Auteur Topic: maagkanker????  (gelezen 55503 keer)

kelly

  • Gast
maagkanker????
« Gepost op: mei 18, 2006, 16:22:31 pm »
ik heb pas een gastro en endoscopie laten doen omdat ik problemen had met maag en darmen. nu hebben ze in de maagingang in het slijmvlies een knobbeltje gezien van 1cm groot. ze weten nog niet wat het is, gaan verder onderzoeken. maar nu heb ik wat schrik dat dit een tumor zou zijn . heeft hier iemand ervaring mee??
« Laatst bewerkt op: mei 18, 2006, 16:22:46 pm door kelly »

Yvonne

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #1 Gepost op: november 13, 2006, 20:19:29 pm »
Hallo Kelly,

U berichtje dateert al van mei.  ik hoop dat het bij jouw niet was zoals bij mij nu is vastgesteld op 16.10.2006.

Een maagzweer van 1 cm die in het midden van mijn maag zit en kwaadaardig zou zijn.  Ik wacht nu op een operatie.  Ik ben op zoek naar lotgenoten.  Ik ben 42 jaar en woon in Limburg dicht bij Hasselt.

Graag enig reakties want dit komt blijkbaar niet veel voor bij jonge mensen.

chris64

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #2 Gepost op: november 17, 2006, 20:53:21 pm »
hallo,
Ik ben Chris, 42 jaar en heb sinds februari maagkanker. Ik heb eerst chemo gekregen, ben daarna geopereerd (mijn maag is weggenomen) en heb daarna terug chemo gehad. De behandeling was erg zwaar maar ik ben nu kankervrij verklaard. Momenteel sukkel ik nog wat met mijn voeding. Het is niet zo makkelijk zonder maag, maar het gaat al beter. Ik heb het momenteel ook psychisch moeilijk en ben uitgeput door de strijd die ik maandenlang heb geleverd. Maar alhoewel de dokter in het begin zeer pessimistisch was wat mijn genezing betrof, geeft hij mij nu 60 tot 80 % kansen op definitieve genezing (na vijf jaar). Dus duimen maar.

anitap

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #3 Gepost op: november 17, 2006, 23:09:07 pm »
Hey Chris,
Ik duim hier zeker voor je hoor.  Heb hier een zeer goed gevoel over.
Geloof er zelf in en ga beetje bij beetje weer wat genieten van het leven. Ik weet dat het niet makkelijk is want bij het minste zal je bang en ongerust zijn, maar toch ... Probeer het hé.  Dat "positieve" is vaak zo belangrijk voor jezelf.
En als het niet gaat: schrijf het hier maar neer. Je zal vast en zeker steun en begrip vinden.
Groetjes, Anitap

chris64

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #4 Gepost op: november 18, 2006, 14:33:29 pm »
is het normaal dat ik zo depressief ben, ook al is mijn kanker weg? Het lijkt of ik niks mee aankan. Sommige dagen zou ik precies alleen maar in mijn bed willen liggen.

anitap

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #5 Gepost op: november 18, 2006, 22:55:46 pm »
hey Chris.
Ik denk dat MOE zijn heel normaal is, dit hoort erbij; heel stillekes aan = van dag tot dag of van week tot week zal dat wat beter gaan en dan ga je ook wat positiever denken.
Ze weten het allemaal, het is een zware lange weg,
volhouden he en succes.
Anitap

baret

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #6 Gepost op: februari 19, 2007, 15:59:37 pm »
Aan Kelly

Hoe gaat het nu met je? Ik ben in dezelfde situatie als U. Vorige week hebben ze bij mij een maagzweer ontdekt maar het is kwaadaardig.Ik ben 42 jaar. Ik heb deze week al 2 scans ondergaan en gelukkig zijn er geen uitzaaiingen .Morgen moet ik terug in het ziekenhuis een maagonderzoek ondergaan om te zien hoe diep het in de maag is ingetrokken. Het wordt waarschijnlijk opereren , een deel of gans de maag. Het was voor mij toch een serieuze schok.

kris

Poike

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #7 Gepost op: maart 22, 2007, 18:00:10 pm »
Aangezien er zo weinig berichten zijn over maagkanker, schrijf ik graag mijn bijdrage. Maagkanker schijnt een afnemend fenomeen te zijn.

Bij mijn vrouw (49 jaar) werd in december vorig jaar maagkanker vastgesteld van het type linitis plastica. Bij dit type kanker krijg je een verdikking van de maagwand en meestal wordt deze vorm van kanker vrij laat vastgesteld, juist omdat de klachten vrij laat naar boven komen.

Ze werd opgenomen om via parentale (TPN) voeding wat aan te sterken, want de laatste maand had ze nog weinig kunnen eten.
Half januari werd er overgegaan tot een totale gastrectomie via een laparoscopische operatie. Deze methode heeft een aantal voordelen, zoals minder lichamelijk letsel. Naast de 5 kleine incisies om te kunnen werken wordt de maag via een relatief kleine snede onder de bikinilijn naar buiten gebracht. Het tweede voordeel bij deze techniek schuilt hem in het feit dat de chirurg met een vijfmaal vergrotende optiek ook de omgeving kan afspeuren en zo metastases kan opsporen. Zo werden 5 positieve speldekopjes op het buikvlies gevonden, metastases die op de nucleaire beeldvorming niet zichtbaar waren. Dus werd chemotherapie in de planning opgenomen.

Mijn vrouw had echter pech. Twee dagen na de operatie begon haar buik te zwellen en kreeg ze koorts. Een tweede laparoscopische kijkoperatie drong zich op. De chirurg werd geconfronteerd met een necrose in de dikdarm in het transversale gedeelte. Een necrose is een afsterven van cellen en dus een soort verrotting. Het voordeel van de laparoscopie werd teniet gedaan aangezien de chirurg verplicht was om een grotere incisie te maken om de dikdarm te herstellen. Uiteraard werd de hospitalisatie nu verlengd naar meer dan de dubbele duur.

Op een vrijdag werd mijn vrouw ontslagen en twee dagen later op zondag moest ze weer opgenomen worden via spoed. We hadden thuis geconstateerd dat er darmvocht via één van de wondjes naar buiten kwam. Onmiddellijk werd zij terug geopereerd, ditmaal via een grote snede langs over de buik. De necrose was terug gekomen. De oorzaak van die necroses hebben we nooit geweten. De chirurg heeft geen verklaring.

Omdat de tijd tussen heelkunde en chemotherapie in het gedrang zou komen, besliste de chirurg om een colonstoma te installeren. Mijn vrouw was door de 3 operaties wel serieus verzwakt. Kort na de derde operatie kreeg ze weer hoge koorts en was kortademig. Een laparoscopische kijkoperatie drong zich voor de 4de maal op. Tijdens de narcose werd er ook een bronchoscopie uitgevoerd. Mijn vrouw had een pneumonie. Gelukkig herstelde de longontsteking vrij snel met antibiotica.

Nu was ze zeer verzwakt. Het opstarten van het eten (met konijnenhapjes) kwam echt langzaam op gang. Hele dagen heb ik met alle soorten gerechten geprobeerd haar te doen eten. Ze is nu zo'n 5 weken ontslagen en weegt nog steeds zo'n 40 kg, ze dikt niet aan, maar verliest ook weinig. (Vroeger woog ze 53 kg) Ze heeft in die hele periode sinds haar ontslag bijna permanent darmkrampen gehad. Buscopan bracht weinig soelaas. Gisteren heb ik haar via spoed laten opnemen omdat ze krampen kreeg in de onderbuik. Vandaag bleek dat er nog heel wat stoelgang zat in het resterend stuk colon en de aars. Men heeft dat eruit gehaald met een coloscopie en nu gaat het beter. Spijtig dat die diagnose niet eerder gesteld werd, we hadden waarschijnlijk qua gewicht verder gestaan.

Morgen plaatst men een porta-cath en na de middag ontvangt ze haar eerste chemobehandeling, een combinatie van cisplatine en 5-FU. Als alles goed loopt, is ze zondag weer thuis. We weten dat de chemo nog zwaar kan wegen, maar zijn inmiddels al getraind in een zware lijdensweg.
Voorlopig zijn we de moed niet verloren en we hopen dat dit ook zo blijft.
Ik kom er later nog wel op terug.
Sterkte, hoop en moed aan ieder van jullie die nog een weg af te leggen heeft of afgelegd heeft.

baret

  • Gast
Re:maagkanker????
« Reactie #8 Gepost op: maart 22, 2007, 18:40:13 pm »
Langs  deze weg wil ik jullie veel sterkte en het beste wensen.Ik zelf ben nu 2 weken thuis en mijn maag is voor 2/3 verwijderd.Ik had een zegelringceltumor , de grootte van een euro. Ik was 18 dagen gehospitaliseerd in Gent.Gelukkig moet ik geen chemo krijgen.Er zijn geen uitzaaiingen.Ik eet voor het ogenblik bijna zoveel als anders maar ben wel van 64kg naar 62kg vermagert en dit valt nog mee.Ik sukkel wel met een gekneusde rib, veroorzaakt tijdens de operatie.Als ik het verhaal las van Poike en zijn vrouw werd ik er toch stil van.Ik hoop voor jullie dat alles nog goed komt en mocht je een dipje hebben je mag me altijd mailen.Groetjes van kris

sientje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 43
  • zoveel verdiet niet te doen
    • Bekijk profiel
Re:maagkanker????
« Reactie #9 Gepost op: juni 22, 2007, 00:11:45 am »
Hallo
Bij mijn man werd op 20 februari slokdarm maagkanker vastgesteld. Nu enkele maanden verder en een heel zware operatie met een totale gastrectomie (geen maag meer), na 3 weken werd gestart met chemotherapie ( niet zo van zelfsprekend na zo'n ingreep en 10 dagen intensieve zorgen met de nodige complicaties). Nu een paar maand verder na 25 radiotherapie beurten en volgende week nog 1 week chemotherapie weten wij nog niks hoe de evolutie staat.
Het eten gaat voor het ogenblik tamelijk goed maar steeds kleine maaltijden met veel vocht (sauzen).
Hij verdraagt niks van melkprodukten en daardoor bereid ik alles met soya. Er zijn genoeg produkten in dit gamma.
De vervangingsprodukten, forticaire en dergelijke vallen heel zwaar en kan hij moeiijk verwerken.
Soms ben ik ook aan het einde van mijn latijn en ben zo bezorgt dat ik dreig depressief te raken.
Ik ben zelf verpleegster en weet zoveel dat het mij echt schrik bezorgd;
Ik vecht voor mijn man en heb er alles voor over om hem te helpen.
Dus ieder reactie en alle lichtingen zijn welkom.
Ik ben blij dat ik op deze site eens mijn hart kan luchten want zelf moet ik mijn sterk houden ook al is dit niet zo evident want wij zijn een koppel dat na zoveel goede jaren enorm aan elkaar hangen.
Nu hadden wij zoveel mooi plannen want het was eind juni zijn laatste schooljaar. Ik vraag mij soms af waar hebben wij dat verdient en ik bne iemand die altijd klaar stond om iedereen moed in te spreken en hier zit ik nu met zoveel vragen??? Sientje

md

  • ***
  • Berichten: 152
    • Bekijk profiel
Re:maagkanker????
« Reactie #10 Gepost op: juni 22, 2007, 07:25:16 am »
Hey Sientje,

Lucht gerust je hart maar eens op deze site. Ik heb zelf net borstkanker gehad. Maar kanker heb je niet alleen. Dat heb je met het hele gezin. Ik heb zelf een man en 2 dochtertjes. Ik heb ook altijd een heel goede band gehad  met mijn man. Ik heb altijd goed kunnen praten over mijn ziekte met hem. Maar toch heeft hij het ook een periode heel moeilijk gehad. Naarmate mijn Chemo vorderde en ik er meer en meer van afzag kreeg hij het ook moeilijker. Er was zelfs een tijd dat hij dacht dat ik het niet haalde. Maar dat kon hij op dat moment niet tegen mij zeggen. Ik zag ook wel dat hij het zwaar kreeg maar had niet meer de kracht om daar over te spreken. Na mijn behandeling hebben we daar wel over gepraat. Het zou g oed geweest zijn moest hij toen op dat moment met iemand over zijn gevoelens hebben kunnen praten. Ik wil je maar zeggen dathet heel normaal is dat jij het ook moeilijk hebt. Je partner zo zien lijden is verschrikkelijk. En soms wordt daar te weinig rekening mee gehouden. Als ik je een raad mag geven: je moet je niet altijd sterk houden. Zeg gerust tegen je man dat je het moeilijk hebt. Praat er samen over. Je zegt dat jullie zo goed aan elkaar hangen. Laat hem weten wat er in je om gaat. Ik vind het heel spijtig dat mijn man dat toen niet gedaan heeft, alhoewel ik dat wel begrijp. En lucht je hart zeker maar hier op het forum. Dat kan ook goed doen.

Groetjes en veel sterkte
martine
« Laatst bewerkt op: juni 22, 2007, 07:26:20 am door md »

Bostie

  • *****
  • Berichten: 1238
  • Wees eerlijk, ook en vooral met jezelf!
    • Bekijk profiel
    • http://everyoneweb.com/BOSTIE/
Re:maagkanker????
« Reactie #11 Gepost op: juni 22, 2007, 16:05:33 pm »
Maar kanker heb je niet alleen. Dat heb je met het hele gezin.

Daar sla je de nagel op de kop Martine!!! Oh wat herken ik mij/ons in dit deel van je bevindingen :o
En dit zal voor iedereen hier op het forum wel zo zijn. We staan daar inderdaad niet vaak genoeg bij stil...

Groetjes, Steven
« Laatst bewerkt op: juni 22, 2007, 16:06:21 pm door Bostie »

sientje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 43
  • zoveel verdiet niet te doen
    • Bekijk profiel
Re:maagkanker????
« Reactie #12 Gepost op: juni 23, 2007, 22:59:05 pm »
Hey Sientje,

Lucht gerust je hart maar eens op deze site. Ik heb zelf net borstkanker gehad. Maar kanker heb je niet alleen. Dat heb je met het hele gezin. Ik heb zelf een man en 2 dochtertjes. Ik heb ook altijd een heel goede band gehad  met mijn man. Ik heb altijd goed kunnen praten over mijn ziekte met hem. Maar toch heeft hij het ook een periode heel moeilijk gehad. Naarmate mijn Chemo vorderde en ik er meer en meer van afzag kreeg hij het ook moeilijker. Er was zelfs een tijd dat hij dacht dat ik het niet haalde. Maar dat kon hij op dat moment niet tegen mij zeggen. Ik zag ook wel dat hij het zwaar kreeg maar had niet meer de kracht om daar over te spreken. Na mijn behandeling hebben we daar wel over gepraat. Het zou g oed geweest zijn moest hij toen op dat moment met iemand over zijn gevoelens hebben kunnen praten. Ik wil je maar zeggen dathet heel normaal is dat jij het ook moeilijk hebt. Je partner zo zien lijden is verschrikkelijk. En soms wordt daar te weinig rekening mee gehouden. Als ik je een raad mag geven: je moet je niet altijd sterk houden. Zeg gerust tegen je man dat je het moeilijk hebt. Praat er samen over. Je zegt dat jullie zo goed aan elkaar hangen. Laat hem weten wat er in je om gaat. Ik vind het heel spijtig dat mijn man dat toen niet gedaan heeft, alhoewel ik dat wel begrijp. En lucht je hart zeker maar hier op het forum. Dat kan ook goed doen.

Groetjes en veel sterkte
martine


sientje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 43
  • zoveel verdiet niet te doen
    • Bekijk profiel
Re:maagkanker????
« Reactie #13 Gepost op: juni 23, 2007, 23:07:03 pm »
Dag Martine
Bedankt voor je antwoord. Het doet inderdaad deugd om je hart te kunnen luchten. Mijn man en ik kunnen goed praten over zijn ziekte en weet waar hij staat. Maar soms is het moeilijk te aanvaarden door mij dat hij zo reageert. Hij is wel optimistisch en neemt vanaf nu elke goeie dag die komt om van alles te profiteren. Wij zij fervente mobiel home reizigers en iedere reis  was reeds gepland voor dit jaar. Hij ziet er enorm vanaf dat hij mij dit niet kan gunnen. Nu heb ik een afspraak gemaakt met hem dat hij moet zeggen als het gaat en dan vertrekken we ook al hoeft dit niet ver te zijn.
Ik hoop nog iets van je te horen en veel sterkte.
Sientje

sientje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 43
  • zoveel verdiet niet te doen
    • Bekijk profiel
Re:maagkanker????
« Reactie #14 Gepost op: juni 25, 2007, 00:03:00 am »
Haalo Pioke
Ik zit voor het moent met iet wat dezelfde problemen Mijn man werd op 6 maart geopereerd en kreeg een volledige gastrectomie met een reconstructie van een stuk dikke darm naar de dunne darm. Hij heeft nu 4 chemokuren met 5FU en 25 sessies radiotherapie achter de rug Maandag 25 juni start, als de bloeduitslagen goed zijn met de laatste chemokuur en dan is het bang afwachten, want na 2 maand wordt een bilan opgemaakt. Hij heeft ook een jejunumsonde(geplaatst tijdens de operatie in de darm) maar hij kan die voeding niet verdragen daarom geef ik die niet meer. Telkens heeft hij een enorme diarhee en dat put hem dan uit.
Ik tracht zoveel mogelijk maaltjden te bereiden met saus, klaar gemaakt met soyaprodukten, want melkprodukten kan hij niet verwerken.
Het zijn heel moeiijke tijden en mijn man is jusit 58 geworden en ging nu het onderwijs verlaten om te kunnen genieten. Ik ben verpleegster maar ben in ziekteverlof. Ik kan de toestand niet verwerken.
Wij hadden samen nog zoveel toekomstplannen(fervente mobiel  homereizigers) . Nu  ik hoop vor jou en voor ons het beste maar het zijn moeilijke tijden.
Sientje