Auteur Topic: Marcel (62) was "dood"gelukkig - tekst geschreven net voor overlijden van papa  (gelezen 9104 keer)

sterreke

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Wat hier volgt is een tekst die ik samen met mijn lieve vader heb geschreven, twee weken voor hij op 24 januari 2013 op de palliatieve eenheid in Turnhout aan de gevolgen van uitgezaaide darmkanker is gestorven. Mijn vader was gedurende 10 weken zo gelukkig op deze afdeling, ook al wist hij dat hij moest sterven. Hij wilde dit artikel graag in de printversie "LEVEN" gepubliceerd zien, maar jammer genoeg was er voor de volgende editie geen plaats meer. Daarom heb ik het hier gepost in de hoop dat het vele lotgenoten moed kan inspreken en mijn papa zo toch een beetje blijft voortleven. Hij was een enorm dappere vechter en ik zal voor altijd trots op hem zijn! Zijn eeuwige glimlach zullen we nooit vergeten.

MARCEL (62) IS "DOOD"GELUKKIG

Sinds 4 juni 2009 ben ik kankerpatiënt met ver gevorderde uitzaaiingen naar lever, nieren en longen. Na 13 operaties met veel mislukkingen en tegenslagen, 25 bestralingen en 72 chemobeurten zag ik de thuiszorg niet meer zitten, ondanks de enorme steun van mijn vrouw, kinderen, schoonkinderen en thuisverpleging. De angst voor complicaties was te groot. Daarom hebben we besloten om een aanvraag voor een kamer op de palliatieve afdeling van het AZ Turnhout te doen.

Na twee weken in het ziekenhuis was ik ten dode opgeschreven, de artsen dachten dat ik de dag niet zou overleven. Net toen kwam er een bed op de palliatieve eenheid vrij. Wat niemand nog voor mogelijk had gehouden, werd realiteit. Van een kamerplantje dat niet meer at of dronk en amper kon ademen, fleurde ik na twee dagen in dit paradijs helemaal op. Na drieëneenhalf jaar afzien weet ik eindelijk wat het is om zonder pijn te leven. Dit alles heb ik te danken aan de engelen van verplegers en verpleegsters en de vele vrijwilligers met een gouden hart. Tot aan de poetsvrouw toe is iedereen hier enorm begaan met het lot van de patiënten.

Ik ben me er natuurlijk van bewust dat ze ook hier niet kunnen toveren en ik weet maar al te goed dat het einde nabij is, maar door het respect waarmee ze mij hier behandelen en de positieve instelling van het personeel heb ik het gevoel dat ik terug gelukkig kan zijn. “Dood”gelukkig.

Ondanks dat er hier veel tranen worden gelaten, is het zeker niet zo dat er hier nooit wordt gelachen. Integendeel. Een sneeuwballengevecht met verse sneeuw uit een emmer op de kamer, direct nadien netjes opgedweild door de poetsvrouw, samen met de vrijwilligers foto’s uit de oude doos bekijken, verplegers die slaapliedjes komen zingen of ’s nachts als ik moeilijk kan slapen, met een glaasje rode wijn en een luisterend oor aan mijn bed komen zitten. Met al mijn lichamelijke beperkingen - ik heb drie verschillende stoma’s (kunstmatige uitgangen voor darm, blaas en nier) - ben ik eerder een “zakkenman” dan een zakenman, maar ik voel me veel rijker dan de bestverdienende manager.
Mijn grootste rijkdom zijn mijn vijf kleinkinderen, die stuk voor stuk kostbare schatten zijn. Ze zijn meer waard dan de strafste pillen of de meest experimentele chemokuur!
 
Mijn terminale ziekte heeft mij als persoon heel fel veranderd. Ik ben de laatste jaren veel zachtmoediger en rustiger geworden. Ik ben zo dankbaar voor alles wat mij nog gegund is en probeer van elke dag een feest te maken. Het laatste wat ze mij afpakken zal mijn glimlach zijn.

Marcel, in januari 2013

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:Marcel (62) was "dood"gelukkig - tekst geschreven net voor overlijden van papa
« Reactie #1 Gepost op: maart 16, 2013, 08:18:29 am »
Dag Sterreke,

een prachtige tekst die zo veel zegt over wat een palliatieve eenheid kan betekenen. Ik hoop dat de tekst ook in Leven kan verschijnen, want kanker gaat over het leven, waar sterven ook deel van uit maakt.
Het doet mij denken aan het verhaal van mijn schoonmama, die een jaar geleden ook gestorven is aan uitgezaaide darmkanker. Bij haar was het te laat om zware behandelingen te starten, ze kreeg een aangepaste chemo die jammer genoeg niets uithaalde. Toen het niet meer ging, mocht ook zij naar de palliatieve eenheid. Ook ik kan niets anders dan het mooie van zo'n dienst onderschrijven.
Wat ik ook herken is de sterkte van jouw papa. Ook mijn schoonmama wist dat het einde nabij was, maar ,God, wat was ze sterk!
Tot op het laatste was ook bij haar haar zin voor humor er.

Sterreke, veel sterkte! Houd deze mooie tekst vast. Hij brengt zeker verdriet, maar ook een troostende warmte.

creatief

blauwediender

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
  • Gepensioneerd, Gehuwd met Mariet, een zoon.
    • Bekijk profiel
    • De Blauwe Diender
Re:Marcel (62) was "dood"gelukkig - tekst geschreven net voor overlijden van papa
« Reactie #2 Gepost op: juni 28, 2013, 13:47:35 pm »
Echte, menselijke en liefdevolle palliatieve zorg is onmisbaar in onze ""verharde" samenleving. Jij geeft hier een schitterend voorbeeld weer over hoe het kan en eigenlijk altijd zou moeten, Sterreke.
Jouw bericht is het eerste dat ik lees, ik ben zojuist toegetreden als lid van dit forum. De eerste indruk is er en er zullen er velen volgen, vermoed ik.