Auteur Topic: Dit moet ik even kwijt...  (gelezen 5756 keer)

marie p

  • ***
  • Berichten: 122
    • Bekijk profiel
Dit moet ik even kwijt...
« Gepost op: juni 08, 2010, 23:18:10 pm »
Hallo allemaal,

Dit wil ik even vertellen want weer maar eens denk ik dat jullie alleen echt begrijpen hoe erg sommige dingen zijn. Vandaag moest ik voor de halfjaarlijkse controle naar het ziekenhuis. Ik moest een coloscopie ondergaan. Ik ben hier sinds de diagnose darmkanker drie jaar geleden heel erg bang voor. Eeen heel jaar heb ik met hulp van de psychologe hier iets proberen aan te doen. En ik dacht dat ik daar goed in geslaagd was, tot vandaag. Ik mocht van mijn dokter thuis drinken en moest dan om om 13 u  naar het ziekenhuis komen. Ze zou mij dan zo snel mogelijk helpen omdat ze weet hoe bang ik ben. Ze had het mij de dag ervoor beloofd. En daar begon het al. Om kwart over 2 zat ik nog steeds aan de receptie te wachten tot ze me naar de kamer zouden brengen. Toen het dan eindelijk zover was was ik al heel erg zenuwachtig en dacht dat het nu wel snel zou gebeuren. Alles wat ik leerde bij de psychologe probeerde ik toe te passen maar ik kon dit niet uren na elkaar. Om 17 u zat ik nog steeds te wachten ondertussen volledig in paniek en helemaal alleen.  Toen ik dan om 17.15 naar de onderzoekskamer werd gebracht was de paniek niet meer te onderdrukken en daardoor werkte de verdoving ook niet. Ik had vreselijk veel pijn tijdens het onderzoek en blijkbaar moesten ze met 4 vasthouden. Toen mijn dokter nadien het resultaat kwam bespreken zei  ze dat dit echt niet meer op deze manier kon en dat ik mij moest "herpakken" maar hoe doe je dat? Ik heb dit niet meer in de hand dan. Het allerergste vond ik toen ze plots zei, nadat ik blijkbaar zuchtte, en hou nu maar op met zuchten, wij zijn ook allemaal moe.IK schrok .hier zo van en vond het zo oneerlijk. Ik heb zo mijn best gedaan het afgelopen jaar en het liep fout omdat ze zich niet hielden aan wat er was afgesproken. IK ben er echt slecht van en heb het gevoel dat het harde werken van vorig jaar tot niks heeft geleid. Overdrijf ik dit nu en is dit allemaal mijn eigen fout? IK weet het niet meer...

Optimistje

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 10
  • 41 jaar, mama van 2 kids (15 en 13)
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #1 Gepost op: juni 09, 2010, 08:58:16 am »
Hallo Marie P

ik vind dit schandalig! Als je dokter weet dat je hier zo verschrikkelijk bang voor bent zou men toch wat rekening hiermee mogen houden vind ik. Je hebt dan zo je best gedaan om eraan te werken, met die psycholoog. En dan laten ze je nog zo lang wachten! Je zou van minder in paniek raken.

Toen ik een beenmergpunctie moest ondergaan (en eigenlijk niet zo bang was) kwam de verpleegster mij op voorhand gerust stellen dat het wel meevalt en dat de dokter dit al heel erg veel gedaan heeft. Ik was totaal niet in paniek maar zo'n klein geruststellend woordje doet toch altijd, voor iedereen, deugd. Zelfs dat kreeg jij niet.

Ik vind dit echt niet kunnen en neen, je overdrijft niet in je reactie!
Ik neem aan dat die dokters het ook niet altijd gemakkelijk hebben en soms moe zijn maar dat neemt niet weg dat ze met jouw angsten rekening moeten houden.

Hou je sterk, veel moed toegewenst!

Heidi

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #2 Gepost op: juni 09, 2010, 09:17:48 am »
Hoi marie P,

het is zeker niet je eigen fout! Wat wij allemaal meemaken is enorm traumatisch, en velen onder ons kampen jarenlang met ansgtstoornissen. Ik ben zelf ook al meer dan een jaar in behandeling bij psycholoog, psychiater en homeopaat om met de angts te leren omgaan. En het gaat steeds beter. maar en controle is een extra stressfactor, en als ze je dan ook nog een halve dag laten wachte, dat is schandalig! Zelfs voor andere afspraken voor zeg maar minder levensbedreigende ziekten, is het onaanvaardbaar dat de administratie zo slecht gebeurt!
En de uitspraken van de arts zijn ontoelaatbaar, als je dat durft, zou ik er bij gelegenheid zelfs iets van zegen.
Mijn hematoloog heeft mij bij een van de vorige controles de stuipen op het lijf gejaagd door een vage boodshcap over de resultaten van de scan in te spreken op mijn antwoordapparaat (hoe kmt hij er bij???).nIk begreep de helft van het medisch jargon neit en was dus compleet in paniek.
Ik heb hem op de consultatie daarna toch flink op zijn doner gegeven dat hij nooit of nooit nog een resultaat mocht inspreken! En hij was een beetje verbaasd over mijn reactie, maar ik hoop dat hij ze toch ter harte genomen heeft.
Artsen zijn inderdaad ook maar mensen, met problemen en stress, maar net daarom mag je ze ook als mens van antwoord dienen he!

marie p

  • ***
  • Berichten: 122
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #3 Gepost op: juni 09, 2010, 15:17:45 pm »
@ Heidi, Ik heb van heel de namiddag geen enkele verpleegster meer gezien. Ben daar uren alleen op de kamer geweest. Een paar woordjes ter geruststelling zou zo'n verschil hebben gemaakt.

@ Keikopje, ik ga zeker tegen mijn dokter nog zeggen hoe verschrikkelijk dit alles was. Ik had een hele goede band met haar en had het gevoel dat ze één van de weinige was die begreep wat alles rond die kanker teweeg brengt. Tot gisteren dus... Ik ben vreselijk teleurgesteld in haar. Heb haar gisteren nog een mail gestuurd dat ik enorm geschrokken was van haar opmerking. Natuurlijk geen antwoord gekregen. Maar ook al reageert ze niet op mijn mail dan zal ik een afspraak maken voor een raadpleging. Ik ga er wel nog wat tijd overlaten gaan zodat ik niet meer zo emotioneel reageer. Gelukkig kon ik vanmorgen al terecht bij mijn psychologe en die zei ook dat er over praten de enige manier was. We zullen zien. Ik heb er vannacht nachtmerries van gehad en zie het maar steeds allemaal terug gebeuren.

Bedankt voor jullie reacties,

Marie








vify

  • *****
  • Berichten: 665
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #4 Gepost op: september 06, 2010, 16:45:19 pm »
Marie dit heb ik dus mee gemaakt met onze dochter een paar weken terug, alleen omdat een verpleegtser niet goed geluimd was(denk ik)

Mijn dochter kwam in alle staten terug boven op de kamer,ze heeft niet meer zo gehuild van toen ze een kind was
Ik was razend en heb de dokter erover aangesproken dat dit zo maar niet kan
Nu word dit onderzoek bij haar  vervolg onder volledige lichte  narcose gedaan, kan jij niet vragen of dat bij jou de volgende keer ook niet kan


Ik duim dat het kan voor je

groetjes viviane

whoopi

  • ***
  • Berichten: 220
  • Kanker is als een achtbaan.Het ene moment zit je h
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #5 Gepost op: september 06, 2010, 21:19:07 pm »
Marie,

Jou treft absoluut geen enkele schuld.
Wel de dokter en verpleegsters in het ziekenhuis.
Vooral de laatste opmerkingen vind ik ernorm erg.
Zo geen greintje medeleven met een angstige patient, nog door hun eigen schuld !!
Kop op we zouden jou meer willen steunen, maar hier op het forum
schenken we jou veel liefde en warmte.
Welgemeenden knuffel
Whoopi.

ello

  • **
  • Berichten: 73
  • mama van twee schatjes
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #6 Gepost op: september 07, 2010, 09:20:25 am »
Beste Marie,

Ik hoop dat het ondertussen al wat beter met je gaat en dat je wat bekomen van dat akelige avontuur. Je zou toch veronderstellen dat die mentaliteit van "den doktoor is alles, weet alles, kan alles", ondertussen verdwenen zou zijn. Maar blijkbaar niet. Terwijl de patiënt maar alles moet slikken, want de dokter is ook maar een mens, heeft de dokter, met al zijn kennis, het zelf nog niet door dat hij maar een mens is.
Iemand uren aan een stuk aan zijn lot overlaten en met al zijn angsten laten zitten, dat kan echt niet.

Het is echt te hopen dat je een goed gesprek met je dokter kan hebben, zodat er terug wat vertrouwen kan zijn. Duidelijk laten merken dat je geen nummer bent en dat je met respect wil behandeld worden.

Veel sterkte nog, Marie!

Katrien

fifille

  • **
  • Berichten: 92
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #7 Gepost op: september 07, 2010, 11:48:35 am »
hallo,

ik denk dat dokters en verplegend personeel soms niet goed weten wat empathie is, wat het is om zich een heel klein beetje in te leven hoe papiënten zich voelen. ze leren op school dat ze emotioneel afstand te houden maar een beetje empathie zou toch mogen hé, ik heb dat ook dikwlijs gedacht, een opmerking kan soms erg kwetsend overkomen zeker als patiënt of als familie zit je toch met veel vragen, onzekerheid, angst,... jammer want je kan dat niet zomaar uit je gedachten zetten hé omdat het je zo geraakt heeft. ik word soms nog boos als ik denk aan de opmerkingen dat ze tegen mijn pa zeiden toen hij erg ziek was.

hou je goed,

groeten fifille



marie p

  • ***
  • Berichten: 122
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #8 Gepost op: september 10, 2010, 19:41:22 pm »
Bedankt voor jullie lieve reacties. Ondertussen zijn we een paar maanden verder en zijn voor mij de scherpe kantjes er een beetje af, dacht ik. Op aanraden van mijn psychologe heb ik een gesprek gehad met mijn dokter  6 dagen na het rampzalige onderzoek. Tijdens dat gesprek bleek dat zij er net zo mee in haar maag zat als ik.  Ze beloofde me dat dit nooit meer zou gebeuren. Dat maakte het voor mij al een stukje makkelijker. Ik weet ook dat het niet evident is dat een dokter zijn ongelijk toegeeft. Ze had zelf blijkbaar contact opgenomen met mijn psychologe en om uitleg gevraagd.  Wat ik toen volledig uit het oog verloor was dat de resultaten prima waren en dat is natuurlijk nu het allerbelangrijkste.  Maar het is anderzijds ook zo dat verpleegsters een dokters heel dikwijls niet beseffen wat ze doorbepaalde uitspraken of handelingen teweeg brengen. En dat dit nog heel lang verder aansleept. Het allerergste in dit verhaal vind ik dat juist diegene die ik zo vertrouwde, eigenlijk als enige in heel het ziekenhuis, mij dit liet overkomen. En ook al weet ik dat ze er heel veel spijt van heeft, dat ze zegt dat ze het helemaal verkeerd had ingeschat, het is gebeurd. Ik kan het wel vergeven, maar vergeten is zo moeilijk. Vandaag moest ik opnieuw naar haar toe en vorige jaar kwam ik steeds vol goed moed en vertrouwen terug thuis. Nu ging ik er vandaag naar toe terwijl ik me heel goed voelde en dat goed gevoel is helemaal verdwenen. Maar ja, zal ook wel weer over gaan zeker?
Marie

vify

  • *****
  • Berichten: 665
    • Bekijk profiel
Re:Dit moet ik even kwijt...
« Reactie #9 Gepost op: september 11, 2010, 06:50:30 am »
Marie je had vertrouwen in haar, en ze heeft je erg teleurgesteld, dat vertrouwen ben je kwijt nu,en ook al zou je het terug willen dat je je zo goed voelt bij haar,ik vrees dat jeterecht  te gekwetst ben geweest, en dat je het verloren vertrouwen niet meer terug zal krijgen
Ik duim heel hard voor je dat het terug word gelijk het was dat gevoel bij haar, want men heeft iemand nodig die je echt vertrouwd, het is allemaal zo al moelijk genoeg
liefs viviane