Auteur Topic: Ben mezelf niet meer  (gelezen 34154 keer)

soes

  • ****
  • Berichten: 296
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #15 Gepost op: december 05, 2010, 21:03:03 pm »
Hey indian,

Is dit wel verstandig , nu al starten wanneer je nog zoveel klachten hebt ? Gun jezelf wat meer tijd om dit te verwerken en je lichaam te recuperen. Ondermijn je gezondheid niet ,ze is nog zo broos.
Mijn vriendin, collega wou ook terug rap gaan lesgeven en doen alsof er niets aan de hand was geweest, er terug bij horen ,niet klagen , er in vliegen was haar motto, nu 2 jaar later heeft ze er dik spijt van, dat ze zo graag wou terugkeren naar school. Ze heeft haar eigen gezondheid op het spel gezet door haar zo uit te putten dat ze opnieuw hervallen is. Ondertussen zijn er overal op haar bot uitzaaigen.
Ik wil je natuurlijk niet bang maken, wat bij de een is ,is daarom bij de ander niet. Maar toch he ! je gezondheid is het belangrijkste wat een mens heeft dat weten we allemaal uit eigen ervaringen.

ook ik heb af te rekenen met enorme pijnen en zwaktes , ik kruip s'avonds op handen en voeten de trap op, rechtstaan lukt dan niet meer. 'smorgens enorm stijf en de trap naar beneden doe ik achterwaarts omdat ik niet in de diepte kan stappen ,levens gevaarlijk. M'n geheugen is ook een zeef, wat soms tot enorme discussie's leidt. Maar we zijn er nog ,en genieten van de kleine dingen. Daar hou ik me aan vast.
groetjes soes

car

  • ***
  • Berichten: 101
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #16 Gepost op: december 06, 2010, 11:53:59 am »
Hey indian
Ik heb dat niet zoveel van dat vergeten maar heb het wel verschrikkelelijk moeilijk om me te concentreren,vooral op de pc,ik word er direct ook zo moe van,ik moet geen hormonen nemen,voor de anderen hier,het was een tumor op mijn eierstok waardoor ik nu heel de boel kwijt ben :baarmoeder,eierstokken,darmshors en klieren.
Ook loop ik meestal heel nerveus rond,loop dan toertjes rond in mijn huis gewoon omdat ik geen blijf meer weet met mezelf 
Ik ben weer beginnen werken,gaan poetsen gelukkig moet je daar niet veel voor concentreren,sedert oktober en valt eigenlijk wel mee,ben begonnen met 9u en half meer zou ik toch nog niet aankunnen hoor.

vele grotjes caro

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #17 Gepost op: december 06, 2010, 20:07:09 pm »
Hey,soes,geloof me ik stel me ook heel veel vragen bij m'n terugkeer.Maar bij m'n laatste bezoek bij de oncoloog(september)zei hij dat ik eens moest gaan nadenken over mijn toekomst.1blijvend op invaliditeit blijven 2 . ander lichter werk zoeken,wat ik wel aankan 3 . gaan praten met m'n huidige baas of er een moegelijkheid is om licht terug te keren.Mogelijkheid 1 vind ik zo " ziek " ,ik ben tenslotte nog maar 38 en ik heb zo het idee dat na de vijf jaar hormoontherapie,alle problemen weg gaan zijn en dan sta ik daar met m'n invaliditeit(hoop maar dat dit weer niks is dat ik mezelf wijsmaak).Mogelijkheid 2 is ook niet echt een aanrader:zie me al niet aankomen bij een nieuwe baas met mijn verhaal dat ik 20 jaar vast werk heb laten gaan omdat ik het niet meer aankan wegens gezondheidsredenen en dan nog eens al mijn klachten opsommen.Iets nieuws leren zit er ook al niet echt in,want vergeet bijna alles.Dus heb ik maar optie drie gekozen:al heb ik als ik heel eerlijk ben in mezelf een vrij grote zekerheid dat het toch niet zal lukken.Mijn oncoloog zei letterlijk " je zal het heel heel zwaar hebben,maar allez je mag het eens proberen " .Dit geeft me ook al niet veel sterkte dat het zal lukken.Alles is ook zo verwarrend.Enerzijds krijg ik steeds maar de vraag van buitenstaanders wanneer ik terug aan de slag ga,ho en' die acht uur per week,da's niks hé'.Ik vrees eigenlijk dat ik onbewust zoiets heb van " ik zal het eens proberen,als jullie allemaal zien dat ik het niet haal,zullen jullie me misschien eindelijk geloven ".Ik weet 'verstandelijk' is het misschien niet de juiste,goede beslissing.Maar heb mezelf wel al beloofd om mezelf niet voorbij te lopen en te leren 'neen' en 'stop' te zeggen.Weet wel zeker dat m'n gezondheid altijd voor mijn werk zal komen(ook al is dat 20 jaar anders geweest):ze zullen er maar moeten aan wennen dat ik niet meer zo plichtsbewust ben

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #18 Gepost op: december 06, 2010, 20:14:06 pm »
hey caro,ken dat nerveuze ronddolen.Ik draai ook vaak toertjes van rond de ene tafel naar de andere tafel.Denk vaak dat ik een tijger in een kooitje is.Vind eigenlijk dat ze daar meer aandacht zouden moeten aan geven.Je krijgt altijd een uitleg van chemo en bestraling;maar over nevenwerkingen van de hormoontherapie of dingen,die je na de chemo nog krijgt daar zegt men niks van en dat vind ik eigenlijk nog het moeielijkste van al.

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #19 Gepost op: december 07, 2010, 10:36:20 am »
Wat werken betreft: al bij al valt dat bij mij wel goed mee met de geheugenproblemen. In het begin had ik heel veel last, niet meer weten waar documenten staan op de computer, procedures die ik vroeger blindelings uitvoerde niet meer kennen, alles vragen aan collega's. Maar mettertijd is dat wel verbeterd. Nu heb ik vooral nog last in vergaderingen omdat ik een overdaad aan prikkels (te veel mensen in de vergadering bv.) moeilijk verdraag. Het duurt dan een paar minuten voor ik tot rust kom.
Voor de rest heb ik de indruk dat ik op het werk wel redelijk presteer, dat daar al mijn "hersencapaciteit" naar toe gaat, en dat ik thuis dan wel veel meer last heb van concentratiestoornissen en gehuegnverlies. Maar dat vind ik dan minder erg, als ik op het werk dan minder steken laat vallen.

keikopje

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #20 Gepost op: december 07, 2010, 11:20:37 am »
Hey keikopje,fijn dat het voor jou toch allemaal wel redelijk lukt op het werk.Ik zal maar stilletjes hopen dat het bij mij ook beetje bij beetje in z'n plooi zal vallen.M'n baas heeft gezegd dat niet " mijn werkprestatie" van tel is,maar wel " dat ik terug bij hen ben " .Natuurlijk dat zijn woorden,en ik weet uiteraard niet hoe ze gaan reageren als ik zo het één en het ander vergeet of als mijn tempo miniem miniem blijft.Maar zal dat toch maar pas kunnen beoordelen als ik effectief aan de slag ben.Thuis : een uurtje doorwerken dat gaat(maar dat zijn dan uiteraard lichte dingen).Plus ik moet bij m'n vier uur werken er ook nog bijna twee uur verplaatsing bijrekenen.Maar,zoals gezegd:ik heb zoiets van " ik moet het toch eens proberen hé,wie weet hoe lang ik nog last heb van de klachten,die ik momenteel heb ".
Ik heb dat ook , keikopje,dat ik niet tegen " overdaad aan prikkels kan " .Als bv de tv aanstaat,moet er niemand beginnen praten met me,want als ik het al hoor(meestal zelfs dat niet)dan vergeet ik het ook direct.Vroeger kon ik drie-vier dingen tegelijkertijd doen:bv,ik zeg maar iets:telefoneren terwijl ik aan het strijken was,met de radio aan en ondertussen denken aan wat ik van boodschappen moest meebrengen.Nu is het één ding per keer,anders lukt het echt niet.Moet mezelf echt dwingen aan één iets te beginnen en dat af te werken voor ik met iets anders begin.Tja,daar zullen we maar moeten leren mee leven zeker.

soes

  • ****
  • Berichten: 296
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #21 Gepost op: december 08, 2010, 11:08:35 am »
hey,

Vraag goed na wat het voor financiele gevolgen heeft wanneer je "maar "8 uur werkt als je nadien op invaliditeit gaat.  Ikzelf sta ook op invalididteit en heb het daar in het begin zeer moeilijk gehad ik voelde me nog schuldig dat ik niet meer werkte voor m'n centjes. maar wanneer je gezondheid op het spel staat is er geen andere keuze volgens mij, op je werk kunnen ze je missen thuis niet. Bevraag al je mogelijkheden bij het ziekenfonds . Misschien kunnen zij  je daar goed wegwijs maken wat de gevolgen zijn bij de keuze die je maakt. Ik wens je veel moed.
liefs soes

noordje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 16
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #22 Gepost op: december 08, 2010, 12:03:12 pm »
Dag Indian, dat rondtoeren ken ik soms ook, weet niet wat dat is, krijg het op de heupen van sommige mensen.Zelf kan ik zo niet meer werken, niks maar ook niks, moeite met alles, schaam mij er soms voor dat mensen denken dat ik lui ben. Heb altijd in de thuisverpleging gewerkt als verpleegkundige, hard gewerkt en als ik nu zeg dat het 12 u is en ik nog in mijn pyama zit en nog niks gedaan heb, ik kan dat van mijn eigen niet geloven.Kan nergens aan beginnen en toer dan maar wat rond.

nederbelg

  • ***
  • Berichten: 193
  • desiree, single mama van 2 meiden. 11 en 13jr
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #23 Gepost op: december 08, 2010, 13:42:57 pm »
hey lotjes,
ben mezelf ook niet meer, voel me de grooootste aansteller die er bestaat, depri om vanalles.
weet eigenlijk ook niet waarom..
dikke zoen van desiree

Kikki

  • *****
  • Berichten: 1339
  • borstkanker sinds 2006
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #24 Gepost op: december 08, 2010, 18:19:15 pm »
Desiree,

Jij bent geen aansteller
en depri mag je hier ook zijn
Wie zijn wij om een oordeel te vellen
hier zijn we allen soms groot of klein

Desiree,
Hier mag en kan je je zelf zijn
we begrijpen elkaar met één woord
deze ziekte krijgt ons niet klein
onze levensbron kolkt voort

Desiree,
kom gerust hier met je zorgen,graag
steun krijg je altijd van ons
het leven bestaat nog meer dan alleen uit...morgen of vandaag
die r..k...krijgt van ons vandaag de bons



nederbelg

  • ***
  • Berichten: 193
  • desiree, single mama van 2 meiden. 11 en 13jr
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #25 Gepost op: december 08, 2010, 18:32:08 pm »
dank je wel, dat doet me meer dan goed, superbedankt..
desiree

Kikki

  • *****
  • Berichten: 1339
  • borstkanker sinds 2006
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #26 Gepost op: december 08, 2010, 18:36:19 pm »
Heel graag gedaan meisje!!!we helpen elkaar hier door

ann2

  • **
  • Berichten: 99
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #27 Gepost op: december 08, 2010, 18:48:11 pm »
Kop op Desiree, we mogen niet in een schelpje kruipen. Inge heeft het allemaal zooo mooi verwoord. Je bent geen aansteller en een depri dag mag er zijn, da's normaal.
Inge, je bent een echte dichteres  ;)
Liefs
Ann

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #28 Gepost op: december 08, 2010, 19:47:56 pm »
hey soes,het systeem waarin ik zou starten is wel 'progressieve arbeid'.Waar ik nu dus(ondertussen)100% op invaliditeit ben en dus 55% van mijn wedde als full-timewerkende,voor mijn ziekte,krijg van het zieknfonds.Zal ik volgens ik heb begrepen:vanaf januari dus 8 u per week gaan werken en die betaald worden door mijn werkgever.De overige 28 u(tot aan de 36 u van vroeger)zullen betaald worden door het ziekenfonds of door de invaliditeit(allicht dus ook aan die 55%).Financieel is het goed mogelijk dat ik dus nog minder verdien dan nu volledig op invaliditeit.Want nu krijg ik maandelijks via mijn werk zo'n premie voor langdurig zieken en die zal allicht wegvallen eens ik terug enkele uren werk.Anderzijds is er natuurlijk niet echt een keuze om terug full-time te starten,al hopend dat dit ooit nog het geval zal zijn.

creatief

  • ****
  • Berichten: 298
    • Bekijk profiel
Re:Ben mezelf niet meer
« Reactie #29 Gepost op: december 09, 2010, 07:17:43 am »
Ja, het is niet evident.
Ik ben sedert september opnieuw gestart en heb het niet makkelijk gehad : vergeten, dossiers niet vinden,... en dat met n baas die niet wist van mijn ziek zijn, want ik was tijdens mijn ziekteverlof op zoek gegaan naar een job met minder verantwoordelijkheid, net omdat ik voelde dat ik die problemen had...
En ik ben dadelijk fulltime gestart, hoewel ik van het ziekenfonds kon deeltijds werken in mijn job die ik had.
Maar gaan solliciteren en zeggen : o, ja, ik heb n goed diploma en ervaring, maar k ben herstellende van kanker... TJA, dat zag k niet zitten.
In elk geval : je doet er goed aan om progressief in te stappen, fysiel en mentaal vergt t toch heel wat van je.

Om verder te gaan over de botpijnen : ik deze week naar de huisarts met mijn klachten.
'Ik heb echt overal pijn en dan vooral in mijn handen en voeten.' De dokter : 'Ah, winterhanden en wintervoeten,hé.' k viel bijna van mijn stoel. ik : 'kan dat niet komen door de medicatie - nolvadex?" Dokter : 'neen, staat niet op de lijst met bijwerkingen.'
Voilà, kous af. Ik voel mij 20 jaar ouder maar t zullen wel wintervoeten en winterhanden zijn... Ik weet niet of ik er moet mee lachen of huilen. Nu, in januari moet ik op consultatie bij de specialist. Breng het daar nog eens ter sprake...

groetjes!