Auteur Topic: Chemo : dat valt best mee  (gelezen 22724 keer)

Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Chemo : dat valt best mee
« Gepost op: december 31, 2010, 15:26:18 pm »
Zeg het woord Chemo en iedereen begint bezorgd te kijken.  Haarverlies, gewichtsverlies, misselijkheid, doodziek voelen, kotsen, je weet het wel. In de populaire pers wordt chemo tot het uiterste gedramatiseerd.  Voor het gemak vergeet men dan dat iedere soort kanker zijn eigen chemobehandeling heeft en dat iedereen anders reageert.

Voor één keer hebben prostaatkankerpatienten geluk : de chemobehandeling is relatief zachtaardig, met beperkte bijwerkingen. De standaard is momenteel om de 3 weken een Taxotere (docetaxel) baxter plus iedere dag 2 x 5 mg Prednisone pillen.

Omdat er weinig concrete informatie over te vinden is ga ik proberen een overzicht te geven van mijn eigen chemobehandeling.

Iets waar je moet aan denken is op welke manier je chemo wil krijgen.  Dit gaat natuurlijk via de aders, maar het is niet zomaar een prikje.  Je krijgt een katheder in je ader (een klein buisje) dat daar voor enkele uren inzit.  Omdat dit niet alleen iedere 3 weken gebeurt, maar b.v. ook bij scans of Zometa, is dit tamelijk belastend voor je aders, die er telkens een beetje door beschadigd worden.  Daarom wordt vaak een kathederpoort gebruikt (merknaam o.a. Port-a-Cath).  Dit is een plastic plaatje met een buisje.  Het wordt onder lokale verdoving ingeplant en het buisje gaat permanent een ader in. Telkens je nu een injectie nodig hebt gebeurt dit via deze kathederpoort.  De prik gaat door je huid in het plastic plaatje, dat zich nadien automatisch weer afsluit. Praat er zeker met je dokter eens over.

Dit is mijn ervaring per sessie :

Chemo 1
De eerste twee nachten zweet ik heel hard.  De slaapkamer riekt niet echt aangenaam.
De smaak van eten valt erg tegen.  Ik kan de meeste gerechten nauwelijks binnen krijgen. Na een paar dagen wordt dit beter. Wat blijft is dat alles veel extremer smaakt. Zoute dingen worden te zout, zoete te zoet. In alcoholische dranken overheerst de alcoholsmaak alles.  Bij rode wijn proef je zeer duidelijk de eerste slok, de ontwikkeling in de mond en de nadronk.  Geen enkele is echter lekker.
De eerste week ben ik tamelijk moe.  Ik probeer iedere dag nog een of twee extra dutjes te doen. Dit wordt geleidelijk beter.
Omdat mijn bloedwaarden eigenlijk te laag zijn voor chemo krijg ik na één week Epo toegediend. Dat zou ook mijn vermoeidheid moeten helpen.
Nogal snel begint mijn haar uit te vallen, zowel op mijn hoofd als mijn baard.
Ik merk wel dat ik mij tegen het einde van de derde week beter begin te voelen.  Mijn PSA blijkt meer dan gehalveerd te zijn.  De chemo werkt dus !
Omdat is veel last heb van pijn in mijn rug krijg ik nog steed sterke pijnstillers : Tramadol + Dafalgan.

Chemo 2
De eerste paar dagen valt mijn haar weer sterker uit.
Ik merk dat mijn ogen plots sterk zijn achteruitgegaan.  Mijn één jaar oude bril is niet sterk genoeg meer om ver te zien. ’s Avonds met een auto rijden is niet meer verantwoord.
De eerste week ben ik weer tamelijk moe.  Een extra dutje is dagelijkse kost.
De zesde dag begin ik rare spiertrekingen te krijgen in mijn benen. Het lijken wel of er nu en dan een electrisch schok door de spieren loopt.  Zeer irritant, vooral ’s nachts. Dit blijft vijf dagen doorgaan.
Na een tiental dagen begin ik mij weer beter te voelen.

Chemo 3
Het wordt een vast patroon : de eerste week tamelijk vermoeid, de tweede week gaat al beter en de derde week voel ik mij best goed.
De derde dag beginnen de electrische schokjes in mijn benen opnieuw, voor drie dagen. Ook de smaak van het eten begint geleidelijk mee te vallen.
Mijn haaruitval heeft zich gestabiliseerd. Op mijn hoofd stond voordien al niet veel meer en dat is niet opvallend slechter nu.  Mijn baard is heel dun geworden, maar mijn snor is nog steeds normaal.
Mijn rugpijn is steeds minder aan het worden. Ik experimenteer wat met mijn pijnmedicatie en besluit om er maar volledig mee te stoppen. Hoe minder medicatie hoe beter, ik zal er later nog wel genoeg nodig hebben.
 
Chemo 4
Zelfde patroon als Chemo 3, inclusief de beenproblemen.  De eerste drie dagen voel ik mij ook grieperig, met stijve spieren.
Het haar op mijn hoofd is stabiel, maar is op de rest van mijn lijf verdwenen.
Ik merk dat mijn oogproblemen bijna verdwenen zijn.  Een bezoek aan de oogarts bevestigd dat alles weer normaal is.
Ik probeer een glaasje wijn, en tot mijn verbazing begint het nog te smaken ook.  Een paar dagen later blijkt dat ook mijn smaakvermogen volledig normaal is geworden. We kunnen ons weer in de gastronomische maaltijden gooien.  Ik vertrek die week ook voor 10 dagen naar Puerto de la Cruz Tenerife. Een carajillo en een brandy na de maaltijd behoren voortaan weer tot de dagelijkse gewoonte.
Omdat mijn conditie al maanden niet denderend was en het weer ook niet echt uitnodigde tot veel wandelen heb ik al een hele tijd in een zetel thuis gezeten.  In Tenerife krijg ik dank zij het goede weer opnieuw zin om wat te wandelen.  De eerste dagen gaat het nog wat moeizaam, maar tegen het einde lukt een paar kilometer per dag gemakkelijk.  Helaas kwan ik bij mijn terugkeer in België in sneeuwweer terecht en is in de koude rond lopen niet mijn favorite bezigheid.  Ik voel wel dat mijn fysische conditie daardoor weer achteruitgaat.

Chemo 5
Ook nu weer een griepgevoel gedurende 3 dagen. Alle spieren doen pijn en ook de beenprikkels gaan door.  Ik neem maar opnieuw 3 dagen Tramadol en dat helpt om te slapen.
Door het gebrek aan lichaamsbeweging begint mijn rug ook weer meer pijn te doen.
Voor de rest het nu klassiek patroon : 1 week moe, 1 week normaal, 1 week goed.

Chemo 6
De Epo heeft zijn werk goed gedaan en mijn hemoglobine waarden zijn bijna normaal.  Daardoor krijg ik deze keer geen Epo.  Dat zal het ziekenfond plezierig vinden, want Epo kost hen ongeveer 1.150 € per keer.
Zelfde patroon als week 5, maar deze keer is mijn griepgevoel minder erg.  Helaas begint mijn smaakgevoel weer te verminderen.  Het lijkt wel alsof ik mijn tong aan te hete soep verbrand heb en de papillen niet meer werken.  Hopelijk gaat dit over.


Nu en dan heb ik ook rare verschijnselen.  Zo krijg ik ’s nachts soms kramp in mijn linker grote teen, die plots vertikaal gaat staan.  Dit gebeurt nooit met mijn rechtse teen.
Ik krijg ook lichte neusbloedingen, b.v. als ik uit de koude weer binnen kom.  Dit is nauwelijks merkbaar, maar ik zie het als ik mijn neus snuit.

Ik probeer om in de toekomst een update te geven van de evolutie. Mijn eigen situatie hoeft echter niet de normale gang van zaken te zijn.  De chemo valt bij mij heel erg mee en ik voel mij stukken beter dan voor ik ermee begon. Het zou echter interessant zijn mocht iedereen die aan de chemo gaat of geweest is hier zelf zijn ervaringen mededeelt. Wij kunnen er alleen maar van bijleren.   

Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #1 Gepost op: april 07, 2011, 10:03:29 am »
Het was stillaan tijd om eens een update te doen.

Chemo 7
Deze keer heb ik maar één dag last van de spierpijn, op dag 4.  De vermoeidheid is ook minder dan de andere weken.  In de hoop dat mijn smaakgevoel weerkeert probeer ik tijdens de chemotoediening een truukje dat ik via internet heb geleerd : op ijsblokjes zuigen. Met ijshandschoenen aan je handen en voeten, plus de ijsblokjes, krijg je er niet warmer op.  Ik heb toch het gevoeld dat het werkt.  Het is na een week nog niet perfect, maar ik heb meestal toch weer meer smaak in mijn eten.  Eigenaardig genoeg heb ik het gevoel dat alles beter smaakt als er wat wijn bij is.  Maar dat is natuurlijk in een normale toestand ook het geval....
Met de winterkoude kom ik nauwelijks nog buiten.  Zeker als er sneeuw ligt ben ik bang om te vallen, want het gevaar om een heup te breken zou nu veel hoger liggen door de medicatie.  Ik voel wel dat mijn fysische toestand aan het achteruitgaan is.  Daarom besluiten we nog maar eens om naar warmere streken te trekken.  Ik heb ondervonden dat ik mij optimaal voel bij temperaturen tussen de 20 en 24.  Bij hogere temperaturen krijg ik vooral ’s nachts teveel last van de opvliegers.  Dit keer wordt het Playa de Mogán (zowat de enige genietbare badplaats in Gran Canaria).

Chemo 8
Ik had gehoopt dat ik ook deze keer maar één dag last zou hebben van spierpijn, maar dat viel deze keer tegen. Het werden drie dagen van spierpijn, rugpijn, slecht slapen en algemene vermoeidheid.  Maar als bij mirakel : de volgende dag waren plots al deze problemen van de baan. 
Wel heb ik een nieuw bijeffekt : tranende ogen.  Dit is het best vergelijkbaar met wat je krijgt als je in een koude wind staat.  Gelukkig is het hoogstens maar een paar keer per dag en zeer beperkt.
Deze keer krijg ik na 2 weken wat last van mijn linkerbeen. Het is een licht irritante spierpijn in mijn bovenbeen, net boven de knie, en aan mijn kuiten. Het is niet duidelijk of dit door de chemo komt of door mijn cholesterolverlagende pillen, die vroeger ook al de spieren van mijn linkerbeen licht hadden verlamd. 
Even terzijde, ik las net het verhaal van iemand die zijn hele leven met paletten had rondgesleurd en op die manier veel onzichtbare splinters in zijn handen had verzameld.  Door de chemo kwamen die allemaal naar buiten. Toch een rare bedoening, die chemo.

Chemo 9
Mijn hemoglobine waarden zijn al 2 maanden stabiel, zonder Epo.  Mijn witte bloedcellen worden iedere keer wel wat lager, maar blijven uit de gevarenzone. Mijn PSA is ook iedere chemo ietsje lager. Drie maand geleden was het nog 16.9, deze keer is het 11.2.  Ook de alcalische fosfatases blijven zakken van een piek van 2.200 tot 295 nu.  Dit is gelinkt aan de botmetastases, die dus ook aan het verbeteren zijn.
De tranende ogen en de beenproblemen zijn deze keer ook weer aanwezig. Erg is het allemaal niet, maar soms wel irritant.

Chemo 10
De tranende ogen zijn deze keer alweer verdwenen.  Ook de spierpijn gedurend de eerste dagen is nauwelijks aanwezig.  Wel merk ik dat mijn algemene konditie sterk aan het verminderen is.  Opstaan uit een lage zetel vraagt enige moeite en meer dan een kilometer lopen kan niet zonder rustpauze.  De hormoontherapie en de chemo hebben mijn spieren blijkbaar toch al behoorlijk verzwakt. Het wordt tijd dat het echt lente wordt zodat ik wat meer lichaamsbeweging krijg.
Een fenomeen dat ik vroeger nog eens heb gehad duikt weer op : spierpijn in mijn linker bovenbeen.  Vroeger bleek de oorzaak medicatie tegen te hoge cholesterol te zijn.  Ik ben hier dan maar weer mee gestopt en de pijn is minder geworden.

Tien chemosessies zonder teveel bijwerkingen is blijkbaar statistisch al tamelijk veel. Ik ga er nog even mee door, maar moet er toch rekening mee houden dat het feest niet kan blijven duren.  Ik hou jullie wel verder op de hoogte.

jan007

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 21
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #2 Gepost op: april 07, 2011, 10:43:25 am »
Beste Mavic,
Ik heb maar zes beurten taxotère gekregen. Mijn laatste beurt is nu al geleden van maart 2009.
Bij mij waren de verschijnselen zoals bij de meesten denk ik.
Mijn haaruitval begon al na de eerste beurt rond dag 15. Op een maand tijd was ik al mijn haar kwijt over mijn hele lichaam. Bij mij begon de haaruitval op mijn hoofd. Mijn snor was eerst aan de beurt.
De droge huid over het hele lichaam ben ik goed kunnen voorblijven door mij om de twee dagen met een lotion in te smeren.
Mijn nagels lakken deed ik in het begin wel dagelijks maar dat heb ik veranderd naar 2x per week.
Van de tranende ogen had ik vooral last 's avonds bij het TV kijken. Hiervoor heb ik dan oogdruppels gekregen waardoor ik daar verder ook geen last meer van had.
In het begin had ik wel last van kloven in mijn voeten. Met een zware zalf heb ik dit ook kunnen voorblijven.
Tegen de koude kon ik helemaal niet tegen. Het gebeurde dat ik mijn aankleedde voor een kleine wandeling in de omgeving met sjaal, muts, dikke trui, enz.. Vooraan op de oprit van de woning moest ik al terugdraaien omdat het toch niet ging.
Op het einde van de chemobeurten was het zoals bij u. De eerste week moe, de tweede week beter en de derde week bijna terug normaal.
De eerste week was ik al moe enkel door 's morgens een douche te nemen.
Na het stoppen van de chemo was ik na een drietal maanden terug hersteld zodat ik in juni halftijds ben beginnen te werken en vanaf juli terug voltijds.
Door oplopende PSA waarde zou ik begin 2010 terug taxotère moeten krijgen. Ik ben dan echter kunnen instappen in het project Medivation (MDV3100). Mijn PSA is toen gedaald en staat reeds een hele tijd tussen 0,8 en 1.
Nog veel sterkte toegewenst bij uw verdere chemobehandelingen.

Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #3 Gepost op: mei 21, 2011, 17:41:39 pm »
Chemo 11
De spierpijn die tijdens chemo 10 is begonnen blijft nog steeds bestaan, en wordt steeds maar vervelender. Een radiografie laat zien dat er toch iets niet helemaal normaal is met de knie.  Lopen gaat moeizamer, een trap opgaan is geen lolletje. Ook van een stoel opstaan vraagt wat voorbereiding en vooral kracht van mijn armen (die ook al verzwakt zijn). De eerste week heb ik deze keer last van slapeloosheid gedurende 4 dagen.

Chemo 12
Het wordt steeds maar moeilijker om te lopen.  Mijn onderrug begint ook meer pijn te doen. Er is precies toch iets meer aan de gang dan wat spierpijn. Ik laat een botscan doen en een volledige bloedproef. Helaas is het nieuws niet zo goed.  Mijn PSA is meer dan verdubbeld in 3 weken tijd. Op de botscan zijn bijna al mijn botten zwart geworden.  Mijn linker knie is ook een donkere plek geworden. De verklaring is dus duidelijk : Taxotere kan mijn kanker niet meer onder controle houden.

Gelukkig leven wij in een westers land en is mijn oncoloog mee met zijn tijd.  Hierdoor kan ik kiezen tussen twee oplossingen van nieuwe geneesmiddelen, die nog niet officieel goedgekeurd zijn en ook nog niet verkrijgbaar zijn via de apotheek. Als men aan strenge normen voldoen en bereid is om onder een tweeweekelijkse controle te staan, zijn zij wel beschikbaar onder het zogenaamde “compassionate use” statuut. De eerste is Zytiga (Abiraterone) en werkt met een extra verlaging van de testosteron.  De tweede is Jevtana (Cabazitaxel), een nieuwe generatie van chemo. Om mijn lichaam wat te laten recupereren van acht maand chemo heb is voor Zytiga gekozen.  Hoe dat loopt wordt een nieuw verhaal.

Neileve

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 1
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #4 Gepost op: mei 25, 2011, 18:40:45 pm »
Hallo,

ik volg al een tijdje jullie verhalen en heb besloten mij tot dit forum toe te voegen.

Mijn vader vertoont veel overeenkomsten met jouw verhaal. Bij hem werd jaren geleden prostaatkanker vastgesteld, hij heeft hier vele jaren goed mee kunnen leven.

Vorig jaar is er dan toch besloten met chemo te beginnen omdat andere behandelingen niet meer werkten. Net zoals jij had hij hier niet al teveel last van. Beter nog, elke keer ging de PSA naar beneden en hij was beter dan hij in lange tijd geweest was!

Een paar maand na de laatste chemokuur ging de PSA dan toch weer sterk naar boven. Met een nieuwe behandeling beginnen was echter nog een hele opgave! Eerst moesten allerlei nevenproblemen behandeld worden: zware infectie in het bloed en nierfalen. Door deze problemen is het een tijdje slechter dan ooit geweest. vooral het feit dat hij zo verward was en op vele momenenten nauwelijks aanspreekbaar was voor ons heel moeilijk.

Maar twee weken geleden zijn ze dan toch met Abirarone begonnen. En ik moet zeggen, dit ziet er niet slecht uit! Voor het eerst in maanden heeft hij terug eetlust, is hij terug meer geïnteresseerd in alles wat er rond hem gaande is enz.
We hopen nu dat we op deze positieve manier kunnen voortgaan en dat er ons nog veel tijd rest want ik moet zeggen dat het zeker niet makkelijk was. Maar we maken het beste ervan en zijn blij met de kleine dingen!

Mavic, ben jij ondertussen al begonnen met de Abiraterone?


Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #5 Gepost op: mei 26, 2011, 17:31:40 pm »
Dag Neileve,

Ik heb net mijn eerste week Abiraterone achter de rug.  Voorlopig is hierover niets nieuws te melden, noch positief, noch negatief.

levar

  • ***
  • Berichten: 101
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #6 Gepost op: mei 26, 2011, 22:21:42 pm »
hallo mavic ook ik volg je verhaal op de voet en ga nu morgen opnieuw bloedkontrole laten doen en de 17 juni op naar de uroloog
en kijk inmiddels  met veel belangstelling uit naar die medikatie die U nu krijgt .Ik hoop van ganser harte dat jij er heel lang beter
 bij gaat voelen .en wens je heeeel veeel sterkte toe. levar
 

Clara

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 41
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #7 Gepost op: juni 26, 2011, 22:24:38 pm »
Hallo Marvic,
Ik heb met belangstelling je verslagen gelezen over de chemokuren die je hebt gehad. Jammer dat je gestopt bent met verdere berichten over je ervaring met Abiratone.
Mijn man heeft sinds 2 jaar uitgezaaide prostaatkanker en reageert tot nu toe nog goed op Zoladex. Ik heb begrepen dat die medicatie toch maar tijdelijk werken en dat het volgende traject chemokuren wordt, of misschien wel Abiratone. Daar is nog zo weinig over bekend en vandaar dat ik benieuwd ben hoe jij die ervaart.

Groeten, Clara

Clara

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 41
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #8 Gepost op: juli 21, 2011, 20:38:17 pm »
Hallo Marvic,

Jammer dat er zo'n radiostilte van jouw is. Ik hoop niet dat dat betekend dat het slecht met je gaat. Ik ben nog steeds benieuwd hoe je ervaring is met Aboratone. Hoop iets van je te horen.

Groeten, Clara

Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #9 Gepost op: juli 27, 2011, 15:46:38 pm »

Hallo,

Ik wacht liever een paar weken voor ik een update doe van de situatie. Sommige bijwerkingen duiken op voor een paar dagen, om dan weer te verdwijnen.  Omdat dat voor iedereen weer anders kan zijn heeft het weinig zin om teveel in details te gaan.

Abiraterone wordt al een paar jaar beschouwd als een beloftevolle kandidaat voor prostaatkankerbehandeling. De verwachtingen waren dan ook hoog.  Helaas zijn die bij mij tegengevallen.  Eerst was er wel na één maand een spectaculaire daling van de PSA met 60%.  Na twee maand was deze echter alweer 50% gestegen.
Een tweede probleem waren de bijeffekten.  Om te beginnen slapeloosheid.  Ondanks een slaapmiddel kan het uren duren voor ik in slaap val.  Nachten met 2 uur slaap zijn meer regel dan uitzondering.  Zelfs met wat dutjes tussendoor is dit niet vol te houden.
Een bijna even groot probleem is het gemis aan eetlust. Vooral warme maaltijden zijn een probleem.  Ik slaag er met moeite in om de helft van mijn bord op te eten.  Een chronisch speekseltekort maakt eten nog moeilijker.  Energiedrankjes zijn een noodzakelijk supplement om niet teveel gewichtsverlies te leiden.
Mijn conditie gaat er sterk op achteruit, met een duidelijk spierverlies.  Uit een zetel opstaan gaat zeer moeizaam, lopen gaat echt voetje per voetje.  Ik had ook zware spierkrampen, die soms meer dan een uur konden duren.  Een spierrelaxeerder heeft dit opgelost.

De combinatie van dit alles heeft mij doen besluiten om te stoppen met Abiraterone, ook wegens de stijgende PSA.  Dit betekent natuurlijk niet dat dit een slecht middel is.  Maar iedere mens is anders.  Wat voor de ene een extra jaar kan betekenen, is voor de andere nauwelijks de moeite om te proberen waard.  Helaas zit ik bij de laatste groep.

christel 1966

  • ***
  • Berichten: 198
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #10 Gepost op: juli 27, 2011, 20:22:16 pm »
kan je alleen veel sterkte toewensen !
probeer je nu dat ander middel ?
hoop het voor jou en dan  vooral dat dit wel aanslaat met minder nevenwerkingen !
goede moed !!
laat vlug wat van je horen  ;)

Mavic

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 47
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #11 Gepost op: augustus 04, 2011, 18:15:51 pm »
Beste mensen,

"Mavic" is overleden op zondagnacht 1 aug.
Hij is niet meer met het nieuwe middel (jevtana) kunnen starten.

Misschien doe ik er hier over een tijdje nog verslag van, maar zie dat momenteel nog niet zitten.
Na 29 jaar samenzijn valt het niet mee.

Antje, de vrouw van "Mavic"

Jessy

  • **
  • Berichten: 98
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #12 Gepost op: augustus 04, 2011, 18:42:40 pm »
Beste Antje

Mijn oprechte deelneming.

Ik wens je veel sterkte toe in de moeilijke periode die nog zal komen.


Da-Yucka

  • ****
  • Berichten: 335
  • Longkanker sinds 2010
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #13 Gepost op: augustus 04, 2011, 20:09:02 pm »
Beste Antje

ook ik en mijn familie wensen jou heel veel sterkte toe in deze moeilijke dagen en vooral de periode die nog moet komen...

Liefs xxx

margarita

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 4
    • Bekijk profiel
Re:Chemo : dat valt best mee
« Reactie #14 Gepost op: augustus 05, 2011, 12:23:34 pm »
Vreselijk jammer zeg.
Heel veel sterkte gewenst in de komende tijd.

Veel Liefs