Auteur Topic: gliobastoom  (gelezen 4720 keer)

lidia

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
gliobastoom
« Gepost op: april 10, 2010, 18:48:40 pm »
Hallo allemaal,
Mijn man heeft sinds 8 maanden een gliobastoom 4,niet te opereren.Hij is begin juli 2009 opgenomen na een mri is er een biopsie uitgevoerd.De eerste gesprekken waaren bikkel hard om het nieuws te horen.Ze waren wel direct met info.De overlevingskans 0 ,de overlevingstermijn ca 14 maanden.Het was hard,maar bent langs de andere kant tevreden,dat ze niet beginnen te vertellen dat de overlevingskansen 5 jaar zijn,terwijl dit onmogelijk blijkt te zijn.Mijn man is nu 48.Wij hadden een eigen zaak,die ik nu nog met hulp van mijn oudste zoon verder zet.Nu is het herdste dat ik mijn man zie lijden en ik alle taken alleen moet doen.Maar het meest waar mijn vrees naar toe gaat is het einde.Je weet niet waaraan je,je moet verwachten,gaat dat langzaam achteruit,slaat het vlug toe?Gaat hij nog veel afzien?Of beseft hij het niet meer?
En dan natuurlijk de verwerking bij het verlies van je partner.
Groetjes lidia

lidia

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 3
    • Bekijk profiel
Re:gliobastoom
« Reactie #1 Gepost op: april 11, 2010, 09:05:01 am »
Hallo Steven,
Ja ,Steven als hij nu pijn heeft of een slechte dag voel ik al pijn.Nu is momenteel mijn werk een verstopper ,een afleiding maar ik heb wel al klanten laten gaan,zo dat het minderd.Als het kan doe ik maar een halve dag,soms ga ik zelfs niet.Ik probeer zoveel mogelijk tijd met mijn man dooer te brengen.Praten lukt nog een beetje,hij gebruikt veel verkeerde woorden of kan niet op de woorden komen.Maar dan spring ik in,soms lukt het mij het juiste te vinden wat hij bedoeld,soms ook niet.We hebben zo al dingen geredeld, we praten verder en stilletjes aan is alles bijne geregeld.Inderdaad steven het is echt klote,ik kan er niet goed over praten het doen zoveel pijn.Van buiten lijkt ik sterk en verdrietloos ,maar van binnen brand het en woed er hevige storm.Ik praat met mijn kinderen,maar het is moeilijk de jongste die nog thuis is zit in een zwaare depressie ,ik kan mijn verdriet niet aan hem delen,maar luister naar zijn verdriet,om hem te helpen dit te verwerken.Mijn oudste zoon is nogal gesloten van karakter,ik praat wel met hem maar krijg door zijn geslotenheid weinig reactie.Bedankt voor de reactie Steven,
Groetjes lidia

Pedro

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 11
    • Bekijk profiel
Re:gliobastoom
« Reactie #2 Gepost op: mei 02, 2010, 09:49:19 am »
Dag Lidia,

Ben je al eens naar andere klinieken geweest voor info. ik ben ook eerst gaan luisteren bij verschillende artsen. Er kan bij de ene een klein beetje hoop zijn en bij de andere niet.

Het idee alleen al over de overlevingskansen.

De eerste arts die ik aangesproken zei het ook zo: ja meneer we gaan uw hoofd open doen, het meeste van de tumor verwijderen, weer toedoen en dan heef ik U nog 3 maand. Meer niet.

Daarvan heb ik met mijn vrouw enorm veel kunnen praten en dat is mijn geluk geweest.

Sterkte.

Pedro

juffab

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 27
    • Bekijk profiel
Re:gliobastoom
« Reactie #3 Gepost op: mei 28, 2010, 18:41:21 pm »
Hallo Lidia,

Mag ik vragen hoe het nu met je man is? Mijn man heeft ook een hersentumor graad 3 en 4 en is volop aan zijn behandeing bezig.  De tumor is nu met de helft verminderd na bestralingen en chemo-kuur.

gr