Auteur Topic: moeilijke tijden  (gelezen 13946 keer)

Stvr

  • Gast
Re:moeilijke tijden
« Reactie #15 Gepost op: december 16, 2006, 02:24:44 am »
Hey Garou,

Lang geleden dat ik je nog 'ns gemaild of beantwoord heb, mijn fout! :)

I know the feeling; m'n moeder is nu bijna anderhalf jaar overleden en nog steeds gaat het niet goed..

Zeker nu met de kerstperiode wordt het moeilijk; bovenal ervaar ik nu meer en meer dat een moeder inderdaad de hoeksteen van een gezin en familie is. Een overdonderde begrafenis heeft met doen beseffen hoe graag gezien m'n ma was, voor alle veiligheid had ik 150 rouwbrieven en prentjes laten drukken. De brieven waren voldoende, van de prentjes is er slechts een per persoon uitgedeeld en niet iedereen heeft er een gekregen.

Schuldgevoelens: ja.. die zijn d'er ook.. Raar hoe een mens zichzelf voor de lol houdt, m'n moeder zou dit niet gewild hebben.. En toch zijn ze d'er.. Domme dingen lijken nu zo belangrijk...
Domme dingen zoals de hogedruk reiniger die ze een tweetal jaar terug voor m'n verjaardag kocht, terwijl ze wist dat ik die probeerde bijeen te sparen met de cadeaubonnen die je krijgt door bloed/plasma te geven.
Domme dingen zoals het feit dat ze de laatste weken/dagen beseft dat ze niet lang meer zou leven, maar daar waarschijnlijk niet wou over spreken om ons geen pijn te doen.
Tot die laatste dag, waar ze met m'n vader naar een barbecue ging om 18u en me in de auto zei: "ik denk niet dat ik het nog lang ga trekken"
Een dom ding... Ik ging met vrienden in mechelen eten, en rond 21u belde m'n vader om te zeggen dat ze naar het ziekenhuis gingen omdat ze pijn had... Een dom ding dat ik toen niet onmiddellijk naar UZ gasthuisberg in leuven vertrokken ben.. Misschien had ik dan nog met haar kunnen praten, Toen rond half elf aankwam lag ze in het operatiekwartier op spoed, versuft van de morfine die ze gekregen had, ademend alsof ze net 20 km gelopen had. Ze was nog bij bewustzijn, maar kon met moeite "ja" antwoorden toen ik haar vroeg of de pijn minder was en of het wat ging..
Wat later is ze in coma gegaan door hoge bilirubine (borstkanker had zich vooral agressief uitgezaaid in de lever) en om kwart voor drie is ze overleden.

Na haar overlijden en elke keer ik haar bezocht in het mortuarium heb ik iets gedaan wat ik jaren niet meer deed; haar een zoen op de wang gegeven telkens ik wegging.  Ik was als puber gestopt met het geven van een zoen aan m'n moeder toen ik 's morgens met de fiets naar school ging omdat iemand me een moeders kindje genoemd had.

Ik hoop dat ze fier en tevreden is met hoe ik de uitvaart geregeld heb, alhoewel ik weet dat er mensen op de rouwbrief staan die ze d'er liever niet op gehad had.. Maar ja, om al te veel miserie in de familie te vermijden...

De tekst die ik op haar rouwprentje laten zetten heb:
Waarom moest jij zo vechten
voor iets wat jij niet hebt verdiend?
Waarom moest die ziekte jou pakken
een mens dat het niet verdient?
Waarom na al het vechten
toch het bericht het is weer mis?
Waarom moet jij lijden
een mens die het niet verdient?
Al ben je nog zo ziek
ons verlaten wil je niet,
je wilt alles proberen
om nog even bij ons te zijn.
Maar lieve schat, als het echt niet meer gaat
laat het vechten dan maar gaan
en zoek dan de rust die je nodig hebt.
Je blijft in ons hart bestaan.

Goed, ik ga stoppen omdat dit op een boek begint te lijken...

Ma, het spijt me van al die domme dingen, die ook aan mij vreten.
Zoals je weet heb ik je al dikwijls gevraagd dat, indien er "iets" is na de dood, om me "iets" te laten weten zodat ik weet dat het je goed gaat, dat je fier op me bent en dat je geen pijn en leed meer kent...

Steven
« Laatst bewerkt op: december 16, 2006, 02:25:33 am door Stvr »

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:moeilijke tijden
« Reactie #16 Gepost op: december 16, 2006, 04:58:50 am »
Hoi Garou, Anita en Steven (naamgenoot),

Via een nederlands forum, sopgericht voor jonge mensen die hun partner zijn verloren, heb ik een prachtige tekst gevonden om op een kerst- en/of nieuwjaarskaartje te zetten. Het is vooral zeer toepasselijk voor een eerste Kerst alleen. Confronterend, maar ó zó waarheidsgetrouw.
Ik hebt het onder de rubriek "Poëzie" geplaatst: http://tegenkanker.net.apache01.hostbasket.com/forum/index.php?board=26;action=display;threadid=496

Groetjes, Steven (Bostie) ::)

garou

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:moeilijke tijden
« Reactie #17 Gepost op: december 17, 2006, 21:00:10 pm »
Hallo iedereen,
Ik wil jullie ook heel veel moed wensen voor de feestdagen die er aan komen.
Ik weet voor mezelf dat niet gemakkelijk zal zijn.
Het is weer eventjes een tijdje geleden dat hier eens komen kijken ben, maar had het weer eventjes moeilijk.
Mijn kersttekstje is als volgt:
Een hart is er om liefde in te brengen.
Mensen zijn er om vriendschap mee te delen.
En feestdagen om vrienden niet te vergeten.
Dus aan iedereen prettige feestdagen,
Groetjes Garou

D

  • Gast
Re:moeilijke tijden
« Reactie #18 Gepost op: december 17, 2006, 22:46:24 pm »
Hallo allemaal,

Ook langs mijn kant wil ik even laten weten dat ik meeleef met jullie allemaal... Mijn oma is nog in leven maar ze moet er enorm voor vechten... wie weet komt het nooit meer goed...

Elk jaar op 24 december vieren wij feest en maakt mijn oma een lekker maal voor de hele familie...
Dit jaar is het geen feest, leg dat maar eens uit aan de heel kleine kleinkinderen, en kunnen we alleen maar hopen dat er betere tijden aankomen...

Ik heb dit jaar de kerstboom gezet bij oma thuis... ze zou vorige week thuis komen, dat is niet gebeurd... :'(

D

garou

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:moeilijke tijden
« Reactie #19 Gepost op: december 18, 2006, 14:50:11 pm »
Hallo D

Ik zou zeggen geef de moed niet op ook al is het zòòò moeilijk.
Geniet van de goede momenten.
Doe en zeg wat je nog wilt doen en zeggen.
Want jammer genoeg was het bij te laat daarvoor en dan komen de schuldgevoelens naar boven van had ik dit of dat maar gedaan.
Ik hoop dat het toch nog goed afloopt.
groetjes garou

D

  • Gast
Re:moeilijke tijden
« Reactie #20 Gepost op: december 18, 2006, 16:52:55 pm »
Hey Garou,

bedankt voor je antwoord. ik durf niet naar het ziekenhuis gaan. mijn moeder is zelf altijd erg bedrukt als ze terug komt. ze zit er zelf helemaal door. ze raad het me ook helemaal niet aan om naar het ziekenhuis te gaan als ik dat niet wil...

... maar wat nu als het helemaal niet beter gaat... dan zie ik haar gewoon niet meer... maar ik kan haar wel herinneren zoals ze echt altijd was voor deze gruwelijke ziekte...

Echt, Garou, ik wou dat ik je een foto kon laten zien van mijn oma een half jaar geleden. Ik heb toen foto's genomen van haar omdat ze naar een feest moest... Je zou nooit geloven dat dat een vrouw is van 70 jaar...

Ik hoop dat ik er geen spijt van krijg dat ik wacht tot het weer beter wordt...

D

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:moeilijke tijden
« Reactie #21 Gepost op: december 18, 2006, 17:26:30 pm »
Hei D.,

Gewoon op bezoek gaan! Het is wellicht niet makkelijk, maar moeilijk gaat ook hé. Vooral - gelijk je zelf ook zegt - misschien heb je er later wel spijt van... Dan blijf je misschien met onterechte schuldgevoelens over, en dat wil zelf ook niet. Je Oma zal wellicht ook blij zij je op bezoek te krijgen hé.
Gewoon doen meid, niet uitstellen!!
Ga eventueel samen met iemand (je moeder of zo).

Groetjes, Steven

garou

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:moeilijke tijden
« Reactie #22 Gepost op: december 18, 2006, 17:26:32 pm »
Hallo D,

Ik kan het me echt goed voorstellen dat je niet goed durft.
Bij mij was dat ook als mijn vader in het ziekenhuis lag ik durfde niet.
Maar hij vraagde altijd naar mij wanneer ik kwam.
Ik ben dan bij hem altijd geweest.
Ook al had ik het zeer moeilijk, we mochten niks zeggen dat hij niet lang meer te leven had.
En toch ben ik er zeker van dat hij het wist, dat hij het zelf aanvoelde.
Ik had altijd tranen in mijn ogen hij heeft me 1001 keer gevraagd wat is er... en ik heb toen altijd moeten liegen en waarom.
En dan als hij thuis kwam een hoopje ellende bijeen.
Mager mager en hij was al zo mager van zijn eigen.
Als we hem hielpen hadden we schrik om hem pijn te doen.
Je moet zelf beslissen of je bij haar kan gaan of niet een ander moet geen beslissingen in jouw plaats nemen.
In ieder geval wens je veel sterkte en moed.
Garou

D

  • Gast
Re:moeilijke tijden
« Reactie #23 Gepost op: december 18, 2006, 18:27:37 pm »
Hey garou,

dat moet vreselijk geweest zijn voor je om tegen je vader te moeten liegen... en waarom... waarschijnlijk omdat de dokters dit hadden gevraagd...

Nu ligt mijn oma in een kunstmatige coma en de dokters hebben gezegd dat ze niet met zekerheid kunnen zeggen dat ze iemand zou horen. Moest dat wel zo zijn, dan zou ze het zich zeker niet herinneren als ze ontwaakt.
De dokters hebben vandaag gezegd dat ze nog in kritieke toestand is en dat er nu een periode aanbreekt van de grote twijfel. Ofwel komt er verbetering ofwel gaat het bergaf...

Ik hoop dat ze nog een keertje wakker wordt... dan kunnen we samen nog eens een keertje gaan shoppen, gaan eten, naar de film gaan... dat was altijd al zo leuk. Gewoon met ons tweetjes!

Als ze wakker is ga ik er naartoe... nu kan ik het gewoon niet.
D

D

  • Gast
Re:moeilijke tijden
« Reactie #24 Gepost op: december 18, 2006, 18:40:49 pm »
Hey Steven,

Het gaat inderdaad ook moeilijk maar ik kan het gewoon niet...

Ik heb trouwens je website bekeken die gelinkt is aan je profiel... Knap werk. Je hebt prachtige dochters!! Ik kreeg de tranen in mijn ogen!!!

D

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:moeilijke tijden
« Reactie #25 Gepost op: december 18, 2006, 18:48:15 pm »
Hei D.,

In dat geval kan je inderdaad beter de herinnering aan de mooie tijden ter harte nemen. Zo zal je haar steeds kunnen herinneren hoe ze echt was! Forceren om te gaan kan je inderdaad beter niet doen. Volg je hart en weet dat die mooie herinneringen aan haar je later ook steeds zullen bijblijven. Ze zal het je heus niet kwalijk nemen.
Bij ons hebben ze wel gezegd dat comateuze patiënten je wellicht wel kunnen horen en verstaan maar dit niet meer kenbaar kunnen maken aan de buitenwereld. Vanwaar ze die informatie halen, is me ook steeds een groot (twijfelachtig) vraagteken geweest. Maar ja...

Vele groetjes,
Steven

garou

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:moeilijke tijden
« Reactie #26 Gepost op: december 18, 2006, 21:47:14 pm »
Hallo D,

Ja, ik moest liegen van de doktors.
Liegen tegen mijn vader mijn beste vriend,...
Kheb er dikwijls ruzie met mijn moeder over gehad ik wou hem alles zeggen maar mogt niet.
En nu zit ik hier met héél véél schuldgevoelens.
Dus ik zou zeggen volg je hart en niet je verstand of de andere.
Ik hoop echt voor jou dat het toch nog de goede richting zal uitgaan.
Ciao Garou

garou

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:moeilijke tijden
« Reactie #27 Gepost op: januari 02, 2007, 18:31:44 pm »
Hallo iedereen,

Ik wens jullie het allerbeste toe voor 2007 met een lach en een traan.
Denk aan de toekomst en de mooie herinneringen.
En lieve papa ik mis je enorm maar wens je ook een gelukkig jaar en help me door de moeilijke tijden
Garou