Auteur Topic: verdriet  (gelezen 2885 keer)

coki

  • **
  • Berichten: 82
    • Bekijk profiel
verdriet
« Gepost op: november 09, 2011, 19:22:06 pm »
Hallo iedereen

De tijd gaat snel, tijd heelt alle wonden, dit is wat we te horen krijgen indien men geconfronteerd worden in onze eigen omgeving met kanker en de gevolgen hiervan.
Zaterdag is het reeds een jaar geleden dat we mijn mama naar het zieknhuis moesten doen omdat ze thuis alleen niet langer kon blijven.
Om de dag nadien te horen dat ze werd verplaatst naar palliatieve zorgen. Daar sta je dan, je weet dat dit gaat voorvallen maar toch komt het hard aan.
Afzien, naar het plafond liggen staren met de vraag wanneer komen ze mij hier van boven halen........ :'(
Zo lag ze daar gedurende 3 weken om dan op 4 december in te slapen (afzien van de pijn ondanks alle pijnbestrijding die ze kreeg)
Dan krijg je 's nachts het telefoontje waar je eigenlijk al de hele tijd bang voor bent geweest...
Ongeloof, verdriet, woede en toch ergens......opluchting voor haar, de pijn is voorbij!!
Nu zijn we een jaar later maar het verdriet word steeds groter.
Wat is hieraan te doen...niks het moet slijten.
Dit wou ik juist even kwijt in de hoop dat dit afschrijven mij een beetje verlost.

Elke

keane

  • *****
  • Berichten: 543
  • Borstkanker oktober 2008 - opnieuw november 2015
    • Bekijk profiel
Re:verdriet
« Reactie #1 Gepost op: november 09, 2011, 20:54:44 pm »
dag Elke,

Jammer genoeg is er niks maar dan ook niks aan te doen. Het verdriet zal slijten, het is de wet van de natuur.
Maar dat het lang kan duren.. dat weten we allemaal.
Ik wens je veel sterkte toe, meer kan ik je niet bieden..
Hou je goed..
Groetjes,
Keane

sara.b

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 14
    • Bekijk profiel
Re:verdriet
« Reactie #2 Gepost op: november 14, 2011, 10:31:11 am »
hoi elke,

ik begrijp wat je hebt meegemaakt. Mijn mama is 4,5 jaar geleden overleden. Ik heb me vrij lang kunnen sterk houden maar het gemis wordt jammer genoeg steeds harder. ik kan je wel zeggen dat het dragelijker wordt. je raakt het gewend. velen zeggen dat je er over moet praten met mensen uit je omgeving. maar ik weet dat dit moeilijk is. je wil hen niet meer 'lastig' vallen. (is ze daar weer met haar verdriet?) de laatste weken had ik het weer moeilijk en daarom ben ik hier begonnen. dit helpt wel. verhalen van anderen lezen. Het doet je weer denken aan hoe het was toen ze er nog was.

Ik hoop dat je een goed gezin hebt. want op hen zou je moeten kunnen terugvallen.. nu, binnen een jaar , binnen 10-20 jaar. want ook dan zul je het nog moeilijk hebben

groetjes

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3739
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re:verdriet
« Reactie #3 Gepost op: november 19, 2011, 13:06:25 pm »
hoi Elke,

inderdaad dat verdriet moet slijten, en dat gaat niet zo rap
mijn pa is in 1999 gestorven, het eerste jaar had ik het bijzonder moeilijk
het 2de jaar vond ik het nog moeilijker, dan passeer je moeilijke datums hé
en word je overspoeld door herinneringen
ik hoop dat je kan terugvallen op je gezin en goede vrienden
dat doet al héél véél
en als het een troost kan zijn, je mama leeft door in je hart, voor altijd
mij hielp dat toen enorm
ik heb een foto van mijn pa hier in de living staan
en elke week als ik aan het stofvegen ben praat ik even tegen hem
klinkt misschien stom, maar mij geeft het troost
groetjes Sabine