Auteur Topic: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot  (gelezen 18137 keer)

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Gepost op: december 19, 2013, 09:46:57 am »
In september begon mijn vader te klagen over pijn aan de borstkas. Het was nog uithoudbaar maar was toch naar de huisdokter geweest voor onderzoek. Zij stuurde hem door voor foto's en zagen ze toch een wit vlekje, weliswaar 5 cm van de plaats waar hij pijn had. Doorverwezen naar het uz-Leuven voor de nodige onderzoeken. Vorige week donderdag, na een hele resem onderzoeken,  is het harde verdickt gevallen. Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot.
Een operatie is uitgesloten, bestraling kan niet, omdat het tekort bij het hart ligt. Genezing is niet meer mogelijk.
De grond zakte onder mijn voeten weg, ik kon het niet geloven... :'( Wat nu???
Maandag moet hij naar het ziekenhuis en zullen ze een poortkatheter plaatsen en nadien starten met chemo. Hij moet een nacht daarblijven. De chemo zal 1 x om de 3 weken gegeven worden. Natuurlijk moeten we afwachten of hij zal aanslaan. Daarom gaan ze tussendoor een scan nemen.
Sinds een 3tal weken is de pijn aan de borstkas ook enorm toegenomen. Hij heeft 2 weken geleden een pijnbestraling gekregen, maar ondervind er niks van. Nog steeds pijn dat ondertussen uitbreidt. Zware pijnstillers hielpen niet en sinds vorige donderdag heeft hij morphinepleisters die hij om de 3 dagen moet plakken + bijkomende moprhine-pilletjes waarvan hij er tot 5 per dag mag bijnemen.
Desondanks zo'n zware medicatie is de pijn er nog steeds. De enige verandering door de medicatie zijn de zware benen en armen.
Morgen, vrijdag, hebben we een intake-gesprek over het wel en wee.
Ik zit met nog zoveel vragen...toekomstgericht...maar het is zo verdomd moeilijk die aan de dokter te vragen terwijl je ouders naast je zitten.
En ik ben zoooo bang voor wat de toekomst gaat brengen!!
Zijn er hier lotgenoten die ongeveer het zelfde meemaken of meegemaakt hebben? Dan hoor ik het graag.

Ik was al eerder een topic begonnen onder "longkanker - Hevige pijn en ondertussen bang afwachten".

Groetjes

BJA

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #1 Gepost op: december 19, 2013, 20:15:04 pm »
Hey, ik heb recent een 'soortgelijke' situatie meegemaakt met mijn moeder, die had last van haar rug. Bleek achteraf kanker te zijn met uitzaaiingen naar zowat overal (botten, longen, lever). Niks meer aan te doen behalve het afremmen met chemo en bestraling. Ik kan je weinig advies geven behalve dat je de realiteit niet uit het oog mag verliezen, dat is ook zowat het enige goede advies dat ik destijds gekregen heb. Al besef ik dat pas achteraf. Het lijkt alsof je in een soort droom terecht bent gekomen.

Hoe oud is je vader?

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #2 Gepost op: december 23, 2013, 09:21:31 am »
Hallo BJA, sorry voor het laattijdig antwoord!
Mijn vader wordt in maart 61 jaar.
Vrijdag hadden we het intake-gesprek. Het zal een zware behandeling worden. Vandaag start de chemo. Hij krijgt 2 chemo's (cis en per) en dit om de 3 weken. Hij moet ook telkens een nacht daarblijven. Na 2 kuren zal hij opnieuw een ct scan krijgen om te zien of de chemo aanslaat.
Ik verlies de realiteit niet onder ogen maar het is zo verdomd moeilijk, wetende dat vanaf nu iets nooit meer hetzelfde zal zijn dan voorheen. Bang om wat zal komen.
Bang om de resultaten af te wachten van de scan. Ik probeer om het beste te hopen maar ik ben mijn hoop gewoon verloren. Ik heb er zo een slecht gevoel over. Ik wil en mag me zo niet voelen, maar het is sterker dan mezelf.
Ik ben het jaar gestart met een kankerdiagnose bij mijn schoonzus en eindig het jaar met een kankerdiagnose bij mijn vader.
Ondertussen is ook de medicatie verhoogt, omdat de pijn bleef. Ondertussen zit hij aan 34mg betreft de morfinepleisters en MS Direct (morfine) aan 5 x 10mg.
Hoe oud is je moeder en hoe is het nu met haar gesteld?

BJA

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #3 Gepost op: december 23, 2013, 10:15:21 am »
Hey, mijn moeder zat in dezelfde leeftijd als je vader, ze is een aantal maanden geleden overleden.
Dat je de hoop verliest na een dergelijke diagnose is normaal hoor, niets om jezelf mee voor de kop te slaan. Ik was het tegenovergestelde, ik sloot me af en zag alleen maar de hoop. Hoe onbestaande die ook was. Dat begint me nu zuur op te breken omdat ik in een soort van ontkenning heb geleefd.

Ziekenhuizen, dokters, angstaanjagende gesprekken en elke keer weer wachten op resultaten. Bah.
En dan al die chemo, dat is zowiezo al niet min. Al reageert de ene persoon er niet hetzelfde op dan de andere, het blijft een soort vergif.

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #4 Gepost op: december 23, 2013, 11:31:39 am »
Oei, sorry.
Dat kan ik gerust geloven. Mij afsluiten en ontkennen doe ik niet, ik besef maar al te goed hoe erg het gesteld is met mijn papa. Mijn man en schoonzus zeggen dat ik toch nog een sprankeltje hoop moet hebben, maar ik heb geen. Ze zeggen nogthans "Hoop doet leven"! Misschien, als de resultaten positief zijn zal mijn hoop terugkomen. Ondertussen hou ik me sterk voor mijn ouders, grootouders en mijn kinderen. Alhoewel ik soms fameus moet slikken. Mijn kinderen praten regelmatig over mijn man zijn vader, die ondertussen al 3 jaar overleden is. Als ze dan wijzen naar een sterretje in de hemel, komt mijn moed vol en moet ik denken dat ze later misschien ook naar een sterretje zullen wijzen voor hunne peter, mijn vader. Of zoals mijn grootouders, de ouders van mijn papa, die zien dat er iets niet pluis is bij hun zoon. We verzwijgen het momenteel omdat die mensen ook al boven de 90 jaar zijn.

Het is zoals je zegt, dat wachten op die resultaten. Dat is een hel...Eerst weken alvorens we de diagnose kregen en nu weken alvorens we zullen weten of de chemo aanslaat.
Elke persoon reageert anders op chemo, dat is zo, maar nevenwerkingen zullen er zijn. In welke mate dit is moeten we afwachten.

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #5 Gepost op: januari 06, 2014, 10:32:23 am »
Hallo,
De dagen zijn voorbij. De eerste keer dat ik niet uitkeek naar de feestdagen. Het was zo moeilijk en zeker nieuwjaarsdag. Ik kreeg het niet over mijn lippen om het zinnetje te zeggen wat je normaal zegt met nieuwjaar.
Ondertussen heeft mijn papa den 23ste zijn eerste chemo gekregen. Natuurlijk zijn de ongemakken erbij gekomen. Vermoeidheid, misselijkheid. Hij heeft geprobeerd om zowel met kerst als met  nieuwjaar zijn best te doen om op familiebezoek te gaan. Het is hem gelukt maar we moesten hem na een uurtje terug naar huis brengen.
Hij zit ook met frustraties omdat hij zijn hobby, zijn allergrootste passie, jagen, moet laten vallen. Hij heeft het geprobeerd vorige week maar ze hebben hem moeten naar huis brengen. Gisteren gingen ze opnieuw naar de Ardennen, maar hij moest thuis blijven omdat het niet ging. Hij begon er gisteren met mij over te praten en kreeg de tranen in zijn ogen. Ocharme, ik had/heb zo met hem te doen.
Volgende week maandag volgt de 2de chemo en daarna zullen ze opnieuw een ct scan doen om te zien of de chemo aanslaat. Het is weer bang afwachten.
Mijn moeder is ,sinds de diagnose, zo veranderd dat ik ze zelf bijna niet meer herken. Zo stil, zo nerveus, maagpijn, hoofdpijn, noem maar op.  Ze kan met haar eigen geen weg. Ik probeer om met haar te praten maar er komt bijna niks uit. Ik begrijp dat ze ongerust is, maar ik maak me toch zorgen om haar.
Het zo goed zijn mochten ze beide hun gevoelens kunnen uiten.

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #6 Gepost op: januari 13, 2014, 09:19:20 am »
Vandaag de 2de chemokuur.
Sinds zaterdag verliest hij ook zijn haar. Het zijn nog wel geen pakken die uitvallen maar toch.
Hopelijk wordt hij niet kaal, want dan wordt je nog meer met de realiteit geconfronteerd.
Morgen wordt ook de afspraak gemaakt voor de controle scan, waarmee we dan zullen weten of de chemo aanslaat!
Duimen maar dat er toch nog een klein lichtpuntje is aan het einde van de tunnel, want ik ben zo bang om mijn vader te verliezen.
Als er nog mensen zijn die dit meemaken of meegemaakt hebben, positief of negatief, reageer gerust. Misschien krijg ik dan zo antwoord op mijn vele vragen.
Groetjes
Lieve

Ray

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 27
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #7 Gepost op: maart 17, 2015, 15:25:17 pm »
Hey,

Gisteren te horen gekregen dat mijn vader hetzelfde heeft. Langkonker in ver stadium, uitzaaiingen naar nieren, klieren, bot, heup, ...
Momenteel voorbereidingen (spuiten) om dan maandag te starten met chemo Alimta.
We zijn allen zeer bang wat ons te wachten staat ...

Het is al lang geleden dat je bericht werd aangevuld, maar toch ben ik curieus hoe het bij jullie is verlopen...

groetjes,
Ray

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #8 Gepost op: maart 30, 2015, 13:22:42 pm »
Hallo allemaal, hallo Ray,
Het is inderdaad al een hele tijd geleden dat ik nog iets heb laten horen van mij.
Toen de diagnose gesteld was (longkanker stadium 4 met uitzaaiingen in de klieren en het bot) heeft mijn vader 6 x chemo gekregen. Dit was cisplatine en pemetrexed (?). Dit was een zware chemo maar gelukkig heeft hij die heel goed kunnen verdragen. Dit was een één kuur om de 3 weken. Halverwege de kuur werd er een controlescan gedaan om te zien of de chemo aansloeg en dat was het geval. Op het laatste van de kuur nog een controle scan en bleek dat de tumor toch wat kleiner geworden was. Goed nieuws dus. Omdat ik was mee geweest op consultatie was ik zo euforisch  dat ik dacht dat hij toch wel zou kunnen genezen. Dat was/is dus niet zo. Ooit zal mijn vader overlijden aan de gevolgen van de kanker :'(
Ik kon met mijn gevoelens geen blijf en er ging zoveel door mijn hoofd dat ik beslist had een afspraak te maken met de dokter. Alleen ik. Zo kon ik vrijuit praten en vragen. Ik kon het niet vragen terwijl mijn ouders naast mij zaten. .
Desondanks alles blijft de pijn aan de borstkas. Hij krijgt hiervoor wel morfinepleisters en medicatie maar toch.
Op sommige momenten had hij ook last bij het slikken, net alsof het bleef steken in de keel, maar onderzoek van de slokdarm heeft niks uitgewezen.
Na de eerste chemo zijn ze dan onmiddellijk begonnen met onderhoudschemo. Ook weer 1 x om de 3 weken. Dit is nodig om alles "in slaap" te houden. Deze chemo is niet zwaar en zou het dan zo goed als geen enkel nevenwerking van hebben. Helaas, hij kreeg ademnood, voelde zich slecht, kon bijna niet meer uit de voeten. Er werd na de 3de onderhoudschemo beslist opnieuw een scan te doen. Hierop was te zien dat er vocht op de longen was. Niet heel veel want hij kreeg hiervoor antibiotica. Maar het hielp niet echt. Hij kreeg koorts, voelde zich nog steeds heel slecht en moest naar het ziekenhuis. Na een ganse week onderzoeken hebben ze dus gezien dat hij een longontsteking had. Dit verklaarde, volgens hun, waarom hij zich slecht voelde en ademnood had. Hij kreeg hiervoor antibiotica maar moest in het ziekenhuis blijven. Ondertussen kreeg mijn vader het steeds moeilijker om te aanvaarden dat hij kanker had. Hij was zo een bon vivant, een fervent jager,...en nu kon hij niks meer.
Na iets meer dan een week koorts te hebben gehad was hij uiteindelijk wat aan de beterhand en mocht het ziekenhuis verlaten. Ondertussen ging de behandeling van de onderhoudskuur verder. 3 dagen thuis  en opnieuw begon de koorts de kop op te steken. Opnieuw naar spoed en onderzoeken. Bleek dat de longontsteking was terug gekomen. Hij voelde zich opnieuw slecht en had al een paar keer laten horen dat hij wilde stoppen met de chemo. Ik schrok en zei dat dit niet kon en hij door moest gaan. Toen had ik eindelijk een afspraak gemaakt met de dokter, ik alleen, zo kon ik vrijuit praten. Al mijn vermoedens werden bevestigt en was de shock groot. Ik kon en kan het nog steeds niet aanvaarden dat mijn vader ziek is maar na erover na te denken en te zien hoe hij afzag heb ik voor mezelf uitgemaakt dat ik zijn beslissing zou accepteren. Weliswaar met een klein hartje.
Uiteindelijk, vlak voor de grote vakantie begon, mocht hij het ziekenhuis verlaten en werd de onderhoudschemo stopgezet door de dokter. Zo kon hij recupereren en konden ze nagaan of heel die ellende kwam van de chemo. Om de 3 maanden kreeg hij een controlescan. Raar maar waar werd mijn vader beter, hij nam terug zijn gewoontes op. Iets drinken met de vrienden, kaarten, jagen,…maar de vermoeidheid bleef wel. In september was zijn controlescan OK. Dan waren we 3 maanden verder. Nog steeds voelde hij zich goed. Begin januari van dit jaar kwam de 2de controlescan eraan. Helaas met minder goed nieuws. De kanker was verder uitgezaaid naar de hersenen en de bijnier. Eerst hebben ze de hersenen behandeld met stralen 5 keer. Hierdoor heeft hij al zijn haar verloren. Hiervan had hij dus enorme hoofdpijn en werd de medicatie aangepast. Na een tijdje werd de hoofdpijn draaglijker. De scan die nadien volgde wees uit dat de bestraling zijn werk had gedaan. Daarna volgde de behandeling voor de bijnier. Dit kon niet met stralen maar moest gebeuren met chemo. 3 vrijdagen na elkaar, 1 week rust en dan terug 3 keer.
Van de moment dat de eerste chemo gebeurd was begon hij echt wel ziek te worden, braken, misselijk, diaree, verstopping,…
Hij heeft er ondertussen 3 opzitten, en vorige week was het 1 week rust. Maar het gaat van kwaad naar erger. Hij eet en drinkt niet meer, is enorm verzwakt en vermagerd. 2 weken terug is hij zelfs gevallen. De plaats waar begon mij zorgen te maken. Hij ging naar het toilet zei hij, maar dat dat is de andere kant op??? Onmiddellijk begon ik mij zorgen te maken en voelde ik dat er iets niet pluis was. Zaterdag zag ik mijn moeder en begon ze te wenen. Toen ik vroeg wat er was, zei ze dat ze met hem naar het ziekenhuis moet gaan omdat hij al 1 week niks meer gegeten en gedronken had, dat hij amper kan stappen. Ik ben dan met haar meegegaan en zag mijn vader daar liggen in de zetel (ik had hem al 5 dagen niet meer gezien). Ik schrok. Ik besloot om naar de afdeling te bellen om te vragen wat we moesten doen. Omdat hij geen hoge koorts had moesten we zelf beslissen. Toen ik het aan mijn vader vroeg wat hij wilde zei hij dat hij wilde gaan maar daags nadien (gisteren, zondag) . Mijn moeder vertelde me ook dat hij naar buiten was geweest om te gaan plassen. ???Weeral klonk het in mijn hoofd dat dit niet juist was. Toen ik hierover mijn vader aansprak zei hij me dat dit korter was. Korter?? Neen. Ik heb dan maar aan mijn moeder gezegd wat ik van die dingen van. Dit is niet normaal. Afin, dus zijn ze gisteren vertrokken. Ze hebben een infuus gegeven met vocht en een scan van het hoofd genomen. Daarop hebben ze gezien dat er druk op de hersenen zit waardoor het komt dat hij niet meer eet en drinkt en slecht voelt. Wat ze gaan doen betreft die druk heb ik geen nieuws. En over die 2 rare dingen heeft mijn moeder niks gezegd. Vandaag is er een scan gepland van de longen. Dus dat is nog afwachten.
Ikzelf heb besloten om nog eens een afspraak te maken met de behandelende arts zodat ik weer vrijuit kan praten wat de toekomst zal brengen. Ook al ben ik zo bang om hem te verliezen, maar ik wil op de hoogte zijn van alles.
Groetjes
Lieve


Ray

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 27
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #9 Gepost op: april 02, 2015, 12:26:19 pm »
Beste Lieve,

Bedankt voor de aanvulling van je verhaal.
Ik vind het zo erg wat jullie allemaal al hebben mee gemaakt. Dat is een zware periode!

Ergens ben ik blij dat onze verhalen op elkaar lijken (dan voel ik me niet alleen). Anderzijds ben ik bang voor wat er allemaal nog gaat komen ...
Ik wens jullie nog veel sterkte en als het kan houden we elkaar op de hoogte.

grts
Ray

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #10 Gepost op: april 02, 2015, 12:58:33 pm »
Dag Ray,
Onze verhalen lijken inderdaad sterk op elkaar.
Het is begrijpelijk om bang te zijn voor de toekomst. Ik heb dat ook en stel me dikwijls de vraag "hoelang nog?" Zal hij zijn 2 kleinkinderen nog zien opgroeien tot volwassen jongens, hun eerste liefje, enz...
Vorig jaar in mei heeft mijn oudste zoon zijn eerste communie gedaan. Bij de viering kon hij niet bij zijn door zijn hoge koorts en dat vond ik ZO erg. Al een geluk dat het feest door is gegaan bij mijn ouders thuis zodat hij er toch een beetje kon bijzijn.
Ik was al eerder een topic begonnen op http://www.longkanker.info/forum/viewtopic.php?f=6&t=337&p=7975#p7975. Je kan daar mijn hele verhaal ook lezen.
Maar ik zal zeker op deze topic updates houden.
Groetjes
Lieve (dochter1975 en dochter40)

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #11 Gepost op: april 20, 2015, 10:21:37 am »
Hallo allemaal,
We zijn ondertussen weer wat verder.
Het gaat niet zo goed met mijn vader sinds zijn opname, 3 weken geleden. Zijn hoofdpijn is enorm.
Ik had al gemerkt dat hij wat dingen vergat. Simpele vragen die ik stelde waarover hij wat te lang moest nadenken. Meer en meer begon ik erop te letten en meer en meer vond ik dat hij vergat. Ik dacht bij mezelf dat het misschien van de medicatie kon zijn. Hij krijgt Oxinorm en Voltaren . Op zich toch wel zware medicatie.
Maar vorige week zondag toen we op bezoek waren zag hij plots op onze jas, die aan de kapstok hing, een spin. Een zwarte spin op een zwarte jas??? Ik sprong recht en ging direct naar die spin op zoek. Niet onmiddellijk wetende dat dit eigenlijk niet kon. Er was geen spin te bespeuren.
In de loop van de week nadien begon hij ook wat wartaal uit te kramen. Dingen die niet konden, niet waar zijn. Wat nu? Hoe kan dat? Ik begon me heel ongerust te maken tot hij vorige week donderdag met volle overtuiging tegen mijn moeder en mij zei dat er een heleboel mieren in mijn nek zaten en die naar mijn gezicht kropen! Ik was er zo van aangedaan dat ik naar buiten ben gelopen, ben beginnen te wenen dat er een verpleegster naar me toekwam om mij te kalmeren. Al huilend heb ik haar verteld wat er gebeurt is. Ik stond erop om een dokter te zien. De verpleegster zei me dat ze alles ging doen om de dag nadien een afspraak te regelen en dat is dan ook gebeurt.
De dag nadien ben ik samen met mijn moeder tot bij de dokter kunnen gaan en zij heeft alles uitgelegd welke onderzoeken ze al gedaan hebben, wat er nog gaat gebeuren, de resultaten van de scans,….
Nadien vertelde ze dat de verpleegster haar gemeld heeft over wat er gebeurt is. Ik vertelde haar alles. Het vallen thuis, de verwardheid die ik ontdekt heb, over de spin en over de mieren.
Het was voor haar heel belangrijk zo goed mogelijk de informatie door te krijgen omdat ze mijn vader die morgen had aangesproken over het voorval en hij verdoezelde het een beetje.
Ze zei ook dat de resultaten van de vorige 2 scans niks hadden uitgewezen ( wel een groot letsel (tumor) op de kleine hersenen) wat de oorzaak zou kunnen zijn van die hoofdpijn maar dat ze diezelfde morgen wel een onderzoek via de ogen hadden gedaan om te zien of er druk in zijn hoofd zou kunnen zijn wat die hoofdpijn en verwardheid zou kunnen veroorzaken. En ja…er is druk (vocht). Tijdens ons gesprek was er opnieuw een scan voorzien zodat ze nadien konden bespreken hoe ze dat vocht kunnen verwijderen.
Normaal moest mijn vader diezelfde dag chemo krijgen maar die werd een week uitgesteld omdat hij antibiotica krijgt doordat er een infectiewaarde was in zijn bloed. Die antibiotica loopt tot vandaag en als alles goed gaat krijgt hij dan deze week zijn chemo. Daarna zal er opnieuw een scan gemaakt worden om te zien wat de volgende stap zal zijn.
Nadat het gesprek was afgelopen was ik toch blij dat we nu eindelijk wat meer weten. Alleen moeten we nog afwachten of hij volledig zal herstellen betreft die verwardheid en hallicunaties nadat het vocht is weggenomen. Hierop kon ze geen antwoord geven. Wel vroeg ze ons het te melden wanneer het nog gebeurde.
Toen we op de kamer kwamen kwam de neuroloog binnen en sprak hem meteen aan over die mieren die over mijn gezicht liepen. Hij zei haar dat hij dat gezien had maar dat we allemaal zeiden dat het niet waar was. Opeens riep hij mij en de neuroloog korter bij hem. We moesten kijken boven de deur. Daar kropen beestjes…..
Ik schrok weer maar uiteindelijk ben ik zo blij dat hij dit heeft gezien wanneer er een dokter bij was. Ze onderzochte hem en stelde op het laatste wat vragen. Op sommige gaf hij het juiste antwoord, op andere dan weer niet. Er werd beslist nogmaals een scan uit te voeren, deze keer een MR. Op al die resultaten hebben we nu nog geen antwoord. Hopelijk vandaag.
Ik ben zo bang voor de toekomst. Wat als hij dit blijft doen? Hoe gaan we dit moeten oplossen?
Lieve

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #12 Gepost op: april 23, 2015, 10:29:28 am »
Maandag had mijn moeder gebeld om te laten weten dat ze uiteindelijk toch een drainage gingen doen om de druk weg te nemen in het hoofd. Dit is dan dinsdag gebeurt. Na op ingreep moest hij naar intensieve gaan, maar alles verliep vrij goed en hij mocht dan toch naar de kamer terug gaan.
De dag duurde lang voor mij en ik kon s’avonds niet rap genoeg in het ziekenhuis zijn. Ik zag mijn papa en al bij al viel het goed mee. Ze hebben achteraan links een draine geplaats waardoor ze dan de druk konden wegnemen. Hiervan was niks meer te zien, buiten een hele grote pleisters op zijn hoofd. Hij had geen pijn door de zware pijnstillende medicatie en was ook niet suf.
Wat me opgevallen is, is dat zijn spraak sneller ging dan voordien. De verwardheid was er nog wel en het staren ook. Alleen heeft hij deze keer niet gesproken over “dingen” die hij ziet maar die er niet zijn. We zullen dus moeten afwachten hoe dat het zal evalueren.  Gisteren kreeg hij dan opnieuw een MRI scan maar daar weet ik nog niks meer van.
Ik hou jullie wel verder op de hoogte.
Groetjes

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #13 Gepost op: april 27, 2015, 11:55:16 am »
We zijn ondertussen weer een paar dagen verder en het gaat niet echt goed met mijn papa.
Dinsdag is er een draine geplaatst om de druk weg te halen, met het gedacht de hoofdpijn te verminderen. Niks is minder waar. Sinds donderdag weer enorme hoofdpijn. Hij heeft dan ook de laatste chemo gekregen, (voorlopig toch). Hij heeft veel pijn, eet en drink niet. Ze geven sinds dien wel vocht. Op 3 dagen heeft hij dan ook 4 scans gekregen om de oorzaak te zoeken. De dokters begrijpen het niet. Hij is ook nog verward, maar tot nu toe heeft hij nog niet gezegd dat hij beestjes ziet. Hopelijk blijft dit zo. Waar hij ook al een paar weken last van heeft is pijn in zijn bovenbenen. Stappen gaat niet echt.
Vrijdag ben ik bij hem op bezoek geweest en hij mag zijn bed niet uit omdat hij ook enorm draaierig is en het gevaar op vallen te groot is. Wil hij naar het toilet moet hij bellen en zetten ze hem op een toiletstoel. Daar heeft hij het moeilijk mee. Het lukt hem niet. Als ze hem nadien terug in bed leggen begint hij te zweten. Voornamelijk zijn armen, benen en gezicht zijn enorm klam.
Ook heeft hij een hele hoge polsslag waarvoor hij nu ook medicatie krijgt. Zijn bloeddruk is goed.
Zaterdagmorgen hebben ze dan besloten om een sonde te plaatsten.  Hij slaapt ook heel veel, weliswaar door de medicatie.
Gisteren, zondag, ben ik met mijn peter,  (mijn vader zijn vader) en een man van 90 jaar op bezoek geweest. Het was zo hartverscheurend om te zien hoe hij zijn zoon kuste op zijn voorhoofd, hoe hij zijn hand vasthield. Hoe erg moet het voor hem wel zijn om zijn enige zoon daar zo te zien liggen??
Ik begin mij echt wel ernstige zorgen te maken over zijn toestand. Ik begin meer en meer te denken dat hij misschien wel nooit meer naar huis zal komen. Ik wil mijn vader echt niet verliezen. Het doet pijn te weten dat het ooit zal komen, maar het doet ook pijn om hem te zien lijden. Het is zo dubbel. Ik ben zo bang de laatste dagen.

dochter40

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re: Mijn vader heeft longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot
« Reactie #14 Gepost op: april 28, 2015, 08:54:06 am »
Gisteren hebben de dokters beslist om een ruggemergpunctie uit te voeren, aangezien ze maar niet kunnen begrijpen van waar de hoofdpijn komt. Die punctie is uiteindelijk niet gelukt. Het deed heel veel pijn. Toch willen ze absoluut een punctie omdat ze daaruit heel veel onderzoeken kunnen op doen.
Deze zal in de loop van de week opnieuw uitgevoerd worden.
Ocharme, ik heb zo met mijn vader te doen. Elke dag opnieuw al de pijn.