Auteur Topic: Kanker zet je relatie onder druk  (gelezen 26609 keer)

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Kanker zet je relatie onder druk
« Gepost op: december 06, 2009, 16:31:30 pm »
Is het nog niet erg genoeg dat je als kankerpatiënt moet vechten voor je leven? Als je er dan eindelijk doorheen bent, en stap voor stap je leven weer moet opbouwen, beland je van de ene ruzie in de andere met je man.
Bij mij gaat het in ieder geval zo, ligt da dan uitsluitend aan mijn karakter?
De discussies zijn altijd hetzeldfe: ik heb momenteel nog totaal geen energie om buitenshuis een hobby uit te oefenen (anderhalf jaar geleden Non-Hodgkin gehad), ik werk halftijds, doe voor de rest een groot deel van het huishouden en vang onze dochter van 3 na school op. Het is voor mij enorm frustrerend dat ik voor de rest nauwelijks een sociaal leven buiten mijn werk heb, mijn man daarentegen gaat naar de muziekscool, speelt bij een fanfare en gaat regelmatig joggen. En als ik dan eens tijd voor mezelf wil (binnensjuis, om iets voor mezelf te doen), dan eindingt bijna altijd in een megaruzie. Vandaag weer hetzelfde. Ondanks het feit dat mijn man me echt wel steunt in alles, heb ik toch nog veel te vaak het gevoel dat hij er geen jota van snapt hoe mijn herstel in elkaar zit. Dat ik mijn energie moet verdelen. En dat als ik iets extra voor mezelf wil doen (wandelen, uit eten gaan, knutselen, whatever) dat ik daar dan energie voor moet "opsparen" en dat hij dan dus iets extra in huis moet doen of zijn jogginguurtje bv. moet laten staan om mij te helpen. Wat hij dus niet doet. Hij doet eerst zijn eigen zin. En beweert dan dat hij toch al veel opgeeft voor mij, wat ook wel zo is, maar ik heb in vergelijking met hem helemaal niks!
Hij drijft me tot waanzin met zijn onbegrip, komt op mij over als enorm egoistisch, ik heb daar bovenop ene explosief karkter, en het resultaat nu is dat na een paar uur keihard roepen hij nu gedreigd heeft met een scheiding. Zij d at dat die goede ne slechte tijden die je elkaar belooft??? KAn hij nu niet een paar jaar op zijn tanden bijten tot ik volledig hersteld ben???
Ik ben zooo teleurgesteld.

viske

  • *****
  • Berichten: 624
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #1 Gepost op: december 06, 2009, 23:55:58 pm »
kanker zet gewoon compleet je huishouding overhoop.
Vooral in een gezin waar ze gewoon waren dat moeder alles deed .
Zelf heb ik nu al grotere kinderen en een vriend.
En mijn 'huishouding" was gewoon niet voorbereidt op mijn ziekte.
Alles draaide om mij.

Dus ja hier zijn ook al harde woorden gevallen maar dan vooral met de kids hier.
(13-16)
Ik weigerde vorige week nog hun strijk te doen tot hun kast opgeruimd was.

Soms voel ik mij ook machteloos omdat mijn energie niet is zoals het vroeger was.
En ja ik kan mij daar ook in opwinden.

Maar ik heb ook niet gevraagd om ziek te worden ,dus iedereen moet hier nu ook helpen.




keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #2 Gepost op: december 07, 2009, 10:07:29 am »
Mijn man helpt wel goed mee in het huishouden, maar waar hij het meeste moeite mee heeft, denk ik, is dat mijn energeiniveau zo erg kan schommelen. De ene dag ben ik topfit en kan ik vanalles aan, de volgende dag crash ik dan weer. En als er een drukke week aankomt (zoals deze week het geval is) met veel afspraken, dan weet ik dat ik mijn energie moet doseren en dan kan ik het gewoon niet hebben dat hij net op zo'n moment zijn goesting wil doen.
Ach, het is niet makkelijk, er zit bij mij sowieso veel frustratie over die hele rotkanker en wat dat met je leven doet, en ik weet gewoon niet waar ik met die woede naar toe moet. Je kan moelijk boos zijn op de onzichtbare kanker he, dus krijgt mijn man regelmatig de volle laag.
We hebben (nog maar eens) afgesproken dat we samen een keer naar de psycholoog of therapeut gaan om erover te praten, ik hoop dat het er nu echt eens van komt. En ik hoop dat we er uit geraken. Ik word zo eindeloos verdrietig van die zinloze ruzies en ben zo bang dat mijn man het uiteindelijk niet meer gaat uthouden bij mij. En waarom zou ik dan zo hard gevochten hebben tegen de kanker, als ik daarna mijn gezin verlies??

Kleintje

  • ****
  • Berichten: 362
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #3 Gepost op: december 07, 2009, 10:16:35 am »
Hey keikopje

Ja ik weet wat het is, mijn vriend en ik gaan uit elkaar, hij wil terug alleen zijn, vandaar zit ik binnen 2 weken in een verhuis en ga ik terug alleen wonen....een mens is dan aan het recupereren en dan dit...leuk is anders....
Dat het maar vlug  2010 is.....

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #4 Gepost op: december 07, 2009, 11:15:09 am »
Ach Kleintje, het sprijt me dat te moeten lezen. Is er nog een kans dat het nadien nog goed komt? Ik hoor van mijn kinesiste op de revalidatie dat er best veel koppels zijn die na kanker tijdelijk apart gaan wonen om alles op een rijtje te krijgen, en nadien weer samen komen.
Het is dus blijkbaar een wijdverbreid probleem, alleen lijkt hierop een nog groter taboe te rusten dan op de kanker zelf. Iedereen verwacht maar dat je elkaar steunt en dat dat zomaar vanzelf gaat, maar zo simpel is het niet :(

viske

  • *****
  • Berichten: 624
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #5 Gepost op: december 07, 2009, 11:25:40 am »
he keikopje ik heb ook veel gehad hoor aan de psychologe (van de kliniek).
Met mijn vriend heb ik hier ook moeilijke momenten gehad hoor.

Maar woorden hebben betekend nog niet dat hij je beu is he .
wel dat er eens gepraat moet worden.

Mss kan niet alleen de therapeut opheldering brengen maar ook de dokter.
Mss dat die ook aan je man eens kan uitleggen over die pieken en die dalen.

Want ja die zijn zo herkenbaar.
Het ene moment kan ik er hier ook invliegen om daarachter te zeggen effe rust,mij effe gerust laten en effe in mijne zetel.

Ik denk dat een goede dokter al veel zou kunnen oplossen.
(nee daarvoor kan ik ook niet bij mijn huisarts terecht hoor)

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #6 Gepost op: december 07, 2009, 15:30:02 pm »
bedankt Viske, voor de bemoedigende woorden. Ik zit op dit moment nog altijd meer op de rand van tranen dan iets anders, heb zooo het gevoel dat er bij iedere stomme ruzie weer een stukje tussen ons kapot gaat.
We gaan inderdaad werk maken van externe hulp, ik wil ook weten hoe ik met mijn woede om kan gaan. Ik heb dat vroeger al eens aangekaart bij mijn psycholoog in het ziekenhuis, maar die heeft me er egenlijk nooit een antwoord op gegeven, en intussen is hij uit het ziekenhuis ontslagen en sindsdien heb ik geen echte wekelijkse psychologische begeleiding meer gehad (ook geen behoefte meer). Ik ga wel naar een psychiater voor voorschriften voor mijn hyperventilatie, we gaan daar vragen om relatietherapie.

En die pieken en dalen, ja, ik probeeeeeer ze uit te leggen aan mijn man, maar als je ze zelf niet mee maakt...

ilse3

  • **
  • Berichten: 78
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #7 Gepost op: december 07, 2009, 15:44:41 pm »
Hier de visie van de andere kant van die miserie.
Bij ons is het mijn man die kanker heeft, gelukkig een "milde" vorm waarvoor ook de behandeling nog meevalt.

Als ik jullie verhaal  hier lees, schaam ik me ergens wel.
Soms heb ik het ook moeilijk met mijn man zijn schommelend energieniveau. Het ene moment kan hij de wereld aan, het andere moment valt hij in slaap om 8h 's avonds. En dan voel ik me ook soms eenzaam en kan ik kwaad worden omdat ik er weer alleen voor sta. Dan vind ik het oneerlijk dat ik op zaterdagavond niemand heb om tegen te praten of iets mee te doen terwijl hij wel fit genoeg was om met de kinderen te ravotten. Of om de dag voordien tot laat te vergaderen en zich te pletter te werken. Dan ben ik boos dat alle zorgen, huishouden etc op mijn schouders terecht komen. En daarbij denk ik dan te weinig aan hetgeen hij doormaakt, aan het feit dat hij echt niet voor zijn plezier moe of ziek is en ook zijn uiterste best doet om te helpen.
Omgekeerd heeft hij het moeilijk met het idee dat ik eens dingen op mijn eentje zou doen: naar de cinema gaan, gaan zwemmen,...

Voorlopig blijft het bij ons bij een discussie over dit onderwerp, er vallen wel eens woorden maar het wordt gelukkig direct uitgepraat. Want we hebben elkaar nu meer dan ooit nodig en ik wil hem 100% steunen en aanmoedigen, maar soms wordt het sterker dan mezelf en dan floept het er wel eens uit.

Ik wil hier zeker niemand verdedigen, maar zelf weet ik bv niet hoe het herstel precies in elkaar zit. Wel welke chemo, hoe dikwijls, waarop letten etc, maar niet hoelang dit kan duren, hoe een lichaam hierop reageert etc. Noch in het ziekenhuis, noch op internet is hierover iets te vinden.

In ieder geval zal ik proberen jullie verhaal hier in het achterhoofd te houden de volgende tijd. Misschien helpt het!  ;)

viske

  • *****
  • Berichten: 624
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #8 Gepost op: december 07, 2009, 18:30:04 pm »
Ik heb hier aan beide kanten gestaan.
Enja had het soms ook moeilijk ,toen het bij vriend bleef duren.

Achteraf heb ik mij ook schuldig gevoeld ,dat ik soms hard kon zijn.

Maar er is een verschil
De dokter zei altijd ,gij hebt er hem door gesleurd.
En nu moet hij dat doen.

En dan kan ik ook driftbuien hebben ,omdat hij mij betutteld of te streng is.
Niet over het huishouden.maar over andere dingen dan.

Want ook al heb ik hier zo een hulp.
Heb ik nog het gevoel dat alles op moeder rust.
Maar IK ben zelf de planner hier.
nu dat ,nu dat ....
Maar das eigen aan mijn karakter zeker.

Maar ik denk dat een sterk gezin hier wel uit komt.

@keikopje:mijn huwelijk is gestrand vroeger bij mijn huisarts.
Daarmee wil ik zeggen.
Ik heb een hele goede huisarts maar een harde.
En bij sommige mensen moet dat ook.
Tegen sommigen moet je zeggen ,oh het komt wel goe.
Tuurlijk komt dat goed.

Maar hierdoor drong de ernst van mijn probleem niet door.
Op dat moment had ik mijn rug gebroken.

Dus ik weet niet of jij mij nu snapt.
Tegen een ex zoals ik had ,had ze beter gezegd .
Uw vrouw mag blij zijn dat ze niet verlamd is ,en haar herstel ga lang duren.

Dus ik ben er wel van overtuigd dat iemand met een klare kijk wel kan helpen.
Dus ja ik schaam mij er zeker niet voor om nu bij problemen ,om hulp te vragen.



keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #9 Gepost op: december 08, 2009, 12:00:56 pm »
@Ilse3: ik vnd het fijn om jouw kant van het verhaal hier te lezen.  En alles wat je zegt, klopt, en ik weet dat het voor mijn man ook moeilijk is om alles te blijven dragen. Maar van een vreemde aanvaard je die argumenten en redenen makkelijker dan van je eigen partner he :)
Dus geef gerust tips van jouw kant van het verhaal, ze kunnen mij alleen maar helpen om mijn man zijn standpunt te begrijpen.
We komen er wel uit, hoop ik, met hulp van buitenaf en heel veel praten. Het zou zonde zijn om eerst de kanker te overwinnen en dan je gezin te verliezen, dat is het niet waard.

ilse3

  • **
  • Berichten: 78
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #10 Gepost op: december 10, 2009, 12:26:01 pm »
Oef, ik ben er nog eens geraakt. De laatste dagen veel te druk met sinterklaas, cadeaus zoeken voor kerst, de verjaardag van de oudste vandaag voorbereiden en ons mentaal wat voorbereiden op de volgende chemo morgen.

Viske, net als jij probeer ik mijn man erdoor te sleuren. Door te luisteren, maar ook door hard te zijn als hij teveel zelfmedelijden heeft. Anders komt hij in een eindeloze spiraal terecht waarbij hij uiteindelijk er mentaal volledig zou doorzitten. Maar 't is soms moeilijk om een evenwicht tussen die twee uitersten te vinden.

Keikopje, ik weet niet of ik je veel tips kan geven gezien ik jou & je man niet echt ken.  Wat bij ons werkt is bv het niet doen van beloftes als je ze niet zeker kan houden. Vroeger beloofde mijn man bv om samen tv te kijken ' avonds, maar op het moment zelf lag hij dan al in slaap. Nu stelt hij dat pas de avond zelf voor, als hij zich goed genoeg voelt en ben ik niet (al te erg) teleurgesteld.
Af en toe doet hij dan eens iets dat ik hem dagen of weken voordien gevraagd heb, da's fijn. Dat geeft tenminste het gevoel dat hij wel onthoudt wat ik zeg of vraag, ookal kan hij er niet direct op ingaan. En dat kunnen echt futuliteiten zijn (iets opruimen of wegleggen bv)
Wat ook helpt is als hij mij eens op de eerste plaats zet, voor de kindjes. Al is het maar voor even he.
En waar ik ontzettend van kan genieten is wanneer hij een hapje of een drankje klaarzet (als is het maar een onnozele pizza of pakje chips) op de keukentafel en voorstelt om eens gezellig te babbelen. het zijn 'm allemaal die kleine dingen die het hem doen, tonen dat hij mij niet vergeet.
Ik wete niet of je er iets aan hebt, of het bij jullie misschien toch dieper zit en groter is.

Morgen dus weer chemo hier, samen een dagje in het ziekenhuis. Ik neem wat kookboeken en folders mee en we gaan de menu's voor de feestdagen bespreken (aangezien hij de dagen nadien waarschijnlijk geen zin in eten zal hebben ;D)

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #11 Gepost op: december 10, 2009, 21:55:51 pm »
Hoi Ilse,

dank je wel voor de tips, ik heb er echt wel iets aan. Vooral de tip over die kleine dingen doen, mijn man laten zien dat ik hem niet vergeet, die ga ik meenemen. Want zo is het, en dat heeft mijn man ook al vaak aangehaald: ik ben heel erg met mezelf bezig, met het herstel, de verwerking, ik hol van de revalidatie, naar de psycholoog en naar de homeopaat. De energie die daarna nog overblijft gaat bijna volledig op aan mijn dochter (ook omdat ik haar tijdens mijn behandelingen zo hard heb moeten missen, ze was toen pas 1 en ik kon haar zelf niet meer verzorgen). Maar daardoor blijft mijn man maar al te vaak in de kou staan. En hij begrijpt dat wel, maar dat maakt het natuurlijk niet minder moeilijk.
Dus ik ga een paar van jouw ideeën pikken ;) en met de kleine dingen beginnen: hem een drankje geven, snoepje in zijn brooddoos, etc.
Dus, nog eens, dankjewel! Je hebt me even laten zien wat ik beter kan doen!


ilse3

  • **
  • Berichten: 78
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #12 Gepost op: december 12, 2009, 20:23:16 pm »
Awel,  ik ben blij dat je er wat aan hebt. Net zoals ik jouw verhaal hier zo dikwijls voor ogen hou voor ik weer eens zou willen uitvallen naar mijn man (of als ik wat t elaat ben: nadat ik boos ben geworden :-[)
Hier gaan we ons opmaken voor waarschijnlijk de zwaarste 24 uur die eraan zitten te komen. Totnuntoe valt het nog mee qua nevenwerkingen...

keikopje

  • ****
  • Berichten: 476
  • 42, mama van een dochtertje van 7j
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #13 Gepost op: december 13, 2009, 16:01:36 pm »
Veel sterkte Ilse, voor de komende moeilijke uren. Voor de partner is het absoluut niet makkelijk, en als jouw man op dit moment door zijn dal gaat, ziet hij dat waarschijnlijk niet eens (bij mij was en is het toch zo).
Hoeveel chemo's moet je man nog krijgen?

groetjes,
Natacha

THEOLDONE

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 10
  • Ons Simonneke vecht tegen kanker
    • Bekijk profiel
Re:Kanker zet je relatie onder druk
« Reactie #14 Gepost op: december 13, 2009, 18:33:28 pm »
Ik kan me wel inleven in de moeilijke situaties die ontstaan tussen patient en de partner. Vanaf het moment dat mijn vrouw het verdict te horen kreeg dat ze eierstokkanker had en onmiddelijk aan de chemo moest beginnen, hebben wij zonder woorden afspraken gemaakt. Ik neem alles dat zij niet meer aan kan zo veel als mogelijk op mij.
Nu de tuin en de huisdieren minder zorg vragen door de aankomende winter, stort ik me op het huishouden. Ik kook sedert 2 maanden alles wat mijn vrouw graag die dag heeft. Wanneer de eetlust op een laag pitje staat, is dat wel eens frustrerend, maar ook dan vinden we wel iets waarmee ze haar energie mee op peil kan houden. Ik doe de onderhoud van het huis op mijn ritme en schema, en dat lukt aardig. Minimaal eens in de drie weken kook ik voor ons gezinnetje van 7 personen, net voor de volgende chemo aankomt. Dan kunnen we letterlijk en figuurlijk genieten van het samen zijn en samen eten. Wij zijn een jong gepensioneerd stel (63 jaar) en proberen zo veel als mogelijk alles zelf te doen.
We maken moeilijke momenten en dagen door, maar tot op heden hebben we mekaar steeds gesteund door dik en dun. Staat haar fysiek en/of geest op een laag pitje praten en wenen we samen tot we er weer eens uit zijn. Ikzelf heb gelukkig familie, vriend(inn)en en buren, die me graag een luisterend oor bieden wanneer ik dat nodig heb. Een schouderklopje kan dan wonderen doen. Na 42 jaar gehuwd te zijn, moet ik toegeven dat kanker de relatie extra spanning bezorgt en onder druk zet. Wij zullen blijvend trachten deze druk te gebruiken als reaktieve kracht. En word de druk echt wat hoog, trek ik mijn jas aan en wandel een toerke zo dat de druk eens kan afgelaten worden. Allicht kom je iemand tegen op je weg die wel even wil luisteren en begrip toont. Zo kan je er weer tegenaan. Hebben wij geen gelofte gedaan in voor- en tegenspoed?? ;)