Auteur Topic: Ik ben mijn mama aan het verliezen...  (gelezen 28392 keer)

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #15 Gepost op: mei 06, 2011, 15:41:19 pm »
Innige deelneming...ik weet wat het is, mijn mama is gestorven op 9 februari....
Ik zie dat je ook 3 kindjes hebt, kleintjes nog....
Er zal veel op je af komen nu, je zal denken dat je nooit meer gelukkig zal kunnen zijn, het verdriet zal snijden als een mes, ik heb 3 weken verdoofd rondgelopen, kon het niet opbrengen om een was in de machine te steken, neem deze raad van me aan ...ween zoveel je kan.
Het is zwaar hé....loodzwaar.
Heel veel kracht toegewenst om deze moeilijke eerste weken door te komen...

Katrien.

gast

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #16 Gepost op: mei 07, 2011, 07:41:13 am »
mamavan3,

wat jij nu schrijft, is wat ik ook iedereen zeg! Kan ik nog ooit weer 'normaal' leven?
Ik moet ook dagelijks kalmerings medicatie nemen om recht te blijven en alles tot in de puntjes in orde te hebben voor dinsdag (begrafenis).
Het moet gewoon AF zijn!
Mijn kindjes zijn 3j., 2j. & 9mnd
Ik vraag me ook af of ik de oudste moet meenemen om naar moeke te gaan kijken?
Ze ligt echt héél mooi, alsof ze slaapt.
Nu kan ik haar nog dagelijks knuffelen en dikke kussen geven, maar vanaf maandag avond is dit gedaan, hoe kan ik dit in godshemelsnaam aan?
HEEEEEEEEEELP!!! Mijn make die er niet meer is, ik kan het gewoon nie gelove :'(
Ik ween bijna constant, kan niet eten, slapen met stukjes van max. een uur.. Het put me gewoon uit.
En weet je dat mijn make dit zo niet wil, maar het is allemaal sterker dan mezelf heb er totaal geen controle over.. Het verdriet neemt hier nu mijn lichaam over en ik kan er niks tege beginne om het zo maar uit te drukken..

Katleen, geniet gewoon zooooo enorm hard van je mama, van elk moment, dat heb ik ook gedaan, samen nog zoveel mogelijk gezellig iets gaan drinken, shoppen, noem maar op!! DOEN gewoon!!!!!!!

Bedankt!

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #17 Gepost op: mei 08, 2011, 16:51:56 pm »
Gast....(sorry weet je naam niet)

Ja, je zal terug normaal kunnen leven....
Door je kindjes zal je zelf elke dag lachen ook al heb je zoveel verdriet , ook al is het in het begin nog maar een "glimlach" omdat ze iets koddigs deden of zo...
Mijn mama was ook zo'n speciale madam...en in het begin heb ik zoveel moeten wenen...maar als ik nu aan mijn mama denk..;dan moet ik dikwijls lachen...
Hoe groot de pijn en het verdriet soms is...je zal zien dat je er mee leert leven. Je kan nog steeds een mooi, gelukkig leven hebben ondanks de pijn die je zult meedragen.
Maar nu moet je je daar geen zorgen om maken...eerst stap voor stap.Duik maar in je verdriet, het is toch niet tegen te houden...en waarom zou je je moeten inhouden? Zorg dat de begrafenis onvergetelijk is...dat hebben wij ook gedaan. En ik krijg nog kippevel als ik eraan terug denk...

Wees moedig...hoe diep je nu ook zit...het zal terug leefbaar worden.

Dikke knuffel.
Katrien.


gast

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #18 Gepost op: mei 08, 2011, 22:21:15 pm »
Bedankt Katrien,

ik haal echt waar energie uit berichten van jonge mama's die net hetzelfde meemaakten.
Morgen kunnen we haar nog een laatste knuffel & kus geven..
Wat zal dat weer pijn doen :'(
De dienst wordt zeker en vast prachtig, net zoals ons mama prachtig is!
Ik kan het vaak nog steeds niet geloven.. Mijn mama, dit kan gewoon niet!
En mijn schoonmama heb ik sinds het overlijden van mijn mama nog niet gezien of gehoord..
Dan wordt er weleens gezegd: 'Lig hier toch niet van wakker!' Maar langs de andere kant denk ik ook wel eens van: hier moet ik wel mee verder e! Met die mensen die derlijke domme dingen doen/zeggen..
Schoonmoeder is zo enorm op zichzelf gericht en toont geen greintje meedeleven.
Onbegrijpelijk wat zij zegt en doet.
Zal ik nooit nog vergeten!
Maar langs de andere kant, zal ik de steun van mijn vriendinnen ook weeer nooit vergeten..
Dat is iets waar ik mij dan wel aan optrek.

Dankjewel e Katrien!

mamavan3

  • ****
  • Berichten: 424
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #19 Gepost op: mei 09, 2011, 17:29:13 pm »
Gast,

je moet geen energie verspelen aan mensen die het niet goed met je voorhebben. Het is eigen aan de mens om enkel met "eigen" problemen bezig te zijn. Echte vrienden , familie en mensen die van je houden daarentegen, zullen je wel bijstaan....
Morgen zal een zware dag worden...hou je niet in...laat de tranen vloeien als ze er zijn...na het voorlezen van een zelfgeschreven tekst tijdens de dienst ben ik bijna ingestort. Ik begon te schudden en te beven, natuurlijk ook van de zenuwen want ik wou abslouut zelf voorlezen...mijn zus heeft toen heel hard op mijn billen beginnen duwen zodat ik mijn benen weer kon stilhouden want die waren vreselijk aan het trillen....
ALs ik de muziek nog eens beluister van tijdens de dienst begin ik altijd te wenen...nu nog. Het is vandaag 3 maand geleden...
Maar toch wil ik je hoop geven, het zal echt beter worden. Na de begrafenis was mijn dieptepunt...de dag nadien in feite, gewoon omdat alles voorbij was.
En de eerste weken , daar kan ik me niet zoveel meer van herinneren...het is alsof ik in een roes was. Ik begrijp nog steeds niet hoe ik die weken ben doorgekomen, hoe ik kon functioneren, eten maken, kinderen helpen met huiswerk of kuisen....heb ik dat toen wel gedaan of was mijn huis een puinhoop...ik weet het niet meer.

Heel veel moed en sterkte voor morgen. Probeer het toch bewust te beleven, nadien zul je dat koesteren, hoe vreemd dat ook klinkt....een dag waarop veel mensen aan je mama zullen denken.
Maar weet dat het verdriet en de pijn toch zachter zullen worden, leefbaarder.

Katrien.

gast

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #20 Gepost op: mei 11, 2011, 21:18:19 pm »
Je hebt gelijk wanneer je zegt dat ik geen energie moet stoppen in die mensen...
Maar het is zoo moeilijk!
Mijn man is vandaag nog thuis gebleven van zijn werk = zelfstandige samen met mijn schoonvader.
Nu wilde ik dat hij deze week nog thuis blijft, omdat ik het anders niet zie zitten.
Oké, het is zo dat je moet proberen om zo snel mogelijk het dagelijkse leven weer op te pikken, maar je moet er klaar voor zijn ook.
En momenteel is dat nog totaal niet het geval..Ik heb hem nog nodig!
Maar hier krijg ik van mijn schoonouders totaal GEEN begrip voor..
Mijn schoonouders zijn hééél materialistisch integenstelling tot mezelf en mijn man.

Mijn man denkt erover na om ander werk te zoeken, zodat wij niet meer aan hen verbonden zijn en onze eigen weg kunnen gaan.
Ze doen ons meer pijn dan dat ze er zijn voor ons!
Wanneer mijn man er niet meer zou werken, denk ik dat we daar niet meer zullen komen..
Ik wil niet dat mijn kinderen nog maar 1 van hun gewoonten zouden meekrijgen..
Nu ben ik héél hard e, maar verdorie ze hebben mij zo enorm veel pijn gedaan de laatste maanden, dat dit echt wel zijn hoogtepunt bereikt heeft.

Dit moest ik even kwijt! SOrry!


muisje 73

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #21 Gepost op: juli 09, 2011, 00:00:43 am »
HEEEEEEELP, ik ben ook mijn mama aan het verliezen, ... en 't doet zo'n pijn !
Na een gevecht, met vallen en opstaan, van 4 jaar, kregen we maandag te horen dat ze niets meer voor mama kunnen doen.

Mijn mama is mijn grote steun en toeverlaat, voor alles kan ik bij haar terecht, alles wat ik ben, ben ik door haar.
Ik kan het gewoon niet plaatsen ! Probeer mij sterkt te houden bij mama, maar van zodra ik daar weg ben, gaan de traankanaaltjes vollen bak. Ik probeer elke dag te gaan, zoveel mogelijk te genieten, maar ik zie haar telkens verder wegzakken...

Waarom ???

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #22 Gepost op: juli 09, 2011, 15:48:50 pm »
Beste muisje73,jouw naam laat me vermoeden dat je geboren bent in 1973;dus amper één jaartje jonger dan mezelf.Ik mag er niet aan denken dat er iets zou gebeuren met mijn eigen mama,dus ik kan me goed inleven in waar jij nu doormoet.Zelf kreeg ik de ziekte in 2009,voorlopig gaat alles goed,maar vaak vraag ik me ook stilletjes af ' wanneer is het weer mijn beurt?'.Maar als ik één ding geleerd heb uit die twee jaar dan is het wel genieten,genieten genieten...Ik begrijp dat jij het nu heel moeilijk hebt om dit vreselijke nieuws te verwerken,te plaatsen,te aanvaarden.Maar probeer doorheen je verdriet niet te vergeten van te genieten van alle kleine dingetjes,die je nu nog met je mama kan beleven.Vertel mekaar zoveel mogelijk,vertel haar hoe graag je haar ziet.Zij weet als jouw mama,welk een verdriet het jou doet en hoe sterk jij je probeert te houden voor haar.Maar samen eens goed doorhuilen kan ook opluchten.Ik wens jou , je mama en de rest van je gezin/familie in alle geval heel heel veel goede moed en hopelijk kunnen juliie nog een mooie tijd samen blijven.Als je nood hebt om je hart eens te luchten,schrijf het hier maar van je af.mij heeft dit ook al veel geholpen,groetjes,indian

muisje 73

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #23 Gepost op: juli 10, 2011, 16:11:15 pm »
Bedankt Indian, voor je mooie woorden ! Maaaaaai, zo jong en toch zo'n al zo ziek geweest ! Gelukkig gaat het nu goed met jou ! Houden zo !

Ik ben inderdaad 38 jaar, en voel me ellendig, ik kan enkel stoppen met huilen als ik bij mama ben, want ze heeft me dit gevraagd. Ze heeft mij expleciet gevraagd of ik wilde proberen om niet meer te huilen. Ze heeft ook gevraagd om normaal te doen als we gaan, en niet altijd op haar ziekte terug te komen, ... ze is zelf zoooooo sterk hé !
Ik ben zo kwaad op alles en iedereen, waarom mijn mama ?, waarom zijn er zoveel vragen, waarom is er zoveel pijn, waarom zijn er zoveel dingen die niet te begrijpen zijn.. ???

Ik hoop dat het allemaal niet zo'n vaart zal lopen, maar ik zie haar achteruitgaan, en dat stelt mij heel erg ongerust !

Morgen worden haar bloed- en leverwaarden terug gecontroleerd ... benieuwd en bang wat dat zal geven. :-\

J.

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #24 Gepost op: juli 10, 2011, 19:48:02 pm »
Beste muisje73,deze rotziekte is zo oneerlijk hé.Ik begrijp je boosheid,je vragen "waarom?".Ikzelf had dit ook heel lang.Vroeg me af wat 'ik' verkeerd had gedaan.Maar vrees dat ik net zoals zovelen in mijn geval geen antwoord heb gevonden enkel de wijsheid:"omkeren kan ik niet,dus enkel het beste er van maken".
Het is heel mooi dat je je zo sterk houd voor je mama en bij je mama.Ik denk dat het voor haar nu belangrijk is om jullie onder welke omstandigheden dan ook zo veel mogelijk mooie herinneringen te geven.En daar horen geen tranen bij,alhoewel...Ik wil je echter één goede raad geven:'houd je ook niet té sterk;laat je emoties er vaak eens uit .Dat lost de problemen wel niet op,maar een mens heeft dat nodig om verder te kunnen'
Sterkte voor de controle morgen,ik zal alvast duimen voor jullie.Laat je iets weten hoe het gegaan is?
groetjes,indian

muisje 73

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #25 Gepost op: juli 10, 2011, 20:01:00 pm »
Hoi,

deze namiddag zijn we samen met mijn ouders bij mijn broer geweest. Ik was super content dat ze 't zag zitten om keer buiten te komen.
Mama wilde graag eens in de tuin, maar daar zijn trapjes, ... ik gaf mijn arm en zei dat ze moest steunen, maar, ... daar voelt ze zich véél te trots voor, ... en ze is gevallen, ik voel mij zo ongelooflijk schuldig é ! Ik heb haar niet hard laten vallen, maar ze is toch gevallen, ik kon haar in geen geval tegenhouden ! 't Doet zo zeer om haar zo achteruit te zien gaan é !

Bedankt voor je steun, ik laat zeker iets weten !

Joke

gast

  • **
  • Berichten: 55
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #26 Gepost op: juli 11, 2011, 14:54:28 pm »
Dag Joke,

ik vermoed dat jouw mama uitzaaïnge heeft op haar bot? Aangezien ze moeilijk trappen kan doen?.
Ik herken het helemaal!!

Hou je goed e meid!
Dikke knuffel,
van mij

muisje 73

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 15
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #27 Gepost op: juli 13, 2011, 02:28:05 am »
Ik heb mijn mama moeten afgeven gisteren avond, en 't doet zoveel zeer ...

coki

  • **
  • Berichten: 82
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #28 Gepost op: juli 13, 2011, 09:45:38 am »
Muisje

oprechte deelneming bij dit zware verlies, veel sterkte de volgende dagen.
Denk aan de mooie momenten samen en koester ze.
Mijn mama is 7 maand geleden overgegaan, en nog steeds krijg ik de tranen in mijn ogen als ik aan haar denk, maar soms kan  ik ook eens goed lachen aan alle leuke momenten die we samen beleefden.

Dikke knuffels
Elke

megamama

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 13
    • Bekijk profiel
Re:Ik ben mijn mama aan het verliezen...
« Reactie #29 Gepost op: juli 13, 2011, 10:54:26 am »
Veel sterkte bij het verwerken van dit grote verdriet.
Ik ben mijn papa (54 jaar) verloren op 25 oktober 2010 en mis hem steeds meer en meer.
Alles gaat gewoon verder zonder hem en ik heb het daar zo moeilijk mee, dat hij deze banale dingen niet meer mag meemaken.
Ik troost mezelf met de gedachte dat hij niet zou willen dat we bij de pakken bleven zitten en dat zijn grootste geluksmomenten ook die waren waarop wij gelukkig waren.
Goeie moed!