Auteur Topic: Wat kan verdriet toch pijn doen!  (gelezen 75017 keer)

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #30 Gepost op: oktober 05, 2006, 20:35:48 pm »
Hoi Keppie,
Ja, door rond te neuzen hier op het forum kan ik nog eens mijn zinnen verzetten. Vooral dan met mensen die ons begrijpen. Je moet wel opletten als die wereld zo voorbij raast dat je niet achterblijft, maar aanklampt! Vooral niet jezelf gaan isoleren.
Ik kon al redelijk nuchter tegenover het leven aankijken, maar door al die recente gebeurtenissen is dat alleen maar sterker geworden. Mensen zijn zo doorzichtig en voorspelbaar. Maar door die opgedane levenservaringen is me dit nog veel duidelijker geworden.
Je stelt je prioriteiten anders en gaat niet meer zeuren over die futiliteiten. Je stelt eerlijkheid en openheid op de eerste plaats en denkt veel meer voor het algemeen nut dan enkel je eigen voordeel. 'Anders' in, of tegenover, het leven staan is niet noodzakelijk slecht. Het is begrijpelijk dat onze omgeving daar niet altijd even goed mee overweg kan. Maar volgens mij versterkt het ook onze mentale evolutie in het totale concept van de tegenslagen die ons zijn overkomen.
Ook ik zal steeds met onbeantwoorde vragen blijven zitten, verdriet hebben en meer van dit alles. Maar we moeten verder bouwen aan een toekomst, die niet voor iedereen is weggelegd. Maar net dit moet hier onze leidraad zijn. Een doel.

Vele groetjes en tot volgende week,
Steven.
« Laatst bewerkt op: oktober 05, 2006, 20:36:03 pm door Bostie »

keppie

  • **
  • Berichten: 54
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #31 Gepost op: oktober 11, 2006, 18:27:51 pm »
Dag Steven,
Blijkbaar was ik vorige week totaal de kluts kwijt. Mijn mama start volgende week maandag met de chemo. En dus niet deze week...
Ik hou je op de hoogte!
Groetjes,
keppie

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #32 Gepost op: oktober 11, 2006, 18:58:22 pm »
Hei Keppie,

Het is verstaanbaar dat een mens de kluts kwijt raakt als ie met dergelijke situaties geconfonteerd wordt. Niemand neemt je hier iets kwalijk. Zorg goed voor je Mama, maar óók voor jezelf. Want je Mama heeft niet veel aan iemand die zelf ook aftakelt. Verzorg je!!!
Neem dit als een goede raad van iemand met wie het bijna effkes de verkeerde kant is opgegaan. Gelukkig heb ik me tijdig herpakt.

Groetjes, Steven

Lija

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 30
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #33 Gepost op: oktober 13, 2006, 09:52:33 am »
Hallo Keppie, hallo Bostie,

dat is weer eventjes geleden hé, ik heb het deze week nogal druk gehad op het werk, vandaar.
Hoe is het met jullie, gaat het een beetje?
Ik hoop dat de chemo héél goed gaat aanslaan Keppie, je moet er echt voor blijven gaan, er in blijven geloven!
En wat Steven zegt is "o" zo waar, pas ook goed op jezelf, het kan razendsnel gaan, je zit zo vlug in een diepe put dat je er héél héél moeilijk uit kan geraken. En inderdaad dat heeft je mama op dit moment niet nodig, jullie moeten er voor elkaar zijn, en dat kan soms héél véél opeisen.
Ikzelf heb een adres doorgekregen van iemand waar ik eens kan mee gaan praten, ik hoop dat dat mij een beetje zal helpen, ik heb het soms nog altijd héél erg moeilijk, wat zeg ik......soms..... ik heb het eigenlijk "constant" moeilijk maar er zijn momenten dat ik het zelf niet meer aankan. Er spoken nog altijd "zoveel" vragen door mijn hoofd, ik zit nog altijd met "zoveel" opgekropte gevoelens, dat maakt een mens gewoon kapot! Ik kan Steven daarom héél goed begrijpen als hij zegt dat het bijna eventjes de verkeerde kant op ging!
De dagelijkse sleur/routine/werk/huishouden helpen wel mee om mijn gedachten te verzetten, "MAAR" telkens als ik tijd heb om over iets na te denken spoken de beelden en vragen door mijn hoofd. Ik heb ook nog altijd zo'n verdriet, als ik aan haar terugdenk, vooral de laatste week dan krijg ik opnieuw "zo'n" intens groot gevoel van medelijden en dan voel ik zo'n intense pijn en ik kan er niks meer aan veranderen!!
Ik wens jullie beiden, en natuurlijk ook alle andere mensen in dezelfde situatie héél véél sterkte toe.
Het voornaamste is "er zijn voor elkaar" soms staan we daar nog niet voldoende bij stil, eens als je een "dierbaar" iemand verliest besef je pas dat "alles" voorbij is, het is "zo" onomkeerbaar, zo definitief!
Sterkte Keppie, alsook aan je moeder, sterkte Steven......tot wederhoren.

Groetjes.

Linda.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #34 Gepost op: oktober 13, 2006, 12:34:57 pm »
Hei Linda,

Bedankt voor je berichtje alvast. Het feit dat ik weeral eens aan de antibiotica zit, kan er volgens mijn huisarts mee te maken hebben dat mijn afweer wat verflauwd is door die recente gebeurtenissen. Het is iets dat je niet steeds zelf in de hand hebt, maar preventief moeten we natuurlijk wel onze eigen gezondheid een beetje bijsturen (vitamientjes e.d.). Ik dacht met opnieuw wat te gaan sporten, mijn fysieke conditie wat op te vijzelen, maar schijnbaar is mijn lichaam daar nog niet ten volle klaar voor.
Ergens doe ik dit niet graag, maar toch ga ik je moeten tegenspreken op wat je op 't laatst schrijft. Je hebt gelijk als je zegt dat je dan pas echt besef krijgt over een verlies. Maar dat "alles" voorbij is...?! Gedeeltelijk! "Alles" is voorbij als je spreekt over de lijdensweg van onze dierbare. Maar diezelfde dierbare zou het zeker NIET gewild hebben dat voor ons - de achterblijver(s) - "alles" voorbij zou zijn. Mijn echtgenote heeft zelf nog gezegd:"Je bent nog jong genoeg om later iemand anders te leren kennen." Zó was ze met ons begaan, dat ze zelfs nog onze 'toekomst' veilig had willen stellen. Dat kwam onverwacht en hard aan, maar toch... Tussen de lijnen door kon je er al uit afleiden dat ze zeker niet zou gewild hebben dat we ons hoofd zouden laten hangen. Ik weet ook wel dat dit gemakkelijker gezegd dan gedaan is. Maar als je daar nadien op gaat terugblikken...
Doe het voor hen die ons verlaten hebben, doch die ons eeuwig dierbaar zullen blijven.
Ik heb net ook een uitnodiging gekregen om, in het kader van Allerzielen, een herdenkingsmis te gaan bijwonen. Na die mis zal ons tevens het gedenkkruisje worden overhandigd. het zal weer hard zijn. Ik krijg er, bij de gedachte alleen al, nu weer tranen van in de ogen. Nee, het verdriet is niet over. Het komt minder frequent naar boven, maar diep vanbinnen is het iets wat gegraveerd is voor het 'leven'. Ja, DIT is wel definitief. Ik zou er enerzijds alleen willen naartoe gaan, maar weet ook dat mijn schoonfamilie zou appreciëren dat ik hen hierop mee vraag. Doen dus en 'samen' ons verdriet delen!

Groetjes, Steven

keppie

  • **
  • Berichten: 54
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #35 Gepost op: oktober 13, 2006, 19:58:45 pm »
Hai Linda en Steven,
Heb jullie berichten gelezen ivm het afnemen van de intensiteit van het verdriet,...
Mijn mama is er nog altijd in levende lijve, hopelijk nog voor lang. Maar het verdriet dat ik bij het overlijden van mijn vader had, is nog bij momenten heel intens. Toch is het al weer acht jaar geleden dat hij plots stierf. Ik geloof, net als Steven, dat het nooit echt ten einde is. Natuurlijk is het 'omhulsel' van de persoon er niet meer maar ik geloof er rotsvast in dat mijn papa soms heel dicht bij me is en me ook kan zien. Wat ik natuurlijk mis, is een stevige knuffel of een goed gesprek (met antwoord).  Of een troostend woord ivm de situatie van mijn mama. Er zijn dagen dat het gisteren leek en andere momenten lijkt het al heel lang geleden...  Ik denk inderdaad dat het belangrijk is om verder te genieten, hoe moeilijk dat soms is. Ik heb nu even gemakkelijker praten, maar dat zal volgende week hoogstwaarschijnlijk weer anders zijn. Ik weet hoe het voelt om dieper en dieper te zakken. Ik heb een tiental jaar geleden ook heel diep gezeten. Ik behoed me ervoor dat het opnieuw gebeurt. Daarom weet ik dat het erg belangrijk is om enkele mensen in vertrouwen te nemen en erover te praten. Zoals hier op dit forum.
Geniet van het weekend.
Maar vooral van 'het zijn, hier en nu'!
Tot schrijfs!

Lija

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 30
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #36 Gepost op: oktober 16, 2006, 19:02:49 pm »
Hallo Keppie, hallo Bostie,

ik heb mij misschien ietsje verkeerd uitgedrukt. Wat ik bedoelde met "dan is alles voorbij" is dat "al" datgene waar ik zo aan gewoon was, wat mij zo vertrouwd leek, wat mij zo'n goed gevoel gaf, wat mij zo tot rust kon brengen bij hen,........dat is helaas voor altijd weg. De herinneringen van mijn vader en moeder zullen inderdaad voor "altijd" blijven, en telkens als ik aan hun denk dat krijg ik een warm gevoel van binnen, want houden van iemand kan "zeker" ook nog over de grenzen heen. Ik heb het alleen soms héél erg moeilijk met het feit dat ik hun "nooit" meer zal zien, hun nooit meer kan knuffelen, hun nooit meer zal horen. Ik zal nooit meer naar hun kunnen bellen om te vragen om raad en advies, ik zal nooit meer bij "hun" terecht kunnen voor mijn kleine of soms grote problemen.....................ik mis ze gewoon "ontzettend" erg!!
Als ik dan anderen hoor (waaronder mijn echtgenoot) "ik ga vlug eventjes tot bij mij", dan gaat er een messteek door mijn lichaam, begrijp mij nu niet verkeerd, ik gun hun dat "van harte" maar het komt telkens weer zo hard aan, en het geeft telkens weer zo'n pijn en verdriet. Ik denk ook wel dat ze soms héél kortbij zijn, ik vraag soms zelfs naar een teken, een teken dat ze daar gelukkig zijn met hun tweetjes, maar dan wacht ik meestal tevergeefs (tot nu toe). Het knaagt met momeneten véél te erg aan me, ik heb nachtmerries en voel me absoluut niet goed. Het doet inderdaad wel énorm deugd er met jullie over te kunnen praten,waarvoor nogmaals mijn dank!
Veel sterkte en tot wederhoren.

Groetjes.

Linda.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #37 Gepost op: oktober 16, 2006, 19:57:44 pm »
Hoi Linda,

Ik begrijp je maar al te goed. Het doet me ergens terugdenken aan de uitvaart van een nonkel van mij die reeds jaren terug is overleden. Die dienst werd voorgegaan door een Pater in het Ieperse. In zijn preek zei hij iets dat me steeds is bijgebleven. "Praat over mij alsof ik er nog ben. Als je vragen hebt, zeg dan onder elkaar van 'hoe zou Nonkel dat gedaan hebben' of 'wat zou nonkel hierover gedacht hebben'. Maar doe vooral alsof ik er nog steeds ben." En weet je... Ergens had die Pater wel gelijk hoor. Het houdt de band 'levendig' met diegene die ons heeft verlaten.
Gisteren kreeg ik een digitale verjaardagskaart van mijn zus die me er ook nog eens opwees dat het mijn eerste verjaardag zonder mijn echtgenote was. Ik had daar ergens toch wel een raar gevoel bij. Ik weet wel dat ze dit niet slecht bedoelde, maar toch...  :-\ Temeer daar alles verleden jaar rond deze periode aan het licht gekomen is. Morgen zou het een jaar geleden zijn dat ze is binnen gegaan. Gelukkig slaap ik meestal wél goed, maar er zijn van die momenten...

Groetjes, Steven

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #38 Gepost op: oktober 26, 2006, 20:52:30 pm »
Linda, Keppie,

Hoe gaat het er mee?

Steven

Lija

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 30
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #39 Gepost op: oktober 27, 2006, 15:00:35 pm »
Hallo Steven, hallo Keppie,

het gaat redelijk dank je wel Steven, en met jou, en met de kindjes?
Ik heb het momenteel wat drukker op het werk, ik probeer alles zo goed mogelijk te plannen maar soms schiet ik echt tijd te kort. Binnenkort komt er weer een héél moeilijke periode hé, Allerheiligen, Allerzielen, dan gaat er weer veel terug naar boven komen alhoewel telkens als ik aan iets denk dan is het aan mama, aan haar lijdensweg, aan haar ziekte, wat ze gevoeld moet hebben wat er in haar hoofd moet omgegaan zijn,...... dat laatste kan ik helaas enkel maar gissen want ik weet het helaas niet en ik zal het "nooit" weten, daar BLIJF ik het zéér moeilijk mee hebben, het geeft me steeds de indruk alsof ik niet voldoende gedaan heb voor haar.
Ze begon er nooit zelf over, en ik voelde ergens wel aan dat ze er absoluut niet wilde over spreken, maar achteraf is het toch "zo" moeilijk te verwerken hoor!
Hoe is het met je mama Keppie, en hoe is het met jou, gaat het een beetje?
Ik hoop dat jullie beiden er de moed in houden en voor Steven en mezelf sterkte putten uit de mooie herinneringen, en voor Keppie "genieten" van ieder moment dat je met je moeder bent!
Ik wens jullie veel sterkte en steun, Steven ik wens je veel sterkte de komende dagen, waarschijnlijk zal je Allerheiligen ook met je familie doorbrengen net als ik, hou jullie goed.
Groetjes en tot horen.

Linda.


Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #40 Gepost op: oktober 27, 2006, 19:33:15 pm »
Ja inderdaad, 02 november zal wellicht weer een harde noot om kraken worden. Er is een herdenkingsviering in de Kerk waar de uitvaartdient heeft plaats gevonden. Alle mensen die er afgelopen jaar een uitvaart meemaakten werden uitgenodigd om er ook een herdenkingskruisje in ontvangst te nemen. Maar ergens zal het ons allen samen (familie) wel deugd doen om daar ook nog eens bij stil te staan. Dan zullen we wellicht niet anders kunnen om er tóch over te praten. Niet speciaal over mijn echtgenote die er niet meer is, dat gebeurt anders ook wel. Maar vooral om nog eens samen ons verdriet te kunnen delen.
De kindjes doen het redelijk goed. Jolien heeft al gevraagd om de bloemmetjes voor Mama bij de ouders van een klasgenootje te gaan kopen. Ze is er toch wel steeds mee begaan hoor. Ze bekijkt ook weer regelmatiger Mama haar fotootje vooraleer ze onder de lakentjes gaat. Dat doet me ergens wel deugd. Het is voor ons ook net een half jaar geleden op 01 november. Maar we slaan ons er wel door.
Ik ben blij dat je wat kan opgaan in je werk. Dat zorgt voor wat verstrooiing. Vergeten doen we hen toch nooit!!! Zelf vind ik ook wat bezighouding in het sporten. Ik probeer om 3 keer in de week te gaan lopen. Mijn conditie was dermate slecht dat ik dit mijn kindjes niet wilde aandoen en er voor hen nog lang zou willen zijn. Vandaar... Hopelijk kan ik dit volhouden.
We zullen wel steeds met onbeantwoorde vragen blijven zitten. Maar toch moet je proberen om aan een toekomst te bouwen: dag per dag, stap voor stap. Ik ben er zeker van dat je meer dan zomaar je best hebt gedaan om je Mama bij te staan in de laatste moeilijke periode die ze heeft doorstaan. Ondertussen is voor ons de moeilijke periode aangebroken om aan te werken. Zoals ik het ook graag schrijf :

Het verlies is als een wonde in ons hart. Met verloop van tijd geneest die wonde. Eerder traag dan snel. Maar het litteken dat die wonde in ons hart achterlaat, zal steeds de herinnering aan onze geliefde 'levendig' houden.

Vele groetjes en op zijn West-Vlaams : Courage !!

Steven
« Laatst bewerkt op: november 17, 2006, 18:42:07 pm door Bostie »

keppie

  • **
  • Berichten: 54
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #41 Gepost op: oktober 28, 2006, 09:55:52 am »
Dag Steven en Linda,
Alweer een hele tijd geleden dat ik iets van me liet horen...
Ik kijk regelmatig op het Forum om wat te lezen. Momenteel gaat het zozo. Net zoals jullie kijk ik met lede ogen naar het hele gebeuren van Allerzielen. Ook op school kwam het thema in klas aan bod. En daar bovenop werd de situatie van een kankerpatiënte besproken. Voor mij niet echt makkelijk om er 'neutraal' over te spreken met mijn gasten. Eerlijkgezegd ben ik niet aan het kerkhofbezoek in deze periode. Ik ga liever in die periodes waar er bijna geen kat is, lekker rustig en geen drukmakende mensen om me heen. Enerzijds denk ik aan mijn papa en andere familieleden die overleden zijn, maar natuurlijk ook aan de situatie met mijn mama. Ik vraag me dan ook af hoe het tegen volgend jaar zal zijn. Natuurlijk kan niemand daar een antwoord op geven, dus blijf ik genieten van elke dag en van elke afspraak en gesprek met mijn mama. De chemo is nu alweer 2 weken bezig. Haar witte bloedcellen zakken nogal snel en we horen maandag of ze geen uitstel moet krijgen voor een week of 2. De dokter vertelde haar dat 60% goed reageerde op deze chemo, 20% waar de groei van de kankercellen  stagneert en 20 % waar het geen effect heeft. Duimen dus dat ze bij die 60 % zit!! Vorige week had ik het extra moeilijk. Mijn mama was nogal down en ik was erg moe. Het was echt niet makkelijk om haar een extra duwtje te geven en weer moed in te spreken. Ze weet dat ik het af en toe ook serieus lastig heb, maar daarmee is ze natuurlijk niet erg geholpen... Ik stort me op miijn werk en probeer zo mijn gedachten wat te verzetten, want teveel piekeren maakt het echt moeilijk om dagelijks normaal te functioneren.
't Ja, ik zal opgelucht zijn als het eind volgende week is.
Ik wens jullie alvast VEEL moed en sterkte toe de komende dagen....
Ik denk aan jullie!

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #42 Gepost op: oktober 28, 2006, 14:32:06 pm »
Hei Keppie,

Ook al  zijn dit donkere tijden voor ons allen, toch ben ik ergens blij iets te horen van je (alsook van de andere lotgenoten natuurlijk). We zullen inderdaad duimen dat je Mama bij die 60% moge behoren. Laat het ons van harte hopen!!!

Alvast vele groetjes, Steven

Lija

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 30
    • Bekijk profiel
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #43 Gepost op: oktober 31, 2006, 20:52:28 pm »
Hoi Steven, hoi Keppie,

inderdaad zoals Steven zegt Keppie, ik wens het jullie ook van gans mijn hart toe, en dit zijn niet enkel een paar woorden die je graag hoort maar ze zijn "echt" gemeend!! Ik duim héél héél hard voor jullie!
Steven jij bent een echte "crack" om een mens er weer wat bovenop te krijgen, dank je voor je lieve gemeende woorden en voor je steun die ik telkens in een moeilijke periode van je krijg! We kennen elkaar enkel van dit forum en toch heb ik soms de indruk dat je me beter kent dan sommige (h)echte vrienden, nogmaals bedankt!
Ik wens jullie veel moed en sterkte toe voor morgen en de komende dagen, ik zal "zeker" aan jullie denken, want we maken toch ergens allemaal een beetje hetzelfde mee hé.
Sterkte Steven....courage, alsook aan je kindjes, sterkte en succes Keppie, ik denk aan jullie!

Groetjes.

Linda.

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:Wat kan verdriet toch pijn doen!
« Reactie #44 Gepost op: oktober 31, 2006, 21:05:09 pm »
Hei Linda,

Bedankt voor je lovende woorden. Toch een kleine correctie : eigenlijk is het óvermorgen hé! Maar dan moeten er al weer vele mensen werken. Volgens mij worden onze dierbaren op Allerzielen herdacht. Ik weet ook wel dat morgen véél meer mensen hun jaarlijkse bezoekje aan hun verwanten zullen brengen, maar toch...
Maar je hebt in ieder geval het hart op de juiste plaats hoor. Hoe jij - tussen het ervaren van je eigen problemen door - toch nog de moed vindt om ook aan anderen te denken en hen moed in te spreken... Dat verdient ook een pluim!!! Dat is nu het gevoel dat lotgenoten onder elkaar kunnen opbrengen ;)

Hoe gaat het trouwens bij jullie?

Groetjes, Steven