Auteur Topic: Niet kleincellige longkanker  (gelezen 85635 keer)

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Niet kleincellige longkanker
« Gepost op: november 10, 2013, 17:35:20 pm »
Hallo,

nieuw op dit forum weet ik niet goed waarheen.
Mijn man Frank is sinds augustus gediagnoseerd met kanker.
Wat begon, voor ons dan toch, als een cyste in de enkel is nu niet kleincellige longkanker geworden. Hieronder het verhaal

Mijn partner, Frank, kreeg onlangs te horen dat hij een leiomysarcoom heeft op de enkel. Doorgestuurd door de ortopedist die de cyste wegnam naar een specialist in het UZA Edegem die ons heel goed hielp en uitleg gaf. Na de nodige onderzoeken (ct-scan, echo, Pet-scan......) kwamen we op de dag van operatie, omdat niet al het weefsel was weggenomen bij vorige operatie, in het UZA aan. Professor * kwam bij ons in de kamer met het slechte nieuws dat hij de operatie niet zou uitvoeren omdat de onderzoeken hadden aangetoond dat er vlekken op de longen waren. Heel vriendelijke arts in elk geval die ons zo goed mogelijk heeft geholpen en ons alle tijd gaf om die eerste mededeling te verwerken. Professor * stuurde ons door naar de afdeling oncologie. Daar aangekomen werden we meer als een nummer behandeld. Het diensthoofd Oncologie Dokter *heeft ons toen ontvangen. Wat we daar hebben meegemaakt dat wil ik echt wel aanklagen want dat was zo onmenselijk. Alsof we er niet bij zaten, terwijl hij zijn uitleg deed en vragen stelde aan Frank heeft hij geen minuut opgekeken naar ons, elk antwoord dat we gaven intikkend in het dossier, normaal maar toch, geen een menselijk gevoel kwam er van zijn kant. Als we dan vroegen wat de vooruitzichten waren kregen we bruusk als antwoord "als het aanslaat heeft hij een aantal jaren, als het niet aanslaat een aantal maanden". Bij de vraag wat moeten we nu doen was het direct volgende week chemo beginnen, port-a-cath steken en dergelijke meer. geen verdere onderzoeken naar het soort kanker of zo neen gewoon direct beginnen. Ook is er toen 1,5l pleuravocht weggenomen. Ik had het gevoel dat dr Speceniers echt geen aandacht gaf aan Frank als persoon/patient.
Deze mening zijn zowel Frank zijn dochter als zijn neef toegedaan zij waren er bij toen we bij die mens zaten
Slik daar zit je dan, reeds overstuur door de uitslagen, en dan op zo'n manier alsof je een dier bent dat er toch geen notie van heeft.

Naar Professor * van het UZGent gegaan waar we daags erna een 2e opinie zijn gaan vragen dat is tenminste iemand met het hart op de juiste plaats die tijd neemt voor zijn patienten en niet enkel denkt aan geld. Sinds we naar Gent zijn gegaan zijn we nu 2 maand verder en heeft Frank 2 cycli gehad met chemo nadat er eerst nog een bronchoscopie en Ebus was gemaakt, een nieuwe ct-scan en nog een paar kleine onderzoekjes.
Als door Prof *naar UZA gebeld wordt om te vragen uitslag pleuravocht door te faxen spreken ze daar over een Ewing sarcoom. Echt daar in Antwerpen weten ze gewoon niet waar ze over bezig zijn

Ondertussen hebben we vernomen dat de combinatie gemcitabine/cysplatinum geen effect heeft gehad, de tumor op zijn long is een klein beetje gegroeid.
Nu is er opnieuw longvocht getrokken om te zien wat ze nu kunnen doen, er is sprake van Taxotere of pillen, gewoon weer afwachten dus en ondertussen gaat het leven gewoon door.

Iemand hier ervaring mee?

« Laatst bewerkt op: mei 12, 2015, 09:30:47 am door sociale dienst VLK »

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #1 Gepost op: november 19, 2013, 17:32:55 pm »
Zo vandaag weer bij de professor langs geweest. Frank kan pillen nemen, Tarceva genaamd. Als we vragen naar een prognose krijgen we te horen dat het gaat over maanden. Kunnen veel maanden zijn en daar gaan we voor het hangt er gewoon vanaf hoe de tumor reageert op de pillen.
Ik weet niet goed hoe ik mijn gevoelens moet omschrijven maar ik ben er serieus kapot van we wisten wel dat het niet genezen kon worden maar dat de tijd dan zo kort zou kunnen zijn dat had ik niet kunnen inschatten zeker niet als je dan weet dat frank op de chemo toch goed reageerde enfin ja geen noemenswaardige bijwerkingen had.
Sorry moet nu even stoppen zit hier weer met tranen in de ogen en wil niet dat Frank dat ziet  :'(

Christelke

  • **
  • Berichten: 89
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #2 Gepost op: november 22, 2013, 20:50:05 pm »
Hallo Krietje,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een berichtje gepost heb op het forum.  Het was voor mij gewoon te moeilijk.  Vandaag is het precies een jaar geleden dat mijn papa overleden is (je kan mijn verhaal hier op het forum terugvinden). 

Papa had ook niet-kleincellige longkanker (zonder uitzaaiïngen), die helaas niet opereerbaar was.  Hij is behandeld in het UZ Leuven.  De eerste behandeling bestond uit bestralingen en chemotherapie.  Deze behandeling was zéér, zéér zwaar (papa viel op 6 weken 22 kilo af - een stukje van de slokdarm was verbrand door de bestralingen, dit was heel erg pijnlijk), maar was wel effectief (de tumor kromp van 8 cm naar 1,5 cm).  Zes maanden daarna is hij echter hervallen, waardoor een tweede chemobehandeling noodzakelijk was.  Ook deze behandeling was in eerste instantie effectief.  Twee maanden later was het effect van de chemo weer teniet gedaan en heeft papa een zeer zware longontsteking gekregen, waardoor zijn toestand een paar dagen kritiek is geweest.  Hij is er echter bovenop gekomen, en heeft dan Tarceva gekregen.  Hij is moeten beginnen met 150 mg, maar kon de bijwerkingen daarvan niet zo goed verdragen.  Hij had veel last van acne (we zeiden lachend dat hij in zijn tweede jeugd was), en vooral: maag- en darmlast.  Vervolgens is hij dan overgestapt naar 100 mg per dag.  De bijwerkingen zijn fel geminderd, en papa heeft nog 10 mooie maanden gekregen.  Hij heeft nog heel veel kunnen doen, heeft nog veel uitstapjes gemaakt met mama, we hebben nog veel kunnen praten, het waren echt mooie maanden met een goede levenskwaliteit.   

De felheid van de bijwerkingen van Tarceva hangen af van persoon tot persoon, maar tegenwoordig zijn er heel wat middeltjes te verkrijgen om de bijwerkingen tegen te gaan.

De Tarceva heeft het leven van mijn papa zeker verlengd, en ervoor gezorgd dat hij de laatste maanden van zijn leven op een menswaardige manier heeft kunnen doorbrengen.  Als ik terugkijk hoe mijn papa heeft afgezien van de bestralingen en de chemo, ben ik heel blij dat de professor beslist heeft om papa Tarceva te geven, in plaats van nog een chemobehandeling waar hij uiteindelijk alleen maar zieker van zou worden, en die hem toch niet meer zou kunnen helpen.

Deze ziekte is hard, keihard.  Mijn papa was 58 jaar toen hij de diagnose kreeg, en 60 jaar toen hij van ons is heengegaan.  Ik begrijp heel goed hoe zwaar het moet zijn.  In eerste instantie voor je man, maar ook voor jullie allemaal.  Je staat compleet machteloos. Geef het even tijd; het nieuws moet een plaats krijgen in jullie leven.   Daarna zullen jullie zeker de kracht krijgen om samen te vechten voor die hopelijk zeer vele maanden! 

Laat je tranen maar de vrije loop, niet opkroppen, en schrijf het maar van je af hier op het forum.  Ik heb hier heel veel steun gevonden.

Ik wens jullie in ieder geval veel sterkte!

Groetjes,
Christel

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #3 Gepost op: november 25, 2013, 15:50:40 pm »
Hey Christelke,

Ik kan me niet inbeelden hoe het voelt om een vader te verliezen maar kan me wel voorstellen dat je je radeloos voelt zeker op de moment dat je zulk nieuws krijgt.
Frank neemt nu sinds een week Tarceva in en heeft, voorlopig dan toch, alleen wat last van diarree en dan nog niet overdreven. Frank voelt zich ook wel heel goed, geen pijn geen last niets. Ik hoop dat die Tarceva aanslaat en dat Frank lang bij ons blijft nog.
Ik kan weer even niet uit mijn woorden raken en sluit dit dan maar weer even af.

rie

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 26
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #4 Gepost op: november 26, 2013, 18:43:10 pm »
Hallo Krietje,


Wanneer in je gezin kanker opduikt slaat men gewoon tilt. Toen ik de diagnose nierkanker te horen kreeg (maart 2011) ben ik gewoon
geflipt. Als alleenstaande mama heb ik toen de kinderen opgebeld met de vraag om naar huis te komen. Kinderen zijn volwassen maar studeren nog . Ik kon enkel wenen en uitbrengen dat ik niet dood wilde, dat alles juist zo goed ging ,dat ik veel te jong was en al dat soort zaken. Ik was opstandig ,viel blijkbaar de dokters lastig met mijn duizenden vragen. Na mijn eerste onderzoek naar de knobbels in mijn nek volgende hopen andere onderzoeken maar ik kreeg maar geen antwoord op mijn vraag of ze aan kanker dachten. Ik hield niet op zodat uiteindelijk een arts bij een onderzoek toegaf dat het kanker zou zijn duidelijk geïrriteerd  door mijn niet aflatende vragen hieromtrent. Alle onderzoeken onderga je in een roes en je wereld stort in. Je hebt een hele periode nodig om rustiger te worden . Nu maanden later gaat het psychisch beter met me ondanks de wetenschap dat ik nooit beter zal worden . Ik dwing mezelf om uit het verdriet te blijven omdat het te pijnlijk is. Het lukt me niet altijd en de tranen zijn er dan wel. De rest van het gezin krijgt het ook zwaar te verduren want zij lijden ook. Oncologen zijn blijkbaar ook niet voorbereid . Mijn eerste oncoloog riep de hulp in van een psychologe verbonden aan het ziekenhuis. Na de raadpleging vroeg een vriendin die me vergezelde hoe het kwam dat zij er ook was. Blijkbaar op vraag van de oncoloog (om hem te ondersteunen ?) om die lastige patiënt die ik was te trotseren. Ik was daar helemaal niet met opgezet maar ook niet in staat hierop te reageren. Ik ben daarna wel op raadpleging bij een andere oncoloog gegaan binnen hetzelfde ziekenhuis. Ik heb daar ook nooit een uitleg over gegeven. Ik wil maar zeggen dat oncologen het zo druk hebben dat ze geen tijd kunnen of willen maken om met het psychische aspect bezig te zijn. Alhoewel ik een redelijk goed contact heb met de oncoloog noemt hij me wel zijn lastigste patiënt. Ik heb dan ook wel aangekaart dat er geen ruimte was om veel aandacht te besteden aan al de bijwerkingen. Men ziet af en je kan nergens terecht. De huisarts kent de chemo medicatie niet en dus ook de bijwerkingen niet en kan weinig raad geven buiten pijnstillers voorschrijven. De oncoloog houd zich vooral bezig met " is de kanker onder controle?"
Ik wilde dit alleen allemaal maar zeggen dat in het begin er grote chaos is en iets verder hopelijk voor jullie een rustiger periode waarin men leert omgaan met de ziekte voor zover dat kan en leren omgaan met de bijwerkingen. Zeker wanneer je bij de diagnose te horen krijgt dat het niet te genezen is en dat ze gaan proberen de ziekte zolang mogelijk onder controle houden is je ineens duidelijk dat je eraan zal sterven.
Ik hoop voor jullie dat er vlug de periode is dat alles hanteerbaarder wordt binnen het gezin zodat je nog dingen samen kan doen.
En hopelijk ook nog voor lange tijd.

Rie

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #5 Gepost op: december 16, 2013, 12:05:03 pm »
Frank  neemt nu al een paar weken Tarceva in en heeft de bijwerkingen die voorspeld waren dus acne en zoals christelke  al zei 2e jeugd. Gelukkig heeft hij ondertussen antibiotica gekregen en een andere zelf om te behandelen. De antibiotica is vooral bedoeld om infecties te voorkomen. Sinds we die gebruiken is de acne al goed verminderd. Vooral op de rug en neus is het al veel beter en daar zijn we blij om.
Vorige week zijn we dan weer naar de prof geweest om te laten zien hoe hij reageert, vooral dan de bijwerkingen, en voor resultaat van bloed. Bloedwaarden zijn wel normaal er was een lichte infectie te zien maar dat lag aan de infectie van zijn luchtwegen die hij had vorige week. De prof zei dat hij, hoewel het vervelend is, blij is dat frank zo hevig reageert op de pillen want dat dat voor hun toch een teken is dat de pillen hun werk doen.
Duimen kruisen dan maar en afwachten tot 23 januari als we terug naar prof gaan voor uitslag van de ctscan die hij een paar dagen eerder moet laten maken. Laat ons hopen dat het toch al minimum hetzelfde is gebleven en liefst kleiner is geworden.

Voor nu toch al prettige feestdagen gewenst

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #6 Gepost op: december 29, 2013, 12:37:38 pm »
Zo het eerste deel van de feesten is voorbij. Wij hebben deze rustig doorgebracht en de feesten een beetje verdeeld over 3 dagen. Nu nog de eindejaarsfeesten en we kunnen weer rustig doorgaan met ons leventje.
De acne is veel verbeterd zeker sinds frank er wat antibiotica voor mocht innemen. Nu is het verder gewoon afwachten en aftellen naar de 21e voor de ct-scan en 23e weer naar de professor om te horen of de pillen hun werk doen.
Tegen dan zijn mijn zenuwen tot het einde gespannen. Volhouden denk ik dan maar elke keer weer. Het moet aanslaan een andere optie is er niet.

Onze beste wensen voor het nieuwe jaar en heel veel sterkte voor jullie allemaal

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #7 Gepost op: februari 24, 2014, 17:33:14 pm »
Kom hier nog is even vertellen hoe het nu gaat. Redelijk positief nieuws gehad na de periode met Tarceva. De pillen slaan aan, de tumoren zijn niet groter maar ook niet kleiner geworden. Ze stabiliseren de kanker en dat is voor ons al heel veel waard dus verder met de pillen en afwachten. Half april terug op controle, ct-scan en daarna naar de prof. Hopen maar dat deze goed nieuws heeft dan weer al is het maar dat het stabiel is gebleven.
Verder heeft Frank niet te veel last, enkel wat van fluimen en hoest. Hij is wel vlugger moe dan voordien en vlugger verkouden maar dat heeft dan te maken natuurlijk met de kanker die dit toch wel veroorzaakt.

Veel sterkte voor jullie allemaal.

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #8 Gepost op: april 16, 2014, 09:40:17 am »
Weer een aantal maanden verder. Ondertussen is ons 5e kleinkind geboren en zijn Frank en ik getrouwd. Frank heeft een paar keer last gehad van wat adem nood, eerste keer toen we op verlof waren en in dat huisje snachts de verwarming hadden laten aan staan waardoor er geen lucht meer was binnen. 2e keer denk ik door wat hyperventilatie. Spoed geweest omdat we toch zeker  wouden zijn, daar kregen we te voren dat het longvocht nog hetzelfde is als in januari dus dat was ook goed nieuws en dus niet de reden van die kortademigheid. Maandag heeft Frank een CT-scan laten maken, morgen langs professor Van Belle om te horen wat er nu komt is het verminderd, stabiel gebleven of, liefst niet, groter geworden het blijft elke keer wachten in spanning.

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #9 Gepost op: juni 19, 2014, 22:25:54 pm »
Weer een paar maanden geleden dat ik iets schreef. Mja zolang het goed gaat met frank ben ik gerust. Voorlopig blijft het stabiel. Vorige week echter had frank last van kortademigheid,  begon s'avonds, volgende ochtend zo dat we maar naar gent trokken om na te laten kijken.  Resultaat long vol vocht, ze vonden dat frank moest binnen blijven om dag later vocht te trekken maar frank wou niet. Volgens dr mocht hij naar huis en volgende dag terugkomen dus hebben we dat gedaan.  Volgende dag hebben ze 2,5l vocht uitgetrokken, 3 vierde van zijn longvolume bijna. Ik vind dit vreselijk beangstigend en weet niet goed wat ik er van moet denken.  Onze volgende afspraak met professor is pas half augustus. Ik ben bang maar wil dit niet aan Frank tonen.  Komt het vlugger dan we willen ik weet het niet.

dochter1975

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #10 Gepost op: juni 23, 2014, 11:09:40 am »
Hallo Krietje
Mijn papa heeft ook niet kleincellig longkanker met uitzaaiïngen in de klieren en het bot, stadium 4.
Hij heeft de diagnose gehoord vorig jaar in oktober. Sindsdien staat mijn wereld volledig op zijn kop. Het enige waar ik nog kan aan denken is mijn vader.
Er is geen genezing meer mogelijk. Hij heeft 4 cycly's achter de rug. Cispaltine en pemetrexed. Hierop heeft hij heel goed gereageerd want de scans wezen uit dat de tumor kleiner was geworden.
Nadien is hij begonnen met een onderhoudsbehandeling Alimta en dit valt tegen betreft de nevenwerkingen. Ze hadden nogthans in het begin gezegd dat hieraan zo goed als geen enkel nevenwerking aan te pas komt, maar helaas.
De pijn die hij had in het begin aan de borstkas en slokdarm is er nog steeds, desondanks de 2 pijnbestralingen die hij gehad heeft en de morfinepleisters (75mg). Sinds een week of 6 heeft hij ook ademnood. 3 meter stappen is een hele opgave.
Bijkomend is dat hij 3 weken geleden met een longonsteking is opgenomen in het ziekenhuis. Koorts die opliep tot 39,5. Na 2 weken mocht hij naar huis, voelde hem enkele dagen beter en ligt sinds vorige week terug in het ziekenhuis. Weeral koorts (38,5) en terug meer last van ademnood. Bleek dat de longontsteking nog niet volledig genezen was.
Vandaag gaan ze opnieuw wat onderzoeken doen en hopelijk kunnen ze iets tegen die ademnood doen.
Ook ik vind dit zeer beangstigend om hij zo te zien. Mijn vader is altijd een hard werkende man geweest en om nu te zien dat hij niks meer kan is hard!
Ik laat ook mijn bezorgdheid niet zien aan hem, maar hij weet wel dat ik bang ben.
Momenteel ben ik in behandeling bij een psychologe daar ik dit alles gewoon niet kan accepteren en aanvaarden.
Misschien kan dit jou ook helpen?!
Groetjes

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #11 Gepost op: juni 23, 2014, 14:33:11 pm »
Afspraak met de professor vervroegd want hebben vorige week ontdekt dat er opnieuw een bobbeltje zit op de enkel waardoor we ons dus weer wat zorgen maken.  Na contact met de prof is er nu donderdag een afspraak.  Zelf ben ik vandaag bij dokter geweest, gelukkig kan ik daar mijn hart luchten. Mijn klachten komen door de stress onder andere. Misschien panikeer ik te vlug of ben ik te overgevoelig waarschijnlijk wel maar ik probeer positief te blijven. Gelukkig hebben we de familie, of toch zeker mijn familie,  waar we op kun rekenen. 
Voorlopig gaan we door zoals nu positief denken en doen, we weten dat het niet zal genezen, we kunnen alleen maar hopen dat we nog lang samen kunnen zijn. De mediaan bij het gebruik van tarceva is 13maand, we zijn nu dus zo ongeveer halverwege en ondanks die paar tegenslagen voelt Frank zich goed en dat is het belangrijkste.  Een gesprek met een therapeut is voorlopig niet nodig zodra ik voel dat heg echt niet meer kan dan schakel ik die in.
Zo ik heb het weer even kunnen verwoorden en afschrijven waardoor ik mij dan weer wat geruster voel.
Ik wens je veel sterkte met je vader, en weet dat je niet alleen staat. Je mag hier altijd je hart komen luchten.
Krietje

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #12 Gepost op: juli 07, 2014, 18:04:29 pm »
En opnieuw naar Gent morgen ctscan en overmorgen resultaat. Frank klaagt nu sinds een week ongeveer van pijn in zijn schouder.  Dit dan ook maar eens laten nakijken want dit komt blijkbaar ook van zijn kanker. Zijn dit tekens dat het slechter gaat dat het uitgezaaid is, ik pieker mij suf en probeer zo veel mogelijk om positief te blijven en niet aan hem te laten merken dat ik pieker omdat hij anders ook neer gaat en dat wil ik niet. Ik hou me sterk en lach en  doe zoveel mogelijk gewoon aar dat lukt niet altijd.
God ik ben nog niet klaar om slechtere resultaten te krijgen, kun je daar ooit klaar voor zijn ik denk het niet.

krietje

  • ***
  • Berichten: 150
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #13 Gepost op: juli 10, 2014, 13:10:49 pm »
pffffffffffffffffffffffff geen goed nieuws

frank zijn long zat weer vol vocht, weer 2,2l uitgehaald. Wat echter erger is is dat er wat uitzaaiingen zijn voorlopig enkel naar de rechterlong. Dit betekent dat hij moet stoppen met de pillen en vanaf volgende week, 3-wekelijks, chemo moet doen met taxotere.
Ook gaan ze een scan maken van zijn hoofd omdat hij, als hij hoest, klaagt van hoofdpijn vanvoor boven zijn ogen. Ik ben ongerust, ieder mens is anders, dat het enkel gaat verergeren vanaf nu en veel vlugger dan we willen.
Het zal afwachten zijn hoe hij reageert op de chemo dan weer. We wisten dat de pillen op een bepaald moment niet meer zouden helpen.
Dit voorspelt niet veel goeds denk ik
Heb mijn mama gevraagd mijn zusjes te verwittigen ik kan dit niet aan, zal al moeilijk genoeg zijn mijn 2 jongens op te bellen en te laten weten wat er nu gaat komen.

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Niet kleincellige longkanker
« Reactie #14 Gepost op: juli 15, 2014, 13:00:47 pm »
Hoi Krietje..

Na al je berichtjes tot dusver gelezen te hebben .. kan ik je angst en zorgen wel invoelen..
 Het moeilijk hebben en niet willen laten merken aan je partner.. is zo herkenbaar. Door jouw steun en omgaan met zijn ziekte maak je  't voor hem  wat gemakkelijker..
Anderzijds.. niet alles kun je zo oplossen..
Als het kan en past is het samen kunnen praten over en 't delen van onzekerheden toch wel belangrijk..
Goed blijven eten en drinken.. wat rust nemen maar ook weer actief zijn ook tijdens de chemoperiode,  maakt het ervaren van de taxotaire chemo wat lichter..
Zo heeft mijn man het destijds ervaren.. in de lange taxotaire chemo periodes.

Het is niet te voorspellen wat jullie nog gaan meemaken... dag tot dag bekijken geeft energie.. niet doemdenken...als het vandaag wat minder is kan het morgen immers weer wat beter gaan.
Blijf gaan voor mogelijkheden wat er ook op jullie pad komt.
Ook...al weet je, of vermoed je dat, dat niet misschien niet meer zal zijn wat je eigenlijk zou willen!!

Heel veel kracht en power om samen verder te strijden tegen het KL. K monster...   Succes met de chemo..
En.. neem af en toe wat afstand door wat leuks te doen wat niet in het teken van ziek zijn staat ook samen..
Ik kan nog steeds met een heel fijn gevoel op die activiteiten, dagen terug kijken.. dat is voor velen de smeerolie in een naar proces nl.
Voor mij ook nu nog, om verder te gaan met mijn leven!

Dikke steunknuff voor jullie!
 ;) Jet