Auteur Topic: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner  (gelezen 151592 keer)

dustie

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 20
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #135 Gepost op: oktober 17, 2012, 16:42:17 pm »
hallo jet,
hij gaat toch vlug achteruit, lijkt me.  Na je bericht op 3/10 tot nu is hij toch al wat verloren.  Je mag het zeker niet onderschatten en zeker niet wat dit teweegbrengt bij jou.  Verzorg jullie goed.  groetjes

hilke

  • Gast
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #136 Gepost op: oktober 18, 2012, 15:19:49 pm »
@ Jet,

Ik lees met bewondering dat je zoveel kracht en steun,
aan iedereen hier op forum geeft!!
Terwijl je zelf veel te verduren krijgt met de zorg voor uw lieve echtgenoot!!
Ik hoop dat je toch nog kan genieten samen met je man en kinderen en kleinkids!!

Voor jullie veel kracht, liefde en moed...

« Laatst bewerkt op: oktober 18, 2012, 20:30:33 pm door hilke »

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #137 Gepost op: oktober 18, 2012, 18:42:00 pm »
Jet,

Ik moet erg hard slikken en dat is dan toch niet genoeg om alles binnen te houden... als ik je verhaal lees want alles komt terug van toen mijn mama een dik jaar geleden aan haar laatste fase begon....
ook nog een laatste weekend gepland, met mijn zus en alle kleinkinderen...onze mannen( haar schoonzonen) hebben nog gekeken of we het ziekenhuisbed niet uit elkaar in de koffer van de auto konden smijten, zodat ze meekon naar Zeeland...maar ze wou uiteindelijk zelf niet meer mee...mijn zus en ik zijn toen samen met onze gezinnen alleen gegaan, zo wilde ze het...een reisje vol dubbel gevoel.
Ze is nu 1.5 jaar geleden gestorven en soms lijkt het gisteren...het doet erg veel pijn en ik mis haar vreselijk. De ene dag/periode gaat dat beter dan de andere...
Ik zou willen zeggen, uit de grond van mijn hart "ik wens je genoeg tijd", maar soms is die tijd zo zwaar en de aftakeling ..ik moet het je niet uitleggen...een mens verlegt steeds zijn grenzen en je zal nog verbaasd zijn , hoe sterk je zal zijn...maar toch...het is een zware tijd voor jou, je man, de kinderen...
Ik hoop dat je een warm vangnet rond je hebt...

Moed.
Katrien x

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #138 Gepost op: oktober 22, 2012, 00:01:31 am »
21-10-12

Gisteren is 't een fijne dag geweest..
Zaterdag 20-10-2012 was 't onze 2de huwlijksdag verjaardag,
Manlief heeft 300% genoten van het bezoek van zijn vriend en vrouw, die er bijna 500 km voor gereden hebben gisteren.. Super lief, en waardevol.
"t Was vermoeiend, maar goed voor ons beiden.
Dat we vandaag..wat meer rust in moeten bouwen, was het dubbel en dik waard!
Manlief met name vermoeid, ik door de ferme verkoudheid die al enige dagen mij eigenlijk te veel plaagt.. en waar ik geen tijd voor heb/had maar wel veel minder fit van ben.
 Zondag.. is vandaag een rustdag..geen acties , geen ziekenhuistelefoontjes, geen thuiszorg, gewoon ff "normaal" met z'n tweetjes waarbij niks moet.. Een luilakkendag,  dus een  bijkomdag!
Wat morgen komt is vandaag niet aan de orde...

Tja, dat schreef ik eerder deze dag,,  nu laat op de avond.. is de rustdag toch nog een ongerustdag geworden..
Na de middag merkte ik dat mijn man transpireerde en 't warm had..terwijl ik het koud had..en een extra vestje aandeed..
Omdat na de middag een van de kids met het gezinnetje er was.. wat fijn was.. en gelijktijdig extra zinvol werd, omdat ze gelijkertijd een probleem met de electrische bedbodem opgelosten..
werd het moeilijk om op wat ik zag te reageren.

Als er bezoek is, en als dan iets mij opvalt wat niet klopt, dan heeft manlief niet graag dat ik alert ben.. Wil dan ook geen vragen krijgen over hem van mij..
Hij zal dan niets zeggen over wel of niet lekker voelen..  Best wel lastig dan...
Afijn, toen ze weg waren, had manlief geen zin meer in eten en even later wilde hij ook naar bed..
Boven gekomen vertelde ik hem dat ik toch de teperatuur nog eens wilde controleren.. die was voor de middag al wat hoger dan normaal nl.
Nee zei hij, dat hoeft niet, ik wil rust en slapen. Kort lontje!!
Tja, zei  ik daarop, ik wil het toch gaan doen, ik vertrouw het niet zo.
afijn, wat discussie, waarna ik toch de temp opnam..en wat ik vermoedde was zo..
Temp te hoog, was nog 1 graad gestegen, tja, wat nu, ziekenhuis bellen of niet. (zou moeten met die temp boven de 38)
Afijn, als manlief aangesloten wordt op de home-choice om te dialyseren s'nachts, is er controle op de vloeistof die uit de buik komt..
 En dat was normaal, dus het buikvlies zal niet het probleem zijn.  
Ook keek hij helder uit de ogen, was wel erg moe...en wel wat korter van adem.. tja, gezien zijn tegenstand...  en de correcte controle punten.. en een redelijk goed totaalbeeld, behalve de hogere temp,  heb ik, ook gezien zijn tegenwerking toch maar besloten om het nog af te wachten. En nog niet te bellen om te overleggen, ook omdat er dan niet de juiste personen zijn die specifiek op de hoogte zijn en hem kennen. Dus al snel gezegd zal worden kom maar naar de spoed..en dat is wat we liever niet doen..
(weer ambulance en veel tijd op spoed ) Dus nu, vannacht zo nodig verder bekijken hoe het zich ontwikkeld. Maandag, morgenvroeg zijn de arts en juiste dialyse mensen er om te overleggen wel.
Hopenlijk is dit deze keer ook weer een juiste beslissing /werkwijze ..
"t is soms moeilijk.. als het  niet duidelijk genoeg is, meestal volg ik mijn gevoel, en als ik het te sterk echt niet vertrouw, dan overuwl ik mijn man, overleg het niet meer en handel..
 Hopenlijk blijft het rustig en is het morgen beter met de temp.. ;)
« Laatst bewerkt op: oktober 22, 2012, 10:40:35 am door Jet »

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #139 Gepost op: oktober 22, 2012, 10:32:13 am »
22-10-12

 :D Goede beslissing geweest gisteravond...  de temperatuur was vanmorgen weer oké..
Bloeddruk ook.. Manlief was alert en keek helder uit zijn ogen..
Tja, die vermoeidheid dat zal niet beteren..
Goede start van de dag zo! ;D

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #140 Gepost op: oktober 22, 2012, 14:00:42 pm »
???
Goede start...leek het.. totdat de nefrostomiekatheter verzorging door de zorg werd gedaan.
Dat was gelijk een domper.. al het verband was doordrenkt, en had geen goede geur..
Dit is niet normaal, tja, wat en waarom was niet duidelijk. De insteekwond zag er goed uit, toch uitloop.. ja, waardoor?
Is de nieuwe katheter die donderdag gezet werd niet ver genoeg geplaatst of is er een lek?
Reden om het ziekenhuis te bellen dus.
Eerst de dialyse verpleegkundige gesproken ..omdat er gisteren ook koorts was.. Die heeft het overlegd met arts.. Die arts belde mij een paar uurtjes later, en gaf aan hoe complex het was.. en besprak met mij verschillende mogelijkheden. Wat kon of gezien de stand van zaken misschien beter niet meer aangehaald kan worden... omdat dan het comfort en wat manlief wil in het gedrang komt.
Hij gaf aan dat zijn belang en wens zeker een grote rol speelt en dat er in principe niet veel opties zijn.. mits de algehele toestand  te snel door koorts zou beïnvloed worden wat het comfort in gedrang brengt..
Hij gaf aan om de huisarts te benaderen als het slechter zou gaan.. en dan kijken of het noodzakelijk is om een vermoeiende rit naar het ziekenhuis te maken om eventueel de katheter die het probleem zou kunnen veroorzaken te vervangen?? Alles is met zeer grote ???? Zelf zocht hij ook contact met de huisarts.. om het te bespreken..
We blijven gaan voor kwaliteit en zoveel mogelijk genieten.. en als het zo moet gaan , is dat maar zo..
Infecties etc.. kunnen van zoveel dingen komen zei hij  en u weet, hoe de situatie en de verwachtingen zijn.  Niet teveel belasten met onderzoeken en ziekenhuis ritten lijkt mij een zeer belangrijk gegeven in het geheel nu. Kunt u zich daar ook in vinden?
Op mijn vraag, wie spreek ik aan als de problemen groter worden of manlief meer koorts krijgt en er zieker van wordt? Antw. hij, u kunt altijd de dialyseafdeling bellen.. het mag nooit geen zoektocht voor u worden als er een hulp vraag is!!
Ja, dat is fijn, maar het protocol is bellen bij koorts en dat heb ik dus niet gedaan omdat ik alles op een rit gezet had en tot de conclusie kwam.. moet het echt of wacht ik af.. Op zich was dat prima van u zei hij, met de uitleg die u geeft is dat ook de juiste beslissing. Dit is wat we verder gaan doen.. Ook kunt u de huisarts bellen als het zo is, of de huisartsen post buiten de dag uren.
Het doel is zoveel mogelijk rust te geven aan u man en luisteren wat hij belangrijk vind.. en aankan.

Pfft een heel verhaal weer..  maar ook verhelderend voor mij wat ik met de arts besprak.. dat geeft ook mij wat rust..

Tja, zo ben je gelijk weer met de neus in de realiteit gericht.. en wordt het nog duidelijker dat de tijd snel kan gaan..
 :-\

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #141 Gepost op: oktober 25, 2012, 20:28:08 pm »
25-10-12

Gelukkig is het weer stabiel met de nefrostomiekatheter.. en is de koorts ook weer weg.. :D
Wel verkouden nu..dat kan ook wat verhoging gegeven hebben..
Tja.. kan maar hoeft niet..
Het gaat erg wisselend en ook dat zal in deze fase normaal zijn.
Gisteren een slechte start leek het, maar later na het douchen toch weer fitter..
Vandaag weer minder in het totaal, minder eetlust dan gisteren ook.
En minder "vrolijk".. gelukkig is er wel veel tv kijkgenot..vanavond voetbal.. maar ik vermoed dat de 2de helft niet gezien wordt.. Nadat manlief in de rust, moeizaam boven kwam en gelijk ging liggen en ik alles voor de nacht aangesloten had, zag ik hem nog verder diep onder het dekbed kruipen.. toen ik het licht uitdeed.. ;)

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #142 Gepost op: november 03, 2012, 20:51:35 pm »
3-11-12

Drukke en rare week achter de rug... met fijne  hoogtepunten  en helaas ook dieptepunten, 2 calamiteiten die bijna weer onder controle zijn(hoop ik).

Zaterdag:
Laat tegen de avond bezoek/logés met belangrijkste gast zijn kleindochter uit België, en daarom wilde manlief op zondag vroeger op, voor het ontbijt, zodat opa met kleindochter mee kon ontbijten . Die vertrokken nl. al weer vroeg.

Zondag:
Na de middag werd  de verjaardag van andere kleindochter gevierd... 5 km van ons huis.  Jawel, daar wilde OPA absoluut bij zijn als het ff kon. Oef, tja, dan moet je in de auto... en dat waren voor mij ??
Met een snelheid tussen de 2 en 30 km, alle obstakels en hobbels ontwijkend is het gelukt.. Een dolgelukkig kleinkind, die Opa zo graag had op haar feestje en waar al tegen verteld was dat dat echt niet meer kon..  Na 1 klein uurtje zijn we weer teruggereden en dat ging nog moeizamer als heen..
 Daarna is mijn man gelijk in bed gegaan, doodop, maar super tevreden en gelukkig en een dikke smile van het genieten.. ondanks het erg lastig was geweest..
Zo was het voor hem wel duidelijk dat het weekend (dit weekend) wat voor hem geregeld was met de ned.  kids en kleinkids niet meer kon..  Jammer..

Maandag:
Nog erg vermoeid en alles ging erg moeizaam, veel in bed.

Dinsdag:
Geen goede start... de nefrostomiekatheter had erg veel gelekt, alle verband en ook 't bed nat.
Dat moest vervangen worden. Op zich zou  volgens protocol naar het ziekenhuis gegaan moeten worden, maar dat wil manlief eigenlijk niet meer.. tja, dan wordt het logisch handelen thuis. Op die dag is er geen thuisverpleging, en zo stond ik er alleen voor.. Gezien het slangetje er een stuk verder uitgekomen was, wat waarschijnlijk 't lekken tot gevolg had.  Na goed kijken en nadenken heb ik dat heel voorzichtig terug geduwd nadat ik  alles goed ontsmet had. Opnieuw ingepakt en afgeplakt.
Op hoop van zegen.. Dit heb ik later wel met de huisarts besproken en met nefroloog voor het geval dat er koorts zou ontstaan.. dan wisten we waar we dat eventueel aan konden koppelen.
Het beleid wat met de specialisten en huisarts afgesproken is, houdt ook in.. als enigszins kan...niet meer naar ziekenhuis voor zoiets.. Het is een keuze die ontstaan is uit wat manlief zelf nog wil en aankan. Alleen comfort bieden!! Ook werd merkbaar dat de pijnbestrijding op het randje komt weer.... zo nodig wat extra pijnstilling.. verder rustige dag. Toch wel weer even naar beneden voor een paar uurtjes..

Woensdag:
Niet echt lekker en totaal geen zin in eten enz.. De thuisverpleging mocht wel de nefrostomie lijn NSK met mij opnieuw verzorgen.. (die niet meer lekte dus daar was ik blij mee) maar douchen ..nee dat werd teveel..
Na de middag knapte het wat op en is daarna ook weer even naar beneden gekomen.. Vriend kwam op bezoek en daar genoot hij van.. toch wel sneller moe. Later toch wat gegeten. Vroeg weer terug en in bed.. Ik merkte  wel op dat  er nog minder adem was met het traplopen..

Donderdag..
Behoorlijk fit bij het ontwaken..  gelukkig.. want 'n vriend uit België zou in de voormiddag komen en in de namiddag nog een stel Belgische vrienden , die we al even niet meer gezien hadden..
Voor manlief.. fijn om ff bij te praten over het thuisland, de verkiezingen, en een stukje beroeps ervaringen uit te wisselen.  Genieten.. wat kan dat vermoeiend zijn/ worden. Er  werd echt rekening gehouden met de mogelijkheden van manlief , dus niet te lang.. ondanks de vele km die ervoor gereden moesten worden.. Fijn dat het zo kan..
Na het bezoek was het echt op... zodat er weer vroeg naar bed gegaan moest worden..

Vrijdag:
Moeilijke start.. ofwel een hele slechte start.. Te naar om zelfs maar overeind te komen.. liefst niets, niet aanraken.. dat is dan erg voorzichtig zijn voor mij.
Geen eetlust, en gezien dat de thuisverpleging dan ook komt voor de NSK verzorging.. liefst ook dat niet.. Tja, dat is iets wat moet.. dus dat hebben we gedaan.. verder rust, rust, rust.. Ik was niet gerust erop!
Na de middag en toch wat eten,(klein yoghurtje) en kopje thee,  trok het wat bij, Is toch weer uit bed gekomen en wilde dan ook graag naar beneden.. In de staop-stoel is er een andere houding en dat ontspant dan toch wel de rug, die stram en pijnlijk was.
Eten...niet, wel drinken..  En weer vroeg naar boven..
Bijna geen adem op de trap en doodmoe in bed.. waar zo snel mogelijk het apneuapparaat (soort beademing) aan moet zodat er meer lucht komt.
Iedere avond sluit ik manlief aan op de homechoice-dialyse apparaat, en de eerste uitloop moet dan gecontroleerd worden op helderheid..
Shit, dat was het niet, dwz. dat er buikvliesontsteking(peritonitis) ontstaan is..
Ziekenhuis bellen.. zei ik, (dat moet ook volgens protocol en dan vloeistaf meenemen en komen  naar de spoed). NEE, zei mijn man,, ik ben zo moe, IK WIL niet naar het ziekenhuis... en dan sta je daar!!
Zo laten.. kan niet. Dus ik zei ik, schat ik moet bellen en overleggen.. misschien kan ik met de vloeistof gaan en kunnen ze antibiotica meegeven desnoods..
Zo is het ook gegaan, de dialyse verpleegkundige die opgeroepen werd om naar het ziekenhuis te komen, heeft met nefroloog overlegd en gelukkig was dat de behandelende nefroloog die de hele situatie ook goed kende..
Tja, met z'n allen is er besloten om het ook te doen zoals ik voorstelde.. mits.. het nog niet al te ernstig was, dan is er nl geen keuze meer.. of er aan sterven.. zei den ze..
(Buikvliesontsteking of peritonitis is een ontsteking van het buikvlies (peritoneum), meestal als gevolg van een infectie. Dit is vrijwel zonder uitzondering een ernstige tot zeer ernstige situatie die meestal een operatie noodzakelijk maakt.)
Tja, rotgevoel, zo dubbel.. ik snap mijn man, maar wil voor hem toch ook het best en meest haalbare..
Ik ben met de afgetapte vloeistof gegaan, die is gelijk onderzocht en daarna is er in overleg met arts, antibiotica in verschillende doseringen in de zakken van de vloeistof voor het spoelen gedaan..
 Dit spoelen moet dan handmatig, wat ik  die nacht 2 maal met hem gedaan heb.. Gezien dit in onze situatie voor manlief ook het best mogelijke was..  (Beleid, "niet meer opnemen als enigszins kan" volgend )

Zaterdag:
Weer vroeg eruit, manlief gelukkig ook weer actiever en fitter.. de antibiotica heeft goed gewerkt.
Om 9 uur weer met een zakje vloeistof rechtstreeks uit de buik naar het ziekenhuis gereden..
Dit werd nu ook nog op kweek gezet en gelijk wat zakken vloeistof voor de homechoice meegenomen ..daar hebben ze ook weer antibiotica ingespoten voor de nacht..
Overdag blijft er ook vloeistof in de buik maar dat is een andere samenstelling en ook daar zit nu natuurlijk die antibiotica in

Zondagmorgen opnieuw weer met de testzakje vloeistof , uit de opvangzak naar ziekenhuis komen en weer voorraad voor de nachtdialyse met antibiotica meer terug nemen.. Gezien dat de antibiotica niet zolang in de zakken mag zitten max 24 uur.. is dat nodig.
Dit zal 14 dagen nodig zijn..
Al met al hectisch.. druk.. maar het gaat goed zo.. en dat telt uiteindelijk..
Gelukkig, kan ik er goed mee omgaan en veel druk aan..  
Met liefde, kalmte en inzet.. kun je ver gaan...en komen..

Heel belangrijk is daarbij voor mij: de super ondersteunende , meedenkende, meewerkende artsen en verpleegkundigen. Die altijd op de achtergrond aanwezig zijn zo nodig.. dat is ondertussen ook wel gebleken..

Hopelijk blijft het op die manier goed gaan, zodat de laatste maandjes naar wens verlopen voor ons beiden!!.

Jet. ;)

« Laatst bewerkt op: november 03, 2012, 20:54:28 pm door Jet »

dustie

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 20
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #143 Gepost op: november 03, 2012, 22:08:10 pm »
hallo jet
jullie hebben zeker een zware tijd achter de rug.  gelukkig dat je zo alert bent dat het kleinste signaal je opvalt, en er ook mee kan omgaan.  (ik denk niet dat het iedereen gegeven is om deze handelingen zo goed uit te voeren)
ik wens je nog heel veel sterkte toe in deze 'moeilijke' tijd en hoop dat je nog kan genieten van de kleine momenten die er zijn.
warme knuffels
dustie

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #144 Gepost op: november 03, 2012, 22:19:08 pm »
Hoi Dustie...
Dank voor je warme woorden.

Ondanks de trubbels kunnen we nog steeds genieten van veel kleine dingen..
Deze week kocht ik een vogelhuisje, die nu in de voortuin staat, zodat manlief vanuit zijn stoel van de vogeltjes kan genieten... Een schot in de roos zei hij vandaag... leuk om naar te kijken.
Je komt vanzelf op ideeën als het past en de tijd er voor is.

Ook jullie sterkte in de PK-strijd!! Toeval of niet, ik stuurde je zojuist een persoonlijk berichtje..

Goed weekend, warmeknuff,
jet

Clara

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 41
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #145 Gepost op: november 06, 2012, 15:40:35 pm »
Hallo Jet,

Iederekeer als ik je verslag lees, krijg ik meer bewondering en respect voor je, want er wordt een zware wissel op je getrokken. Wat een kracht zit er in jou, geweldig!

Wat heerlijk dat je man zo geniet van het vogelhuisje. Geluk zit vaak in kleine dingen en als je die ziet, valt er heel veel te genieten.

Een lieve knuffel,
Clara

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #146 Gepost op: november 06, 2012, 21:25:56 pm »
6-11-12

Soms wordt het een krachtig mens ook ff teveel... echter.. voor kort.. Immers ik heb geen tijd om bij de pakken neer te zitten..zolang de aandacht en zorg nog zo belangrijk is voor manlief!!
 :-\ ----------------------------------------------------

Na het stoppen van de Abiraterone zijn er ook verschillen merkbaar..
De urine die rechtstreeks uit de nier via de nefrostomie katheter in de opvang zak komt...is zoetjes aan helderder geworden.. (of dat iets met 't stoppen te maken had zijn ???)
De totale conditie verslechtert steeds sneller..

Problemen met het buikvlies wat met antibiotica behandeld wordt tijdens het thuis dialyseren  s ‘nachts.
Het is een slechte dag.. op meerdere fronten..
Na een stroom uitval veel problemen gehad gisteravond en vannacht.. Door de stroomuitval, ook geen extra lucht... dat was beangstigend.
Een dialyse machine die stoorde en stopte.. via noodoplossing uiteindelijk weer stroom... bah...rot uren en probleem uren waren het.

Gelukkig is de storing vanmorgen gelijk door een electricien goed en vakkundig opgepakt, geregeld...
Er moet een nieuwe meter geplaatst worden, en wordt die morgen vroeg al geplaatst.

Vandaag huisarts op bezoek gevraagd omdat het niet goed gaat, en die heeft  nu extra antibiotica voorgeschreven omdat de longen niet zuiver aan hoorden,  waardoor er ook minder adem is..
Alles is door hem met Nefroloog overlegd omtrent de dosering en toepassing.
Met huisarts heeft manlief, informatief over euthanasie gesproken.. gisteren met alle problemen was ’t hem echt te veel.. toen kwam op…als ik nu een pilletje had.. nam ik die in..

Pfft... heftig en wat komt er nog??
Je bent zo machteloos..kunt alles willen doen, maar het is zo moeilijk,  om, als het voor hem zo naar is en voelt, om dan goed te doen..

Er zijn gelukkig nog voldoende reserve's om't na de minmomenten weer op te pakken en vol goede moed verder te gaan... Ieder goed moment is kostbaar en daar strijden we voor!!

witte vlinder

  • *****
  • Berichten: 3754
  • borstkanker van 2006, herval in 2012 en 2017
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #147 Gepost op: november 07, 2012, 08:29:16 am »
veel goede moed wil ik doorsturen lieve Jet
en een paar dikke dikke powerknuffels
kom even korter bij het scherm, neen nog wat korter
 :-* :-* :-* :-* :-* :-* voel je hem aankomen?
daarbij sla ik ook een lieve arm rond je schouder
dat wou ik toch even komen schrijven
nu zalf in mijn oogjes, pc toe en rust
want ben enorm moe
groetjes Sabine

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #148 Gepost op: november 07, 2012, 23:11:04 pm »
7-11-12
 :D Dank je wel lieve sabine... kan het echt wel gebruiken.... :-*

Vandaag na de midddag nieuwe calamiteit..
Gezien er vanmorgen gebeld werd door het ziekenhuis over de bloeduitslag wat (gisteren) dinsdagmorgen geprikt werd. Aangegeven werd dat het HB zakte.. dus werd gevraagd of ik na de middag een hogere dosis Aranespuiten daar kon ophalen. De aranesp spuit ik 1 x per week thuis..en dat moest vandaag nog gebeuren nl...
Afijn, dus ik was daarvoor even een uurtje niet thuis, terwijl manlief beneden lekker in de stoel lag..
Maar,......toen ik thuis kwam zag ik hem door het raam niet in de stoel liggen, dan begin je al ongerust te worden.. bij binnen komen zag de toilletdeur openstaan, en gelijk hoorde ik manlief vanaf boven roepen..kom vlug.. het is niet goed.
Tja, snel naar boven en zag dat er bloed aan zijn handen zat.
Wat is er? Tja, zei hij , ik voel mij wel weer goed, maar zojuist kwam er alles uit.
Wat? braken? Nee..kijk op de wc, daar zit het helemaal onder sorry... ook tegen de muren enz.. oef..
Ik weer snel naar beneden..en schrok mij rot..overal bloed en ontlasting..
Snel de telefoon gepakt en naar ziekenhuis gebeld met de dialyseverpleegkundige die ik daarvoor gesproken had.. met de vraag, hoe ziet er een nier of blaasboeding uit?
De verpleegkundige die zei blijf aan de lijn ik ga in overleg, liep naar een arts daar en ze overlegden..terwijl ik mee luisterde.
Advies, bel direkt huisarts via spoed..  en die was er snel.
Manlief schrok omdat hij natuurlijk niet verwachtte dat ik direkt was gaan bellen.. die dacht dat ik het aan het opruimen was. Hij voelde zich immers wel weer goed, en ik was thuis wat hem ook rust gaf..
Afijn, een blaasbloeding zei de huisarts, er was toch ook al uitzaaiig in de blaas?..
Ja, zei mijn man en de uroloog heeft gezegd, dat, als er ooit ernsige bloeding via de penis ontstaat, doordat er een bloeding/en in de blaas ontstaan door de kanker, zou dat  mogelijk bestraald kunnen/ moeten worden .. 
Maar het was toch niet zo veel bloed... Nou zei de huisarts..wat ik beneden zag was niet niks..  lijkt wel een horror film daar..  En, Inderdaad, zei de huisarts, dat bestralen kan. 
Echter, 't bloeden is over.. u bent goed bij, weet precies wat er gebeurde ..hebt geen "nieuwe klachten" of buikpijn.. voelt zich nu ook weer "goed".
Tja, dan is er nu geen reden om accuut de ambulance te bellen..
Ook al niet om de reden dat u aangegeven hebt, om eigenlijk niet meer naar het ziekenhuis te willen..
 We kijken het aan,  ik kom vrijdag weer terug.   

Oef... het is ondertussen wel een rare week, met (teveel) onverwachtte gebeurtenissen. 

Niet fijn en het geeft ook geen rust. 
Hopelijk morgen een betere dag..en geen gekke dingen meer deze week..
De wc muren... boven de tegels, die krjigen straks wel weer een ander kleurtje ..dan zijn alle "vlekken" weer weggewerkt.

Het is zo... nog meer ..van dag  tot dag alles bekijken en zo nodig aanpassen. ::)
 

Jet

  • *****
  • Berichten: 783
    • Bekijk profiel
Re: Kracht en onzekerheid..., bij Prostaatkanker partner
« Reactie #149 Gepost op: november 08, 2012, 21:23:14 pm »
8-11-12
 :D... vandaag..
YES, een rustige dag.. Fijn, en dat vond manlief zelf ook..
Natuurlijk is er nog wel de adem die ..niet voldoende diep kan..zo ervaart hij het.
En is er veel geslapen..maar verder, geen gekke dingen vandaag.

Daar hebben we samen toch wel van "genoten"..
Morgen ..is er weer een nieuwe dag!! ;D
« Laatst bewerkt op: november 08, 2012, 21:24:50 pm door Jet »