Auteur Topic: Partner met terminale longkanker  (gelezen 23880 keer)

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Partner met terminale longkanker
« Gepost op: juni 11, 2012, 06:52:11 am »
Laat me me even voorstellen, Mercator, uit Vlaanderen, 52 jaar. Mijn Nederlandse vriendin, 48 jr. heb ik nu net een week geleden naar het ziekenhuis in Sittard gereden , waar ze meer dood dan levend aankwam. Op 3 dagen tijd was ze totaal ingestort hoewel ze de weken tevoren wel wat hoestte, dat leek gewoon een wat langdurige griep. De diagnose was keihard, massieve uitgezaaide longkanker, die voortkwam uit een tumor aan de baarmoeder. Haar levensduur rekenen we nu in maanden, mss zelfs maar weken.
We hebben besloten dat de chemo-en radio lijdensweg achterwege wordt gelaten, dat heeft geen zin meer, de doktoren zijn het daar gelukkig mee eens. Het is ongelooflijk hard om zo iets te verwerken.
Wat ik tegelijk ergerlijk maar ook wel grappig vindt is die commentaar die ik vaak krijg "oh hoe erg ! Ze heeft wel veel gerookt zeker?"  En neen, ze heeft dus nog nooit in haar leven gerookt. t Is een merkwaardig bijverschijnsel van al die hysterische anti-rook campagnes, dat kan toch de bedoeling niet geweest zijn. En ik heb trouwens ook in geen 30 jaar een sigaret aangeraakt, want dat zou men ook nog kunnen gaan denken, dat het door MIJ komt  ::)....

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #1 Gepost op: juni 11, 2012, 14:19:53 pm »
Hallo Mercator...

Jullie wereld is acuut veranderd in een nachtmerrie...
De verpletterende diagnose en gelijk geen prognose meer... oeff.. zo heftig.
Maar wat goed en knap van jullie om gelijk te kunnen beslissen ...dit is wat we nog willen.. en er samen voor gaan.
Echt dapper!!! Moge het jullie ook geven, dat waar je beiden nood aan hebt!

En voor jou, zal het echt pittig gaan worden.. De verzorging met een eigen bedrijf ernaast..
Het zal je beslist ook gaan lukken!!!
Ach, de mensen die het horen, zoeken meestal wel naar een oorzaak.. is ook wel veilig hé...
Als je daarom ook verantwoord zou kunnen zeggen zie..je nu wel..dat roken of  ???? niet gezond is..
Dan kunnen ze zich daar achter blijven verschuilen..en is de mogelijkheid, dat ze zelf ook ooit zo'n soort confrontatie met zieke en komende sterven niet  voelbaar aanwezig.
Ik zie het, als een beschermend muurtje bouwen om zich heen..
Het ..komt natuurlijk niet goed bij je over.
Voelt afstandelijk... of een beetje beschuldigend, alsof je, je ook nog moet verantwoorden over je levens stijl..
EN dat HOEFT echt niet en nooit!! Je hoeft niet iedereen zomaar verantwoording af te gaan leggen over iets wat niet eens aan de orde was en is..
Tja, Het is gewoonlijk zo, dat er meer/ vaker niet, dan wel, altijd een aanwijsbare oorzaak is, die zo duidelijk is en zo de redenen aangeeft...
Als dat zo was..stond men al veel verder in de medische wereld, zowel preventief ,  in opsporing en /of snellere behandelingen ..

De komende tijd, dagen, weken, misschien wel maanden.. niemand weet precies hoe het zal verder gaan.. Zijn speciaal voor jullie samen.. Dat zal je straks ook de kracht geven om,  verder  te kunnen .. Het zal naast de vele fijne en mooie momenten die nog komen, ook een stukje in teken van onmacht en verdriet staan.

Ik wens jullie, heel veel moed, vertrouwen en kracht..
Steun en veel lieve en fijne ervaringen.. om zo samen de tijd die er is.. het best mogelijke te laten ervaren!
Dikke knuffel voor beiden.

Jet
« Laatst bewerkt op: juni 11, 2012, 14:29:49 pm door Jet »

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #2 Gepost op: juni 11, 2012, 23:21:53 pm »

Ik wens jullie, heel veel moed, vertrouwen en kracht..
Steun en veel lieve en fijne ervaringen.. om zo samen de tijd die er is.. het best mogelijke te laten ervaren!


Hey dank je. Nu woensdag komt ze naar huis, de woonkamer is volledig gereorganiseerd, morgen worden zuurstof apparaat en ziekenhuisbed geleverd. En dan maar voortgaan van dag tot dag nietwaar. We grapten er vandaag nog over: "zeg Sophia, het is nu wel het moment om over te gaan op een Turks Fruit scenario hé, volop sex, zuipen en drugs gebruiken zoals in die film met Monique van de Ven en Rutger Hauer !" Waarop zij: die sex dat deden we samen, het zuipen was voor 75 % voor jouw rekening, en drugs hebben we helemaal NOOIT gebruikt dus waar heb jij het nu over  :D " !

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #3 Gepost op: juni 11, 2012, 23:36:21 pm »
 ;) :D ;D HUMOR....
Whaw....'t is een super krachtbron!
en dat is zo waardevol...
Inderdaad..van dag tot dag...
Hopelijk zijn er dat veel, en gevuld met "de alles overulende HUMOR ".
Hey... ik mis nog iets in de kamer voor woensdag...wordt er ook nog een gezellig zomerboeketje bij geleverd??
Geniet samen zolang je kunt!!

Gr. Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #4 Gepost op: juni 11, 2012, 23:53:31 pm »

Hey... ik mis nog iets in de kamer voor woensdag...wordt er ook nog een gezellig zomerboeketje bij geleverd??
Geniet samen zolang je kunt!!


Ja daar wordt voor gezorgd, door mij dan, niet door de officials van de revalidatie-shop. Ook haar hond zal opgelucht zijn, die zit heel de tijd achter me aan te lopen en verliest me geen moment uit het oog. Raar hoe zo een beest daarop reageert: als Sophia in de flat was blafte die voor het minste gerucht buiten, zodat we er zelf wel s beroerd van werden. Nu het bazinnetje zowat een week weg is hoor ik die haast nooit meer blaffen. k Kan het alleen maar verklaren dat ie haar wilde waarschuwen en beschermen, voor mij vindt die dat niet nodig  :D ! Ongetwijfeld kan een hondenfluisteraar daar waardevolle info over verstrekken.

We zijn een waar "multicultureel" koppel, zij Nederlandse uit regio Maastricht en ik Vlaming uit Mechelen. Om het nog wat specialer te maken, zij is Getuige van Jehovah en ik ben ongelovig, atheïst of hoe moet je dat ook noemen. Ze is er vast van overtuigd me ooit terug te zien, ik heb die overtuiging helaas niet.

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #5 Gepost op: juni 12, 2012, 10:22:33 am »
Hey... dat bloemeke zit nergens in het pakket helaas... terwijl het soms ook een pilleke zou kunnen vervangen.
Maar ..als jij dat stukje op je neemt...zal ze er ook blij van worden..en daar gaat het om!

Honden...ach dat is nou het aparte, die voelen feilloos de stemming aan, en het baasje...is toch ook belangrijk..
Ik heb al veel "steun/troost" gehad van mijn hond.. Als de mens er niet was...was er wel mijn hond..
Die trapt er namelijk niet in als je, je vrolijk houdt...en van binnen  :'( bent, de mens heel vaak wel.
Wij, mijn man en ik....zijn het zelfde soort koppel als jullie.. wat landen betreft. Is ook wel eens niet zo handig..haha..
Er zijn echt wel verschillen, ja,ja, die verwarring gegeven hebben.. en nog na jaren moet ik soms heel goed luisteren en omschakelen..
zeker in het ziekenhuis.. in België.. waar ze soms toch meer 't vlaams spreken..
Dat is voor mij wel een verschil.. In Nederland merk ik er minder van, dat de streektaal ik een ziekenhuis gesproken wordt..
Ach, als ik het niet goed oppak...vraag ik het wel na...
Tja, dat is dan weer Nederlands hoor ik ze wel eens zeggen... die zijn...haha.."een beetje brutaler/vrijer"..haha. ;).

Wat je wel of niet als overtuiging hebt..daar mag voor mij iedereen zijn of haar beleving in hebben.
"t Respecteren, en niet gaan indoctrineren, als dat bestaat tussen de mensen...,
dan is er alleen maar de vreugde om wat je als mens bent.. en voor elkaar of anderen kunt betekenen..

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #6 Gepost op: juni 12, 2012, 20:57:06 pm »

Er zijn echt wel verschillen, ja,ja, die verwarring gegeven hebben.. en nog na jaren moet ik soms heel goed luisteren en omschakelen..
zeker in het ziekenhuis.. in België.. waar ze soms toch meer 't vlaams spreken..
Dat is voor mij wel een verschil.. In Nederland merk ik er minder van, dat de streektaal ik een ziekenhuis gesproken wordt..


De streektaal in dat ziekenhuis van Sittard staat verder af van het "normale" Nederlands dan Vlaams is me opgevallen. Het is eerder een raar soort Duits.

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #7 Gepost op: juni 12, 2012, 22:06:55 pm »
Kan best... zo zuiderlijk heb ik geen ervaring met ziekenhuizen in nederland..
Wel met de spreek taal daar.. en die heeft ook duitse invloeden..
Voor morgen een goede thuiskomst samen... ;)
Gr. Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #8 Gepost op: juni 13, 2012, 07:40:25 am »
Kan best... zo zuiderlijk heb ik geen ervaring met ziekenhuizen in nederland..
Wel met de spreek taal daar.. en die heeft ook duitse invloeden..
Voor morgen een goede thuiskomst samen... ;)
Gr. Jet


t Zal een totaal andere fase zijn in ons leven, maar k heb me voorgenomen om onze normale routine zoveel mogelijk te behouden. En ook voor mijn levenskwaliteit te zorgen. Als ik nu ook s ga instorten...neen dat kunnen we missen als kiespijn! Dat risico is er wel merk ik, ik eet nauwelijks, slaap slecht en mijn werk doen is me een corvee. Het komt allemaal wat samen....mijn moeder van 82 jaar heeft ook mijn aandacht nodig, lk heb ook nog een dochter van bijna 18 jr uit een vorige relatie die net nu haar eindexamen doet, dat moet ook wat gemonitord worden. K Twijfel regelmatig of ik dat allemaal ga aankunnen.

Helaas zijn de 2 volwassen dochters van mijn vriendin eerder een last dan een hulp. Ze hebben mij altijd wat als een indringer beschouwd en zijn nu al aan het ruzieën over de verdeling van de spulletjes van hun mama. Verleden maandag stonden ze met een vrachtwagen bij onze flat, ik wist wel dat ze het bankstel kwamen halen om plaats te maken voor het ziekenhuisbed dat er moest komen. Maar zij-en hun partners-vertelden me doodleuk dat ze ook wel even de eethoek, de televisie, de relax-zetel en ons bed zouden komen meenemen, want "mama had dat toch allemaal niet meer nodig" snap je....ik mocht dan maar van de grond eten en op de grond slapen blijkbaar. Ze waren zelfs al aan het kibbelen over wie de Ipad van mama zou nemen, stel je voor...

t Is intriest dat zo iets kan gebeuren, zeker in deze eind fase.

Nu kan ik jullie wel vertellen dat heel dat plannetje niet is door gegaan, ze zijn met hun bankstel kunnen vertrekken en niks anders. Ik heb hen moeten de les lezen in de zin van "vanaf nu tot haar dood gaan we doen wat jullie mama wil. En vermits zij jullie niet meer aankan betekent dus dat je naar MIJ gaat luisteren. En nu oprotten!"
Hulp had ik er toch al niet van verwacht. Ze hebben helemaal niks gedaan tijdens de ziekenhuisopname, raar is dat. Oh ja, toch wel, eentje heeft een dag de hond opgepast bij haar thuis. Toen mijnheer de hond terug thuis was wilde ik die zijn eten gaan geven, maar dat was weg, de zak hondenbrokken was meegenomen zodat ze alvast geen voer moesten kopen! Echt tragikomisch.

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #9 Gepost op: juni 13, 2012, 10:58:31 am »
Hoi Mercator...

Allereerst...een ferme kracht en steun knuff... om je de nodige extra energie te geven die je nodig hebt, maar ook moet houden!!
Inderdaad door goed voor jezelf te zorgen ..zo kun je ook echt en goed, voor de ander er zijn...en dat is niet egoïstisch, wat sommigen ervan kunnen gaan zeggen.

Kinderen... Tja, je hebt heel veel geluk met, steunende of/ en waardevolle nazaten dus warme en lieve kinderen, maar dat is niet overal zo, en dat ervaar je nu, er zijn ook andere...
Dat doet naast wat ze teweeg brengen, ook veel verdriet.. Herkenbaar...helaas. zoveel gelijkenissen behalve de landen.. Je gaat van iemand houden, en krijgt het andere erbij!!!
Je hebt goed gehandeld... en je partner beschermd.. Dat extra stuk verdriet..is zo wie zo al zo moeilijk voor haar..
Het zijn en blijven haar kinderen... Verwacht dan soms ook, uit dat oogpunt gezien, een reactie..wat je misschien soms niet gelijk goed kunt plaatsen!!!
Ook herkenbaar bij mij.. Tact, rust, en toch nog dat luisterend oor hebben, 3 heel belangrijke punten om het in goede banen te leiden..
Het is helaas, niet altijd zo eenvoudig als dat ik het nu schrijf!!
Ik wens je die kwaliteiten ook heel krachtig toe!!! En vergeet je eigen kind niet...daar moet je er ook voor zijn!!

Je gaat het echt wel aankunnen, ieder mens heeft ongekende krachten…die boven komen als ze nodig zijn..
En als je doet wat je schreef…ook voor je zelf zorgen…(wel goed gaan eten dan) door af en toe even eruit te gaan voor een wandelingetje, een gesprekje met een goede vriend of vriendin.. gewoon iets doen wat voor jezelf is.. dan onderbreek je heel even het negatieve of het energie vretende..en dat geeft je kracht..
Ook het van je afschrijven, zoals je nu doet is daar fijn bij.. dat geeft ook ff een uitlaat klep, en dat heeft iedereen soms zo broodnodig!!!

Oplossingen zijn er niet altijd…maar wel het luisterend oor en de steun voor je!!

Voor samen een goede tijd met begrip voor elkaar!!

Warme groet, Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #10 Gepost op: juni 15, 2012, 01:02:16 am »

 En vergeet je eigen kind niet...daar moet je er ook voor zijn!!


Dat is iets wat me nu nog het meeste-er bovenop dan-kwelt. Mijn dochter is 17 jaar( bijna 18), kerngezond, knap en levendig zoals het dames van die leeftijd betaamt,en een hele toekomst voor zich, en ik zit hier mijn tijd te verdoen met een vrouw die toch einde verhaal is, verloren moeite in feite. Het is cru gesteld maar de facto is de situatie exact wat ze is. Ergens hoop ik dat het snel gedaan is met mijn Nederlandse vriendin, dat zou in feite beter zijn voor alle betrokken partijen.

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #11 Gepost op: juni 15, 2012, 08:51:48 am »

Voor samen een goede tijd met begrip voor elkaar!!

Wat mij diep bedroeft is dat die weinige tijd die we voor elkaar nog hebben de godganse dag-en nacht!- verstoord wordt door familie, kennissen, verpleegsters, sociaal werkers, dokters en wat al niet meer. Wij waren o zo gesteld op onze privacy en nu lijkt het hier wel doorlopend spitsuur in de stationshal.
Ik sta daar dan hulpeloos op te kijken, zodanig dat ik me erop betrap om hier weg te kunnen om te gaan werken. Ik kom er toch niet aan te pas en alles wordt buiten mij om door anderen beslist.

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #12 Gepost op: juni 15, 2012, 13:38:20 pm »
Héy...Mercator..

Je laat mij ff heel heftig schrikken...zoveel onmacht en verdriet lees ik in je woorden die je schreef...
Ik begrijp ook wel dat, dat dit nu ook even in je opkomt...
Soms heb ik ook wel eens heel kort de gedachten gehad,.. dat je liever hebt, dat er minder tijd van lijden en onzekerheid zou mogen zijn..
Als je van iemand houd…wil je alleen maar vreugde geven en liefst niet aanzien hoeveel verdriet, pijn en onzekerheid er is..en komt!
Dat klem zitten..tussen de diverse werelden, waarin je nu enigszins ook MOET leven.
Daar wordt je radeloos van!!  Probeer te blijven realiseren dat zij, nog jij dat konden bepalen..het overkomt je.. Gelukkig maar dat wij op voorhand niet weten wat er nog komt..

Jullie wereld is door alles wat er gebeurd rondom jullie, zo,…. niet meer jullie wereld.
Er wordt zoveel “overgenomen” je/jullie huis is niet meer van jullie …oef… zo voelde ik het ook toen de thuiszorg de eerste keer kwam..wetende dat , dat pas het begin was..
Tja, maar het is ook zo nodig.. om de goede zorg te verlenen…en dat is, weet ik zeker, dat is wat je  haar, in je hart absoluut ook wil geven… En dat is niet zinloos, maar zinvol!!
Tja, je kunt het niet alleen, hoe graag je dat ook zou wensen..
Verdorie jongen… stap even over jezelf heen.. en slik een keertje.. wat alle zorgverlening betreft.
Weglopen… is geen oplossing…

Dat wil niet zeggen dat je, door de familie over je/jullie heen moet laten lopen..
Daar mag je, je partner zeker heel veel mee steunen en afschermen..
Niet op eigen houtje gaan afblokken!! (dat zou je natuurlijk het liefste doen)
Familie…kan voor haar ook heel waardevol zijn..en tegelijk voor jou minder.
Probeer er samen over te spreken…en daar een oplossing voor te vinden.. bijv.. tijd afspraken.. en hoe vaak.. Ook zou een mail of brief, die jullie samen kunnen opstellen.. daar wat in kunnen betekenen…zodat er ook duidelijkheid is omtrent haar ziekte en haar WENSEN naar de familieleden toe..
Schrijven kan voor je vriendin gemakkelijker zijn, dan het rechtstreeks te moeten verwoorden..
Voor schrijven kun je wat tijd nemen…een keertje strepen of bij zetten alvorens het naar de zin is..
Als je dat dan aan de mensen die nu zoveel storing geven , geeft../ stuurt, dan heb je een handvat ..om te reageren en om naar te verwijzen..
Dit kan echt iets worden van jullie samen!!
Het zal voor je vriendin ook rust geven…En een mooie laatste fase. Dat is wat er nu ook te weinig is.. Als ziekte zo plots zo heftig in je leven komt… is het moeilijk en schrikken..
Dat is ook voor de familie zo!!
Mijn gezegde is altijd geweest…als ze eerst geen belangstelling of tijd hadden… hoeven ze nu ook geen nr1 te zijn of worden, maar dierbare en mensen die je graag ziet.. mogen wel wat extra tijd krijgen…als het ook kan en past!!  
Als het goed gaat zijn er veel mensen niet voor je…zodra het slechter gaat.. dan, moeten ze zo nodig.. en op dat vlak ben ik het absoluut met je eens!

In de opstartfase van de thuiszorg..is het gewoon ook ff wat drukker.  Beslissen over je hoofd heen… tja, dat ligt er ook heel veel aan wat je vriendin wil, en hoe jullie band en afspraken op dat gebied zijn of waren! Praat er over!! Liefdevol, tactvol en met geduld.. het is al allemaal zo heftig voor haar!!
Ik wens jullie wijsheid, overzicht en de nodige daadkracht..om de voor jullie als gewenste en beste keuzes te doen uitkomen!

Staan de bloemetjes mooi in de kamer? Haal iets lekkers in huis..om zo, elkaar nog eens te verwennen…  En als snoepen/eten  moeilijk gaat.. verzin dan iets wat wel kan!  Een lief kaartje met wat lieve woorden neerzetten..is ook verwennen!!

Warme knuffel,
Jet

mercator

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 34
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #13 Gepost op: juni 15, 2012, 21:23:50 pm »
Staan de bloemetjes mooi in de kamer? Haal iets lekkers in huis..om zo, elkaar nog eens te verwennen…  En als snoepen/eten  moeilijk gaat.. verzin dan iets wat wel kan!  Een lief kaartje met wat lieve woorden neerzetten..is ook verwennen!!

We hebben gisteren zelfs nog voor de laatste maal sex gehad. Niet op de wijze die we gewoon waren, maar toch. Dat moest dan maar tussen het doktersbezoek en de verpleegster door. Maar we hebben er allebei volop van genoten. Per slot van rekening zijn we nog flink wat te jong toch om dat hoofdstuk in alle bedachtzaamheid af te sluiten?

Deze middag heeft S. de euthanasie papieren getekend. Haar oudere zus en de dokter waren erbij. Het is een hele procedure, waarbij een 2de arts dan nog s een gesprek komt voeren etc., maar spijtig genoeg moet die procedure helemaal doorlopen worden om wettelijk in orde te zijn. Het zij zo. Het hielp wel dat wij aan de ontbijttafel zulke toestanden al lang besproken hadden, nog voor de diagnose. Maar dan wel in dien verstande dat we daar pas binnen 20 jaar of zo mee geconfronteerd zouden worden, niet nu!


Voor mezelf heb ik die beslissing ook al lang geleden genomen.

Ik hoop dat die afschuwelijke pijn wat kan verlicht worden, want zoals het nu gaat, dat wens je een hond nog niet toe. Ik schrijf dit op het moment dat S. op het ziekenhuisbed in onze flat ligt en probeert wat te slapen ondanks de pijn. De morfine dosis is verdubbeld nu en ze kan wat slapen, maar ze "is" er niet meer, ze is suf en reageert nauwelijks.

k Heb een roulatie systeem bedacht: 1 koud washandje ligt op haar voorhoofd, 1 ligt af te koelen in de ijskast en zo verwisselen we dat telkens.

Deze middag was er een paniek situatie: het zuurstof apparaat begon luidruchtig te piepen en hield het na een paar minuten voor bekeken. Ik als een gek beginnen die gebruiksaanwijzing te lezen, maar ja je kent dat, met trillende handen en een patiënt die daar begint te stikken wil dat niet zo goed vlotten. Gelukkig herinnerde ik me dat haar zus dat toestel wat verplaatst had om aan de wasmachine te kunnen , en zo was de stroomkabel aan de kant van het apparaat los komen te zitten. Dat is zo een "Amerikaanse" kabel waarmee de computers uit de jaren 90 waren uitgerust. Je moet het maar weten...

Verder alle lof voor de mensen van de verpleging, de sociale dienst, de doktoren... het gedicht van Gerard Reve komt bij me op, ik parafraseer even:

Zuster Immaculata
Die al veertig jaar in alle stilte zieke mensen wast, verzorgt en eten voert
zal nooit haar naam vermeld zien in de krant
Maar elke ongewassen aap, die met een bord dat ie
voor dat, of tegen dat, is
daarmee des middags het verkeer verspert
ziet s avonds al zijn eigen smoel op de teevee

al goed dat er een God is
« Laatst bewerkt op: juni 16, 2012, 05:59:42 am door mercator »

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Partner met terminale longkanker
« Reactie #14 Gepost op: juni 16, 2012, 00:13:24 am »
Hoi,

Goed om te lezen dat jullie samen nog genoten van elkaar. En ook dat er goede zorg is, naast jouw zorgzaamheid..
Tja, zo'n machine wat ff hapert.. oei, oei.. dat is stressen.. Gelukkig was je allert en kon je het oplossen.. Goed gedaan!!
 Pijn...is naar en niet zo gewenst in deze fase.. en ook moeilijk om als partner te ervaren..
Morfine..is fijn, maar zorg op tijd voor aanpasing bij de pijnklacht en .. Niet bang zijn om de arts of verpleegkundige er op te attenderen..
Nadeel is het slaperige..en suf zijn.. hoe ze dat zelf wil en aankan is nog wat aftasten vermoed ik zo..

Ik heb je ook een prive berichtje gestuurd.. met een tip!!
Voor beiden .. de nodige kracht en een steunknuff van mij.
Jet