Auteur Topic: 36 jaar, moeder van 2 en kanker  (gelezen 7059 keer)

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Gepost op: april 24, 2012, 09:37:18 am »
Hallo allemaal,

Ik ben nieuw op dit forum en wil graag eens mijn verhaal kwijt.
Begin januari werd bij mij vastgesteld dat ik een darmtumor heb met uitzaaiingen in de lever. Ze kunnen mij momenteel niet opereren omdat de tumor op de lever te groot is en behandeling met chemo is de enige optie. Tot voor mijn diagnose had ik weinig last van mijn gezondheid waardoor het nog eens zo hard aankwam.
Ik heb twee zoontjes van 6 en 10. Van in het begin ben ik eerlijk tegen hen geweest en heb ik hen beloofd dat ik zoveel mogelijk zal vechten maar dat genezing er waarschijnlijk niet inzit. Maar hoe leg je in godsnaam uit aan hen waarom ik mij elke twee weken zo ziek voel als ik terugkom van de chemo. Ze zeggen dan elke keer: mama je gaat toch naar het ziekenhuis om beter te worden? Waarom ben je dan nog zieker als je thuiskomt. Het is zo moeilijk om er mee om te gaan.
Gelukkig weet ik dat de behandeling aanslaat en dat mijn bloedwaarden goed zijn, hierdoor heb ik toch wat meer kracht om te vechten en te hopen op dat kleine lichtpuntje. Want ik ben er nog niet klaar voor om afscheid van hen en hun lieve papa te nemen.

Ik krijg enorm veel steun van mijn ouders maar jammer genoeg is daar nu ook het noodlot toegeslaan. Mijn mama moet donderdag binnen voor een darmonderzoek want haar bloedwaarden zijn ook niet ok. Er zijn ook kankercellen gevonden. Hopelijk loopt het voor haar beter af!

Sorry voor dit relaas maar het moest er eens uit. Ik hou mij altijd voor iedereen enorm sterk en heb veel "courage" maar soms wordt het mij ook eens teveel.

Cindy

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #1 Gepost op: april 24, 2012, 10:30:31 am »
Hey moedige  ;) kracht...pracht vrouw,

Zoveel strijdlust, energie geven en laten zien..is echt kracht..
Ook als je het voor je zelf diep van binnen anders voelt.
Een mens kan alleen maar zo sterk zijn, omdat er ook een andere kant is, die niet zo zichtbaar is voor de buitenwereld...
Je eigen innerlijke wereldje, waarin je wel degelijk ook de angsten en onzekerheden hebt..
Die je op je eigen wijze wil ventileren en ook eerst voor jezelf wil verwerken.. en zo de kracht hebt om te zijn wie je wil zijn..
Dan kan het ook wel eens ff teveel zijn... en dat voelt rot.. 

Blijf naar je lichtpuntje kijken...
Moeilijk hoor, als je tegelijkertijd ervaart dat je moeder ook in de confrontatie is gekomen met slechtere bloedwaarde...die angst en zorg drukt op je..
 Positief is dat je goed reageert op de chemo... dat is een van de lichtpuntjes..
Tja, voor kinderen is het ook moeilijk als ze zien dat je ziek bent van de behandeling, en dat je daardoor er niet beter bent of  uitziet voor ze..

Zondag , nam ik mijn kleindochter 7jr. mee...naar een voorstelling ip.v. haar opa, die te ziek was door de kl. k...
In de auto zei ze plots, Oma, wordt opa nog wel beter?
Tja, ik heb haar naar eerlijkheid beantwoord...
"Nee, lieverd, dat gaat niet meer.. Soms kun je heel lang ziek zijn...maar nooit meer beter worden.. En dat is dan niet zo fijn .".
Nee, oma, maar kan hij dan nog wel auto rijden..oef... "Ja, maar nu even niet"..
Ze is in het verleden ook een paar keer mee naar de chemo geweest in het ziekenhuis... Echter toen was opa "fitter" nog en dus niet echt ziek in haar ogen! Nu hij meer in het ziekenhuis ligt en thuis op bed of op de bank.. dringt het pas door blijkbaar dat opa ook niet beter  zal kunnen worden..
Kinderen zijn zo puur in hun opmerkingen en waarnemingen.
Zo confronterend ook..  de waarheid is dan moeilijk om te vertellen, echter voor de gek houden is voor mij geen optie. De gulden middenweg zonder te liegen.. en het te zwaar te maken.. is wat ik vertelde.
Bij mij was het mijn kleindochter... maar voor jou gaat het om je kids..
Zo dichtbij...is het voor een moeder nog minder gemakkelijk om de juiste woorden te vinden..
Zeker als er nog zoveel onzekerheden zijn..

Hopelijk zijn de uitslagen van het onderzoek bij je moeder niet al te slecht..

Ik geef je bij deze een hele dikke steun en powerknuff...
Op dit forum is er altijd wel een luisteren oor... schrijf het maar van je af..
En geen SORRY hoor, gewoon doen zoals je het voelt of  behoefte aan hebt!
Delen...kan ook kracht geven!

Jet.


cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #2 Gepost op: april 25, 2012, 09:26:14 am »
Hey Jet,

Bedankt voor de mooie en lieve woorden! Het doet deugd om dit te lezen.
Ook veel sterkte voor jou en voor je lieve kleindochter.

Cindy

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #3 Gepost op: april 25, 2012, 15:32:36 pm »
Hey cindy,ik wil je graag heel veel sterkte toewensen.Focus je zoveel mogelijk op de positieve dingen,de dingen die wel goed gaan.Feit dat je bloedwaarden goed zijn dat geeft hoop.En zolang er hoop is,is....Het is niet eerlijk dat om het even wie deze verwoestende ziekte moet doorstaan,laat staan een zo'n prachtiemand als jij,met twee kleine schatten van kindjes.Geef de moed nooit op,blijf er vooral in geloven en vechten voor hen.Ieder stapje vooruit is er ééntje in de goede richting.Ik wens ook heel veel sterkte aan je mama,ik hoop dat jullie allebei gauw goed nieuws mogen krijgen,dikke knuffel,indian

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #4 Gepost op: mei 23, 2012, 23:24:53 pm »
 ;) Hoi Cindy..
 FF een kort berichtje...met vraag... HOE gaat het??
Dikke knuff
Jet

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #5 Gepost op: juni 01, 2012, 11:22:22 am »
Hallo,

Hier ben ik terug met misschien  toch een klein lichtpuntje. Vorige week heb ik mijn controle ct gehad en de conclusie is dat mijn tumoren enorm verkleind zijn maar dat er wel nog verder chemo nodig is. Intussen heb ik 8 sessies achter de rug en het valt me telkens zwaarder en zwaarder om er door te komen.
Als ik mijn kindjes niet zou hebben, had ik het wellicht al lang opgegeven. Zij en mijn ventje houden met echt recth om verder te vechten!

Sinds gisteren ben ik weer chemovrij dus is het nu weer volop recuperen om dan binnen 11 dagen terug met chemo te starten. Ik heb wel een goed vooruitzicht want eind juli gaan we op reis voor 2 weken en daar houd ik me aan vast.

Groetjes
Cindy

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #6 Gepost op: juni 01, 2012, 12:14:30 pm »
Hey…hallo, Cindy...

Ondanks dat het je steeds zwaarder valt...is het toch wel super goed, dat er positief resultaat is.. ;D
Dat geeft je ongemerkt meer energie dan dat je zal voelen..
Nog maar ff  blijven doorbijten...maar dat doe je al toch! Yes you can!!
Iedereen wil graag een doel/basis zien en hebben, waaruit je kracht put..
Heeft dat ook nodig..  wat en hoe of waarvoor…
Tja, dat is voor iedereen anders..om vooruit te mogen en kunnen kijken!
En jij hebt daarvoor je dierbaren, die de belangrijke en kostbare stok achter de deur zijn.
Jij verdiend het...om zo de power te krijgen en te houden..
En zij zijn beslist heel blij en gelukkig met jou,  met een mamma/ partner die er voor gaat.
Ondanks de beperkingen, baaldagen en bijwerkingen.
"n Kanjertje ben je..

Veel voorpret en power gewenst, alvast voor de komende vakantie..
Jippie...ze gaat op reis en neemt mee:
Haar grootste schatten en een goed humeur.. en de rest is extra...haha..

Xxx Jet

cindy vd

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 9
    • Bekijk profiel
Re:36 jaar, moeder van 2 en kanker
« Reactie #7 Gepost op: juni 18, 2012, 13:35:43 pm »
Hey Jet

Bedankt voor de altijd lieve en steunende woorden!
Ik heb intussen geen chemo meer gehad want vorige week heb ik een weekje in het ziekenhuis gelegen. Maandag ben ik hoge koorts beginnen krijgen die maar niet wou zakken. Bleek dat het om een keeltonsteking ging.
Intussen voel ik me weer een stuk beter en de chemo is nu uitgesteld tot volgende week dinsdag.

Morgen moet mijn mama onder het mes. Ze heeft ook een volledige week ziekenhuis voor de boeg. Ik ben al blij dat ik geen behandeling heb deze week zodat ik wat voor mijn vader kan zorgen.

Groetjes
Cindy