Auteur Topic: opvoeden tijdens en na kanker  (gelezen 8274 keer)

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
opvoeden tijdens en na kanker
« Gepost op: november 29, 2011, 07:25:22 am »
Wat lees ik daar weinig over.

Ik had vorig jaar borstkanker. Ik ging na enkele maanden reeds terug voltijds werken omdat ik vond dat het allemaal wel meeviel (borstbesparend geopereerd - dus gewoon n stukje uit mijn borst en daar mer je niks van als ik aangekleed ben, bestralingen, geen chemo, wel nolvadex voor 25 jaar).
Ik ging vrij vlug terug fulltime werken. Daar wringt een serieuze schoen, maar ook bij het opvoeden van mijn kinderen;
Ik sta mentaal vrij zwak door de vermoeidheid en kan het drama van mijn tienerdochter missen als kiespijn... Ik heb niet de energie om er tegen in te gaan, probeer rustig en kalm tot overeenstemming te raken maar soms zou ik ze vrdrie een lap tegen rond haar oren willen geven! (Voor de gevoeligen : het is bij wijze van spreken hoor!).
En mijn zoon die zo intelligent is maar blijkbaar niet de discipline heeft om regelmatig te studeren terwijl hjj de kans krijgt om een mooie studie te volgen en een basis te leggen voor een stabiel professioneel leven.
soms vraag ik mij echt af : wat als ik herval? Wat als het erger is en ik nog minder energie heb om in mijn kinderen te steken?
Wie of wat zal mij helpen? Of wie of wat zal hen hELPEN?
Ik heb alleen het hoederecht over mijn kinderen (mijn ex kijkt er niet naar om). En mijn huidige partner zal hen zeker steunen net als zijn familie, maar een echte familie of papa of mama zou er niet meer zijn.
Misschien trek ik mij alles te veel aan, en moet ik hen los laten. Maar ik ben bang dat dat niet zo'n goed idee is...

creatief


pascale1

  • ****
  • Berichten: 325
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #1 Gepost op: november 29, 2011, 08:47:08 am »
hey ,

ja, creatiefje, ik ken dat gevoel maar al te goed!!, heb ook een tienerdochter van 13...
Heb ook ni altijd de energie om in discussie te gaan...
Studeren is een ramp, verleden jaar heeft ze echt niks gedaan...
Dus dit jaar blijft zij drie dagen in de week een uur in avondstudie voor huiswerk te maken. Het is de enige manier om er zeker van te zijn dat het gedaan word :(. Ik voel mij soms zo te kort schieten in de opvoeding....en voel me soms ook zeer ontgoogeld door haar gedrag. Haar best doen op school is het enige dat ik vraag.
gelukkig ziet mijn ex wel om naar zijn dochter, dus daar kan ik wel op rekenen. Maar toch, ze heeft altijd bij mij geweest, en nu sinds ik ziek ben, is ze eigenlijk meer bij haar papa... daar gelden natuurlijk andere regels, en dat maakt het soms eens zo moeilijk op de dagen dat ze hier thuis is.
pascale

Eowyn

  • ***
  • Berichten: 161
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #2 Gepost op: november 29, 2011, 09:15:13 am »
Hier nog eentje met een zoon van 12 die liever aan zijn computer hangt (letterlijk) dan studeert.
Inderdaad, opvoeden kost heel veel energie, en die heb ik vaak ook niet. Al mijn energie gaat naar overleven, overeind blijven, verwerken wat er gebeurd is. Ik kan hier thuis niet over de kanker praten. Niet met mijn man, niet met mijn kinderen, niet met mijn ouders. Ik sta op dat vlak er echt alleen voor. Mijn partner is ook helemaal overbelast. Kan het niet plaatsen dat ik kanker kreeg, is in maart nog geopereerd aan zijn hart, en is bovendien op de dag dat ik de tumor ontdekt heb ontslagen. Hij doet zijn opzegtermijn, studeert volop, doet stage en zoekt ander werk. Hij is net als ik zwaar oververmoeid geraakt door die hele toestand.

Wij zijn dus allebei overbelast, en soms denk ik: kunnen we de kids niet een paar maanden elders onderbrengen, zodat wij ruimte krijgen om te verwerken? Maar dat kan uiteraard niet. Je moet doorgaan.
Ik heb er ook nog eentje van 3,5 rondlopen en die heeft nog zoooooooooooooooooooooooooooveel aandacht nodig! Echt uitputtend.  :( :( :(


witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #3 Gepost op: november 29, 2011, 15:50:01 pm »
opvoeden kost zeker veel energie
ik heb 2 pubers in huis: 1 van 13 en van 16 jaar
die 2 hangen constant in elkaars haren, zo vermoeiend
als ik mijn dochter iets vraag is het vaak te veel: seffens, straks, of ik heb geen tijd, zijn zo antwoorden die ik krijg
dikwijls zegt ze dat ik gewoon aan het zagen ben
af en toe barst hier de bom zoals zondag, was moe, had pijn aan mijn voet
en mijn dochter lag weer eens dwars
een tijd later kwam ze me iets vragen, dan kunnen ze wel lief zijn als ze iets nodig hebben
was zo moe en geprikkeld dat ik redelijk hard uit de hoek kwam
zij nog kwader , keek ook verbaasd naar me, ook mijn man verschrok
ben toen even het huis uitgegaan, naar mijn ma gegaan, tas koffie gaan drinken
toen ik terug kwam was ik wat bedaard en mijn dochter was weer een stuk liever
ze snappen hier ook niet altijd dat ik niet meer alles kan dan wat ik vroeger koon
dat ik nu rapper moe ben
af en toe eens flink uitvliegen en ze op hun plaats zetten, hier helpt dat uitstekend
dan zijn die pubers weer eventjes rustig, eventjes wel niet lang
och ik denk ook dikwijls, zij hebben het ook niet gemakkelijk
toen ik kanker kreeg waren ze maar 8 en 11 jaar
is voor hun toch ook een hele belasting geweest, maar ja, ik kan er ook niets aan doen
heb er niet om gevraagd
groetjes Sabine

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #4 Gepost op: november 29, 2011, 18:29:31 pm »
Hoh, wat ben ik blij dat ik niet de enige ben.

Ben daarnet kwaad geworden aan de telefoon tegen mijn dochter. IK ben doodop, moet nog koken (ja want ze eten graag warm als ze thuis komen he, maar vergeten dat ik ook tot 18 uur werk en er dan nog mag aan beginnen), en krijg n telefoontje van mn dochter dat ze bij haar vriendin blijft slapen niettegenstaande ik haar gezegd had dat ze zeker moest thuis zijn.
Gezien ik op het werk geen gelegenheid heb om veel privé te bellen heb ik gezegd dat het ok was voor deze keer (stiekem een beetje opgelucht : wat meer tijd vanavond voor mezelf). N kwartier erna telefoon dat ze toch niet meegaat met r vriendin, maar intussen haar bus gemist heeft en ze niet weet hoe thuis te geraken want ze zal te laat zijn voor haar trein en haar GSM is direct plat en kan ik jhaar niet komen halen? IK schiet uit mijn krammen, dat ze niet met mijn voeten moet spelen (ja, geen schoolvoorbeeld van opvoeding) en dan roept ze kwaad 't is al goed!' en legt neer. En nu is ze niet te bereiken...

ik ben moe, enorme pijn in mijn schouders, borst en borstkas (zal wel van de stress zijn), ben kwaad maar vooral oo zo ongerust!!

Vrdrie!
 

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #5 Gepost op: november 29, 2011, 19:36:01 pm »
hoi creatief,

begrijp je maar al te goed, zou ook uit mijn krammen geschoten hebben
hopenlijk is ze ondertussen thuis
groetjes Sabine

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #6 Gepost op: november 29, 2011, 20:11:21 pm »
vlinderke,

dochter thuis gekomen. Alsof er niets aan de hand was...

Die leven toch echt in een ander universum !

Intussen n lieve knuffel gehad ervan en ... eind goed al goed he!

Eowyn

  • ***
  • Berichten: 161
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #7 Gepost op: november 29, 2011, 20:17:28 pm »
Goh... ik word zelf mottig van zo'n verhaal. Hoop dat de zoon zich nog een beetje koest houdt met zulke dingen. Hij is op dat vlak nog vrij kinderlijk, graag onder moeders vleugels, maar dat kan rap veranderen hé, in zo'n eerste middelbaar.
Ja, ze leven in een ander universum. Maar eigenlijk is dat maar goed ook. Ik zou ook niet willen dat ze zich rot voelen omdat ik me rot voel. Ze hebben ook wel recht op hun jonge leven. Maar voor de mama blijft het een (veel te) zware opgave.

Ook van mij een knuffel voor de schrik.

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #8 Gepost op: november 30, 2011, 07:19:35 am »
gelukkig dat ze thuis is
ja die leven echt in een ander tijdperk zeg ik altijd
loop hier al dagen te zeggen dat mijn dochter haar kamer moet opruimen
dat ik anders niet kan poetsen
ben een zaag zegt ze dan
groetjes Sabine

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #9 Gepost op: november 30, 2011, 08:19:05 am »
hier van t zelfde... :-)

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #10 Gepost op: november 30, 2011, 09:36:27 am »
ben blij dat het niet hier alleen is
zelfs mijn man was gisteren héél onredelijk
voordat ik ziek werd ging ik 3 halve dagen poetsen, deed ik al een tijd
maar wou toen meer, stond op het punt om te solliciteren om in de gezinnen te gaan poetsen elke dag
maar toen kreeg ik kanker !!!! :'( :'(
mijn borst is volledig weggenomen plus alle klieren
heb loodzware chemo gehad , 30 bestralingen en 5 jaar hormoontherapie
heb afgezien van de chemo, en van die hormonen heb ik ook héél wat bijwerkingen te verduren gehad :
enorme spierpijnen, vochtophopingen, nek en rug die regelmatig blokkeerde, blaasontstekingen, dikke enkel, die nu nog niet dun is
draag daarvoor een steunkous en regelmatig lymfdrainage
ik poets momenteel nog 1 voormiddag en doe 1 dag vrijwilligerswerk
dat gecombineerd met mijn huishouden kan ik niet aan
als ik licht werk zou vinden zou ik wellicht meer aankunnen, maar elke dag gaan poetsen
kan ik echt niet aan, heb nu al regelmatig last van mijn arm
mijn man vind maar dat ik terug moet gaan werken, de meesten gaan toch terug zei hij
ik had het hier mooi thuis, mijn haren gingen al recht omhoog :( :(
vrijwilligerswerk vind hij geen werk, dat is maar wat praten met de mensen en nog onbetaald ook
als ik soms kritiek op hem heb ben ik een zaag  >:(, maar hij mag wel kritiek op mij hebben
voel me hier soms aangevallen door 3 : dochter en zoon die puberen en man, ja wat heeft die dan
midlifecrisis of zo  ;)
pff sorry maar wou het even van me afschrijven, wou zeker niet klagen
jij hebt het veel zwaarder, je staat er alleen voor en je werkt fulltime, chapeau hoor
groetjes Sabine

Da-Yucka

  • ****
  • Berichten: 335
  • Longkanker sinds 2010
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #11 Gepost op: november 30, 2011, 12:23:52 pm »
Hey lotjes

wat klinkt dat allemaal zo bekend... ik denk dikwijls dat ik 3 pubers heb, een dochter (bijna 21), een zoon (net 17) en dan nog mijn echtgenoot...  ;) en niettemin ben ik ook altijd de "zaag"... het zal wel beteren zeker  ???

Liefs xxx

Eowyn

  • ***
  • Berichten: 161
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #12 Gepost op: november 30, 2011, 14:23:17 pm »
Jazeker, ook echtgenoten kunnen serieus puberen...  :-\

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #13 Gepost op: december 03, 2011, 08:47:27 am »
vlinderke,

ik denk dat niemand kan inschatten hoe iemand zich voelt na kanker, tenzij je het zelf meemaakt.
Ik vervloek het feit dat ik tegen het eind van de dag uitgeput ben, en er niet kan zijn zoals zou moeten voor mijn kinderen,...
op den duur kom ik over als n luilak, omdat het hier dan wat rommelig is, mijn dochter eens haar boekentas niet opendoet of iets vergeet, ik niet kook, ...
Maar iedereen die twijfelt aan ons verhaal zou eens een volle dag, week, maand, jaar met een loden mantel aan moeten functioneren. Zo lang houden ze het niet uit.
IK kan wel huilen als ik 's morgens mijn kousen moet aandoen en ik uitgeput ben alleen al daarvan...

Wat me terugbrengt naar de realiteit : ik moet me klaarmaken. Ga n beetje werken in de zaak van mijn man en straks naar het ziekenhuis mijn schoonmama bezoeken, die er niet goed aan toe is  :'(.

knuffel,

creatief

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3746
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:opvoeden tijdens en na kanker
« Reactie #14 Gepost op: december 03, 2011, 11:46:04 am »
creatief,

ja dat is waar , dat kan niemand inschatten
gisteren moest mijn man me toch gelijk geven, toen had ik hem wel
ieand die ik ken werkt deeltijds , kan het al een hele tijd niet aan, maar ploeterde toch door
mijn man zei ook, die werkt toch nog
nu liet ze het hangen, zat een half uur op wc, profiteerde van haar collega's
anders kreeg ze hare dag niet om, haar bazin heeft een gesprek met haar gehad dat het zo niet langer kon
nu heeft ze een maand ziekenkas genomen, ze denkt dat ze nog buiten gaat vliegen
ja zei mijn man en zo iemand zal niet rap werk kunnen vinden met haar verleden, en met hare leeftijd
toen ontplofte ik even, die is nl even oud dan ik
ik zei: en jij wilt dat ik ander werk zoek, is toch voor mij hetzelfde dan
hihi mijn man zat met zijn mond vol tanden toen, hij moest me toch gelijk geven
Sabine