Auteur Topic: mama 14 jaar ziek  (gelezen 2627 keer)

Celinneee

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 2
    • Bekijk profiel
mama 14 jaar ziek
« Gepost op: november 05, 2009, 13:19:51 pm »
Hallo,

Mijn naam is Celine , 20 jaar en woon in Nederland samen met mijn vriend. Mijn vader woont een dorpje naast mij in Nederland. Mijn mama woont in Belgie, Brugge samen met mijn broer van 22.

Mijn mama heeft al ongeveer 14 jaar kanker. Het begon met borstkanker. Twee borsten zijn geamputeerd. Later heeft mama uitzaaing in de lever en botten gekregen. De chemo's hadden geholpen maar na een maand had mama weer uitzaaing in de lever en botten.

Ik zie mijn mama niet vaak. Dit vind ik erg! Maar het heeft een dubbel gevoel voor mij. Ik durf niet te gaan omdat ik dan wordt geconfronteerd met de ziekte en met de toestand van mama. Ik kan er heel slecht mee omgaan!
Tergelijke tijd wil ik graag gaan want mama is alles voor mij.
Mijn broer ziet mijn mama elke dag lijden en lijden. Hij heeft alles opgegeven voor haar, school,werk..
Beiden zijn we machteloos. Mijn broer stuurt me vaak mails over de dood en over deze forum.
Ik zit vast in het gevoel wat ik heb en ik zit steeds met de vraag wat moet ik doen???
Ik weet eigenlijk ook niet waarom ik dit dit typ maar ik dacht dat het mij misschien wel zou opluchten..
IK stop nu met typen, wil nog veel vertellen maar ik kan het niet...

enik

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 7
    • Bekijk profiel
Re:mama 14 jaar ziek
« Reactie #1 Gepost op: november 07, 2009, 21:59:05 pm »
hoi Celinnee,

Zo te lezen was je dus nog erg jong toen je moeder ziek werdt. Waren je vader en moeder toen nog wel bij elkaar ?. Hopelijk heb je van de tijd dat ze niet ziek was ook nog een paar leuke herinneringen. Ik denk dat je beter geconfronteerd kunt worden met de ziekte, dan dat je later altijd spijt zal hebben over wat je niet gedaan hebt. Moeilijke dingen die je mee maakt kun je verwerken en blijven altijd aanwezig maar je kunt ze een plaatsje geven. Dingen die je nooit gedaan hebt, dingen waar je spijt van kunt krijgen, blijven voor altijd in je hoofd malen en vinden niet, of heel moeilijk een plekje om tot rust te komen.

Je hebt waarschijnlijk haar liefde nodig anders liep je niet met deze twijfels rond of je het zo allemaal wel goed doet. En ook je moeder heeft jou liefde nodig, zonder jou liefde heeft ze vermoedelijk een vrij eenzaam bestaan. Maar ik kan natuurlijk niet vanaf hier bekijken hoe het precies bij jullie is. Je eigen gevoel is meestal het beste gevoel om op te handelen. Natuurlijk mag je daarin boos, bang, verdrietig zijn. Sterk moet je zeker zijn in deze situatie, maar soms moet je het sterk zijn even los laten om er daarna toch weer sterker uit te komen.

hopelijk kun je er wat mee, groetjes enik

Bloempje.

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re:mama 14 jaar ziek
« Reactie #2 Gepost op: december 05, 2009, 17:06:28 pm »
Celien,

Wij maken zowat hetzelfde mee denk ik. Ik ben ook 20 jaar en mijn mama heeft al 10 jaar kanker. Ik dacht dat ze de enige was die zo lang tegen deze ziekte vecht! De chemo helpt echter niet en ook mijn mama heeft uitzaaiingen, naar het bot en de longen.
Ik woon nog thuis, en dat is inderdaad hard. Heel hard. Ook ik kruip liever in mijn kamertje weg als mijn mama weent, omdat ik het ook niet aankan. Ik vind dit zelf heel erg van mij, dat ik wegloop op de momenten dat ze me juist het meest nodig heeft. Ik begrijp jou dus heel goed. Maar probeer toch je mama zoveel mogelijk te bezoeken. Stel dat ze komt te gaan, zal je het jezelf enorm kwalijk nemen, en zal het rouwproces nog moeilijker zijn.
Probeer er toch zoveel mogelijk te zijn voor je mama. Wat ik dan doe als alternatief is haar kaartjes geven, of eens een armbandje, een bloempje, zo die kleine dingen. En ook zoveel mogelijk een luisterend oor bieden.
Ik weet zelf maar al te goed hoe moeilijk het is, maar hé meid, jij kan dat ook wel !

Liefs x

Bloempje.

  • Nieuwkomer
  • *
  • Berichten: 5
    • Bekijk profiel
Re:mama 14 jaar ziek
« Reactie #3 Gepost op: januari 07, 2010, 19:25:45 pm »
Hej Celien,

Ik weet niet of je soms nog op dit forum komt, maar ik vroeg me af hoe het met jou gaat en met je mama.
En eigenlijk wil ik ook wel eens praten met je, omdat we al zo lang hetzelfde meemaken, en we dezelfde leeftijd hebben. Kdenk dat we elkaar zouden begrijpen als geen ander :)

Hopelijk gaat alles goed met je

M.