Auteur Topic: Hoop ... ongeloof ... en in de steek gelaten voelen ...  (gelezen 3411 keer)

wannes1952

  • ****
  • Berichten: 353
    • Bekijk profiel
Hoop ... ongeloof ... en in de steek gelaten voelen ...
« Gepost op: november 07, 2011, 00:12:05 am »
Dagen en nachten lig ik te denken, denken in mezelf,
diep in mezelf waar ik alleen mezelf hoor                                       
met in mijn hart een lied van ‘hoop’
dat ik nauwelijks begrijp.

ik ben niet meer bang, nee … dat niet
alhoewel ik weet dat er veel is om bang voor te zijn.
ik heb bergen verzet, letterlijk bovenop,
zonder tevoren te weten dat ik dit zou kunnen,

het onmogelijke kon-kan mogelijk worden
alhoewel hoop soms breekbaar kan zijn is het moeilijk stuk te krijgen
wie weet wat ik nog ga be’leven
als ik blijf hopen en ‘er’ blijf in geloven
dan zal het me ooit lukken
dat kan bij iedereen als je maar blijft hopen en er in geloven

in de laatste weken
als mijn denken op weerstand stoot
lijkt mijn hoop soms snel vervlogen als vogels die plots gestoord worden …
mijn hart is vol van niet kunnen begrijpen…
geen kwestie van niet willen begrijpen dat niet te grijpen valt en me ontglipt !
 
ik zoek naar houvast en zeg soms rake woorden waarvan ik dacht   
dat ik ze nooit meer zou uitspreken en nog minder uitroepen,
een tas glipt uit mijn handen,
een schap dat ik een andere plaats wil geven glipt uit mijn handen door een te slappe greep
en glijdt en snijdt …
alsof iets me wil zeggen: het moet ‘pijn’ doen als ik iets verlies, als ik moet loslaten …als iemand een andere keuze maakt ...als gevolgen van kanker aan de basis ligt van dit laatste ...