuwe ongekende mogelijkheden. Nu kan ik genieten van relaxatie en visualisatie-oefeningen en van de fitness. Voor mijn ziekte had ik nog nooit zo'n oefeningen gedaan. Dus je verliest dingen maar je kan ook nieuwe dingen ontdekken. En hoe verder je behandeling van je vandaan ligt in tijd, hoe meer dat lukt. Tijdens de behandeling heb je heel veel energie nodig om je staande te houden en de chemo kan ook zoveel andere zaken met zich meebrengen dat je niet goed meer weet hoe je lichaam en je functioneren nu eigenlijk is. Dus Anny, je staat helemaal niet alleen met dit gevoel hoor !
Als ik het juist heb dat jij Kahler hebt, dan wil ik je graag nog meegeven dat ik héél veel steun heb gehad aan de Contactgroep Myeloom Patiënten (http://www.cmp-vlaanderen.be) en aan de halfjaarlijkse studiedagen waar alles aan bod komt ivm de ziekte en aan de regionale bijeenkomsten die nu 4 keer in het jaar doorgaan.
Als je steun wil, aarzel niet om contact op te nemen met de contactpersonen, veelal zijn het zelf patiënten, die zich schitterend in zetten voor hun lotgenoten.
Anny , ik weet niet welk antwoord je verwacht had, maar ik hoop dat je hier iets aan hebt.
Ik wens je heel veel sterkte en moed en hoop dat je weldra een beetje jezelf meer kan terugvinden.
Mij is het ondertussen goed gelukt en ik ben er ook heel blij om.
Vriendelijke groeten,
LLDM

lacuisine

  • Gast
Re:Chemo
« Reactie #2 Gepost op: november 17, 2006, 07:53:11 am »
Beste Anny,
Ik ben 6 weken geleden geopereerd : amputatie en okseluitruiming aan de rechterkant.
In het begin had ik ook veel last van de arm maar dat is nu stukken beter. Ik probeer hem niet over te belasten maar ook gebruik ik mijn arm goed en zo veel mogelijk.  Het lukt me nu zelfs om te strijken. Ik hef het ijzer op met mijn linkerhand en strijk rechts.
'sMorgens voor ik uit bed stap doe ik enkele oefeningen die de kinesiste in het ziekenhuis mij
aangeleerd heeft.
Groetjes
Lacuisine