Auteur Topic: Weeral droevig eindejaar voor onze familie  (gelezen 11735 keer)

Sara1967

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #15 Gepost op: december 04, 2012, 16:43:11 pm »
Dag Sabientje,

jouw bericht moet zeker net binnengekomen zijn toen ik mijn bericht aan het typen was !

Je bent zo lief, je zit zelf in zo een trieste situatie, met je bestralingen die eraan komen, het drama met je broer
en toch nog altijd zo lieve berichtjes sturen !

Lees mijn berichtje maar eens, er is weer het een en het ander gebeurd, beetje positief eigenlijk.

Zoals ik al geschreven heb : jullie zijn allemaal zo lief en vol begrip, ook al heeft ieder zijn eigen problemen, dat vind
ik hier zo fijn : dat we allemaal nog aandacht hebben voor de zorgen van een ander.
Ik had nooit verwacht dat ik hier zo een steun zou vinden, niet alleen voor mijn eigen ziekte, maar nu ook met dat voorval
van mijn tante, ongeloofelijk wat een supervrouwen jullie allemaal zijn !!

xxx



witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #16 Gepost op: december 04, 2012, 18:27:31 pm »
hoi Sara,

bedankt, maar jij bent ook een superlieve vrouw hoor
jij hebt me ook al goed gesteund
gewoon een luisterend oor zijn voor iedereen, wat kan er mooier zijn
gewoon er even voor elkaar zijn
wat heb je vooral nodig als je met een vreselijke ziekte krijgt te maken:
veel steun, begrip, medeleven, een luisterend oor
en dat is exact wat ik hier krijg, en dat geef ik ook graag door aan anderen
wij kennen elkaar niet persoonlijk, en toch heb ik het gevoel dat ik jullie jaren ken
onze ziekte, onze bezorgdheid en medeleven voor elkaar
creeërt een enorme hechte warme band

heb zojuist je berichtje gelezen, ik vind het fantastisch dat ze een paar woorden kan spreken
je ziet hé, de wonderen zijn de wereld nog niet uit
ik weet dat jullie realistisch moeten zijn, en dat dit misschien maar voor even is
maar probeer van deze kleine momenten ten volle van genieten
dikke knuffel
xxx Sabine

LynnM

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 6
  • Kom op Tegen kanker
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #17 Gepost op: december 07, 2012, 13:46:12 pm »
Hey Meid,

Ik lees je bericht en voel met je mee...
Ik ben een rasechte optimist en probeer overal iets goed in te zien
" A reason for everything, like a time and a place "

Ik denk dat vele mensen wel vanalles meemaken..en elk huisje heeft zijn kruisje.

Hopelijk komt het goed met je familie en kunnen jullie kerst samen doorbrengen met een heerlijk diner.. x

mamavan4

  • **
  • Berichten: 63
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #18 Gepost op: december 09, 2012, 12:19:25 pm »
Hallo Sarah,

Ik heb net je berichtje gelezen. Fijn dat het de goede kant op gaat met je tante. Je weet nooit hoe het uitdraait met een hersenbloeding.

Mijn moeder heeft ook een zware hersenbloeding gehad. De dokters toen in Leuven gaven haar ook maar 14 dagen meer. Toch is ze stilletjes aan ontwaakt uit haar coma. Haar linkerhelft was verlamd en dat is nooit meer goed gekomen. Ik heb toen dikwijls gedacht dat ze er beter had kunnen in blijven. Het was zo'n fiere vrouw die zich graag mooi maakte. Dat ging allemaal niet meer. Ze was afhankelijk van anderen voor alles. Ze heeft uiteindelijk nog 4 jaar geleefd, haar hart was op. Ze was 46 jaar toen.

Hoe gaat het trouwens met jou gezondheid? Was alles ok vrijdag?

Grtjs,
Heidi






witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #19 Gepost op: december 09, 2012, 13:04:33 pm »
ik heb een vriendin van 53 jaar nu, die heeft 3 jaar geleden 2 hersenbloedingen gehad
en nu kan ze weer alles, ze is wel wat trager en vergeet vlugger iets
na de 1ste hersenbloeding was ze rechts verlamd
omdat ze nog zoveel vocht had zitten op haar hersenen, hebben ze haar geopereerd
tijdens die operatie heeft ze een 2de hersenbloeding gehad, ze dachten eerst dat ze er haar niet meer doorkregen
maar wonder boven wonder haalde ze het, met die 2de hersenbloeding was die verlamming rechts terug weg
ze kan wel niet meer gaan werken, maar voor de rest is ze redelijk goed
in haar hoofd hebben ze een soort van pompje geplaatst dat het overtollige vocht verwijderd
dat moet daar blijven zitten
ze heeft veel geluk gehad en een goede engelbewaarder, ben ik zeker van
ze gaat nu met me naar de bestralingen rijden
groetjes Sabine

Sara1967

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #20 Gepost op: december 09, 2012, 13:49:01 pm »
Hallo,

ja, nu zie ik hoe het met een hersentrombose soms van de ene op de andere dag kan veranderen !
Donderdagavond zei ze weer geen woord meer en gisteren, toen ik er binnen kwam, na een paar minuten, begon ze zachtjes
te praten en volledige zinnen !! En alles was ook correct, dus ik bedoel : haar verstand is niet in de war, gelukkig !
Toen ik wegging, vroeg ze wel 2 x of ik toch snel terugkwam, dus ik had andere plannen voor vandaag, maar ik ga toch nog eens
terug deze namiddag. Ik zag aan haar dat ze niet graag had dat ik vertrok.
Ze mag waarschijnlijk morgen naar een ander ziekenhuis, meer een revalidatiecentrum, waar ze 2 x per dag kinesist zal krijgen,
een logopedist om haar terug beter te leren spreken, en dat is een goed teken, zei de verpleegster, want als ze niet stabiel zou zijn, zouden haar daar niet laten heengaan.
Ik bewonder haar optimisme want gisteren zei ze nog dat ze wist dat ze waarschijnlijk nooit meer zou kunnen stappen, maar dat ze dan
toch nog in een rolstoel naar mij zou kunnen komen, zoals vroeger. Ze zei : "wie mij vroeger graag zag toen ik normaal kon stappen, die zal mij nu ook nog wel graag zien ook al zit ik in een rolstoel". Ik hoop dat ze geen 3de herseninfarct meer krijgt, en dat de revalidatie vlot zal verlopen. Ik wens haar al het beste toe, ik wil ze niet verliezen en natuurlijk blijft ze voor mij dezelfde in of niet in een rolstoel !

Ja, vrijdag was alles OK !!! Mammo was wel inderdaad pijnlijk aan mijn rechterborst, zelfs gisteren voelde ik nog wat pijn ervan.
En echo was ook goed. Het was wel verwarrend, want door dat voorval met dat harde stukje op 12u, dat ze in oktober gevonden
hadden, zijn er 3 personen bij mij geweest voor de echo en alle 3 hebben ze echo gedaan en lang blijven wrijven over dat harde
stukje. Een bepaalde dokter die duwde hard daarop en dat deed niet bepaald goed, maar eindbesluit : "het is niets kwaadaardigs,
het is gewoon een overblijfsel van de bestralingen en waarschijnlijk ook een stuk littekenweefsel."
Een echo doet normaal gezien geen pijn maar toch wel als ze dat 3 x doen en de laatste, die duwde hard door, ik weet wel dat ze dat doen om goed te kunnen zien maar dat was toch tot nu toe de meest voelbare echo die ik gehad heb.

Dan wachten, en wachten om bij een van de assistentes te mogen gaan, gelukkig waren er 2 mensen, die ik al op de radiologie leren kennen had, waarmee ik wat gepraat heb, en daardoor is de tijd vlugger voorbijgegaan. Die 2 vrouwen hebben mij ook moed gegeven, zij kwam terug na hun operatie, nu bijna 13 jaar geleden en alle 2 nog heel goed !
Die moeten nu dus maar 1 x per jaar komen. Die kenden elkaar niet voor de operatie, maar lagen samen op de kamer in GHB toen en zo zijn ze vriendinnen geworden, en eerst kwamen ze samen om de 3 maand op controle, dan om de 6 maanden, en nu elk jaar zien ze dat ze dezelfde datum hebben. Achteraf gingen ze in Leuven nog eten en zo was het voor beide dames een gezellige dag want ook hun uitslagen waren goed !! Ik hoop dat ik dat binnen 13 jaar ook nog kan zeggen. Ze hebben heel spontaan gepraat over hun ervaringen met Nolvadex, en bij eentje van hen hebben ze wel na 2 jaar de eileiders weggenomen. Heel sympathieke dames !

Toch ongeloofelijk hoe je als vreemden daar eigenlijk onmiddellijk aan de praat bent, maar ja, je weet dat iedereen daar voor hetzelfde zit,
en dat geeft direct aanleiding om een gesprek te beginnen.

Van de consultatie met de assistente was ik deze keer niet zo tevreden, het was een heel jong meisje, ze had precies schrik om mij
aan te raken, alles ging heel vlug.
Het voelen aan mijn borsten en onder mijn oksels was op minder dan 2 minuten gedaan, denk ik. De foto's van mijn mammo en echo had ze wel maar kon er niet veel van zeggen want er was geen verslag bij.
Ook mijn MRI scan van 31-10, daar wist ze niets van, nochthans had mijn oncologe gezegd dat ze alles ging doorsturen
naar GHB en ik geloof haar. Toen ik iets vroeg van mijn tumor marker (die was, tot mijn verbazing, gezakt van 24 naar 19) wist ze daar
ook niet veel op te antwoorden (ik weet nu wel dat ik moet relativeren en dat ik volgende keer misschien terug 24 bvb kan hebben) maar toch. De professor die normaal altijd even komt kijken, zat in het buitenland, dus ik heb geen dokter gezien.
Mijn leverwaarde die te hoog was, de gamma-GT, die was ook terug fel gezakt en ik zei haar dat dat toch goed was, maar daar
heeft ze ook bijna niets op gezegd.
Weten jullie wat ik veranderd heb aan voedingsgewoontes voor dat van mijn lever : een oud middeltje, ik geloofde er eerst niet in maar nu denk ik toch dat het geholpen heeft : elke morgen een koffielepeltje chicorei op de koffie in de filter van de koffiemachine.
Iemand had mij gezegd dat dat zowel bloedzuiverend als leverzuiverend werkte. Ik dacht : "ik probeer het, kwaad kan het toch niet."
En toen ik woensdag dan de uitslag van mijn bloed kreeg van mijn huisarts, zei die direct : 2 x goed nieuws, want niet alleen is je tumormarker gezakt van 24 naar 19 maar ook de gamma-GT waarde is sterk gezakt, zit bijna terug aan normale maximum waarde."

Voor volgende keer, in maart, heb ik nu een prive consultatie gevraagd bij de professor. We zien wel wat ik moet bijbetalen, maar ik
voelde mij daar vrijdag (niet op de radiologie maar op de consultatie achteraf) echt een nummer, en ik kan mis zijn, maar volgens mij
heeft dat meisje, die assistente, nog niet echt veel ervaring. Ze kwam toch heel onzeker over hoor.

Heidi, ik kan mis zijn, maar ik denk dat wij met elkaar gesproken hebben, zonder te weten wie we waren !!!
Was jij die dame met lang bruin haar met je tante bij je ?
Wel, ik was die met de grijze jas, blond haar en we zijn uit elkaar gegaan toen jouw tante nog even op een andere afdeling moest zijn.
Het was pas achteraf op de bus dat ik beginnen na te denken ben, omdat je vertelde dat je 4 kinderen had.
Maar de moment zelf had ik niet gedacht dat het jij kon zijn ! ik kan mis zijn hoor maar je laat het mij maar weten !
Als het jij was, dan ben ik blij dat jouw controle ook goed verlopen is en jij moet in maar teruggaan, als ik me niet vergis,
voor de 1ste grote controle.

Ik ga hier nu stoppen, want ik denk dat ik toch maar eens ga beginnen aan het zetten van de kerstboom, mijn zoon had er nog naar gevraagd gisteren, ik heb een kleine gekocht, die van 2 meter blijft in de kelder, dat gaat nog niet, te veel werk aan om die ineen te zetten en te veel werk om hem te versieren. Nu heb ik eentje gekocht van 1m40, ik zal hem op de kast zetten, en dan is er toch een beetje kerstsfeer in huis.

Sabine, ik heb je hele verhaal gelezen over je dag in het ziekenhuis verleden week.
Ik hoop dat alles vlot mag gaan voor jou, en dat je desondanks toch nog blijft volhouden, maar daar twijfel ik niet zo aan, jij bent
een vechtertje, een doorzetter !!

Lieve groetjes allemaal en nog een fijn weekend (wat er nog van overblijft, het zal weer veel te rap maandagmorgen zijn !)

Sara



mamavan4

  • **
  • Berichten: 63
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #21 Gepost op: december 09, 2012, 18:57:21 pm »
Hoi Sarah,

We hebben elkaar idd gesproken. Vind het fijn want nu heb ik een gezicht bij je naam. Stom dat we elkaars naam niet gevraagd hebben hé. En ik legde ook niet direct de link toen je vertelde dat je een mammo en echo had gekregen diezelfde dag. Bij het binnenkomen op de borstkliniek dacht ik nog, wie zou Sarah zijn. Maar het was er toen zo druk. Toch straf dat we mekaar toch ontmoet hebben.

Veel plezier nog met je kerstboom. De onze staat er ook en het is er ook een kleine geworden. Mijn oudste zoon heeft er zich mee bezig gehouden. En ik moet zeggen, hij doet dat beter dan ik.

Grtjs,
Heidi


witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #22 Gepost op: december 11, 2012, 19:19:50 pm »
hoi Sara,

fijn dat je mammo en echo goed waren
geeft weer een gerust gevoel hé
je hebt gelijk dat je de volgende keer de prof zelf wilt
ook al moet je bijbetalen, je moet je er goed bij voelen

hoe gaat het met je tante nu?
gaat ze nog stilletjes vooruit, ik hoop het zo voor je
en dat je ze nog een hele tijd bij je mag houden
dikke knuffel
Sabine

Sara1967

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #23 Gepost op: december 12, 2012, 15:57:32 pm »
Hallo Sabine,

ja het geeft inderdaad een goed gevoel, dat alles OK is !
De moment zelf was ik wel wat ambetant, omdat het allemaal pijn deed, de mammografie en dan die 3 x echografie, en het feit
dat ze niet alle 3 overeenkwamen van wat dat harde stukje nu was, maakte mij nerveus.
Maar dan zei de professor, en ik denk toch wel dat ik haar kan vertrouwen, zij heeft toch de meeste ervaring, dat het zeker
niet kwaadaardig was. Toen was ik wel opgelucht, ja.
En ja, ook al moet ik iets bijbetalen : ik ben blij dat ik voor maart een afspraak prive met de professor gemaakt heb.
De vorige keren viel het mee met die assistente, maar deze keer dus ben ik daar echt met een wrang gevoel buitengekomen.
Dat is het nadeel van een ziekenhuis zoals Gasthuisberg, dat je telkens weer die assistenten hebt.
Als het er een is, die in zijn/haar laatste maanden van haar opleiding zit, OK dan, maar je kunt net zo goed iemand hebben die
haar 1ste week stage aan het doen is, en dat is dan niet zo goed. Tenslotte zit je op een afdeling waar allemaal vrouwen zitten,
die voor hetzelfde worden opgevolgd, en die allemaal waarschijnlijk vragen hebben, net zoals ik.

Met mijn tante gaat het op en af : dwz : de ene dag praat ze bijna zo goed als normaal, wel nog niet met haar volle stem, maar toch
goed verstaanbaar, en de andere dag zegt ze geen 5 woorden.
Maar al bij al, tot nu toe, is ze tamelijk stabiel, en van zodra er plaats is in dat andere ziekenhuis, waar ze heen moet voor de revalidatie,
mag ze naar daar. We hopen allemaal dat ze toch nog op een menselijke manier kan verbeteren, de behandelende dokter zegt dat ze
wel in een rolstoel zal moeten, maar dat ze, als alles blijft zoals nu natuurlijk, terug normaal zal kunnen spreken.
Of haar linkerkant nog zal kunnen functioneren, weten we nog niet, rechts kan ze alles bewegen, maar links nog niet.
Maar in dat andere ziekenhuis krijgt ze 2 x per dag kinesist, en dat zal misschien helpen aan de linkerkant.
Naar huis komen zal wel niet meer gaan, ik vrees wel dat ze volgend jaar, als de revalidatie gedaan is, naar een verzorgingstehuis zal moeten gaan. Haar woonst is eerst en vooral niet aangepast voor een rolstoel, en ze is nooit getrouwd geweest en heeft geen eigen kinderen, wel haar 3 nichten, wij doen al wat we kunnen, maar wij kunnen ook niet elke dag van 's morgens tot 's avonds voor haar zorgen. Maar dat zijn zorgen voor ergens midden volgend jaar, eerst moet ze nu versterken, die revalidatie doen, en natuurlijk hopen we dat ze geen nieuwe hersentrombose krijgt want dan is het fataal.

Wat lief van je, Sabine, dat je naar mijn tante vraagt, ja, dat zit zo in mijn gedachten, dag en nacht.
Nooit gedacht dat ik van een tante zoveel verdriet kon hebben als ik nu bij haar heb.
En ik moet dan ook nog proberen van mijn moeder wat op te vangen, die trekt het zich allemaal heel fel aan.
Gelukkig heeft ze mijn vader nog, en helpt die heel goed mee.

Groetjes,
Sara

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #24 Gepost op: december 12, 2012, 17:15:01 pm »
hoi Sara,

kan ik geloven dat jij nerveus was, als ze niet overeenkomen over dat hard stuk
is maar ambetant ja
en een assistent zou ik ook niet graag hebben, ik krijg gewoonlijk op 1
dag de mammo en echo, en een goed uur later heb ik afspraak bij de oncologe
bloed heb ik van tevoren bij de huisarts laten trekken
dus heb ik alle uitslagen en onderzoeken op 1 dag
en dat vind ik zo fijn en wil ik ook zo houden

je tante zal wel een hele weg nodig hebben om te revalideren
maar het belangrijkste is dat ze langzaam vooruit gaat of wat stabiel blijft hé
en maar hopen dat ze geen nieuwe trombose krijgt
is nog voorzichtig af te wachten dan
geniet zoveel mogelijk van haar, dat kunnen ze je al niet meer afnemen

hier is het ook hetzelfde, ik moet ons ma ook wat opvangen
en soms lukt me dat goed, maar soms heb ik het zelf moeilijk
mijn ma kan soms zo weemoedig doen, ze is 84 nu, zal de leeftijd wel zijn zeker
en ook wat ze heeft meegemaakt de laatste maand
ook al zeg ik haar elke keer dat mijn oog goed te behandelen is
toch lijkt ze me niet te geloven, ik zie de angst in haar ogen
ze heeft waarschijnlijk schrik om mij ook te verliezen
groetjes Sabine

Sara1967

  • ***
  • Berichten: 200
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #25 Gepost op: december 14, 2012, 09:10:09 am »
Dag Sabine,

ja, het was inderdaad goed om te horen dat alles OK was verleden week vrijdag !
En ja, ik wil ook graag alle uitslagen samen dus ik laat ook altijd een paar dagen ervoor bloed nemen bij mijn huisarts,
als ik 's avonds ga, heb ik de uitslag meestal in de namiddag van de dag erna.
En dan mailt hij mij die door, ik print die af en neem die mee naar GHB.
Ik heb het 1 x laten nemen in GHB, mijn bloed, en ik moest 3 dagen wachten, en 't klinkt misschien onozel, maar ik
vond toen die 3 dagen veel te lang, zat dan nog een weekend tussen, ik was niet gerust.

Ja, laten we hopen dat het stabiel blijft met mijn tante, gisteren was ze heel goed, ben er meer dan een uur bij geweest,
en ze praatte heel vlot, nog wel niet het stemvolume van vroeger, maar dat kan ook nog niet. Het is nu van deze week 2 weken
geleden gebeurd. Ze is vol goede moed over de revalidatie want ze zegt dat ze het moe is om ganse dagen in dat bed te liggen,
dus dat is al heel goed, dat ze moed heeft. Veel mensen in haar plaats, zei de verpleegster, zouden minder moed hebben en
dat helpt ook niet. Ze kijkt uit naar de oefeningen en kan nu al, met behulp van een verpleegster in hare rolstoel zitten,
en op zo ne speciale stoel naar de wc gaan. Op de pan in het bed, dat deed ze niet graag, was een beetje bang om haar bed
te bevuilen.

Ja, ik probeer zo vaak te gaan als ik kan, maar het zijn lange dagen : 4 dagen werken, vaak tot 18u of later, dan 3 x per week kinesist
voor mijn arm, en dan nog altijd snel even in het ziekenhuis binnenspringen, en die "even" is meestal een dik uur. Ik voel dat ze graag
bezoek heeft, dat ze er behoefte aan heeft om te praten, de ene dag al wat meer dan de andere.
En thuis moet ik dan nog vaak laat, rond 20u soms nog, warm eten maken, want hier zijn geen kabouterkes die het komen doen.
Niet verwonderlijk dat ik dan die dagen vaak al rond 21u30 in mijn bed lig, want om 7u loopt de wekker terug af.

Mijn ouders praten niet echt over mijn ziekte, maar ik weet dat ze het er ook moeilijk mee hebben, iedere ouder zal wel zo zijn.
Elke ouder heeft schrik om zijn/haar kind te verliezen. Stel je maar eens voor dat het 1 van jouw kinderen zou zijn,
ik heb daar ook al aan gedacht : "dan nog liever ik dan mijn kind".....
Beter was het dat geen enkele familie met deze ziekte in aanraking kwam !

Nu ga ik verder werken, nog 1 dagje werken en het is weer weekend !

En met jou, Sabine, gaat het een beetje ? Ik hoop dat je desondanks alles, toch nog moed hebt en positief zal beginnen
met je bestralingen !

lieve groetjes,
Sara

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #26 Gepost op: december 14, 2012, 11:44:10 am »
Hoi Sara...

Echt fijn voor je, dat het allemaal wat positiever is met je tante..en ook voor jezelf.

Toch maak ik mij wel zorgen over je..  :-\
Door alles wat er speeld...en waar jij ook graag een goede invulling aan geeft...kom je steeds meer te vaak en veel, rust tekort!!
Rust en niet te veel stress opbouwen..zijn momenteel moeilijke haalbare, maar wel de o zo broodnodige krachtige medicijnen voor je lijf..
Meestal weet men onvoldoende hoe belangrijk dat is.. Geen tijd, is wat we het eerste roepen..en op zich is dat dan ook het geval.
De uroloog/oncoloog heeft er zo vaak op geattendeerd  bij mijn man..
Hij kon dat ook moeilijk aannemen, en wilde er ook te veel aan voorbij gaan..uiteindelijk werd het hem wel duidelijk dat, dat juist zijn extra jaren mede heeft gegeven..
Probeer ergens iets te regelen  waardoor je dat beter op de rit krijgt... Dat is echt in jouw belang..voor nu en voor de toekomst!
Je schouders kunnen veel dragen..en dat doe je met alle liefde die je in je hebt.
Maar wees op de eerste plaats ook lief voor jezelf.

Veel wijsheid..en kracht.
Dikke power en warme steunkuff,
 :-* :-*Jet

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Weeral droevig eindejaar voor onze familie
« Reactie #27 Gepost op: december 14, 2012, 15:28:15 pm »
Hoi Sara,

kan Jet hier helemaal in volgen
jij hebt het zo megadruk, zorg ook op tijd goed voor jezelf hé
is héél belangrijk, ook op tijd wat rust inbouwen, anders houd je dat echt niet vol

ik ben snipverkouden, ben in de week terug bij de dokter geweest
heb zakjes bijgekregen omdat ik met slijmen vast zit, vooral als ik lig voel ik dat goed in mijn keel en begin ik te kuchen
heb al 4 zakjes genomen van dinsdag tot nu, er komt nog niet veel los, hoop dat dat in het weekend wel komt
daar ben ik wel wat bang voor, moet dinsdag beginnen met bestralingen, moet dat echt wel beter zijn

ben straks bij de apotheker wat stoomdruppels gaan halen, alle beetjes helpen nu, mijn kinesiste raadde me dat aan
heb een lijstje afgeprint gekregen met alle datums op van bestralingen, maar zo klein geschreven
heb het in een word document overgetypt, groter dus, en elke maandag heb ik in een ander kleurtje gezet
zo zie ik duidelijk wanneer er een week om is, elke week knip ik een stuk van dat blad af, heb 2 bladen en half volgetypt
bij de laatste dag heb ik bijgeschreven: jippieeeeeeeeeeeee de laatste, dat werkt ook wat motiverend hé
het word tijd dat ik eraan kan beginnen, kan ik ook beginnen aftellen, bij nieuwjaar ben ik halfweg

was straks in de blokker met mijn dochter, heb daar een hele mooie spreuk gevonden, hang ik hier ergens op:
wish it, dream it, do it
dat geeft ook kracht als je dat dikwijls leest

ben blij dat je tante zo vol goede moed zit om aan de revalidatie te beginnen
is héél positief
groetjes Sabine