Auteur Topic: Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose  (gelezen 13359 keer)

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Gepost op: mei 01, 2012, 10:17:27 am »
Hallo

Sinds begin januari weet ik dat ik darmkanker heb met uitzaaiingen. Intussen ben ik aan mijn 6de chemo en heb ik goed nieuws gekregen dat de resultaten er zeer goed uitzien. Maar nu heb ik echter een ander probleem. Sinds mijn diagnose hebben mijn schoonouders ons laten vallen als een baksteen en vooral mijn man heeft het hier enorm lastig mee. We moeten altijd zelf bellen met hen en we hebben hen misschien 2 keer gezien intussen waarvan dan nog 1 keer voor de verjaardag van onze kindjes.
Ik weet niet of het is dat ze er niet mee overweg kunnen.
Ik wil hier verandering inbrengen omdat ik weet dat mijn man hier enorm van afziet en omdat, moest het verhaal niet positief eindigen, hij hen nog veel nodig zal hebben.
Hoe zouden jullie hierop reageren? Heeft er iemand ooit hetzelfde meegemaakt?

Cindy

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #1 Gepost op: mei 01, 2012, 12:19:07 pm »
 ;) Hoi Cindy..

Jammer dat jullie dit nu zo ervaren...
Dat is niet fijn…

Maar hoe was het, voor dat jullie in de nare mallemolen terecht kwamen..?
Dan let je er ook veel minder op, omdat je, je eigen leven leidt en zoals alle jonge gezinnen het ook druk hebt..
Kwam het contact ook meer van jullie ... was het gelijk, of zoals het spontaan kan gaan…of juist andersom..?
Bekijk dat nog eens met een open blik..

Laten vallen als een baksteen is jou/jullie gevoel.. En dat is een rotgevoel!
Het zal moeilijk zijn, maar de moeite waard om ze eens uit te nodigen..en aan te geven dat jullie graag eens serieus willen praten met ze..
Geen koffie praatjes of mooi weer gesprek, maar van mens tot mens..
Bereid het gesprek goed voor samen, zodat jullie in ieder geval van elkaar heel goed weten,
 wat en hoe je er over denkt en hoe het voor ieder voor zich voelt.

Leg daarin uit, dat het voor jullie ook moeilijk is die onzekerheden..en dat je daar ook niet allemaal antwoorden op hebt..
Dat je steun..of gewoon de belangstelling van hen als ouders graag zou ervaren.
Dat ze gewoon zichzelf mogen of eigenlijk ook moeten blijven.. zoals het eerder ook was, zonder dat ze bang hoeven te zijn dat jullie een claim of zo gaan leggen..
Het gevoel dat je als ouder..er altijd maar zou moeten zijn..kan de ouders ook verlammen dus afstand doen nemen..

Als de bezoeken… teveel alleen over ziekte en onzekerheden gaan..gaat men je ontwijken..helaas is dat zo..bij velen.  Dat wil niet zeggen dat je er niet over moet of mag kunnen praten. De gevoelde machteloosheid en “mentale” belasting… is vaak ook een moeilijk iets..
 
PRATEN is de eerste noodzaak..en dat met respect voor elkaar en de nodige rust..  Ik hoop echt dat, dat ook kan…
Ja, het kan emotioneel worden ..en even stokken..geef elkaar dan de ruimte..
 Breek het gesprek dan eventueel af, en  drink je glas of kopje leeg..met een ontspannen onderwerp.
Kom er later in een nieuw gesprek er weer op terug...spreek dat dan ook af..
Zo krijgen zij, zowel als jullie de tijd om er over na te denken en het te laten bezinken..zodat er ruimte komt voor beide zienswijze.. En het contact weer wordt zoals vanouds… Als dat voor jullie ook goed en fijn was!
Bij vrienden ervaar ik het anders om… de ouders van de zieke…nemen als het ware de plaats van de partner in..(Het is immers hun kind, al is het volwassen, wat ziek is) en dat is ook belemmerend dan.. Want hoe zeg je dan… Schoonouders…  geef ons de ruimte… zonder dat die gepikeerd raken..
Zo zie je..dat het 2 kanten kan hebben..
De gulden midden weg..is voor iedereen het best probeer die te bereiken.
Succes er mee..

Misschien heb je helemaal niets aan dit antwoord... ook dat mag en is oké..
Sterkte met alles.
 ;)Jet
« Laatst bewerkt op: mei 01, 2012, 13:49:05 pm door Jet »

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #2 Gepost op: mei 01, 2012, 12:45:23 pm »
Hoi Cindy,

mijn schoonmoeder heeft me ook laten vallen als een baksteen toen ik kanker kreeg
moet er wel bij zeggen, ze heeft me nooit gemoeten, waarom weet ik nu nog niet
tijdens mijn ziekte keek ze niet meer naar me om
dat was voor mijn man en ik de druppel die de emmer deed overlopen
wij hebben zelf alle contact met haar verbroken
ondertussen al 5 jaar
mijn man heeft er héél véél vanaf gezien, het blijft tenslotte zijn moeder
maar het contact verbreken was voor ons de beste optie, anders gingen we er aan onderdoor
ik hoop dat het met jullie niet zover komt en dat je met hun kan praten
sterkte ermee
groetejs Sabine

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #3 Gepost op: mei 03, 2012, 10:26:19 am »
Bedankt voor jullie reacties.
Vanavond komen ze langs, bewust een dag na het afkoppelen van mijn chemo zodat ze me ook eens zien in een mindere periode.
Ik laat jullie iets weten.

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #4 Gepost op: mei 03, 2012, 15:32:10 pm »
veel sterkte Cindy, ik duim echt voor jou dat ze een beetje bijdraaien
hoe is het trouwens met je mama afgelopen?
Heeft zij al een uitslag?
groetjes

xxx Sabine

Eowyn

  • ***
  • Berichten: 161
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #5 Gepost op: mei 04, 2012, 07:56:51 am »
Ik zie mijn schoonouders ook niet meer... Maar daarvoor hadden ze eigenlijk ook niet veel belangstelling voor ons.
Jammerder vind ik het dat ook mijn broer en mijn schoonzussen afhaken. Van de familie helpen alleen mijn ouders ons nog, en dat terwijl mijn moeder zelf kanker heeft gekregen.
Maar voor gesprekken kan ik ook niet bij haar terecht. Zij ontvlucht haar ziekte onder meer door als een bezetene voor ons te zorgen. En dat op een manier die eigenlijk meer naar bemoeizucht dan naar steun neigt.

Moeilijk, moeilijk.

Maar er is bij ons nog meer aan de hand, we hebben al veel tegenslagen gekend, en de echte vrienden die we nog hebben kunnen we op één hand tellen. Om niet te zeggen dat dit er nog maar twee zijn. In nood kent men zijn vrienden, zeggen ze, en dat is echt waar...


Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #6 Gepost op: mei 04, 2012, 10:16:35 am »
Hey Cindy...

Alles Oké?
Is het een zinvolle avond geworden?
Ik hoop het zo voor je!!

xxx Jet

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #7 Gepost op: mei 04, 2012, 10:44:51 am »
ben ook benieuwd
xxx Sabine

M8eld

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 25
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #8 Gepost op: mei 07, 2012, 21:21:26 pm »
hallo

Ik duim ook mee met jullie.
Hier heeft mijn man kanker (sinds juli 2011 chemo voor hersentumor) en mijn schoonzus die toen zwanger was (en nu een baby van 6 maand heeft) is niet meer in ons huis geweest.
Tijdens haar zwangerschap wou ze ook geen contact meer tijdens de chemokuren.
Dit heeft ze niet gezegd, maar ik ben er proefondervindelijk moeten achterkomen toen ze maar smoesjes bleef uitvinden om langs te komen. Mijn ma, die hiervan wist, heeft het me uiteindelijk bevestigd, na mijn vraag.
Ik vind het nog altijd jammer. Nu zien we ze héél uitzonderlijk, maar mijn man raakt de baby bewust niet aan omdat hij voelt dat ze nog altijd schrik hebben.
Ik vind het jammer dat mijn broer dit ook nooit openlijk aan mij heeft verteld bijvoorbeeld...
Maar soms gaan de dingen zoals ze gaan.

Ik hoop dat het met jouw schoonouders beter verloopt. Soms gaan mensen ervan uit dat je 'rust' nodig hebt en willen ze je niet lastig vallen. Ik merkte op dat we véél minder gevraagd werden voor feestjes bijvoorbeeld, omdat men ervan uitgaat dat je toch niet kan komen.

Groetjes en succes ermee,
Machteld

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #9 Gepost op: mei 08, 2012, 10:47:08 am »
Hallo

Sorry dat het zo lang geduurd heeft eer ik jullie iets liet weten maar heb enkele slechte dagen achter de rug.

Ik denk wel dat het gesprek donderdag iets heeft opgebracht. Mijn man heeft mijn schoonmoeder echt duidelijk gemaakt dat hij haar nodig heeft, al is het maar om eens zijn hart tegen haar te kunnen luchten. En dat ze meer tijd moet maken om eens langs te komen of voor de kids te zorgen. Intussen heeft ze gisteren al gebeld om te vragen hoe het was en gaan we zondag bij haar eten.

Ze heeft ook tegen mijn schoonzus gepraat en gezegd dat ze niet wist dat de situatie bij ons zo erg was. Ik heb namelijk een diagnose gekregen waarbij ik weet dat genezing niet mogelijk is maar dat ik wel kan vechten om hier nog een aantal jaren rond te lopen. Zij heeft ons gisteren ook gebeld en gezegd dat mijn schoonmoeder inderdaad wakker geschud is. Hopelijk blijft het zo!

Mijn mama heeft intussen de CT scan achter de rug en daar hebben we gisteren gehoord dat er iets te zien is op haar eierstokken maar dat ze niet precies weten wat het is. Nu moeten we donderdagochtend naar de gynaecoloog voor verder onderzoek. Hopelijk is het niets ernstigs en kunnen ze eventueel met operatie haar helpen zodat ze niet dezelfde lijdensweg moet gaan of ik.

Nog eens bedankt aan jullie allemaal voor de reacties en de steun. Het doet deugd om eens te kunnen praten met mensen die weten in welke situatie je zit en hoe het voelt.

Groetjes
Cindy

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #10 Gepost op: mei 08, 2012, 10:58:41 am »
Hoi Cindy...

Wat een positief bericht...over je schoonmoeder..
Hoe het zal ontwikkelen dat blijft altijd bij iedereen afwachten...maar er is een goed begin..en je man heeft ookzijn verhaal kunnen doen..
Ook voor hem is dat heel fijn. 

Nu hoop ik dat het met je moeder mee zal gaan vallen... dan heb je weer "lucht" op 2 vlakken.
Dat zal je toch wat extra energie geven ..die je nodig zal blijven hebben..

Positieve knuff,
Jet

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #11 Gepost op: mei 08, 2012, 18:45:20 pm »
hoi Cindy,

ben echt blij voor je dat je schoonmoeder dan toch positief gereageerd heeft
zal voor jou wel een hele opluchting zijn, hopenlijk blijft het zo
nu nog duimen dat het voor je ma wat gaat meevallen
positieve knuffel
xxx Sabine

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #12 Gepost op: juni 21, 2012, 20:18:14 pm »
 ;) Hey Cindy..

We..zijn ondertussen  al weer een tijdje verder...
Is het ook verder goed gegaan met je schoonmoeder en jullie?
Ben benieuwd...


Dikke knuff,
Jet
« Laatst bewerkt op: juni 21, 2012, 20:19:54 pm door Jet »

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #13 Gepost op: juni 27, 2012, 11:03:28 am »
Hey Jet

Bedankt voor je berichtje.
Mijn schoonmoeder haar goeie wil heeft welgeteld 2 weken geduurd. Intussen is ze al haar beloftes waarschijnlijk terug vergeten.
Het is nu eenmaal een mens die alleen voor haarzelf leeft en de rest moet maar zijn plan trekken.
Ik maak me er niet meer druk om hoor! En mijn man heeft zich er ook maar bij neergelegd. We hebben het zo al zwaar genoeg dat we dit er niet meer moeten bij hebben.

Cindy

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:Schoonouders mijden ons sinds mijn diagnose
« Reactie #14 Gepost op: juni 27, 2012, 11:34:35 am »
hoi Cindy,

dat is inderdaad het best dat je je er niet meer druk in maakt
heb dat jaren hier gedaan, maar is geen oplossing
heb ook een schoonmoeder die alleen aan haarzelf denkt
maar op een gegeven moment heb ik de knoop moeten doorhakken
we hebben nu al jaren geen kontakt meer met haar
hoop niet dat het voor jullie zo ver zal komen
maar wij konden niet anders, het was dat of verzuipen in de ellende
we hebben voor onszelf gekozen
maar het blijft wel een gemis, vooral voor mijn man, het blijft zijn ma
begrijp gewoon niet dat er zo mensen kunnen bestaan
sterkte ermee
xxx Sabine