Auteur Topic: 28 jaar en borstkanker  (gelezen 34094 keer)

Kaat46

  • ***
  • Berichten: 215
  • diagnose september 2009
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #30 Gepost op: augustus 05, 2010, 21:47:08 pm »
Dag Thalia
Inderdaad, de reactie kan van de ene tot de andere persoon enorm verschillen. Maar je hebt het hier toch ook al een aantal keren gelezen, het kan ook erg 'meevallen'.
Sterkte!
Ik duim voor woensdag
Liefs
Kaat
« Laatst bewerkt op: augustus 07, 2010, 19:33:52 pm door Kaat46 »

Thalia

  • ****
  • Berichten: 328
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #31 Gepost op: augustus 06, 2010, 19:19:04 pm »
Hallo Kaat,

Die Bactrim die ik heb gekregen is geen zalf maar het zijn pillen. Blijkbaar moet ik die slikken om 'onstekingen' zoveel mogelijk te voorkomen.

beste lotgenootjes,

Ik heb nog eens alle berichtjes gelezen die jullie mij hier hebben achter gelaten en bij velen viel de chemo 'best' mee. Je bent er blijkbaar misselijk en  super moe van maar met alle medicatie die de dokters geven om dit tegen te gaan lijkt het toch redelijk mee te vallen voor de meesten. Het is niet zo dat jullie constant 'doodziek' zijn en gewoon niet meer uit bed kunnen ofzo.

Volgende week woensdag krijg ik dus mijn eerste chemo en ik zit met gemengde gevoelens. Langs de ene kant wil ik dat het zo snel mogelijk woensdag is zodat ik eindelijk weet wat die chemo gaat geven en langs de andere kant hoop ik dat vandaag blijft stilstaan en dat het nooit woensdag wordt. Gek hé.

Mijn ouders, mijn man, schoonmoeder en schoonzus hebben al voor een hele planning gezorgd zodat ik altijd iemand bij me heb tijdens de chemo en de dagen erna. Mijn huishouden komt al in orde, voor het eten zal ook worden gezorgd en als ik ook maar iets nodig heb staan ze allemaal klaar om te springen...
Ik had het er eerst nogal moeilijk mee maar nu denk ik "life is too short" . Ik ga profiteren van al die aandacht te genieten. Ze zullen een paar maanden voor me moeten zorgen maar daarna zal ik wel weer de oude worden. Eigenlijk mag ik van geluk spreken dat ik zoveel mensen rond me heb die me hier gaan door sleuren. Ik hoop dat jullie allemaal evenveel geluk hebben. Ik wens het jullie echt allemaal toe!!!!

Nu vraag ik me toch nog iets af. Wat ga ik doen met al die vrije tijd... Wat doen jullie zoal??? Ik ben een beetje bang dat ik me ga vervelen. Klinkt wat raar hé maar ik ben iemand die geen 5 minuten kan stil zitten. Komen jullie ook alleen buiten met de auto of is het onmogelijk om zelf de rijden? Is 'lichte' sport mogelijk (beetje fietsen, wandelen, etc...) of gaat dat totaal niet? EN hoe zit dat met het huishouden? Is het mogelijk om zelf het huishouden te doen?

groetjes

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #32 Gepost op: augustus 06, 2010, 19:44:28 pm »
Hey Thalia,het woord " chemo" heeft inderdaad in onze oren en voor ons gevoel nog steeds dat enge beeld,waar ik je nadere uitleg van zal sparen.Ook ik had dat beeld toen ik er vorig jaar moest aan beginnen.Die eerste is vooral beangstigend omdat je niet weet hoe alles in z'n werk gaat,wat je kan verwachten,wanneer komen de bijwerkingen,hoe erg,hoe lang.Maak je echter niet te veel zorgen voordien.Qua bestrijding van de nevenwerkingen staan ze echt al heel ver.Dat was bij mij al het geval en ondertussen zijn we toch al weer een jaar verder.Maar de regel blijft natuurlijk:als je ergens last van hebt,meld dit dan ook,zodat ze er iets kunnen tegen doen.Van mijn drie FEC's was ik vier dagen serieus mottig,maar overgeven heb ik nooit moeten doen.Ik ben tijdens alle drie die chemo's elke dag een boswandeling gaan doen:dat ontspande en kalmeerde me.De eerste week was het wel wandeling en dan voor twee drie uur mijn bed in:maar ik deed het toch maar.Week twee en drie was er niets aan de hand.De taxotere was voor mij veel zwaarder,maar dat kwam omdat ik een overreactie had daarop.De borstverpleegkundige zei dat er normaal middelmatig word gereageerd op chemo:je voelt je niet super,maar zeker ook niet doodziek.Een minderheid heeft geen last van nevenwerkingen(ik ken zelf zo'n twee mensen:die gingen op reis,naar concerten,daguitstappen).Een minderheid heeft een overreactie,zoals ik heb gehad op de taxotere.
Wat betreft de vrije tijd:ik was ook zo'n vlieg-naar-overal-type maar dat heb ik vlug moeten laten door ernstige vermoeidheid.Ik probeerde zoveel mogelijk van de huishoudelijke taken zelf te doen:maar waar ik anders in een dag mee klaar was,had ik er nu toch wel enkele meer nodig.Verder ging ik veel wandelen.Lichte sporten mag je zeker doen,als je dat aankan.Eigenlijk is er één regel:doe waar je je zelf goed bij voelt,vermoei je niet te veel en las tijdig een rustpauze in

Kaat46

  • ***
  • Berichten: 215
  • diagnose september 2009
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #33 Gepost op: augustus 07, 2010, 19:41:50 pm »
Dag Thalia
Teveel vrije tijd zal geen probleem worden hoor! Je hebt gewoon  de luxe om te doen waar je zin in hebt. Zoals Indian al zei, waarschijnlijk ben je de eerste dagen misselijk (ik sliep dan enorm veel) en nadien gaat het veel beter. Als je kan gewoon lekker je huishoudentje doen, eventueel wat fietsen en wandelen, lezen, dvd-tjes kijken ... alles naar keuze! En bij dit alles gewoon luisteren naar je lichaam en genieten van alle goede momenten.

In verband met die Bactrim was ik even totaal fout. Ik had het over Bactroban of Fucidine (voor ontstekingetjes rond mijn nagels).

Sterkte
Liefs
Kaat

Jazzy

  • Gast
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #34 Gepost op: augustus 07, 2010, 22:03:29 pm »
Dag Thalia,

Het huishouden probeer ik altijd zelf te doen, ben moeder van 3 kindjes, het lukt me tot nu toe goed. Alhoewel iedereen steeds voor mij klaar staat om te helpen in het huishouden, de strijk en de opvang van de kinderen, ik doe het liever allemaal zelf. Ben altijd een bezige bij geweest en heb moeite om mijn zelfstandigheid af te geven.
In de voormiddag doe ik licht huishoudelijk werk op mijn tempo, daar waar ik vroeger een uur voor nodig had heb ik nu soms 2 à 3 uur nodig, maar het lukt, mijn man gaat werken en helpt heel goed mee in het huishouden, heb enorm veel steun van hem en ik wil liever niemand tot last zijn, ligt ook in mijn karakter.
In de namiddag rust ik een 2 tot 3-tal uren. Je moet naar je lichaam luisteren, iedereen reageert anders op de chemo en dat voel je ook, luister vooral naar de signalen van je lichaam en verzet je er niet tegen.
Van mijn 3 chemo's fec, was ik een 5 dagen goed misselijk, soms overgeven, maar vanaf de 6e dag voelde ik mij steeds beter worden.
Ik heb op 22 juli mijn 1e taxotere gekregen en heb er een overreactie op gedaan.
We waren op vakantie in de ardennen en zijn jammer genoeg moeten naar spoed rijden en ben 4 dagen in het ziekenhuis moeten blijven.
Dit is blijkbaar zeer uitzonderlijk, de meesten reageren beter op de taxotere, uitzonderingen moeten er  ook zijn hé.
Nu woensdag 11 augustus krijg ik een epospuit om mijn witte bloedcellen op niveau te houden en op 12 augustus krijg ik al terug mijn chemo taxotere, maar ik blijf positief, ik trek mij enorm op aan mijn man en kinderen, dat helpt, ik wil mijn kinderen zien opgroeien en later zien afstuderen, ik heb nog zoveel plannen en was zelfs van plan om in september terug te gaan studeren, dit heb ik jammer genoeg moeten afzeggen in school. Maar voor mij is het uitsel, heb ik  alsnog vele doelen om naar uit te kijken.
Als alle chemo's volgens plan verlopen word ik op 27 september geopereerd, borstamputatie met okseluitruiming. Nadien nog bestralingen en 1 jaar later kan ik een borstreconstructie laten uitvoeren, tegelijkertijd wordt de 2e borst geamputeerd en onmiddelliijk gereconstrueerd, preventief omdat de kans op herval veel te groot is.
Ik wens je veel succes en sterkte in je behandeling en luister vooral naar je lichaam, dat helpt. Vergeet niet dat iedereen anders reageert op de chemo. Elk lichaam is ook anders. Met de steun van je familie geraak je er wel door.

Groetjes

Jazzy
 


summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #35 Gepost op: augustus 08, 2010, 10:22:10 am »
Hey Jazzy,ik heb vrijwel gelijk gereageerd op de chemo's zoals jij.Ik heb ook een overreactie gehad op de taxotere,daarbij kwam dan nog dat ik zo iemand ben die dacht dat dat er nu eenmaal allemaal bijhoorde.Vandaar dat ik nu aan iedereen de raad geef:als je een ongemak hebt,direct contact opnemen met de dokter,zodat je naast alle miserie en emoties ok nog eens niet die vervelende nevenwerkingen erbij moet hebben.
Jazzy:omwille van dat ik twee keer koorts heb gemaakt tijdens de overreactie op mijn eerste taxotere,heb ik ook bij de volgende telkens 24 u na toediening van de chemo een inspuiting moeten hebben met neulasta:dit is zodat de witte bloedcellen niet zo spectaculair zouden dalen én ze ook weer vlugger nieuwe zouden aanmaken.Ik ben mijn tweede en derde taxotere wat betreft de witte bloedcellen zonder problemen doorgekomen.Wel heb ik de tweede week na mijn laatste een serieuze infectie opgedaan:anderhalve week koorts,die met niks naar beneden wilde gaan en witte bloedcellen stonden 24500(terwijl ze eigenlijk 11000 mochten staan).Ik heb toen een zware antibioticakuur gekregen;die gelukkig aansloeg
Thalia,zoals Kaat zegt:geniet,in alle miserie van de ziekte,van de luxe dat je kan doen wat je wil,wanneer je wil.Lukt het niet om vandaag het één of het ander af te werken,doe het dan gewoon morgen.Heb je zin om iets te doen bv fietsen,...en het gaat:gewoon doen.Zegt je lichaam:rust,geef daar dan aan toe.Veel goede moed

Thalia

  • ****
  • Berichten: 328
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #36 Gepost op: augustus 08, 2010, 21:49:41 pm »
bedankt voor jullie antwoorden,dames. Het is voor mij een hele geruststelling. Ik ben blij te horen dat het toch nog zou lukken mijn huishouden zelf te doen. Ik was al bang dat ik ALLES aan iemand anders ging moeten vragen. Ik trek heel graag mijn plan en ik ben het type dat graag zelf de touwtjes in handen heeft. Nu ben ik nog juist bang dat ik de eerste dagen van de chemo doodziek zal zijn. Ik heb vroeger een maagzweer gehad dus ik weet hoe het voelt om heeeeeeeeel erg ziek te zijn en te moeten overgeven. Ik had altijd gehoopt dat ik zoiets nooit meer zou moeten meemaken na die maagzweer. And here we go again... Ik zal weer niets kunnen eten en moeten overgeven. Ik ben altijd gevoelig geweest aan de maag en darmen dus daarom ben ik zo bang voor die rotte chemo.

Sorry dat ik hierover blijf zagen hé maar het doet me goed om mijn hart af en toe te kunnen luchten. Ik ben alleen thuis deze avond want mijn man doet vandaag nachtwerk en dan heb ik veeeeeeeeel tijd om na te denken en dat is niet zo goed :-( Ik besef juist dat ik nog 2 dagen heb voor de chemo en ik heb zowat de indruk dat het de laatste 2 "normale dagen" zullen voor de lange periode van chemo, stralen etc...

Hebben jullie deze paniekaanvallen ook gehad of stel ik me teveel aan?

groetjes

Jazzy

  • Gast
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #37 Gepost op: augustus 08, 2010, 21:59:02 pm »
Hallo Indian,
Ja, blijkbaar zijn er dan toch nog mensen die niet goed reageren op de taxotere.
Ik heb eerst nog een 4-tal dagen doorgebeten met het gedacht dat het wel zou beteren, maar op de duur was ik zo kortademig en kon ik zelfs ons hondje niet meer uitlaten. Ik wou de vakantie van mijn kinderen en mijn man niet verpesten, maar kon het gewoon niet meer uithouden.
Toen ze me op spoed zeiden dat ik moest blijven, wel, ik ben nog nooit zo opgelucht geweest da

Jazzy

  • Gast
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #38 Gepost op: augustus 08, 2010, 22:03:51 pm »
Blijkbaar is er iets misgelopen bij het plaatsen van mijn bericht.
Ben dus nog nooit zo opgelucht geweest toen ze zeiden dat ik moest opgenomen worden, ik was zo blij dat ik eindelijk in een bed lag en kon rusten.
Dus aan iedereen echt luisteren naar je lichaam, bij twijfel bel gewoon je oncoloog of het ziekenhuis en blijf niet met de ongemakken en pijnen zitten, voor niets goed. Integendeel, je helpt er jezelf niet mee, het herstel wordt dan bemoeilijkt.
Veel sterkte aan iedereen.

Jazzy


bloempje

  • **
  • Berichten: 96
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #39 Gepost op: augustus 09, 2010, 13:06:44 pm »
hoi iedereen,

@thalia ik heb ook last van paniekaanvallen en ik was ook heeeeeeeeeel bang voor de chemo maaaaaaaar dat valt allemaal mee ze begeleiden u daar heel goed ze weten wat we doormaken dus  probeer u een beetje te ontspannen dat gaat je helpen laat het op u afkomen verzet je er niet tegen dit is hoe ik het heb opgelost en het werkt....eens dat je de 1 ste keer doorbent gaat het elke keer beter dan weet je wat het is e...en wat betreft de bijwerkingen pin point je daar niet teveel op echt niet bij iedereen is het anders en voor alles wat je voelt hebben ze iets om dit te verhelpen...je bent alleen de 1 ste week een beetje ziek en misselijk en die vermoeidheid valt goed mee je moet doen wat je lichaam zegt ben je moe dan moet je rusten ik ben ook zo een hevige maar moet zeggen doe het rustiger aan...en laat u maar eens lekker verwennen thuis :-)
groetjes Suzanne

pascale1

  • ****
  • Berichten: 325
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #40 Gepost op: augustus 10, 2010, 09:09:07 am »
dag thalia

ik was ook bang voor de eerste chemo, als ik er aan denk , lijjkt het precies gisteren wel. En toch, volgende week is mijn laatste al :)
De tijd is voorbij gevlogen, ik voelde me niet altijd even goed, maar heb eigenlijk in heel die periode maar één keer overgegeven, en dat kwam dan nog, omdat ik mijn lithican niet op tijd had ingenomen. De eerste chemo, heb ik zelfs niets van geweten,buiten de moeheid dan.
Voor de rest , gewoon toegeven aan je lichaam, en je komt er wel.
Sterkte voor de komende periode, en kom maar geregeld schrijven ;), je word hier echt wel geholpen, als je het ééns moeilijk hebt :)
dikke knuffel,en zal morgen aan je denken
pascale

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #41 Gepost op: augustus 10, 2010, 11:18:39 am »
Hey Thalia,beeld je alstublieft nog geen super-erge scenario's in.Ik was ook zo doodsbang voor mijn eerste chemo:stond te beven op mijn benen op de parking.Was mijn pa er niet bij geweest,ik was allicht gaan lopen.De toediening verloopt heel goed en de verpleegsters begeleiden je echt heel goed.Als je iets voelt(bvopkomende hoofdpijn,kriebelende neus,...),zeg hen dit dan:bij mij kon dit al gestopt worden door de baxters trager te laten lopen.
Wat die eerste dagen bereft.Ik ga zeker niet beweren dat het meevalt en je erdoor vliegt.Maar het is zeker ook bijlange niet zo erg als ik het me had voorgesteld.Ik kreeg de dinsdagmorgen chemo:in het ziekenhuis at ik nog soep met twee boterhammetjes.Rond vijf uur(thuis)één boterhammetje met smeerkaas(dat is zacht en gaat vlot binnen).Ik nam dan preventief lithican en omeprazole in en rond acht uur een daflagan(voor lichte hoofdpijn).Dan vroeg in bed.s'Morgens was de hoofdpijn al over.M'n maag was niet echt oké,maar heb nooit moeten overgeven.Wel elke dag preventief medicatie voor de maag ingenomen.Mijn dageten bestond uit s'morgens één boterham met smeerkaas;'s middags koude kipfilet(1/4 van een filet)één stukje aardappel en één soeplepel koude erwten en wortelen uit blik(anders kreeg ik niks binnen)en 's avonds twee boterhammetjes met smeerkaas of kippenwit.Dit was mijn rantsoen voor de woensdag,donderdag en vrijdag.De zaterdag at ik voor het eerst warme maaltijd:kippenbil met appelmoes.Dit was zo bij elke FEC-chemo:ik zeg nu nog altijd als ik appelmoes eet:chemo-eten.Van de taxotere had ik totaal geen maagklachten;maar kreeg toen wel overreactie in de vorm van spier-en botpijnen.Ik wens je heel veel sterkte en goede moed.Luister naar je lichaam,dat is nu je beste raadgever,dikke knuffel

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #42 Gepost op: augustus 10, 2010, 11:23:31 am »
Hey Jazzy,was ik maar zo verstandig geweest als jij en ook naar spoed gegaan.Maar ik had zoiets van:tja,ik krijg chemo,dit hoort erbij,daar moet ik door.Maar na drie nachten en dagen niet slapen van de pijn,was ik zo uitgeput.De verpleging drukte me op het hart bij mijn tweede taxotere dat ik dit nooit had mogen doorstaan zonder extra medicatie.De inspuiting neulasta en dubbele dosis cortisonen hebben me mijn tweede en derde taxotere doorgeholpen.Ik had nog wel pijn,maar minder erg,minder lang en vooral dragelijker.Weet nu wel dat ik nooit meer zo koppig zal zijn.Als ik nu iets voel,naar de dokter.Waarom zouden we moeten afzien,na al wat we al hebben meegemaakt,als het kan verholpen worden met medicatie

sproet1

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 6
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #43 Gepost op: augustus 10, 2010, 12:12:30 pm »
Hallo iedereen,

De eerste drie kuren fec heb ik redelijk doorstaan, maar heb vorige week donderdag mijn eerste taxotere gekregen en dat is toch wel iets helemaal anders! Heb last van koorts en zweten en enorme spier- en botpijn, kan eigenlijk alleen maar liggen, heel frusterend. Het enige wat ik neem is om de 6 uur een dafalgan met codeïne, en pijn is al iets draaglijker, maar toch nog niet veel beter. Ik weet niet goed wat ik moet doen. is dit normaal zo of zou ik toch beter eens contact nemen met de oncoloog? Ik kan normaal gezien redelijk goed pijn verbijten, maar nu is het toch wel extreem. Heb dag na chemo ook nog spuit gekregen voor witte bloedcellen en oncoloog wist me wel te vertellen dat ik nu niet goed ging weten van waar die spierpijn zou komen, ofwel van de extra spuit ofwel van de taxotere.

Ben voor het moment eventjes de moed aan het verliezen. Voel me een wrak en wil dat dit zo snel mogelijk stopt! Die machteloosheid vind ik het ergste. Zelfs gewoon naar de winkel boodschappen gaan doen zit er voor moment niet in.
Sorry dat ik me even heb laten gaan. Ik hoop dat jullie het begrijpen.

Groetjes

summer36

  • *****
  • Berichten: 901
    • Bekijk profiel
Re:28 jaar en borstkanker
« Reactie #44 Gepost op: augustus 10, 2010, 15:20:30 pm »
Hey Sproet,vooral niet de moed verliezen nu.
Ik had ook een overeractie op de taxotere.Ik kon niet meer op de benen staan,niet liggen,niet gaan van de pijn,vooral in de onderbenen,bekken en onderrug.Bijkomend maakte ik ook twee keer koorts.Zoals al eerder gezegd:ik dacht:het hoot erbij.Daarbij heb ik ook een hele hoge pijngrens.Bij mijn tweede taxotere vertelde ik alles aan de verpleegster en die drukten me meermaals op het hart dat ik dat echt niet moest doorstaan.Ik kreeg van dan af ook inspuiting met neulasta:daarvan kan je gelijksoortige pijn hebben.Mij zegden ze dat de witte bleodcellen aangemakt werden in de onderrug.Vandaar dat je daar zoveel pijn had.Bijkomend kreeg ik twee soorten cortisonen:medrol en oxycontin.Er was telkens drie weken tussen mijn chemo's;daarvan nam ik drie dagen geen cortisone.Zo was het dragelijker en kon ik het geestelijk tot juist onder mijn eigen pijngrens duwen.Ik was volledig opgezwollen,leek wel een ballon.Maar nog liever dat dan die pijn.Ik kon tijdens die weken ook zogoed als niks.Maar als het weer het enigszns toeliet(ik kreeg mijn chemo's in de winter)probeerde ik naar het bos te gaan(rechtover mijn huis):al was het maar voor tien minuten:de stilte en de rust kalmeerden me en deden me eventjes niet aan de pijn denken
Sproet,neem zo vlug mogelijk contact op met je oncoloog of iemand,die je begeleid in het ziekenhuis.Je moet die pijn ercht niet verdragen,als ze je iets kunnen geven om het te verzachten,veel sterke,ik leef met je mee,want ik weet wat je doormaakt