Auteur Topic: Bang voor de toekomst....  (gelezen 4461 keer)

marianneT

  • ***
  • Berichten: 102
    • Bekijk profiel
Bang voor de toekomst....
« Gepost op: oktober 03, 2006, 20:46:00 pm »
Hallo iedreen,

Chemo, amputatie, bestraling,... dat kom ik allemaal wel te boven. De laatste tijd heb ik het veel moelijker met het idee dat ik altijd kan hervallen... dat ik dan misschien wel niet meer genees... In het ziekenhuis geven ze liever geen overlevingspercentages (linkerborst vrij groot gezwel, misschien ook een klier aangetast, geen uitzaaiingen). Elk geval is anders zeggen ze. Maar ik wil zo graag zekerheid... Ik wil zeker weten dat ik mijn kindjes (5 maand en 20 maand) zal zien opgroeien. Ik weet wel dat niemand die zekerheid heeft, maar tussen weten en voelen is de laatste tijd zo'n groot verschil... Uren lig ik er wakker van, op geen enkel moment van de dag kan ik me ontspannen en dat terwijl ik zoveel hulp krijg dat ik alles rustig aan zou kunnen doen. Wie herkent dit, wie heeft er tips??? :(

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #1 Gepost op: oktober 03, 2006, 21:24:40 pm »
Hoi Marianne,

Onzekerheid is voor jou een begrip geworden. Zekerheid en een toekomst kunnen plannen is een menselijke karaktertrek. Ik wou dat ik je die zekerheid kon geven. Maar meer dan hoop zal je van mij helaas niet kunnen verwachten. Probeer je op te trekken aan al die postieve verhalen van menig lotgenoot. En laat vooral je kindjes je hierin de kracht geven en jouw drijfveer zijn! Het belangrijkste is dat je er nu nog bent. Je zult als geen ander begrijpen dat elke dag een nieuwe kans is. Grijp die met beide handen aan en kijk vooruit. Laat je hoofd niet hangen en ga vooruit!
Bekijk - onder de rubriek poëzie - maar eens de tekst onder "MOED". Daar zit héél véél waarheid achter! Je kindjes zullen je er ooit dankbaar voor zijn!

Vele groetjes en sterkte,
Bostie

Anneleen

  • Gast
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #2 Gepost op: oktober 04, 2006, 22:06:49 pm »
Hallo
Ik ben 28 en mama van een zoontje van 2,5 jaar. Ik ben vorig jaar in juni geopereerd en daarna 6 maand chemo en dan in december een bilaterale borstreconstructie. Sinds april ben ik terug aan het werk.
Door die bilaterale borstreconstructie is de kans heel klein dat het ooit nog zou terugkomen in mijn borsten. Maar toch denk ik dagelijks nog tientallen keren terug aan wat ik vorig jaar allemaal meemaakte. Ik voel me nu ook nog steeds niet dezelfde als voorheen, dikwijls moe...
Enkele weken terug heb ik mijn uitslag vernomen van mijn genetisch onderzoek, daar hebben ze een foutje in mijn genen gezien, BRCA1-mutatie (erfelijk). Dat betekent een heel hoog risico op borstkanker en een hoog risico op eierstokkanker. Dus de schrik zit er weer wat in.
Maar ik probeer zoveel mogelijk positief te denken en als ik van die rampscenario's in mijn hoofd heb, verpicht ik me om aan iets positiefs te denken...maar dat is inderdaad niet altijd simpel.
Hou de moed erin en positief blijven!
« Laatst bewerkt op: oktober 04, 2006, 23:03:24 pm door Anneleen »

vonneke

  • Gast
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #3 Gepost op: oktober 22, 2006, 10:42:08 am »
dag anneleen

ik zou enorm graag wat meer info willen hebben en horen desnoods van jou inverband met de bilaterale borstreconstructie omdat ik dat ook ga laten doen een borstreconstructie........vandaar dat ik er graag eens met iemand wil over hebben dat het zelf meegemaakt heeft ben 33 jaar en heb amputatie gehad en chemo en bestralingen.....en nu ben ik op weg naar de volgende stap.
gelieve mij te contacteren

mvg yvonne

marianneT

  • ***
  • Berichten: 102
    • Bekijk profiel
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #4 Gepost op: oktober 23, 2006, 13:10:03 pm »
Hey Bostie,

Heb het gedicht "Moed" gelezen. Bedankt. Het helpt me echt om de sombere momenten door te komen.
Ik ben ook even op je space gaan kijken en heb je verhaal gelezen. Ik kan alleen maar hopen dat mijn echtgenoot ook zo'n fantastische papa zal zijn als er mij ooit iets overkomt. Jouw verhaal geeft me zoveel moed, het maakt me enorm sterk! Ik heb zoveel bewondering voor de manier waarop jij en je echtgenote alles hebben gedragen. Jullie hebben twee mondermooie meisjes samen... Ik wens je nog veel sterkte en mooie momenten met je prinsesjes toe.
Groetjes,
Marianne

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #5 Gepost op: oktober 23, 2006, 19:07:28 pm »
Hei Marianne,

Da's één van de bedoelingen van dit forum hé : Mensen die het psychologisch niet zo makkelijk hebben terug wat oppeppen.
Het doet me goed te weten dat er mensen zijn die zich aan m'n verhaal kunnen optrekken; bedankt hiervoor. ;)

Groetjes, Steven
« Laatst bewerkt op: oktober 23, 2006, 20:28:22 pm door Bostie »

hellemans

  • Gast
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #6 Gepost op: november 04, 2006, 09:11:35 am »
Mekaar steunen, daar komt het op aan, ons niet alleen op de wereld te voelen. We hebben als borstkanker elk ons eigen verhaal. Het lezen van een verhaal van een collega kan goed doen. En zeg nu niet dat mannen niet mogen huilen, ik doe het bijna bij elk verhaal dat ik lees, ook dat van U.
Groetjes, Jean

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #7 Gepost op: november 04, 2006, 15:47:45 pm »
Hoi Jean,

Ben blij dat ik niet de enige man ben die er zo over denk. Huilen is niet voorbehouden aan een bepaald soort of type. He t is een uiting van gevoelens en die kan je beter niet opkroppen!
Jammer dat niet meer mannen hier 'durven' voor uitkomen. Bij deze...

 :'( Groetjes, Steven

Eve

  • **
  • Berichten: 67
    • Bekijk profiel
Re:Bang voor de toekomst....
« Reactie #8 Gepost op: november 25, 2006, 15:40:45 pm »
Ik zit met dezelfde onzekerheid.
Ik ben 36 jaar en weet nog maar van gisteren dat het gezwel van 3 cm groot kwaadaardige cellen bevat.
Moet volgende week naar de oncoloog voor verdere testen en de week daarna wordt ik geopereerd. Ik weet zelfs nog niet of er uitzaaiingen zijn. Ik heb ook kleine kinderen 16 maand, 4 en 5 jaar en zit met dezelfde angst. Ik wil zo graag mijn kindjes zien groot worden. Ik krijg ook veel hulp van iedereen en iedereen is heel lief en dat apprecieer ik ook maar die onzekerheid knaagt ook aan mij.