Auteur Topic: Hoe steun je een kankerpatient?  (gelezen 3813 keer)

Joyce

  • Gast
Hoe steun je een kankerpatient?
« Gepost op: september 05, 2005, 05:20:55 am »
Lieve mensen,

In mijn nabije omgeving heb ik te maken met iemand met kanker: mijn vader. Ik heb enorme bewondering voor de manier waarop hij zich door de behandelingen heen slaat en op de manier waarop hij nu in het leven staat. Onze band is zelfs beter geworden.

Ik heb veel op dit forum rondgekeken en ben enorm geschrokken van het feit dat er maar weinig mensen zijn die echte steun ondervinden van vrienden. Ook de hele foute maar goedbedoelde uitspraken waren nuttig om te lezen.

Nu heb ik inmiddels veel gelezen over wat ik niet moet doen. Mijn vraag aan jullie als ervaringsdeskundigen is dan ook: Hoe kan ik het beste steun geven? Ik heb veel contact, bel dagelijks, vertel soms dat ik trots ben maar mis voor mijn gevoel soms de juiste woorden, voel me onhandig, ben bang net het verkeerde te zeggen. Wat waren voor jullie nou fijne woorden, lieve kadootjes, leuke praktische hulp?

Alvast een voorbeeld van mijn kant: Ik merk dat het mijn vader erg goed doet als zijn omgeving precies weet hoeveel chemokuren hij nog moet. Het toont een stukje echte belangstelling. Wel volgt daar dan vaak een mening over: "het schiet mooi op he". En dat doet hem dan weer pijn: voor hem schiet het helemaal niet op. En zo ben ik ook zo bang om de verkeerde dingen te zeggen. Want geloof me: als buitenstaander heb je er volgens mij geen idee van wat de kankerpatient echt door moet maken!

Alvast bedankt voor jullie reacties!

Karen

  • Gast
Re:Hoe steun je een kankerpatient?
« Reactie #1 Gepost op: september 05, 2005, 12:57:06 pm »
Inderdaad Joyce weten dat je omgeving genoeg interesse heeft om de datums van onderzoeken en chemos te onthouden is voor ons heel belangrijk ne gewone hoe is 't van verre ben je al snel zo beu als koude pap. Ik weet niet hoeveel last je vader heeft maar mij monter je altijd wel op met iets lekkers om samen te eten en een leuk gesprek en dat hoeft zeker niet altijd over mij of de ziekte te gaan hoewel onder mijn omstandigheden het er wel altijd op uitdraait. Gewoon laten weten dat je er altijd bent en hem ook met rust laten als je weet dat hij dat nodig heeft is ook belangrijk want soms wil je ook wel alleen zijn met je gevoel. Volgens mij heb je heel goed door waar je mee bezig bent en als jullie een goede band hebben kan je eigenlijk niks verkeerd doen er zijn is genoeg maar ook als hij  humor gebruikt (want dat doe ik nogal veel) mag je best meelachen per slot van rekening hoef je niet altijd somber te zijn hé, grtjes Karen

Joyce

  • Gast
Re:Hoe steun je een kankerpatient?
« Reactie #2 Gepost op: september 06, 2005, 21:44:48 pm »
Hoi Karen,

Dank je wel voor je reactie. Je sloeg wel een spijker op de kop: hem alleen laten als hij daar behoefte aan heeft. Daar heb ik het soms wel moeilijk mee. Wil hem graag helpen en heb soms het gevoel dat hij zich erg groot houdt om mij te beschermen voor al het verdriet. Ik snap (nu weer wat beter) dat hij dat af en toe gewoon nodig heeft en het verdriet voor zichzelf wil houden.

En grappig om te lezen dat ook jij je humor hebt gehouden. Mijn vader heeft dat gelukkig ook en dat steunt ons enorm. Zelfs toen hij op de IC lag en het erg slecht met hem ging, deed hij soms 1 oog half open en dan kwam er nog een grap uit (uit zijn mond dan). Diep respect had ik daarvoor: met een lach en traan zijn we die belabberde tijd doorgekomen. En dat geldt nog steeds: het ene moment biggelen de tranen je over de wangen van verdriet en het volgende moment stromen ze van het lachen. Fijn als het zo kan.

Een hartelijke groet,

Joyce.