Auteur Topic: Ziekte liefst willen verstoppen!!!!!!  (gelezen 1686 keer)

karintje@home.nl

  • Gast
Ziekte liefst willen verstoppen!!!!!!
« Gepost op: oktober 04, 2006, 13:33:42 pm »
Mijn vader heeft longkanker met uitzaaien naar het hoofd.We weten dit nu ongeveer twee weken.Hij is nu thuis en krijgt 5 oktober zijn eerste behandeling voor zijn hoofd Het is zorgelijk ze kunnen hem niet weer beter maken alleen maar zijn leven verlengen.Ook weten we niet hoelang ze willen het per maand bekijken.Mijn vader zit er ontzettend mee,maar hij praat er ook langs heen(verstoppen).Mijn moeder wil er wel over praten en als ze het wel probeerd moet hij huilen.Er komt een hele moeilijke tijd aan voor hun en ook de kinderen hij heeft 3 dochters en 7 kleinkinderen.Hij is nog veel te jong ,27 oktober wordt hij 67 jaar.Je zit zelf ook met zoveel vragen en je weet niet wat er allemaal gaat gebeuren met de behandelingen waar moet je voor kiezen wel of geen behandeling meer voor de longkanker.De grote ? hoelang is hij nog bij ons.Ik hoop reakties te krijgen en dat het ons verder zal helpen.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Ziekte liefst willen verstoppen!!!!!!
« Reactie #1 Gepost op: oktober 04, 2006, 15:26:03 pm »
Hoi Karin,

Dat zijn een hoop vraagtekens ineens. Wat de longkanker betreft kan ik je niets bijleren. Maar de vragen die zicht stellen bij alle verwanten die hier nu mee geconfronteerd worden, heb ik zelf ook van héél dichtbij meegemaakt. Mijn echtgenote was pas 30 en wou er in het begin ook niet al te veel over praten. Zeker toen ze wat begon op te zwellen door medicatie wou ze haar collega's liever niet meer zien. Doch die mensen hadden daar wel behoefte aan en waren nadien ook blij haar nog eens gezien te hebben.
Ergens zou je toch eens moeten proberen om je vader het nut te laten inzien om zijn 'leed' met jullie te delen. Dit kan je volgens mij best door hem duidelijk te maken dat hij er niet alleen voor staat en dat jullie allen met hem begaan zijn. En het is niet omdat er tranen aan te pas komen dat het niet goed is hoor. Die moet je al eens kunnen laten vloeien. En waarom dan niet samen... Forceren zal je het niet kunnen, maar het is toch de moeite van het proberen waard.
De keuze maken tussen het wel of niet behandelen is volgens mij vooral de verantwoordelijkheid van de artsen. Die zijn daarvoor beter geplaatst en weten ook als bepaalde behandelingen nog nuttig opwegen tegen de eventuele nadelen en nevenwerkingen die eraan verbonden zijn. Ik zou die keuze in ieder geval niet zelf hebben willen maken. Misschien zal hij niet lang meer bij jullie zijn, maar maak er dan in ieder geval het beste van voor ieder moment die jullie nu nog is gegeven. Zou je echt wel willen weten "hoe lang nog"? Dan ga je waarschijnlijk nog meer piekeren hoor. Misschien maar best dat je zoiets niet op voorhand weet.
Probeer ook om tegenover de kleinkinderen open en eerlijk hierover te praten. De verwerking en aanvaarding trapsgewijs aan een kind overbrengen maakt de schok nadien minder hevig. Je bereid ze als het ware een beetje voor. Een tip die ik van een verpleegkundige heb gekregen : Kies een heldere ster uit en laat die hun voor altijd aan Opa herinneren. Ze zullen er enthousiast naar uitkijken om die ster telkens weer te gaan uitzoeken. Mijn kinderen waren pas 5 en 2,5 toen Mama heen ging.

Veel sterkte en lieve groetjes,
Steven
« Laatst bewerkt op: oktober 05, 2006, 19:30:06 pm door Bostie »