Auteur Topic: Ik ben alles moe  (gelezen 3574 keer)

zonnestraal

  • Gast
Ik ben alles moe
« Gepost op: augustus 27, 2006, 13:03:39 pm »
Hoi,

Ik ben pas nieuw hier, ik zal me even voorstellen, ik ben Sabine, 42 jaar en weet van 26 juni dat ik borstkanker heb, ben 2 keer geopereerd, de eerste keer borstbesparend, toen bleek dat ik uitzaaiingen had in mijn klieren heb ik een amputatie gehad + alle klieren verwijders.  Ik ben nu bezig met chemo, dinsdag heb ik mijn 3 de kuur, ik moet er 6 in totaal hebben, dan nog 5 weken bestralingen, ik ben zeer positief ingesteld en ik praat er ook veel over, toch heb ik ook regelmatig een inzinking, momenteel voel ik me erg down, ik begin alles zowat moe te worden, die bijwerkingen van die chemo, die vermoeidheid, mijn angsten, ik hoop hier lotgenoten te ontmoeten die een beetje begrijpen wat ik nu doormaak, zodat we elkaar een beetje kunnen steunen, ik wens trouwens iedereen hier op dat forum het beste en veel sterkte toe,
groetjes,
Sabine

carlita

  • Gast
Re:Ik ben alles moe
« Reactie #1 Gepost op: september 15, 2006, 20:48:38 pm »
Dag Sabine,

Ik wens je veel sterkte toe !!! Ikzelf heb vernomen dat ik borstkanker had; twee jaar geleden. (ben nu 39) Heb ook twee operaties gehad, lymfeklieren werden ook verwijderd en ik heb 30 bestralingen gehad. Nabehandeling : dagelijks een novadex en maandelijks een zoladex-spuit. (zit nu in mijn meno-pauze)
Ik begrijp wat het is , als je zegt dat je af en toe down bent, of dat je het soms allemaal niet meer zit zitten. Heb dat ook soms.....Ik ben ook veel emotioneler dan vroeger en ik leef ook met die angst van : "zou het allemaal ok blijven, ik ga toch niet hervallen ?" Ik denk dat zo'n dingen moeten slijten en dat we trachten te moeten leven met die zaken.......We mogen niet vergeet dat er veel meer mensen zijn die hetzelfde meemaken dan dat we denken.
Inderdaad praten met lotgenoten kan deugd doen.
Ge moogt mij steeds mailen.
Kop op en geef niet op !!!!
Groetjes Carlita

lacuisine

  • Gast
Re:Ik ben alles moe
« Reactie #2 Gepost op: oktober 16, 2006, 09:40:15 am »
Dag Sabine,
Ik ben Anita.
Ik weet sinds 3 weken dat ik borstkanker heb.
De rechterborst werd geamputeerd, de oksel uitgeruiimd en ik begin 24/10 met de chemo, gevolgd door bestralingen en hormoontherapie. Ik ben 46 jaar.
Wij zitten dus in hetzelfde straatje, met dit verschil
dat jij een eindje verder op weg bent.
Ik ook ben zeer positief ingesteld dank zij steun van mijn man, de kinderen, familie en vrienden, maar toch...
Als ik me probeer af te vragen waarom dit mij moet overkomen, word ik heel neerslachtig en zie het niet meer zitten. Ik kan mijn man niet lastigvallen met mijn
zwarte gedachten, want ik heb hem o zo nodig.
Hoe valt de chemo voor jou ondanks de vermoeidheid
mee ? Ik ben bang voor het onbekende dat me nu te wachten staat.
Groetjes
Anita

Marie B

  • Gast
Re:Ik ben alles moe
« Reactie #3 Gepost op: oktober 16, 2006, 12:00:53 pm »
hey,
Sinds eergisteren krijg ik ook Zoladex.  Was dat even schrikken.  Zo'n dikke spuit had ik nog nooit gezien?  Gelukkig heeft de thuisverpleegster het heel voorzichtig gedaan.  Zijn er onder jullie die deze spuit zelf zetten?  Of Zoladex op een andere manier toegediend krijgen?

hellemans

  • Gast
Re:Ik ben alles moe
« Reactie #4 Gepost op: november 04, 2006, 12:58:49 pm »
Hallo, dat je alles moe bent, dat begrijp ik, dat ken ik. Zelf heb ik ook vaak het gevoel dat het me teveel aan het worden is. Gelukkig heb ik veel steun van mijn echtgenote, mijn kinderen en de kleinkinderen. Er zijn zoveel mensen met borstkanker en elk beleefd het op zijn manier. Er is geen gedragscode. Door deze Forum en dergelijke zaken kunnen we mekaar steunen. Hierbij mijn verhaal:
Het lag tussen kerstmis en nieuwjaar. Mijn vrouw en ik zaten naar de tv te kijken. Ik voelde een bobbeltje in mijn rechterborst, of wat er moest voor doorgaan. Eerder om te lachen zei ik het tegen mijn vrouw. Onmiddellijk belde ze onze getrouwde dochter op. Die sprak van naar de dokter te gaan. Toen de tepel begon tekens te tonen van een ontsteking besloot ik toch naar de huisarts te stappen. Die schreef een verwijziging om een mammografie te laten nemen. Met die uitslag naar de specialist. Aangezien ik bloedverdunners nam diende ik een week te wachten om een punctie te laten doen. Niemand dacht aan kanker. Een week na de punctie had ik een afspraak met de specialist. Onze dochter, die nogal mondig is, was mee gegaan. Bij aankomst kon ik direct in een onderzoekkamertje. De specialist was al een paar keer voorbij gelopen. Dat gaf ons het idee dat het zou meevallen. Toen hij eindelijk binnenkwam, bleef hij voor mij staan. "Ik heb slecht nieuws, het is kwaadaardig. Het woord 'kwaadaardige borstkanker' sloeg als een mokerhamer op mijn hoofd. Borstkanker bij mannen leek me vroeger zo goed als onmogelijk. Plots werd ik er mee geconfronteerd.Een operatie was onvermijdelijk, zowel de tepel als de lymfeklier moest weg. Er was geen andere weg. De eerste dag na de operatie was eufories. De volgende dagen, nadat ik minder pijnstillers nam, brachten me naar de realiteit. Nu zit ik in een periode dat ik met mezelf geen raad weet. Twee jaar geleden op mijn verjaardag (6 april) moest ik geopereerd worden aan mijn hart, overbruggingen. Tijdens de operatie kreeg ik 4 x een hartstilstand. Momenteel werkt mijn hart nog maar voor 60%. Nu kreeg ik de vooravond van mijn 63ste verjaardag op 24 uur een niercrisis. Met de 100 naar spoed en op mijn verjaardag werd er een niersteen verwijdert. Positief denken is er niet meer bij. De witte bloedcellen staan op 9600 waar 10 000 levensbedreigend kan zijn. Ik weet niet wat me terug tot de goedlachse man kan brengen.
Groetjes, Jean