Auteur Topic: Emotioneel onderuitgehaald  (gelezen 2172 keer)

Talleke

  • Gast
Emotioneel onderuitgehaald
« Gepost op: juni 25, 2006, 16:52:28 pm »
Ik heb het emotioneel héél zwaar, op 1 maart 2006 pleegde mijn enige zoon zelfmoord en amper 2 weken later vernam ik dat ik BK heb... ondertussen mijn 4e chemo achter de rug en ik geraak niet uit dat diepe donkere dal.....

ann37

  • Gast
Re:Emotioneel onderuitgehaald
« Reactie #1 Gepost op: juni 26, 2006, 09:12:13 am »
Hallo talleke,
ik vind het heel erg dit te lezen! Ikzelf kreeg 2 jaar geleden te horen dat ik BK heb, de Chemo vond ik heel erg zwaar en het is normaal dat je je dan niet goed voelt. Ik kan enkel zeggen, dat je lichaam wel redelijk snel recupereert, alhoewel het niet meer zo wordt als vroeger.
Natuurlijk heb jij nog de zelfmoord van je zoon te verwerken! Daarbij wens ik je veel sterkte!
Ann

hellemans

  • Gast
Re:Emotioneel onderuitgehaald
« Reactie #2 Gepost op: november 04, 2006, 09:21:59 am »
Talleke, eerder toevallig kwam ik op het forum terecht. Dat je buiten de borstkanker en alle gevolgen vandien nog de zelfmoord van je zoon moet verwerken zal wel heel zwaar zijn. Als het je een troost mag zijn, ik steun je vanuit het diepste van mijn hart. Hierbij mijn verhaal, groetjes, Jean

hellemans

  • Gast
Re:Emotioneel onderuitgehaald
« Reactie #3 Gepost op: november 04, 2006, 09:25:10 am »
Talleke, eerder toevallig kwam ik op het forum terecht. Dat je buiten de borstkanker en alle gevolgen vandien nog de zelfmoord van je zoon moet verwerken zal wel heel zwaar zijn. Als het je een troost mag zijn, ik steun je vanuit het diepste van mijn hart. Hierbij mijn verhaal,Het lag tussen kerstmis en nieuwjaar. Mijn vrouw en ik zaten naar de tv te kijken. Ik voelde een bobbeltje in mijn rechterborst, of wat er moest voor doorgaan. Eerder om te lachen zei ik het tegen mijn vrouw. Onmiddellijk belde ze onze getrouwde dochter op. Die sprak van naar de dokter te gaan. Toen de tepel begon tekens te tonen van een ontsteking besloot ik toch naar de huisarts te stappen. Die schreef een verwijziging om een mammografie te laten nemen. Met die uitslag naar de specialist. Aangezien ik bloedverdunners nam diende ik een week te wachten om een punctie te laten doen. Niemand dacht aan kanker. Een week na de punctie had ik een afspraak met de specialist. Onze dochter, die nogal mondig is, was mee gegaan. Bij aankomst kon ik direct in een onderzoekkamertje. De specialist was al een paar keer voorbij gelopen. Dat gaf ons het idee dat het zou meevallen. Toen hij eindelijk binnenkwam, bleef hij voor mij staan. "Ik heb slecht nieuws, het is kwaadaardig. Het woord 'kwaadaardige borstkanker' sloeg als een mokerhamer op mijn hoofd. Borstkanker bij mannen leek me vroeger zo goed als onmogelijk. Plots werd ik er mee geconfronteerd.Een operatie was onvermijdelijk, zowel de tepel als de lymfeklier moest weg. Er was geen andere weg. De eerste dag na de operatie was eufories. De volgende dagen, nadat ik minder pijnstillers nam, brachten me naar de realiteit. Nu zit ik in een periode dat ik met mezelf geen raad weet. Twee jaar geleden op mijn verjaardag (6 april) moest ik geopereerd worden aan mijn hart, overbruggingen. Tijdens de operatie kreeg ik 4 x een hartstilstand. Momenteel werkt mijn hart nog maar voor 60%. Nu kreeg ik de vooravond van mijn 63ste verjaardag op 24 uur een niercrisis. Met de 100 naar spoed en op mijn verjaardag werd er een niersteen verwijdert. Positief denken is er niet meer bij. De witte bloedcellen staan op 9600 waar 10 000 levensbedreigend kan zijn. Ik weet niet wat me terug tot de goedlachse man kan brengen.

 groetjes, Jean