Auteur Topic: Zwangerschap na borstkanker  (gelezen 3202 keer)

Nathalie

  • Gast
Zwangerschap na borstkanker
« Gepost op: december 05, 2005, 13:25:05 pm »
Hallo,

Vorig jaar, ik was pas 28, werd er borstkanker in mijn linkerborst vastgesteld. Na de hele behandeling te hebben doorlopen (chemo, bestraling) vogl ik momenteel nog enkel een hormoonbehandeling (zoladex, nolvadex).
Ondanks de zware periode, heb ik de ziekte vrij goed verwerkt en ben ik er versterkt uitgekomen (Het leven is zo zalig nu...).
Gezien ik nog geen kinderen heb, blijft er echter 1 ding enorm hangen: zal ik ooit nog kinderen kunnen krijgen? De dokters denken van wel. Toch blijft er twijfel, bovendien is het onduidelijk hoe lang ik hierop zal moeten wachten. Zijn er soms lotgenoten die mij iets meer hoop hieromtrent kunnen geven?

Groetjes,

Nathalie

kvanbuyten

  • Gast
Re:Zwangerschap na borstkanker
« Reactie #1 Gepost op: december 22, 2005, 19:04:17 pm »
Hallo,

Mijn naam is Kristel, en ik zit zo een beetje met dezelfde vragen zoals jij. Ik ben 26 en ben op het moment ook bezig met Zoladex en nolvadex. Deze week heb ik nog aan mijn professor gevraagd, hoe lang ik hoor te wachten om zwanger te worden. Ze heeft eerlijk geantwoord dat ze daar nog niet uit zijn. De ene zegt, 3 jaar na de bestralingen, de andere 4,.... Ik denk persoonlijk dat ik ga wachten tot ik mag stoppen met nolvadex. Dat zal dus 5 jaar zijn.
Ik zou nl. van al die pillen en spuiten verlost willen zijn als ik aan kinderen wil beginnen. Maar ik denk dat zo'n beslissingen persoonlijk zijn, en je alles voor jezelf een beetje moet wikken en wegen.
Alleszins nog veel succes.
P.s.: heb jij al aan een reconstructie gedacht?

Kristel.

Nathalie

  • Gast
Re:Zwangerschap na borstkanker
« Reactie #2 Gepost op: december 22, 2005, 22:25:06 pm »
Hallo Kristel,

Ik ben zo blij dat ik niet alleen sta met deze vragen. De meeste vrouwen hebben immers al kinderen en het heeft een jaar geduurd voor ik een lotgenote heb gevonden.
Tja, de dokters hebben mij ook zo iets gezegd. Persoonlijk heb ik zelf al een studie gezien, waarin men zei dat  er na 4 jaar (na de operatie) een zwangerschap geen verhoogd risico met zich meerbrengen. Mijn oncoloog zei zelf dat ik er na twee jaar al zou mogen mee starten (dus binnen 1 jaar), maar ik weet niet of ik dit risico wil nemen.
Persoonlijk heb ik het wel heel moeilijk mee met dit aspect van de ziekte. Wij wilden immers net aan kinderen beginnen toen borstkanker werd vastgesteld. Iedereen in mijn omgeving lijkt momenteel wel zwanger te zijn. Telkens er mij weer een vriendin of familielid vertelt dat ze zwanger is (hoewel ik altijd heel blij ben voor hen), ben ik daar enkele dagen niet goed van. Het is ook niet meer zo gemakkelijk om hierover te praten. Mijn omgeving beschouwt de zware periode als achter de rug, terwijl we eigenlijk wel nog elke dag met de gevolgen geconfronteerd worden... Ervaar jij dit ook zo of overreageer ik hierop?
Wat betreft de reconstructie, hiermee kan ik je niet veel verder helpen. De tumor was nog vrij klein, zodat een borstsparende operatie volstond, die trouwens heel goed geslaagd is (het litteken is bijna niet zichtbaar). Anderzijds heb ik toch wel al  verschillende vrouwen gehoord die heel tevreden zijn met een reconstructie. Indien ik jou was, zou ik eigenlijk geen moment twijfelen... Zich goed en mooi voelen blijft toch wel belangrijk (vooral na zo een zware periode)!

PS: Heb je veel last van de bijwerkingen van de medicatie? Die warmteopwellingen zijn soms echt vervelend, voor het overige verdraag ik het vrij goed.

Groetjes,

Nathalie

kvanbuyten

  • Gast
Re:Zwangerschap na borstkanker
« Reactie #3 Gepost op: december 23, 2005, 16:30:11 pm »
Hoi Nathalie,



Ik vind het ook een hele opluchting om te merken dat ik niet alleen in dezelfde situatie zit. Ik kan me levendig voorstellen wat het is om met zwangerschappen geconfronteerd te worden. Er is op mijn werk (ik geef les) en in mijn vriendenkring een ware baby boom aan de gang. Nu moet ik wel eerlijk toegeven; wij gingen zowiezo nog wachten met kinderen tot ik 29 of 30 werd. Dus we gingen zonder die ziekte nog een aantal jaren wachten. Maar het verbod op zwangerschap heeft me wel meer doen nadenken, en ik begin toch zo'n beetje triest te worden als ik zie hoe gemakkelijk het voor sommigen is om zwanger te worden.

En om op je andere bedenking te reageren: Ik ervaar ook dat mensen dingen snel vergeten, terwijl wij er nog elke dag mee geconfronteerd worden. Langs ene kant vind ik dat niet zo erg. Ik heb nl. vanaf dag 1 laten blijken dat ik geen medelijden wil, maar enkel steun. Medelijden is misschien niet het juiste woord, maar ik wou gewoon dat de mensen mij gewoon bleven behandelen als Kristel van voor de vaststelling van de ziekte.
Ik ben blij dat ze dat dan ook gedaan hebben.
Het leven gaat verder, en het is net als een ontwaken van een nachtmerrie.
Maar iedere morgen als ik uit de douche kom en ik kijk in de spiegel, word ik telkens geconfronteerd met het feit dat ik wel degelijk zwaar ziek ben geweest. En soms overvalt het me dan, en krijg ik het even moeilijk. Daarom dat ik blij ben dat ik via deze site met mensen kan communiceren die me begrijpen, en hetzelfde voelen.
Wat die warmteopwellingen betreft: VERVELEND :(!!! Ik krijg deze wel alleen s'nachts, maar ik word er telkens wakker van! Ik ben al blij dat het overdag niet gebeurt. Alhoewel ik ben vorige maand naar Zuid-Afrika geweest, en daar kon het wel eens overdag gebeuren. Tja, als we ze nu krijgen, krijgen we ze misschien niet meer als we ouder zijn!

Groetjes, en tot hoors.
Kristel.