Auteur Topic: Partner met terminale longkanker  (gelezen 23867 keer)

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #15 Gepost op: juni 16, 2012, 06:41:49 am »

Goed om te lezen dat jullie samen nog genoten van elkaar. En ook dat er goede zorg is, naast jouw zorgzaamheid..


Ik moet zeggen ,dat is allemaal prima geregeld. Voor zover ik kan beoordelen veel beter in Nederland dan in België.


Tja, zo'n machine wat ff hapert.. oei, oei.. dat is stressen.. Gelukkig was je allert en kon je het oplossen.. Goed gedaan!!

Vertel me wat! Een handleiding lezen is één ding, maar dat dan ook toepassen als er daar iemand dreigt te stikken is iets helemaal anders. Het is niet zoals bij het installeren van een nieuwe printer of iets dergelijks!


 
Nadeel is het slaperige..en suf zijn.. hoe ze dat zelf wil en aankan is nog wat aftasten vermoed ik zo..

Ja ze lijkt wel debiel geworden, hoe alert en opmerkzaam ze tot voor een tiental dagen ook was.

Ik heb je ook een prive berichtje gestuurd.. met een tip!!

Dankje wel, ik heb de tip opgevolgd.

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #16 Gepost op: juni 16, 2012, 08:44:02 am »


Weglopen… is geen oplossing…


Nee, dat zou ik ook nooit doen, begrijp me niet verkeerd. Ik geef gewoon exact weer wat in me omgaat. Als ze bloed ophoest denk ik ook wel s "zeg, kan het wat minder met die onsmakelijke vertoning  ?" Maar tegelijk voel ik enorm met haar mee, die twee contrasterende emoties kunnen perfect samen gaan.


Familie…kan voor haar ook heel waardevol zijn..en tegelijk voor jou minder.

In zo een situatie als deze ervaar je heel snel wie echt begaan is en ook daadwerkelijk iets doet, en wie niet. En dat kan heel verrassend uitpakken. Zo wie zo heb ik weinig met haar familie, ook niet met haar kinderen. We kennen elkaar ook nog maar zo een goede 4 jaar. Aan haar dochters-nochtans volwassen meiden- hebben we niets. Ik ben daar zeer in ontgoocheld maar ik zeg daar niets van tegen mijn vriendin, dat zou het alleen maar NOG pijnlijker voor haar maken.



Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #17 Gepost op: juni 16, 2012, 14:08:27 pm »
Hoi Mercator...

Zo verrassend als de ziekte jullie overviel.. :(
Zo verrassend snel zie je mensen soms ook met andere ogen..omdat dat eerder niet aan de orde was!
Gelukkig ervaar je naast het negatieve ook het positieve!!
Je hebt een goede instelling wat haar kinderen betreft...
Het zal soms best nog wel eens heel moeilijk voor je zijn, of worden om te zwijgen.. of er tactvol mee om te gaan.
Als je dat blijft lukken,....  geef je haar zo, zo superveel!! 
Ik wens je dat vermogen ook toe!!
Het zal echt weleens diep zuchten en slikken zijn/worden..
Er is al zoveel, wat er nu en de komende tijd nog in haar hoofd zal opspelen!
Hopelijk zijn/komen er nog veel kleine mooie momenten voor jullie samen..
Voor beiden...nog "veel" goede dagen... kracht, met de nodige zorgzame hulpverleners!

Dikke steunknuff, ;)
Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #18 Gepost op: juni 16, 2012, 15:22:26 pm »

Je hebt een goede instelling wat haar kinderen betreft...
Het zal soms best nog wel eens heel moeilijk voor je zijn, of worden om te zwijgen.. of er tactvol mee om te gaan.
Als je dat blijft lukken,....  geef je haar zo, zo superveel!!  
Ik wens je dat vermogen ook toe!!

*
Dat gaat zeker lukken. Ik heb wel wat beters te doen dan mij op te winden in het gedrag-of liever, de afwezigheid van gedrag-van bepaalde mensen. t Is soms even slikken maar ik zet dat heel snel van me af. S. zelf bekijkt het ,zoals ze zelf zegt, als een win-win situatie. Als Getuige van Jehovah is ze overtuigd van het hiernamaals. "Zo lang ik nog leef heb ik hier mijn dierbaren,vooral jouw, en net na ik de ogen sluit zie ik mijn mama en mijn overleden broers en zussen terug". Ze komt uit een gezin van 13(!) kinderen dus dat gaat een drukke boel worden.

Ik vind dat heel fijn voor haar, maar ik kan zo iets niet geloven. Wie gaat er bij mij zijn als ik de ogen sluit ? Mijn moeder is 82 jaar, zij dus heel wss niet, en verder heb ik alleen maar mijn dochter.
*
« Laatst bewerkt op: juni 17, 2012, 13:45:40 pm door mercator »

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #19 Gepost op: juni 16, 2012, 23:32:59 pm »
Het gaat pijlsnel achteruit met mijn lieve vriendin, terwijl we donderdag nog samen iets konden eten heeft ze vandaag alleen maar folterende pijnen gekend, die niet door de morfinetabletten onder controle kunnen worden gehouden. Ik zit daar bij, loop aan en af met koude compressen, warme kersenpitkussens, pillen, drankjes....maar ik zie nu wel dat het een uitgemaakte zaak is, veel sneller dan ik in mij kwaadste dromen had kunnen vermoeden. Ik wist wel dat ze dood ging gaan, maar ik had de hoop dat we toch nog enige tijd kwaliteitsvol zouden kunnen doorbrengen maar ik zie nu dat daar helemaal geen sprake meer van kan zijn. Als ze bij bewustzijn is lijdt ze ondraaglijke pijnen, bij verhoging van de morfine dosis reageert ze nauwelijks nog. Maandag komt de dokter en we gaan de euthanasie procedure in gang zetten, want DIT kan echt niet.

Ik merk dat ik me er nu redelijk kalm en rationeel bij gedraag, en heb de wens "ach laat deze nachtmerrie ajb zo snel mogelijk voorbij zijn , voor haar, maar ook voor mij".  Een ter dood veroordeelde dan ook nog s wreed folteren tot het einde? Neen dat kan écht niet.

Ik weet wel wat pijn is, bij een stom ongeval jaren geleden is mijn rechterhand zwaar verbrand geraakt, mensen dat deed zeer. Maar uiteindelijk was die pijn weg en is die hand ook nog wonderwel hersteld, zij het met een naargeestig litteken en een verlamde vinger, maar ik kan daar alles mee doen. Maar wat ik nu zie van pijn....dat slaat alles, dat wens je je ergste vijand niet s toe.

En nu maar wat proberen slapen, de nachtbewaking komt zo en dan moet ik me discreet terugtrekken in wat nog geen 2 weken geleden ONZE slaapkamer was. Ik begrijp het ook wel, ik ken niks van medische toestanden en bij een calamiteit zou ik bij god niet weten wat te doen behalve de hulpdiensten bellen. Maar feit is dat ik wil dat deze situatie zo snel mogelijk eindigt. Niet dat ik harteloos ben of zo iets, of mijn vriendin niet graag zie, maar het is toch een hopeloze zaak.

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #20 Gepost op: juni 17, 2012, 10:41:54 am »

Dit kan echt iets worden van jullie samen!!
Het zal voor je vriendin ook rust geven…En een mooie laatste fase.
*
Dat is waar ik op gehoopt en gerekend had, maar het is helemaal anders. Het is helemaal niet mooi. S. glijdt mentaal helemaal weg, dat is zo mogelijk nog erger dan de lichamelijke uitputting. Net vroeg ze me nog "jij zou willen dat ik al dood was hé ?". Natuurlijk niet, ik zou willen dat ik toch nog een beetje kwaliteitsvolle tijd met haar zou kunnen beleven maar het is gewoon een doffe ellende, en daar ben ik heel eerlijk in.
*
« Laatst bewerkt op: juni 17, 2012, 13:45:07 pm door mercator »

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #21 Gepost op: juli 04, 2012, 21:20:02 pm »
Mercator... :(

Het was een zeer pittige periode voor jullie... "t leek op een nare droom...maar helaas het was geen droom...het gebeurde werkelijk.
Woorden tekort om dit te bevatten... 4 weken slechts was de tijd, van diagnose naar...afscheidnemen.
Maar het is goed zo! Onmenselijk lijden.. mocht ook niet te lang duren..

Heel veel sterkte  om dit verlies te dragen  en heel veel kracht om verder te kunnen gaan..
Jullie liefde was puur en mooi...laat dat, je telkens opnieuw, troost en power geven..
om verder te gaan.
Haar laatste woorden...geven je de kracht
om te doorstaan, de komende eenzame zwarte nacht.

Steunknuff,
Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #22 Gepost op: juli 05, 2012, 07:31:04 am »
Dankjewel. Ik mis haar enorm.

Vrijdag 29 juni heeft ze mij haar laatste sms gestuurd vanuit het hospice terwijl in aan het werk was: " ik verheug me er ook op om jou morgen te zien. Wacht op het kusje.Hou heel veel van je en je zit in mijn hart.Tot morgen, dikke kus en knuffel.Slaapwel voor straks."   

Ik heb haar mobiele telefoon "geërfd" en ik zie nu dat dit het allerlaatste verzonden bericht is. De latere ingekomen berichten heeft ze niet meer kunnen beantwoorden.

Alleen zondag nog heeft ze nog wat kunnen praten "schat, is er nog iets dat verteld moet worden?" ik antwoordde "nee lieveling, er schiet mij helemaal niks te binnen. Ik houd van jouw'.

Dinsdag ochtend liet ik de arts haar in een kunstmatige coma brengen, vlak daarvoor zei ze nog nauwelijks hoorbaar-haar zus moest dat voor me vertalen-"ik houd van jouw". Van dat moment af 11 h ongeveer tot de daaropvolgende nacht waakten haar 2 zussen en ikzelf bij haar, toen viel haar ademhaling weg en was het afgelopen.
Ze is gestorven in die nacht van 4 juli, om 5 voor 2 h exact.

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #23 Gepost op: juli 05, 2012, 09:21:35 am »
hoi mercator

héél véél sterkte met dit verlies
het is zo onwerkelijk, het is allemaal veel te rap gegaan
ik wens je veel moed en kracht toe in deze zware periode
dikke steunknuffel
xxx Sabine

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #24 Gepost op: juli 05, 2012, 10:30:04 am »
het is zo onwerkelijk, het is allemaal veel te rap gegaan
ik wens je veel moed en kracht toe in deze zware periode
dikke steunknuffel
xxx Sabine

Dankjewel, de voorbije maand was enerzijds een nachtmerrie, anderzijds de bevestiging van de onvoorwaardelijke liefde tussen mijn vriendin S. en ikzelf. Niet dat"we dichter bij elkaar zijn gekomen" of zo, je hoort dat wel s, maar we bleven gewoon doen tegen elkaar. Of ik nu naar haar toeging terwijl ze in blakende gezondheid was-ze was verdienstelijk zwemster in haar jongere jaren- op haar flat, of in veel mindere toestand in het ziekenhuis of in catastrofale toestand in het sterfhuis, ik ging altijd met even veel plezier naar haar toe, maakte helemaal niks uit.

Ik ga mijn verdriet en gemis niet te veel etaleren, iedereen hier begrijpt wel wat ik doormaak.

Ik wil toch even iets nuttigs signaleren, dat voor anderen ook van belang kan zijn:
*
Let op met die euthanasie regelgeving!
*
 Die is erop gericht om de artsen juridisch veilig te stellen, NIET op de wil van de patiënt.
Er worden zoveel voorwaarden en regels en tijdverlies aan gekoppeld dat échte euthanasie maar heel zelden zal gebeuren, hoe graag de patiënt dat ook zou willen. Ik heb het zelf ervaren.
Mijn vriendin hàd die papieren van op voorhand getekend, maar toen ze echt vreselijk begon te lijden moest ze dan nog wachten tot haar huisarts kwam, die moest dan een gesprekje met haar voeren, daar een nachtje over slapen, dan nog s 24 u bedenktijd geven, de "scan-"arts was niet vrij in het weekend....etc., en dat terwijl ze rillend en schokkend van de pijn niet eens meer kon praten.
Iemand die rustig wat kan keuvelen met zijn/haar dokter over het levenseinde en dan zin heeft om braafjes te wachten tot een andere dokter ook nog wat wil komen babbelen is nog zo goed bij lijf en leden dat die geen euthanasie zal vragen. Heel die regelgeving dient om zo weinig mogelijk euthanasie-ingrepen uit te voeren.

Daarom dat ik in de plaats van mijn lieve vriendin heb beslist "dit lijden moet NU stoppen, jullie geven haar een massieve dosis van een of ander middel om ze in een coma te brengen waar ze niet meer uit ontwaakt".
« Laatst bewerkt op: juli 05, 2012, 10:31:51 am door mercator »

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #25 Gepost op: juli 05, 2012, 12:45:29 pm »
hoi mercator,

ja ik begrijp wel wat je doormaakt
heb vorig jaar ook een lieve vriend moeten afgeven, heb hem maar een jaar mogen kennen
het is moeilijk in het begin, loodzwaar
maar ik putte héél véél troost en kracht uit 1 van zijn laatste zinnen
ik zei altijd tegen hem dat ik hem niet kon missen, niet kon loslaten
ik ga helemaal niet weg zei hij, je kan altijd met me blijven praten, je hoort mijn stem meer, maar ik blijf altijd bij jou
ik zit in je hart, en daar ga ik nooit meer uit
jouw vriendin zei toch ook tegen jou dat jij in haar hart zit
ik hoop dat jouw dat ook troost en kracht kan geven
een mens is pas dood als hij uit je hart is, vind ik ook een waardevolle zin
koester de mooie herinneringen aan haar

wat onbegrijpelijk dat die euthanasie niet kon toen je vriendin het nodig had
vind het niet kunnen dat je huisarts daar zolang over moest doen
goed van jou dat jij hebt beslist om het lijden van je vriendin te stoppen
zal ongetwijfeld zwaar voor je geweest zijn, maar toch zeker de juiste beslissing
sterkte nog
Sabine

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #26 Gepost op: juli 08, 2012, 07:08:04 am »
hoi mercator,


jouw vriendin zei toch ook tegen jou dat jij in haar hart zit

*
Dit schreef ze o.m. in mijn agenda op 1 januari 2009:
"Ik hoop met heel mijn hart dat jij voor de rest van mijn leven mijn partner blijft"...

En zo is het ook gebeurd.

Op 28 juni 2012 schreef ze het allerlaatste, 4 dagen voor haar dood:
"Lieve Chr.
Weet dat ik heel veel vn jou hou. Jij zit in mijn hart! Ik ben zo blij dat ik jou destijds heb leren kennen.
Dikke knuffel en kus, jouw L
Heerlen, 28 juni 2012"

Het handschrift is precies hetzelfde merk ik. Zij was linkshandig, net zoals ik.

Wij waren nogal "literair" aangelegd. Nu blijkt dat zij letterlijk ALLES wat wij naar elkaar hebben geschreven via e mail, sms, heeft bijgehouden, bijna 5 jaar lang, van in het prille begin.

wat onbegrijpelijk dat die euthanasie niet kon toen je vriendin het nodig had
vind het niet kunnen dat je huisarts daar zolang over moest doen

*
Ik verwijt die dokter niks hoor, die deed wat ie moest doen volgens de wet. Ook hij was verrast door de snelheid van haar ondergang. Zaterdag 30 juni was mijn liefste nog redelijk stabiel, zat in haar rolstoel buiten, maandag stortte ze helemaal in en kon  vanaf dat moment niets meer. Vreselijke zaken heb ik toen gezien die 2 dagen, zaken die ik van mijn netvlies zou willen bannen als het enigszins kon. Dat had niemand voorzien, ook de dokter niet. Op dat moment dinsdag ochtend besliste ik tot die morfinepomp om haar in coma te brengen. Wat je in feite een verkapte vorm van euthanasie kan noemen. En daar ging de dokter onmiddellijk in mee.
*

Tja nu is alles over. Mijn lieve schat is uit haar pijn verlost en ik zit met een enorm gemis. Hoe dat gaat evolueren weet ik nog niet.

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #27 Gepost op: juli 08, 2012, 10:20:49 am »
hoi Mercator,

ik begrijp wel ergens dat je huisarts niet anders kon omdat het volgens de wet moest
maar toch, ik zou toch kwaad op hem zijn denk ik
ik weet dat het momenteel een schrale troost voor je is
maar ze zit in je hart en gaat daar nooit meer uit
na verloop van tijd ga je daar troost en kracht uithalen
bij mij is het zo toch gegaan
nu is de pijn nog veel té heftig en te schrijnend
je weet amper hoe je verder moet
veel sterkte in dit moeilijk en pijnlijk proces
ik leef met je mee
Sabine

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #28 Gepost op: juli 08, 2012, 12:08:46 pm »
 :o
zon en regen
wat kom je tegen
alles heeft zin
verlies en gewin
Begrip en begrepen worden...
tijd... krijgen, op tijd zien
bergen en dalen
zon en zee
neem het leven wat het is, was en dee
© Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #29 Gepost op: juli 09, 2012, 07:47:30 am »
:o
zon en regen
wat kom je tegen

t Is gek, maar bij het idee dat Sophia de wolken,de regen, het zonlicht, de bomen...niet meer zou kunnen zien, niet meer zou kunnen genieten van een kop thee of een glas likeur, (of mij, waarom niet...)stortte ik de voorbije maand helemaal in. Ik moest die gedachte echt wegdrukken of ik kon niet meer functioneren.

Met gedachten als "zingeving", "doel van het leven" etc. heb ik nooit iets gehad,ik kan mij daar niks bij voorstellen. Ik ben daar wss te simpel voor.

Zij was wél gelovig, was Getuige van Jehovah-niet echt practiserend, maar haar sympathie ging naar die club. Op het einde van haar bestaan nam ze daar helemaal afstand van. Hoe zieker zij werd, hoe meer Getuigen van Jehovah haar kwamen opzoeken om wat bij te kletsen over God, Jezus, het Paradijs etc. Met haar laatste krachten vertelde ze me:" Christian(zo heet ik), JIJ hebt me bijgestaan, JIJ hebt mijn koude compressen ververst, mij op de po-stoel gezet, mijn rug gemasseerd tegen de pijn...naar die Broeders en Zusters heb ik geluisterd omdat ik beleefd wilde zijn en hen niet voor het hoofd wilde stoten....maar ik wil dat ze nu écht niet meer komen, zeg tegen de directie dat ik geen bezoek meer wil ontvangen, en al helemààl geen Getuigen van Jehovah. Ik heb daar niets meer mee. Ik wil alleen nog jouw en mijn naaste familie zien."

Maar ze bleven komen, onaangekondigd, tot op haar laatste dag toe, om voor te lezen uit hun boekjes. Ik heb er zelf 2 moeten wegsturen, die hadden het gore lef om zich bij de directie van het hospice aan te dienen als "familie". Die liepen naar de deur van haar sterfkamer ondanks het bordje "geen bezoek", ik kon die net op tijd onderscheppen met hun zalvende praatjes en papierzooi.